กลรักสกัดครองโลก เล่ม 1

กลรักสกัดครองโลก #1

by Sha Xiao Wan, 杀小丸, ล่วนชีปาจิ่ว (Translator)

เมื่อตอนจบของนิยายที่ตัวเองชื่นชอบถูกไอ้นักเขียนโรคจิตหักมุมจบอย่างบัดซบ "หลิงเซี่ย"แฟนพันธุ์แท้เลยยอมไม่ได้เข้าไปคอมเมนต์ถล่มนักเขียนโรคจิตจนไม่มีชิ้นดี ทว่า...
"...กับอีแค่ประนามไอ้คนแต่งไร้จริยธรรม ตรรกะมีปัญหานั่นนิดเดียว ท่านเทพทะลุมิติถึงขั้นต้องเตะเขาเข้ามาในนิยายฮาเร็มสุดน้ำเน่าที่เต็มไปด้วยอันตรายเช่นนี้เชียวหรือ"
"อวี้จือเจวี๋ย"เด็กน้อยที่แสนเย็นชา สายเลือดจอมมารที่บ้าคลั่ง สิ่งที่หล่อมหลอมเขามาจนถึงตอนนี้คือความโกรธแค้น ความเกลียดชัง และการทยศ
"ในที่สุด...ก็หลุดพ้น...โลกอันฟอนเฟะนี่...ทำลายมันให้สิ้น..."
เมื่อตัวประกอบต๊อกต๋อยต้องมาผจญภัยกับว่าที่จอมมารในวัยเยาว์ หลิงเซี่ยก็คิดว่านี่แหละคือภารกิจของเขา เขาจะดูแลเด็กน้อยคนนี้ให้เติบโตมาเป็นคนดีให้ได้
แต่ให้ตายสิ! เขาเลี้ยงมันให้เป็นคนดี ไม่ได้เลี้ยงมันให้มาเป็นเกย์ซักหน่อย!

Genres: Yaoi, China

384 pages, Paperback

Published April 1, 2019

About the author

Associated Names:
* 杀小丸 (Chinese)
* Sha Xiao Wan (English)

Reviews

[Uminaka16]

แนวแฟนตาซีกำลังภายใน เข้าพรรคฝึกวิชาหลอมยาหลอมอาวุธ ฝึกพลังปราณ + แนวเลี้ยงต้อย + แนวทะลุมิติ

แต่พล็อตแหวกแนวดีตรงที่ให้ตัวเอกทะลุมิติไปเป็นตัวประกอบที่ได้คู่กับตัวร้าย

[Or_O]

