What do you think?
Rate this book
Comunicación no violenta: Aprende a defender tus ideas de manera positiva para establecer relaciones de calidad y lograr lo que es importante para ti
Este es un libro que busca descubrir formas de expresar las propias opiniones, preguntar a los demás y recibir sus respuestas sin que la comunicación tenga por qué volverse violenta Este libro es una breve guía que propone técnicas y escenarios para comunicarse sin violencia en la esfera personal y en el entorno profesional. Comienza por revelar los orígenes de las dificultades para comunicarse y luego nos muestra cuáles son las condiciones para que se desarrolle una relación de calidad hasta terminar con las herramientas necesarias para una buena comunicación.
187 pages, Paperback
First published January 1, 2015
6 people are currently reading
18 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
January 21, 2020
Un libro que quizás al verlo a primera vista diremos que no lo necesitamos, PERO SI, creo que todos necesitamos leerlo aunque creamos que no nos comunicamos de manera NO VIOLENTA, ya que dentro de sus páginas nos encontraremos con muchas técnicas y ejemplos muy interesantes para poner en práctica en nuestro día a día.
En lo personal me hizo abrir los ojos en varios ámbitos, y me hizo aprender porque algunas personas se comunican de manera violenta, y muchas veces sin darnos cuenta nosotros mismos somos los responsables de aquello.
El lenguaje es muy entendible, no es para nada complicado, los ejercicios son muy buenos y la forma en que la autora nos cuenta cuál es la mejor manera para comunicarnos está muy bien lograda.
En lo personal me hizo abrir los ojos en varios ámbitos, y me hizo aprender porque algunas personas se comunican de manera violenta, y muchas veces sin darnos cuenta nosotros mismos somos los responsables de aquello.
El lenguaje es muy entendible, no es para nada complicado, los ejercicios son muy buenos y la forma en que la autora nos cuenta cuál es la mejor manera para comunicarnos está muy bien lograda.
Read
May 31, 2025wymęczone, ale skończyłam
April 30, 2026
W świecie, w którym słowo bywa częściej orężem niż pomostem, Marie-Jeanne Trouchaud oddaje w nasze ręce publikację, która nie jest jedynie suchym instruktażem, lecz zaproszeniem do głębokiej transformacji osobistej. Książka „Jak się dogadać. Komunikacja bez przemocy” to lektura obowiązkowa dla każdego, kto czuje, że codzienne interakcje - zamiast budować bliskość - pozostawiają po sobie „komunikacyjną zgagę”. Muszę przyznać, że autorka z niezwykłą precyzją punktuje nasze codzienne grzechy językowe, oferując w zamian wizję rozmowy, która przypomina płynny taniec, a nie wyczerpujący sparing na ringu.
Warstwa merytoryczna książki osadzona jest na solidnym fundamencie koncepcji Marshalla Rosenberga, jednak Trouchaud nadaje jej własny, bardzo ludzki rys. Autorka, czerpiąc ze swojego wieloletniego doświadczenia pedagogicznego i terapeutycznego, unika mentorskiego tonu. Zamiast tego z empatią prowadzi nas przez meandry różnicy między faktami a ocenami, które tak często nieświadomie wplatamy w nasze wypowiedzi. Urzekło mnie wykorzystanie metaforyki żyrafy i szakala - to nie tylko malownicze porównanie, ale klucz do zrozumienia, jak nasza perspektywa i „długość szyi” wpływają na to, czy dostrzeżemy potrzeby drugiego człowieka, czy skupimy się na kłujących żądaniach.
Stylistyka publikacji jest niezwykle klarowna i obrazowa, co sprawia, że przez kolejne rozdziały płynie się z dużą lekkością. Autorka operuje językiem przystępnym, unikając zbędnego akademickiego żargonu, co czyni tę pozycję idealnym punktem wyjścia dla osób dopiero rozpoczynających przygodę z ideą Nonviolent Communication (NVC). Szczególnie cenne są tu wstawki dotyczące relacji z młodzieżą - czuć w nich autentyczność i lata praktyki Trouchaud w pracy z drugim człowiekiem.
Mocną stroną pozycji jest bez wątpienia jej praktyczny wymiar. Autorka nie zostawia nas w próżni teorii; otrzymujemy konkretne scenariusze dialogów, które pozwalają „usłyszeć” różnicę między komunikatem pełnym przemocy a tym opartym na szacunku. Część warsztatowa, zawierająca ćwiczenia, bywa momentami otrzeźwiająca - zmusza do spojrzenia w lustro i przyznania przed samym sobą, jak często pozwalamy emocjom przejąć stery nad logiką.
