بیست: رمان [ترک] سیگار

by Richard Beard, نیما ملک محمدی (Translator)

این رمان شرح بیست روز نخست تلاش گرگوری سیمپسون برای ترک سیگار پس از کشیدن بیست نخ سیگار در روز به مدت ده سال است. راوی تصمیم می‌گیرد هربار که هوس سیگار می‌کند، با نوشتن دست‌های خود را مشغول نگاه دارد و چون گرگوری تنها مواقعی که هوس سیگار می‌کند دست به قلم می‌برد، هر چیزی که می‌نویسد در نهایت به سیگار ارتباط پیدا می‌کند. به لحاظ مضمونی هم رمان روایتی حدیث‌نفس‌گونه از خاطرات راوی حول مضامینی چون شانس، عشق ، تراژدی و سوگواری است

Genres: Fiction

309 pages, Paperback

First published October 6, 1997

About the author

Richard Beard’s six novels include Lazarus is Dead, Dry Bones and Damascus, which was a New York Times Notable Book of the Year. In the UK he has been shortlisted for the BBC National Short Story Award and longlisted for the Sunday Times EFG Private Bank Short Story Award. His latest novel Acts of the Assassins was shortlisted for the Goldsmiths Prize in 2015. He is also the author of four books of narrative non-fiction, including his 2017 memoir The Day That Went Missing. Formerly Director of The National Academy of Writing in London, he is a Visiting Professor (2016/17) at the University of Tokyo, and has a Creative Writing Fellowship at the University of East Anglia. In 2017 he is a juror for Canada’s Scotiabank Giller Prize. Beard is also an occasional contributor to the Guardian, The Daily Telegraph, The Times, The Financial Times, Prospect and The Nightwatchman.

He studied at Cambridge, at the Open University, and with Malcolm Bradbury on the Creative Writing MA at the University of East Anglia. He has worked as a P.E. teacher, as Secretary to Mathilda, Duchess of Argyll, and as an employee of the Bibliothèque Nationale in Paris. In the Mendip Hills Richard Beard looked after Brookleaze, a house owned by the Royal Society of Literature, and lived for three years in Japan as Professor of British Studies at the University of Tokyo.

He is one of several opening batsmen for the Authors XI Cricket Club.

Reviews

[Shakiba Bahrami · Rating 3 out of 5]

این کتاب رو هاجر رزمپا در اینستاگرامش معرفی کرده بود. فکر می‌کردم یک رمان ساده‌ست با اسمی عجیب اما گویا واقعا کتاب برای ترک سیگاره! هر روز که هوس سیگار کردی، یک فصل از کتاب رو می‌خونی و بعد، بیست روزه که پاکی.
کتاب تا فصل پنج برای من بسیار کسل‌کننده و گیج‌کننده بود. شخصیت‌ها و فلش‌بک‌های زیادی داشت و پاراگراف به پاراگراف ممکن بود داستان عوض بشه. البته کتاب قشنگی بود و فکر میکنم اگه قصد ترک سیگار دارید یا سیگاری هستید، براتون جالب باشه.

[Nasim · Rating 4 out of 5]

یه جاهایی دلت می‌خواد همراه با خوندن کتاب، یه سیگار روشن کنی مثل همون فیلما.
داستان مدام در زمان‌های مختلف دور و نزدیک جابه‌جا می‌شد و این شاید یکم اذیت‌کننده بود ولی در کل دنبال کردن چندتا اتفاق عقب و جلو، بامزه هم بود.
در کل همراهی با گرگوری، تئو، والتر، جینی و لوسی، تجربه خوبی بود.

[Sonya · Rating 3 out of 5]

يك سبك نوشتن خاص كه راوي، داستان را ااز سه زمان مختلف روايت كرده و به پايان ميرساند
موضوع سيگار، سرمايه داري ،روابط انساني با تم طنز در كتاب مطرح شده است

[Negin Khoshdaman · Rating 2 out of 5]

خیلی ترجمش ضعیف بود و نتونستم تموم کنم کتاب رو.

[Ghazaal · Rating 3 out of 5]

کتاب بخصوصی نبود ترجمه اذیت کننده‌ای داشت ولی تموم شد :)

[Masih Reyhani · Rating 5 out of 5]

کتاب را همزمان با کتاب ترک آسان سیگار: به روش آلن کار و در دوره‌ی ترک سیگار خواندم.
این توضیحات را دادم تا خواننده‌ی این سطرها تا حدودی در جریان وضعیت روانم هنگام مطالعه‌ی اثر باشد.

کتاب برای من بسیار تاثیرگذار بود. بسیار دوستش داشتم. از شخصیتی مثل والتر، که تداعی‌کننده‌ی همان عموی پیر مادرمان است که ۸۰ سال روزی دو پاکت سیگار کشیده است و به نظر سالم و سرحال است! تا نحوه‌ی روایت داستان که به نظرم کاملا بدیع و خاص بود. همه و همه برای من لذت‌بخش و دوست‌داشتنی بودند.

هر فصل از کتاب، که با عنوان «روز» مشخص شده است نشان‌دهنده‌ی آن روزی است که کاراکتر اصلی داستان، گرگوری تصمیم به ترک سیگار گرفته است، دیگر سیگار نمی‌کشد و به جای آن هر زمان که دلش سیگار می‌خواهد دست به قلم می‌برد و می‌نویسد. در هر کدام از این فصل‌ها چند قطعه داستان، در زمان‌ها و مکان‌های مختلف، روایت می‌شود و در طول کتاب پیش می‌رود. به این معنی که در هر فصل شما هم شاهد گرگوری سیگاری خواهید بود و هم شاهد گرگوری ترک‌کرده و هم گرگوری جوان در پاریس و ... .

این شیوه‌ی روایت مرا به یاد فیلم Memento از کریستوفر نولان انداخت.

[Ensiform · Rating 4 out of 5]

Gregory, the narrator, is a smoker trying to quit, writing to distract his mind and occupy his hands. It is told in 20 parts, like a packet of cigs. As the nuances and twists in his tale - of betrayal, lost love, becoming a smoker, asserting one's the right to take chances - become clearer, his paragraphs grow longer, his purpose stronger... perhaps.

This is an astonishing debut, written when Beard was 29. It's masterfully constructed, each new facet of the story coming to light at precisely the right time, to shock, delight and annoy. It is very often hilarious, sometimes sad. And it's also a philosophical study on free will and responsibility. Love, hubris, and the search for truth: vintage stuff.

[Oliver · Rating 3 out of 5]

An Oulipo-style experimental novel that both works and doesn't, in that it accomplishes its aim without creating anything that couldn't have just been written straight. Good writer though.

[Nazanin Banaei · Rating 1 out of 5]

تا نصفه خوندم و تمومش نکردم. چند بار هی برگشتم عقب از اول شروع کردم فایده نداشت. اصلن معلوم نبود مرجع ضمیرها به کجا مربوطه. ترجمه خیلی بد.

[علیرضا خسروی · Rating 1 out of 5]

نتوانستم تمامش کنم، موضوع جذاب بود ولی رمان و ترجمه‌اش نه

[Kimia najmi · Rating 4 out of 5]

از این که از سه زمان مختلف داستان روایت میشد لذت بردم همین :)

[Niayesh · Rating 3 out of 5]

حالا فهمیدم چرا "ترک" رو تو کروشه گذاشته، چون انقدر دقیق جزئیات سیگار کشیدن رو تعریف میکنه که آدم رو بیشتر ترغیب به این کار میکنه

[Farzan · Rating 2 out of 5]

"ابداع فجایع بزرگ به عنوان بهانه‌ایی برای سیگار یک جور بلاهت است. دیگر بزرگ‌تر از این چیزها شده‌ام، و این رشد را به گانم مدیون کسی نباشم جز خودم. اراده‌ام حرف نداشته. پی بردن به قدرت شخصیتم یک جور مکاشفه بود، بیش‌تر از همه برای خودم."
کتاب بدی نبود ولی من نپسندیدمش ، تجربه دیگری از اینکه اگه بلاگری کتابی رو معرفی میکنه هیچی از کتاب خوندن نمیدونه فقط ژستشو داره .

[Hamoun Dorfaninezhad · Rating 3 out of 5]

او مرا به سینماهای هنری می برد تا مجموعه ی ژیتان فیلم های نوآر پیش از جنگ را ببینم، جایی که روی نشانه ای توی توالت به چهار زبان نوشته بود سیگار نکشید و در همین حال پرده را تصاویر نه چندان نادمی از قهارترین سیگاری های قرن بیستم پر کرده بود. توتون بر غنای زندگی ما و آن ها می افزود و دلیل دیگری در اثبات قطعی این امر بود که در دوران فشار و استرس، مانند عشق یا جنگ در اروپا، تنها کنش کاملا انسانی همواره دود کردن است. استعمال دخانیات همان قدر واکنش معقولی به هیستری بود که به ملال و کسالت. هنگام پیروزی همان قدر اطمینان بخش بود که هنگام شکست. و بهتر از همه ایم که کاملا و صد در صد بی خطر بود. من هیچ کس را ندیدم که از سرطان ریه بمیرد، نه روی پرده ی سینما. حتی هیچ کس را ندیده ام که سرفه کند یا گلودرد بگیرد، شاید به استثنای مارلین دیتریش. لوسی به ام گفت همه ی این ها می تواند مال من باشد. که فرق سیگار کشیدن و سیگار نکشیدن ورود یا عدم ورود به جهانی سینمایی بود که در آن سیگار در تخت های کینگ سایز بهترین هتل های جهان بین آدم هایی شبیه ما ردوبدل می شد. لوسی سیگار را مثل سیبی به طرفم دراز کرد. سیگاری که عشق بود و میل بود. دانش بود و همه چیز بود. ص 65-64

[Beck · Rating 2 out of 5]

There seems to be an obvious reason I was unable to find a stocked copy of this book anywhere in Australia, (Seriously, I had to buy a 2nd hand copy from Ebay!).

Like a packet of cigarettes, it probably could do with a super sized warning across the front:

**EX-SMOKERS BEWARE**
Reading this book and encountering the vivid descriptions of all things cigarette,smoke and tobacco related on every page, will result in an extreme desire to smoke.

I know this because I quit smoking a little over 3 years ago and since those first few weeks of being smoke/nicotine free, I have not experienced such a long period of craving for a cigarette as I did while reading X20.

Well written, but I feel as though I've quit smoking a second time.

[Haleh · Rating 2 out of 5]

یکی‌از بدترین کتابهایی که خوندم و از اون دست کتابهایی که با اینکه صفحاتش تقریبا کمه حدود ۳۰۰ صفحه ولی هر چی‌می‌خونی تموم نمی شه. کتاب ۲۰ فصل داره که تعداد سیگارها در یک‌پاکت سیگاره. اکثر فصلها به چهار قسمت تقسیم‌می‌شه که راوی‌در مورد ارتباطش با آدم‌های دیگه در داستان روایت می‌کنه. ۱۵ فصل خوندم و انقدر برام عذاب اور شد که از فصل بیست شروع کردم و‌برگشتم‌به عقب. تقریبا چه از اول بری اخر چه از اخر بری اول فرقی نداره. چون کلا نگارش به صورتیه که خیلی مبهمه‌و‌راوی خیلی عجیب و‌غریب حرف می زنه.

[Chantal E. R. H. · Rating 3 out of 5]

3rd book of 2010. A very quick read. Funny at parts. While I couldn't put it down, it was nothing special. Does that make sense? Probably not. While I do recommend it, it's definitely not for everyone and won't make your list of Top Ten Books of the year. It is written in a very interesting style that you'll either enjoy or find very annoying.

[Sarah]

First novel of a young british author. Couldn't get into it so I returned it to the library. I'm a smoker myself and thought I would enjoy this but the story kept going from the past to the present and and no fluidity.

[cney · Rating 2 out of 5]

Horrendously boring. Just dry and drab pages about things that weren't relevant to the story line. I know it was supposed to be representative of a man's journal he's only writing to do something rather than smoke, but I found myself skipping whole pages because the content was unnecessary and boring. I was excited to read it because it seemed unconventional however it read more like some old, unused history textbook someone thought they'd fill with useless facts. The protagonists interaction with other people was the only saving grace for me. I didn't even mind the non-linear style.