What do you think?
U. V.
Une villa, sur une île, au plus fort de l'été et un inconnu qui fait comme chez lui. Suspense d'atmosphère dans une tribu bourgeoise dorée pour cet ABC de la vie au soleil ou comment ne pas s'exposer à l'ultra-violence de certains ultraviolets ? Question d'éclairage.
224 pages, Paperback
First published January 1, 2003
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 22, 2022
Не ми допадна стилът на Жонкур и това уби за мен цялата книга. :(
Имаше принципно всички предпоставки да ми хареса - обичам да чета кратки френски съвременни романи, но за съжаление не се оказа моето четиво и с мъка го завърших.
Историята е прилична, завръзката също и все пак, нещо не сработи както трябва...
В текста има доста преводачески бъгове, които ме подразниха.
Имаше принципно всички предпоставки да ми хареса - обичам да чета кратки френски съвременни романи, но за съжаление не се оказа моето четиво и с мъка го завърших.
Историята е прилична, завръзката също и все пак, нещо не сработи както трябва...
В текста има доста преводачески бъгове, които ме подразниха.
January 21, 2017
Μία απλή ιστορία μ' έναν άγνωστο που εμφανίζεται σε μια οικογένεια και γίνεται συμπαθής απ'όλους ( όχι απ' όλους :P ).
Το κείμενο κυλούσε άνετα, μην περιμένετε κάποια εκ βαθέων ανάπτυξη στους χαρακτήρες. Μου έρχονταν κάτι vibes Ripley style και λίγο Το Ακρωτήρι του Φόβου, αλλά δεν πήγε σε εκείνη την κατεύθυνση. Για μένα είχε μια ενδιαφέρουσα τροπή προς το τέλος και μια ακόμα στο εντελώς τέλος.
Ήταν μια χαρά όμως για την κατηγορία B.R.A.CE. 2017 ένα βιβλίο με ένα χρώμα στον τίτλο και στο να με βοηθήσει μπας και κάνω κάνα Bingo ακόμα!
Το κείμενο κυλούσε άνετα, μην περιμένετε κάποια εκ βαθέων ανάπτυξη στους χαρακτήρες. Μου έρχονταν κάτι vibes Ripley style και λίγο Το Ακρωτήρι του Φόβου, αλλά δεν πήγε σε εκείνη την κατεύθυνση. Για μένα είχε μια ενδιαφέρουσα τροπή προς το τέλος και μια ακόμα στο εντελώς τέλος.
Ήταν μια χαρά όμως για την κατηγορία B.R.A.CE. 2017 ένα βιβλίο με ένα χρώμα στον τίτλο και στο να με βοηθήσει μπας και κάνω κάνα Bingo ακόμα!
February 6, 2012
This enjoyable little novel is what Georges Simenon would have called a roman dur, a deceptively light piece of literature but carrying the weight of some serious human obsevation. I wouldn't go so far as to compare it favourably to my experience of Simenon but it certainly felt like it was working in that direction.
It could be quite easy and equally as lazy to compare UV to the brilliant The Talented Mr. Ripley simply because of the presence of a stranger who is not all he seems to be in the lives of the bourgeois. But that is really where the comparison ends.
Sege Joncour happily plays with the knowledge of Tom Ripley to help sustain the intrigue and minor degree of suspense throughout as you dread the inevitable death; guessing who, what, where, when as new information is supplied. Whilst Ripley is from one perspective in this novel we are treated to multiple insights, most characters for just a few paragraphs whilst others become fully developed and you start to really wonder which of these normal seeming people will allow their inner neuroses to bubble over in to a fateful deadly act.
These observations of familial behaviour are what drives the novel, setting the scene even more vividly to help the sense of dread really pay off.
I picked this up from a long forgotten pile of $2 literature at work and felt sad for it. It's a relatively recent publication and before me I don't think it had been read once in 7 years. I quite like this sense of discovering something that has seemingly been ignored by just about everyone in the English reading world but I'm not sure I could actually use my sales skills to sell it at full price. It doesn't have enough going for it.
It could be quite easy and equally as lazy to compare UV to the brilliant The Talented Mr. Ripley simply because of the presence of a stranger who is not all he seems to be in the lives of the bourgeois. But that is really where the comparison ends.
Sege Joncour happily plays with the knowledge of Tom Ripley to help sustain the intrigue and minor degree of suspense throughout as you dread the inevitable death; guessing who, what, where, when as new information is supplied. Whilst Ripley is from one perspective in this novel we are treated to multiple insights, most characters for just a few paragraphs whilst others become fully developed and you start to really wonder which of these normal seeming people will allow their inner neuroses to bubble over in to a fateful deadly act.