เรื่องนี้ตัวเอกทะลุเข้าไปในนิยายและตั้งปณิธานว่าจะกล่อมเกลาตัวร้ายให้เป็นคนดี แต่สุดท้ายกลับได้ครองคู่กันสุขสันต์ฉันกับเธอแทน
.
เปิดเรื่องมา ‘หลิงเซี่ย’ กำลังอารมณ์เสียขั้นสุดเพราะนิยายแนวแฟนตาซีฮาเร็มกำลังภายในที่ตนติดตามอ่านมานานดันมีตอนจบที่ชวนรับไม่ได้ ตัวร้ายอย่างท่านจอมมาร ‘อวี้จือเจวี๋ย’ ฆ่าฝ่ายพระเอกทิ้งเกือบหมดเกลี้ยง รวมถึงน้องนางในฮาเร็มคนหนึ่งของพระเอกที่เขาปลื้มเป็นพิเศษด้วย ประโยคเด็ดที่ท่านจอมมารทิ้งไว้ก่อนตายคือ “โลกอันฟอนเฟะนี่...ทำลายมันให้สิ้น” แม้สุดท้ายพระเอก ‘ซ่งเสียวหู่’ จะกำชัยไป แต่มันก็ไม่ได้น่าประทับใจสักนิด หลิงเซี่ยกอบโกยความโกรธทั้งหมดถ่ายทอดผ่านปลายนิ้ว พิมพ์สาปแช่งด่าทอคนแต่งอย่างมีสีสัน
.
แล้วพอหลับไปตื่นหนึ่ง หลิงเซี่ยก็กลับผลุบเข้ามาในนิยายเรื่องนั้น กลายเป็นหนึ่งในตัวประกอบจืดชืดไม่มีแม้แต่ชื่อจริง ที่ในอนาคตได้แต่อุทิศตัวพลีชีพเพื่อให้พระเอกได้เติบโตต่อไป
.
แน่นอนว่าหลิงเซี่ยไม่ยินยอม ในเมื่อเขาได้โผล่มาในช่วงเวลาที่ทั้งพระเอกและตัวร้ายยังเป็นเด็กน้อย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังดีอยู่ และความมุ่งมั่นของทั้งคู่ยังไม่ขัดแย้งกัน หลิงเซี่ยชื่อว่าเขาจะสามารถกล่อมเกลาให้ทั้งคู่รักใคร่สามัคคี โดยเฉพาะว่าที่จอมมารอย่างอวี้จือเจวี๋ย ให้เขาได้เติบโตเป็นคนดีของสังคม!
.
เรื่องก็ดำเนินผ่านไป ทั้งพระเอกและตัวร้ายเข้าพรรคฝ่ายธรรมะเพื่อฝึกฝนฝีมือ หลิงเซี่ยพยายามสนับสนุนช่วยเหลือทั้งคู่เต็มความสามารถ เจอน้องนางในฮาเร็มของพระเอกฉบับวัยใสโผล่มาเป็นระยะ พบสัตว์อสูรขั้นสูง ฝีมือเพิ่มพูน เจอวิกฤติพลิกผัน และหลิงเซี่ยก็ตาย...
.
แวบ! ลืมตาตื่นมา หลิงเซี่ยตื่นในโลกอันสงบปกติสุขของตน เรื่องราวที่ผ่านมาเป็นแค่ความฝันหรือไร เช็กหน้านิยายเจ้าปัญหา ปรากฏว่าเนื้อเรื่องได้เปลี่ยนไปแล้ว เนื่องจากมีตัวประกอบปริศนาเข้าไปขั้นกลางระหว่างซ่งเสี่ยวหู่และอวี้จือเจวี๋ย ทำให้กลุ่มสาววายมากมายมีทั้งหวีดและด่าทอ แต่พอถึงตอนจบ ก็ปรากฏว่าท่านจอมมารยังทำลายล้างโลกเช่นเดิม แต่ถ้อยคำที่ทิ้งท้ายไว้กลับเปลี่ยนไป เป็น “โลกที่ไม่มีเขา...ในที่สุดก็ทำลายสิ้นแล้ว...”
.
แล้วหลิงเซี่ยก็ได้กลับไปโลดแล่นในนิยายอีกครั้ง... จากนิยายแนวแฟนตาซีกำลังภายในฮาเร็ม ก็กลายเป็นนิยายวายโดยสมบูรณ์...
.