Jeśli miałabym wskazać na słabsze aspekty, to dla osób bardzo zaawansowanych w tematyce porozumienia bez przemocy, pierwsza część książki może wydać się nieco zbyt elementarna. Niektórzy czytelnicy mogą odnieść wrażenie niedosytu, gdyż autorka stawia raczej na esencjonalność niż na wyczerpujące, wielostronicowe analizy każdego zjawiska. Może to budzić poczucie, że pewne wątki zostały zaledwie zarysowane, zamiast zostać w pełni wyeksploatowane. Ponadto, skuteczność zawartych w niej ćwiczeń jest mocno uzależniona od indywidualnej gotowości czytelnika do autorefleksji - bez pełnego zaangażowania mogą one wydać się jedynie ciekawostką.
To jedna z tych pozycji, które po przeczytaniu odkłada się na półkę z poczuciem, że świat mógłby być znacznie lepszym miejscem, gdybyśmy po prostu nauczyli się „uważnej życzliwości”. To lektura, która uczy asertywności bez arogancji i spokoju bez uległości. Marie-Jeanne Trouchaud udało się stworzyć przewodnik, który nie tylko uczy, jak mówić, ale przede wszystkim - jak słyszeć.
Warstwa merytoryczna książki osadzona jest na solidnym fundamencie koncepcji Marshalla Rosenberga, jednak Trouchaud nadaje jej własny, bardzo ludzki rys. Autorka, czerpiąc ze swojego wieloletniego doświadczenia pedagogicznego i terapeutycznego, unika mentorskiego tonu. Zamiast tego z empatią prowadzi nas przez meandry różnicy między faktami a ocenami, które tak często nieświadomie wplatamy w nasze wypowiedzi. Urzekło mnie wykorzystanie metaforyki żyrafy i szakala - to nie tylko malownicze porównanie, ale klucz do zrozumienia, jak nasza perspektywa i „długość szyi” wpływają na to, czy dostrzeżemy potrzeby drugiego człowieka, czy skupimy się na kłujących żądaniach.
Stylistyka publikacji jest niezwykle klarowna i obrazowa, co sprawia, że przez kolejne rozdziały płynie się z dużą lekkością. Autorka operuje językiem przystępnym, unikając zbędnego akademickiego żargonu, co czyni tę pozycję idealnym punktem wyjścia dla osób dopiero rozpoczynających przygodę z ideą Nonviolent Communication (NVC). Szczególnie cenne są tu wstawki dotyczące relacji z młodzieżą - czuć w nich autentyczność i lata praktyki Trouchaud w pracy z drugim człowiekiem.
Mocną stroną pozycji jest bez wątpienia jej praktyczny wymiar. Autorka nie zostawia nas w próżni teorii; otrzymujemy konkretne scenariusze dialogów, które pozwalają „usłyszeć” różnicę między komunikatem pełnym przemocy a tym opartym na szacunku. Część warsztatowa, zawierająca ćwiczenia, bywa momentami otrzeźwiająca - zmusza do spojrzenia w lustro i przyznania przed samym sobą, jak często pozwalamy emocjom przejąć stery nad logiką.
Jeśli miałabym wskazać na słabsze aspekty, to dla osób bardzo zaawansowanych w tematyce porozumienia bez przemocy, pierwsza część książki może wydać się nieco zbyt elementarna. Niektórzy czytelnicy mogą odnieść wrażenie niedosytu, gdyż autorka stawia raczej na esencjonalność niż na wyczerpujące, wielostronicowe analizy każdego zjawiska. Może to budzić poczucie, że pewne wątki zostały zaledwie zarysowane, zamiast zostać w pełni wyeksploatowane. Ponadto, skuteczność zawartych w niej ćwiczeń jest mocno uzależniona od indywidualnej gotowości czytelnika do autorefleksji - bez pełnego zaangażowania mogą one wydać się jedynie ciekawostką.
To jedna z tych pozycji, które po przeczytaniu odkłada się na półkę z poczuciem, że świat mógłby być znacznie lepszym miejscem, gdybyśmy po prostu nauczyli się „uważnej życzliwości”. To lektura, która uczy asertywności bez arogancji i spokoju bez uległości. Marie-Jeanne Trouchaud udało się stworzyć przewodnik, który nie tylko uczy, jak mówić, ale przede wszystkim - jak słyszeć.
