Quim Monzó was born in Barcelona in 1952. He has been awarded the National Award for fiction; the City of Barcelona Award for fiction; the Prudenci Bertrana Award for fiction; the El Temps Award for best novel; the Lletra d'Or Prize; the Catalan Writers' Award; the Maria Àngels Anglada; the Trajectòria; he has also been awarded Serra d'Or magazine's prestigious Critics' Award, four times.
In 2007 he wrote and read the opening speech at the Frankfurt Book Fair. Monzó designed a lecture written as if it was a short story. It differed completely from traditional speeches. Together with Cuca Canals, he wrote the dialogues for Bigas Luna's movie Jamón, jamón. He has also written the musical satire El tango de Don Joan, with Jérôme Savary. He is a regular contributor to the La Vanguardia newspaper.
گویا در نگاه کیم مونسو، همین که داستان از پیچ خلاقیت گذشت، نویسنده به مقصد رسیده.
به همین خاطر چه در داستانهای قدرتمندی مانند «انشا»، «گردون»، «در سینما»، «سی سطر» و «زخم» و چه در طرحهایی مانند «ایمان»، «با قلبی در کف دست» و «پسر و خانم» که اصلا داستان نیستند و یا ناداستانهایی خام مثل «خوشا به آن روزها»، هر چه مینویسد یک ویژگی مشترک دارد: ایدهپردازی نو. او نویسندهای مستعد و اغلب شورانگیز است، چه کاری قدرتمند بنویسد و چه نه.
هشت داستان از دهه هفتاد و ۱۲ داستان از دهه هشتاد به بعد نویسنده را دربرمیگیرد. که این دو بخش تفاوت نسبتا محسوسی هم با یکدیگر دارند. داستانهای بخش اول کمی طولانیترند. کیم مونسو را اتفاقی شناختم و فهمیدم اهل کاتالان است و این شد انگیزه من برای خواندن این کتاب. در پایان کتاب هم سخرانی ایشان در نمایشگاه کتاب فرانکفورت است که بسیار جذاب بود.