อารมณ์หลักของเรื่องคือตลก เปิดมาบทแรกที่ตลกมาก หลิงเซี่ยด่ากราดแบบหัวเสียมาก นี่ฉันโหวตให้ สนับสนุนอ่านตลอด เป็นแฟนพันธุ์แท้มาเป็นปี ทำไมจบอย่างนี้ โอขำน้ำตาเล็ดเลยตอนที่คนเขียนนิยายเรื่องเจ้าปัญหานี่ออกมาตอบประมาณว่า โอ๊ย นี่ก็แค่นิยาย อ่านขำ ๆ สนุก ๆ น่า เหมือนเขาแทนตัวของคนอ่านและคนเขียนไปพร้อมกัน ในเรื่องก็จะมีอารมณ์หยิกแกมหยอกในมุมมองของคนอ่านและคนเขียนเป็นระยะ เช่น มีตอนนึงที่หลิงเซี่ยจำเนื้อเรื่องบางอย่างไม่ได้เพราะเลือกจะอ่านแต่ตอนที่ชอบ ตอนที่ไม่ชอบก็อ่านข้าม ๆ ไป พอตัวเองหลุดไปอยู่ในนิยายจริงข้อมูลนี้ดันจำเป็นซะนี่ เหมือนแว่วเสียงคนเขียนหัวเราะเยาะปนสมน้ำหน้า เธอไม่อ่านที่ฉันเขียนให้ดีเอง อะไรอย่างนี้ ซึ่งมันคือเรื่องจริงเลยที่คนอ่านหลายคนเลือกที่จะอ่านแต่อะไรที่ตัวเองชอบ หรือตอนนึงที่พูดถึงนิยายทะลุมิติว่า อะไรที่ทะลุได้ก็ทะลุหมดจนจะเป็นตะแกรงแล้ว
.
ชอบอารมณ์ขันของเรื่อง เหมือนเขาทันตัวละคร ทันมุกตัวเองพร้อมตบมุกไปพร้อมกัน เช่น มีตอนนึงที่หลิงเซี่ยต้องไปเป็นคนเลี้ยงสัตว์อสูร สุดท้ายกลับพบว่าตนต้องให้อาหารสัตว์อสูรที่ใช้เป็นอาหารของสัตว์อสูรอีกที
.
เรื่องกระชับ ไม่หยุดนิ่ง เปิดตัวละครเร็ว เจอคนนั้นคนนี้ แนะนำว่าคือใคร มีผลต่อเรื่องอย่างไร แล้วก็เปลี่ยนประเด็น เห็นพัฒนาการได้ดีทั้งฝีมือและความสัมพันธ์ โดยเฉพาะความรู้สึกอวี้จือเจวี๋ยและหลิงเซี่ย จากไม่ชอบหน้า เป็นอยากช่วยเหลือ รู้สึกอบอุ่นที่มีกันและกัน พยายามเพื่อกันและกัน มีความตลกกลมกล่อมทำให้เรื่องสนุกน่าติดตาม ความคิดตัวเอกหลัก ๆ ดี รวมถึงหลิงเซี่ยด้วย ถึงเขาจะไม่ได้เก่งอะไร แต่ก็ไม่ได้โง่ เข้าใจเรื่องราวและมีความพยายาม สัตว์อสูรตลกน่ารักมีชีวิตชีวา โยงเรื่องราวต่าง ๆ ได้ดี ตัวละครทั้งหลักทั้งรองน่าสนใจทั้งหมด
.
...จนถึงเล่มสาม
.
เอาคำชมเมื่อกี้ของโอคืนมา
.
ไม่รู้ผู้เขียนไปกินอะไรผิดสำแดงหรือเปล่า จากเรื่องที่เดินตลอด มีอะไรให้ติดตามมากมาย กลายเป็นสะดุด แล้วแช่อยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน ประเด็นอะไรไม่สนแล้ว สนใจแต่พระเอกนายเอก แล้วมันก็คือเรื่องเดิม ๆ คนอ่านรู้อยู่แล้วว่าพระเอกรักนายเอก หวงนายเอกมาก เรารู้เขารักกัน แล้วยังไงต่อ มันไม่มีอะไรใหม่แล้วไง มันกลายเป็นเรื่องทางกายเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ เรื่องที่เราอยากอ่าน ที่มาที่ไป บทสรุปที่กล่าวถึงเหตุการณ์หรือตัวละคร มันไม่มีเลย ตัวละครดี ๆ โดนกลบหายเกลี้ยง เหมือนไม่อยากเขียนถึงประเด็น ถึงที่มา ถึงพล็อตแล้ว อยากจบแล้ว งั้นจบดื้อ ๆ งี้แหละ อะไรที่ผู้เขียนทำได้ดีมันหายไป เหลือแต่ฉาก แล้วโอว่าส่วนนี้เขาทำส่วนนี้ได้ไม่ดีนัก ส่วนตอนพิเศษนี่เหมือนเขียนแฟนฟิกให้นิยายตัวเองเลย ไม่สนแหละว่าเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวเนื้อเรื่องแต่อยากเขียน จะท่าไหนเวอร์ไหน ประหลาดอย่างไรขอฉันต้องการเท่านั้น สนองนี้ดตัวเองได้เป็นพอ เล่มสามโดยรวมคือเลอะเทอะ น่าเบื่อเป็นส่วนมาก เรื่องแนวคิดจิตใจนี่ไม่เห็นเลย แต่ก็ยังมีมุกตลกให้เราไม่เครียดกับเนื้อเรื่องที่ไม่ได้ดั่งใจมากไป
.
ไม่คิดว่าเรื่องราวจากเล่มแรกจะกลายร่างเป็นเล่มสามอย่างนี้นะ จนตกใจอะว่าเกิดอะไรขึ้น นี่เราอ่านเรื่องเดิมอยู่เหรอ เสียดายเพราะเริ่มมาดีมาก กลางก็ยังดีมีแอบแผ่วปลายเล็กน้อย แต่ไม่ได้แย่ ปลายเริ่มมาพอไหว สุดท้ายดิ่งลงเหวหายลับไปเลย
.
พูดถึงตัวละครพระนายบ้าง
.
หลิงเซี่ย หนุ่มไอทีพนักงานเงินเดือนธรรมดา ๆ คนหนึ่งที่หลุดไปในโลกแฟนตาซี กลายเป็นตัวละครจืดจางที่พยายามผลักดันไม่ให้พระเอกกับตัวร้ายกลายเป็นศัตรูที่ต้องห้ำหั่นกันในท้ายสุด
.
เมื่ออยู่ในนิยาย หลิงเซี่ยกลายเป็นพี่ใหญ่ของทั้งซ่งเสียวหู่ และอวี้จือเจวี๋ย (พระเอกกับตัวร้ายอายุประมาณสิบขวบ หลิงเซี่ยอยู่ในร่างเด็กอายุสักสิบสามได้) สองคนนั้นก็เด็กเนอะ ยังมีอารมณ์เด็กน้อย ยังตรงไปตรงมา อ่อนไหว หลิงเซี่ยก็คอยดูแลช่วยเหลือ จนทั้งสองคนนั้นเกิดความนับถือ
.
กับซ่งเสียวหู่ พระเอกในนิยาย (หลิงเซี่ยเรียกเจ้าหัวเม่นแคระ) หลิงเซี่ยไม่ค่อยกังวลมาก เพราะรู้ว่าในที่สุดแล้วเขาก็มีบารมีพระเอกปกป้อง ในอนาคตจะมีเพื่อนฝูงดี ๆ (ยังไม่รวมฮาเร็มหญิงงามอีกนะ!) ไม่เป็นอะไรง่าย ๆ แน่
.
แต่กับอวี้จือเจวี๋ยนี้ต่างออกไป หลิงเซี่ยจะดูแลเขา ใส่ใจความรู้สึกเขามาก เพราะรู้ว่าเขาเป็นเด็กมีปม ด้วยอุปนิสัยเย็นชาทำให้คนอื่นไม่กล้าเข้าใกล้ ก็จะมีหลิงเซี่ยนี่แหละคอยใส่ใจ
.
ตอนแรกโอนึกว่าหลิงเซี่ยไม่รู้ตัวนะว่าเขาใส่ใจอวี้จือเจวี๋ยมากกว่าซ่งเสียวหู่ แต่จริง ๆ เขารู้ค่ะ รู้ตัวมาแต่ต้น เหมือนใจมันสงสาร ใจมันใส่ใจมาแต่แรกเลย
.
ส่วนอวี้จือเจวี๋ยก็ไม่มีใครเคยทุ่มเทให้เขาอย่างนี้มาก่อน ก็เลยอยากตอบแทนดูแล กลายเป็นความฝักใฝ่หมกมุ่นไม่ปล่อยวาง
.
เรื่องก็จะมีดราม่าบ้าง แต่ไม่เครียดเท่าไรนะคะ อารมณ์เรื่องมันตลก ถ้าอยากลองโอก็ว่าคุ้มค่าที่จะลองนะ
.
(4.5+3.5+2)/3 = 3.33 ดาว
.
คำผิดมีประปราย ตอนแรกจดทุกคำ ตอนหลังไม่จดละเยอะเกิน มีแบบเล่มแรกผิด เล่มหลังถูก ครึ่งแรกถูกครึ่งหลังผิด โอไม่ค่อยชอบการเว้นวรรคในเรื่องเท่าไร เว้นวรรคตรงที่ไม่ควรเว้น หรือบางทีก็ไม่จำเป็นต้องเว้น บางที่สามารถเว้นได้ก็จริง แต่ถ้ามากเกินไปมันก็จะตัดอารมณ์เรื่อง

[Chanyaku]

ชอบอ่ะ ชอบความสัมพันธ์พระนายสไตล์นี้เลย อยู่ด้วยกันตั้งแต่เด็ก ผ่านอะไรด้วยกันมา พระเอกยึดติดกับนายเอกมากๆ ส่วนนายเอกก็ไม่ได้เก่งเทพ ค่อยๆ พัฒนาไปตามเนื้อเรื่อง แต่มีความจิตใจดีและอบอุ่นเป็นที่ตั้ง อ่านแล้วรู้สึกละมุน

[Kamons]

คำนำของสนพ.บอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่โด่งดังที่สุด ซึ่งเราก็แปลเอาเองว่า ‘ไม่ใช่เรื่องที่สนุกที่สุดและอาจมีอีกหลายเรื่องในแนวเดียวกันนี้ที่น่าจะสนุกกว่านี้’ ดังนั้นก็ตามคำนำสนพ.เลยค่ะ มันไม่ได้สนุกมากกกก แต่มันก็ไม่ได้ขี้เหร่นะ มีหลายจุดที่เรื่อยๆมและบางจุดที่ลุ้นๆ เหมือนกัน เรามานั่งคิดดูทำไมมันไปไม่สุดนะ และได้ข้อสรุปว่า เพราะเรื่องมัน_ยืดดดดด และดำเนินเรื่องช้ามากๆ นั่นเองค่ะ อย่างเล่มแรกทั้งเล่มคือช่วงวัยเด็กของตัวละครหลักทั้งสาม มองในแง่ดีคือการปูพื้นให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของตัวเอก แต่ก็นั่นแหละค่ะ อืดมาก นอกจากนั้นภาษาที่ใช้มันทำให้รู้สึกเลยว่า นี่คือนิยายที่เขียนลงออนไลน์ให้อ่านนะ มันยังขาดอะไรบางอย่างที่เป็นจิตวิญญาณของรูปเล่ม แต่ทั้งนี้มันก็ยังอยู่ในเกณฑ์สนุกนะ และรอเล่มต่อไปหวังว่าจะสนุกมากขึ้น

[Curio Pun]

เราอ่านengจบไปแล้วชอบมาก
พอเห็นว่ามีแปลไทยก็ซื้อเก็บไว้
ดองไว้ตั้งนาน ได้ฤกษ์อ่านสักที

สองหนุ่มตอนเป็นซาลาเปาน้อยน่าเอ็นดูจริงๆ

[Satem]

3.5

หลิงเซี่ย ทะลุมิติเข้าไปในหนังสือนิยายที่ตัวเองอ่าน โดยบทที่เขาได้คือพี่ชายบุญธรรมของพระเอกและตัวร้ายของหลังสือ เขามีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูเด็กแสบสองคนให้ดี และสั่งสอนอวี้จือเจวี๋ย ว่าที่จอมมารและตัวร้ายในอนาคตของเรื่องไม่ให้เข้าสู่วิถีมารและทำลายร้างโลก

แนวเลี้ยงต้อยทะลุมิติเรื่องที่ 2 ของช่วงนี้ เป็นแนวเรื่องที่มีตัวเปรียบเทียบเยอะเลยนะฮะ และก็เป็นเรื่องที่รออ่านมานานมากด้วยเลยรู้สึกตั้งความหวังไว้เยอะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สนุกใช้ได้นะ เราอ่านเร็วมาก ส่วนช่วงที่สนุกที่สุดคงเป็นช่วงเล่มแรก แต่ถ้าถามเราว่าผิดหวังไหม? ก็นิดหน่อย…

เนื้อเรื่องเล่มแรกค่อนข้างดี ดำเนินแบบกระชับ มีสีสันและความสมเหตุสมผล แต่พออ่านจนจบปุ๊ปเริ่มรู้สึกไม่ใช่ละ ขออนุญาตลงดีเทล

ข้อแรก หนังสือช่วงแรกมันมี Element นู่นนี่มากมาย ทั้งเรื่องในยุทธภพ การเจริญเติบโตของอวี้จือเจวี๋ยและซ่งเสียวหู่ พลังของทั้งสองตัวละคร การแก่งแย่งกันในสำนักเซียนนิดๆ หน่อยๆ ซึ่งเราอ่านแล้วเพลินมาก แม้จะรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันยังเขียนได้ไม่ถึงแก่น แต่โดยรวมโอเค ทั้งหมดที่พูดมานี้คือลบทิ้งไปเลยในเล่มสาม เล่มสามยืดยื้อความสัมพันธ์ของหลิงเซี่ยและอวี้จือเจวี๋ยมาก ตรรกะของหลิงเซี่ยหายหมดในทีเดียว ตัวละครแต่ละตัวมีความมิติเดียวดื้อๆ แถมเส้นเรื่องยังโฟกัสแค่หลิงเซี่ยกับอวี้จือเจวี๋ย ตอนจบคือแบบ ‘ห้ะ จบแล้วหรอ?’ อิชั้นงงมาก แล้วโลกในจักรวาลนี้ที่ปูมาล่ะ? ตัวละครอื่นๆ ล่ะ? เนื้อเรื่องโฟกัสแค่สองเราเกินจนมันแทบไม่มีอะไรละ ในตรงนี้ถ้าถามว่าอ่านแล้วสนุกมั้ย? ก็สนุกนะ แต่อยากให้คนเขียนมีมากกว่านี้ ซ่งเสียวหู่เป็นยังไงต่อ? เติบโตมายังไง? แล้วอวี้จือเจวี๋ยเป็นจอมมารได้ยังไง? ผ่านความเจ็บปวดมามากขนาดไหน? และจะมีเรื่องกับฝั่งธรรมะยังไงบ้าง? ไม่ใช่มาเสริมต่ออีกนิดในตอนพิเศษ

ข้อสอง ความสัมพันธ์พระนายและการวางคาร์แรคเตอร์ ต้องบอกเลยว่านิสัยพระนายเล่มนี้เป็นแนวที่ช้ำมากจนเห็นได้บ่อย ตอนซื้อก็รู้แหละเลยจะมาขาดหวังกับเส้นเรื่อง แต่ก็อย่างที่พูดไปอ่ะนะ

หลิงเซี่ยสำหรับเราเป็นตัวเอกที่ไม่มีอะไรเด่นมาก ในเล่มแรกๆ มีความเป็นพี่ชายที่ดีให้กับสองตัวละคร แต่พออ่านมาถึงเล่มสามคือถ้าเป็นเราคงเกลียดจอมมารไปละ ตรรกะความคิดเธอไปไหนหมดอ้ะ? โดนขนาดนั้นไม่น่าลงเอยกันได้นะ

ส่วนอวี้จือเจวี๋ยสำหรับเราเป็นตัวละครที่พังยับเยินในเล่มสาม เล่มแรกๆ ก็มีความจะเป็นตัวร้ายสายดาร์กให้เห็นอยู่หน่อยๆ คนเขียนตั้งคาร์แรคเตอร์พี่แกได้ดี แต่ถ้าถามเราก็ยังไปไม่ค่อยสุด ในเล่มสามคือชั้นจะไม่ทน พระเอกกูมีบท NC บ่อยมากจนชั้นเริ่มคิดว่าไม่ใช่ละ คาร์แรคเตอร์เปลี่ยนทันที กลายเป็นว่าที่จอมมารผู้ย่อหยิ่งเป็นไอ้บ้ากามทันที แถมบทพี่แกในช่วงท้ายเล่มนี้มันช่าง…. เกินไปมาก ถ้าชั้นเป็นหลิงเซี่ยชั้นจะไม่ทน