August 15, 2020
A pesar de que me demore 4 meses el leerlo no es un libro malo o fome, siento que es un libro que todos deberíamos leer para no pasar a llevar a nadie, ni que hayan malos entendidos, todos decimos que somos empaticos, pero al leer esto me di cuenta no lo somos del todo, por eso insisto de que es un libro que todos deberíamos leer, Le puse 4 estrellas por que no es un libro que te leas de una sentada es un libro bastante lento a pesar de que tiene ejercicios para que uno realice.
February 16, 2020
Este libro es una breve guía que propone técnicas y escenarios para comunicarse sin violencia en la esfera personal y en el entorno profesional. Comienza por revelar los orígenes de las dificultades para comunicarse y luego nos muestra cuáles son las condiciones para que se desarrolle una relación de calidad hasta terminar con las herramientas necesarias para una buena comunicación.
A continuación, os muestro parte del índice y de los puntos que trata este libro.
Parte 1: Orígenes de las dificultades de comunicación
Las causas de conflicto.
El papel de las emociones en la comunicación.
Los diálogos sordos.
Parte 2: Crear las condiciones de una relación de calidad..
Las condiciones de la escucha.
Elementos de la relación con el otro.
Elementos de la relación con uno mismo.
Parte 3: Técnicas de comunicación no violenta.
Los métodos.
Aplicaciones.
Los límites.
Por un lado, para que este libro sirva de ayuda, necesitamos pasar por esas etapas de violencia o furia para así poder realizar los ejercicios de forma óptima (y sobre todo que tengan sentido). Por eso mismo es un libro lento, ya que acudiremos a él cuando lo necesitemos. Por otro lado, también aprenderemos a defender nuestras ideas de forma positiva y entablar buenas relaciones humanas.
El estilo de la autora es directo y simple. Se expresa de forma correcta, haciendo que todo se entienda a la perfección.
Como punto negativo, comentar que hay algunos ejercicios a los que no les he encontrado mucho sentido, aunque entiendo que si están en el libro es por algún motivo lógico que no he encontrado.
Comunicación no violenta es un libro práctico para mejorar la comunicación verbal y no incidir en la furia a la hora de expresar nuestra opinión. Asimismo, también nos enseña a gestionar nuestras ideas.
A continuación, os muestro parte del índice y de los puntos que trata este libro.
Parte 1: Orígenes de las dificultades de comunicación
Las causas de conflicto.
El papel de las emociones en la comunicación.
Los diálogos sordos.
Parte 2: Crear las condiciones de una relación de calidad..
Las condiciones de la escucha.
Elementos de la relación con el otro.
Elementos de la relación con uno mismo.
Parte 3: Técnicas de comunicación no violenta.
Los métodos.
Aplicaciones.
Los límites.
Por un lado, para que este libro sirva de ayuda, necesitamos pasar por esas etapas de violencia o furia para así poder realizar los ejercicios de forma óptima (y sobre todo que tengan sentido). Por eso mismo es un libro lento, ya que acudiremos a él cuando lo necesitemos. Por otro lado, también aprenderemos a defender nuestras ideas de forma positiva y entablar buenas relaciones humanas.
El estilo de la autora es directo y simple. Se expresa de forma correcta, haciendo que todo se entienda a la perfección.
Como punto negativo, comentar que hay algunos ejercicios a los que no les he encontrado mucho sentido, aunque entiendo que si están en el libro es por algún motivo lógico que no he encontrado.
Comunicación no violenta es un libro práctico para mejorar la comunicación verbal y no incidir en la furia a la hora de expresar nuestra opinión. Asimismo, también nos enseña a gestionar nuestras ideas.
April 29, 2017
Make no mistake, this is not a book on NVC. It handles a broader viewpoint, but more specifically in a familial context, closer to the parent-childs relationships. It doesn't fits my needs. The book by itself is not bad. It often misses concrete matter for what I'm looking for. Anyways, this is a quick read.
ma note de lecture en français ici
ma note de lecture en français ici
January 17, 2025
Liczyłem że ta książka będzie bardziej psychologiczna, tymczasem jest to zwykły poradnik. Tak naprawdę nie dowiedziałem się nic nowego poza tym że są jakieś nazwy technik komunikacyjnych. Autorka wiele tematów omawia bardzo pobieżnie podczas gdy moznaby tyle ciekawych rzeczy o tym opowiedzieć. Słabe, ale być może jakieś bardziej dysfuncyjne jednostki ode mnie coś z tego wyciągną.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews