Uczniowie dwóch szkół - im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Tadeusza Rejtana - to odwieczni rywale. Dlaczego więc piękna Adela z Defonsiarni interesuje się nagle Rejtaniakiem Tomkiem Okistem, redaktorem uczniowskiej gazetki? Czy z tego powodu Gruby Cypałło porywa naszego bohatera i jego przyjaciela Zyzia? I jaki związek ma z tym wszystkim szkolny kurs PCK? Jeżeli chcecie się tego dowiedzieć zapraszamy do lektury kolejnej powieści Edmunda Niziurskiego
A popular Polish writer, author of several of humorous novels and stories for children, adolescents and adults, written with a specific kind of irony. Niziurski was also a sociologist and a lawyer.
Awantury szpitalne i romantyczne młodzieńcze rozczarowania.
Tomek Okist wpada w tarapaty, jakże mogłoby być inaczej. Pierwsza część tej hecy - sprawa szpitalna - zabawna. Biorąc pod uwagę skalę zajścia i tak im się upiekło. Obyło się nawet bez uszczerbków na zdrowiu i amputacji kończyn. Niestety, dramaty sercowe związane z osobą kobiety wyrachowanej, pod koniec mniej strawne. Może i dla niedoświadczonej młodzieży pouczające, ale dla takiego starego próchna jak ja, obecnie już tylko nudne. 6/10
Historia dorastania Tomka Okista. Akcja szybko się zaczyna i pędzi do samego końca. Jest to opis w zasadzie 2, 3 dni podczas, których Tomek staje się dorosły. Przyjaźnie się kończą, różowe okulary opadają, przyszłość jest mroczna. Jak zwykle u Niziurskiego mamy nie tylko przygody chłopców, a konkretnie Okista i Gnata, ale także mnóstwo faktów z PRLu. Autor umiejętnie pokazywał drugą ukrytą twarz tamtego ustroju. Ludzi, którzy oszukiwali tamten system, którzy korzystali ze znajomości np. aby wyprać swoje rzeczy. Do moich ulubionych książek należą: "Sposób na Alcybiadesa", "Siódme wtajemniczenie" oraz "Awantura w Niekłaju". Ciekawe, że doktor Otrębus pojawia się zarówno w "Awanturze" jak i w "Adelo, zrozum mnie". Wracając do tych ulubionych książek. Po kolejnym przeczytaniu "Adeli" chyba właśnie tą książkę uznaje za najlepszą powieść mistrza Niziurskiego.
Jedyną zaletą powieści jest to, że przedstawia obraz naszej rzeczywistości, w której za przewinienia mężczyzn ponoszą odpowiedzialność kobiety. Jest to festiwal bezsensownej przemocy, alubialnych bohaterów i niedokończonych wątków oraz nadużyć deus ex machina.
Jedna z moich ulubionych książek z lat młodzieńczych. Wspaniała zabawa i po tylu latach nadal sięgam co pare lat aby troche się cofnąć w te szkolne lata PRL-u. Świat bez "i-rzeczy" a tyle wyobrażni i zabawy. Jest to trzecia część przygód Okista i Gnata po Naprzód wspaniali! i Awantury kosmiczne. Trylogia napisana z wybitną dozą humoru i szybkiej akcji. Sekwencja szpitalna jest bombowa.