ข้อสาม การกระจายบท อย่างที่บ่นไปว่าตัวละครประกอบอื่นๆ นอกจากพระนายแล้วหายหน้าหายตามากกกก แถมตัวละครก็มีความวันมิติสุดๆ ทำให้เราอ่านแล้วไม่มีตัวละครตัวไหนที่ชอบเป็นพิเศษเลย แต่ที่เราสงสารก็คือซ่งเสียวหู่ พระเอกจากในนิยายต้นฉบับ ไม่มีการขยายใดๆ ทั้งนั้นว่าทำไมโตมาแล้วถึงไม่กลายเป็นเจ้าพ่อฮาเร็มแบบในต้นฉบับ ชั้นว่าไม่ใช่เพราะหลิงเซี่ยแน่ๆ อ้ะ เพราะนางบอกเองว่ามีชีวิตอยู่ในโลกนั้นรวมๆ ละไม่ถึงปี แถมยังถูกจับแยกกันละยังดูสนิทกับอวี้จือเจวี๋ยมากกว่า ทำให้นอกจากอยากรู้ว่าอวี้จือเจวี๋ยมาเป็นจอมมารได้ไงแล้ว ชั้นเองก็อยากรู้ว่าซ่งเสียวหู่มีชีวิตยังไงบ้าง ตอนจบไม่มีสรุปให้ แต่มาต่อในตอนพิเศษ ซึ่งมันช่าง…มีจุดโหว่เต็มไปหมด สงสารว่ะ

ข้อสุดท้าย สไตล์การเขียนหรือสไตล์การแปลวะ? ส่วนตัวเรารู้สึกว่าภาษาไม่ค่อยสวย เนื้อเรื่องไม่หนัก ไม่ดิ่ง ยังสู้เรื่องอื่นๆ ที่เราเคยอ่านไม่ได้นะ

โดยรวมจะแนะนำให้คนที่ชอบแนวโลกนี้เป็นของสองเรา เน้นหนักความสัมพันธ์พระนาย เราว่าอ่านเรื่องนี้รอด ส่วนเราที่ชอบแนวฮัสกี้ ตัวร้ายอย่างข้า แอบคิดว่าอ่านได้แต่ไม่ถูกจริต เลยขอหักคะแนนความเสียใจที่ขาดหวังไว้

ปล. บ๊อกใหม่ปกใหม่สวยมากกกก

[Carolina Rios]

la verdad no tenía expectativas porque lo había estado posponiendo pero en realidad es un buen libro.

[Aom Ruka]

ส่วนตัวเราว่าสนุก อ่านเพลินได้เลย เปิดเรื่องกับการที่นายเอกข้ามโลกมาเพื่อดูแลเด็กๆ ดูแลพระเอกของนิยายกับตัวร้ายของนิยาย เปิดเรื่องมาคือเดาไม่ออกว่าใครจะได้มาเป็นพระเอกของเรื่อง เพราะนายเอกใจดีกับทุกคน และดูแลทุกคนอย่างดีและเท่าเทียมกัน เลยดูไม่ออก แต่สนุกดี อ่านเพลิน

[สุภาพ พาสมัย]

แนวทะลุมิติเข้าไปในนิยาย มีหลอมอาวุธ ฝึกวิชา ถ้าชอบแนวนี้ก็คือชอบไปเลย ถามว่าส่วนตัวชอบไหม? เฉยๆ นะคะ สำหรับเรื่องนี้หลังอ่านจบทั้งสามเล่ม ค่อนข้างจะเนื่อยๆ แนวทาง หลักการ เหตุผล เขวี่ยงทิ้งได้เลยค่ะสำหรับเรื่องนี้ 555 ตัวละครมันไม่มีตรรก เหตุผลอะไรมากหรอก เอาเป็นว่าพระเอกจ้องจะเอานายเอกก็พอ พระเอกสายเปย์ ที่มีความซูในตัว แนวเรื่องจะคล้ายๆ กับ ตัวนายอย่างข้าฯ ที่ว่าพระเอกไปไหนก็มีบารมีตัวเอกคอยคุ้มครอง ส่วนนายเอกไปไหนมีแต่บารมีความซวยตามติดประมาณนั้น... ตอนพิเศษค่อนข้างจะออกทะเล ทะลุจักรวาล เอาเป็นว่าอ่านเอามันส์อย่าไปคิดมาก ทางนี้เองอ่านๆ แล้วปิดหนังสือแทบเขวี้ยงทิ้งหลายรอบเหมือนกันกว่าจะอ่านจบหมดทุกเล่มด้วยความเสียดาย ...

[Dame]

อ่านแล้วประทับใจนายเอกมากเป็นตัวละครที่เลิฟสุดๆ เพราะความน่ารัก ใจดี และเป็นคนที่เสียสละ อ่านแล้วชอบมากๆ เสียดายที่ไม่ได้ซึ้อเล่มใหม่ตอนร้านหนังสือยังมีขายอยู่ เลยซื้อได้แค่แบบมือสอง แม้สภาพจะไม่เหมือนใหม่แต่พอห่อปกพลาสติกขุ่นก็ดูดีขึ้นมากพอสมควร ภาพรวมเล่มแรกอ่านแล้วอยากอ่านเล่มอื่นๆ ต่อทันทีเพราะชอบพระเอกในเรื่องมาก แต่ก็พอมึนๆเบลอๆอยู่ระยะนึงกว่าจะรู้ว่าใครเป็นพระเอก ความรักใสๆ และอุปสรรค์ต่างๆที่ตัวละครเจอนั้นทำให้เรื่องนี้เป็นหนึ่งในนิยายโปรดเลยค่ะ

[MustNotBeNamed]

แนะนำว่าใครชอบแนวพระเอกสายดาร์คซึนขี้หึงหวงคนอื่นไม่สนไม่อยู่ในสายตา แต่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเมียคนเดียว ดราม่าแนวฝ่าฟันกว่าจะได้รักกัน NCช่วงหลังๆเยอะอธิบายละเอียดไม่ตัดเข้าโคมจุใจ ก็แนะนำเรื่องนี้เลยตอบโจทย์แน่นวล

เรื่องนี้ฟิลลิ่งเล่ม1,2,3 ต่างกันพอสมควร เล่มหนึ่งยังใสๆออกผจญภัยน่ารัก จะมาหน่วงๆหน่อยในเล่ม2-3

[Lunae Enciel]

แปลดี พิสูจน์อักษรดี สะกดผิดไม่เยอะ แต่บางทีก็รู้สึกว่าระดับภาษาสูงๆ ต่ำๆ ไม่สม่ำเสมอกันเท่าไร

[Goz Flair]

เป็นเล่มที่ชอบที่สุดและมีเนื้อหาที่สุดค่ะ หลังจากนั้นจะมีแต่กามๆๆๆๆและกาม

[Saicharot]

ดีเลย รู้สึกอยากอ่านต่อ
ดีที่จื๋อมันยังเชื่อฟังอยู่นะ

[Faelyn]

ซ่งเสียวหู่กับอวี้จือเจวี๋ยตัวน้อยน่ารักน่าหยิกมากกกก คนนึงเหมืองหมา คนนึงเหมือนแมวอะ

[Ben Pim]

เพราะความไม่พอใจในตอนจบของนิยายออนไลน์ จึงเขียนโพสไปต่อว่าคนเขียน แล้วนอนหลับตื่นขึ้นมาในดลกนิยายที่ตัวเองต่อว่า /เดาพลอตเรื่องได้ง่ายแต่นเขียนบรรยายได้ดีจนไม่น่าเบื่อทำให้เราอยากอ่านต่อเนื่องไปจนจบ

[Xuemei Liao]

ดีแต่ยังไม่สุด

[Pacharaphon Sirikonkasem]

พล็อตคล้ายๆตัวร้ายอย่างข้าแต่ไม่มีระบบ นายเอกถ้าตายจะกลับไปโลกปัจจุบันแต่สักพักก็กลับมาโลกนิยายใหม่ พระเอกคลั่งรัก โหด ขี้หึง เนื้อเรื่องเรื่อยๆ ไม่มีอะไรแปลกใหม่