These observations of familial behaviour are what drives the novel, setting the scene even more vividly to help the sense of dread really pay off.
I picked this up from a long forgotten pile of $2 literature at work and felt sad for it. It's a relatively recent publication and before me I don't think it had been read once in 7 years. I quite like this sense of discovering something that has seemingly been ignored by just about everyone in the English reading world but I'm not sure I could actually use my sales skills to sell it at full price. It doesn't have enough going for it.
April 17, 2016
Ήθελα να διαβάσω κάτι μικρό και ευκολοδιάβαστο, που να μην μου πάρει πολλή ώρα μέχρι να το τελειώσω, γι'αυτό και επέλεξα αυτό το βιβλιαράκι. Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα, ούτε από την πλοκή, ούτε από την ανάπτυξη των χαρακτήρων ή την γραφή, πάντως η όλη ατμόσφαιρα της καλοκαιρινής ραστώνης σ'ένα παραθαλάσσιο μέρος της Γαλλίας και η αναμονή για το ποια θα είναι η κατάληξη της ιστορίας, μ'έκανε να συμπαθήσω έστω και λίγο το βιβλίο αυτό. Το τέλος, βέβαια, δεν μπορώ να πω ότι με αποζημίωσε γι'αυτή την αναμονή.
Ένας άγνωστος άντρας, αρρενωπός και σίγουρος για τον εαυτό του, ντυμένος στα λευκά και φορώντας μαύρα γυαλιά ηλίου, "εισβάλλει" στην ζωή και το εξοχικό σπίτι μιας οικογένειας, στα μέσα του καλοκαιριού. Συστήνεται ως κολλητός φίλος του ασώτου υιού της οικογένειας, ο οποίος αναμένεται να καταφτάσει στο σπίτι σε λίγες μέρες. Ο άντρας, ονόματι Μπορίς, γίνεται αμέσως αγαπητός και δεν αργεί να νιώσει σαν στο σπίτι του. Όμως σίγουρα κάτι κρύβει. Μόνο ο Αντρέ-Πιερ, ο γαμπρός της οικογένειας, έχει τις αμφιβολίες του για την ταυτότητα και τους σκοπούς του Μπορίς.
Τέλος πάντων, κάτι τέτοιες ιστορίες μου αρέσουν εμένα -ψυχολογικά θρίλερ με νουάρ ατμόσφαιρα αλά Τομ Ρίπλεϊ-, όμως η συγκεκριμένη ιστορία δεν μου έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Βέβαια, με βάση την σχετικά χαμηλή βαθμολογία που παίρνει το βιβλίο σε Goodreads και Babelio (ουσιαστικά περίπου 3.2/5 και στις δυο ιστοσελίδες), δεν είχα και πολλές απαιτήσεις, όμως υποτίθεται πως η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Η πλοκή χωρίς κάτι το ιδιαίτερο (αν και είχε τις στιγμές της), η γραφή μου φάνηκε κάπως ιδιόρρυθμη, αλλά αρκετά καλή και συμπαθητική, οι χαρακτήρες μονοδιάστατοι, η ατμόσφαιρα άγγιζε ελαφρά το νουάρ. Αυτά.
Τέλος πάντων, δεν πέρασα και άσχημα εδώ που τα λέμε, ούτε έχασα τον χρόνο μου ή κανένα τρομερό χρηματικό ποσό (ένα-δυο ευρώ μου κόστισε), όμως σίγουρα κάποια πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν και καλύτερα.
Ένας άγνωστος άντρας, αρρενωπός και σίγουρος για τον εαυτό του, ντυμένος στα λευκά και φορώντας μαύρα γυαλιά ηλίου, "εισβάλλει" στην ζωή και το εξοχικό σπίτι μιας οικογένειας, στα μέσα του καλοκαιριού. Συστήνεται ως κολλητός φίλος του ασώτου υιού της οικογένειας, ο οποίος αναμένεται να καταφτάσει στο σπίτι σε λίγες μέρες. Ο άντρας, ονόματι Μπορίς, γίνεται αμέσως αγαπητός και δεν αργεί να νιώσει σαν στο σπίτι του. Όμως σίγουρα κάτι κρύβει. Μόνο ο Αντρέ-Πιερ, ο γαμπρός της οικογένειας, έχει τις αμφιβολίες του για την ταυτότητα και τους σκοπούς του Μπορίς.
Τέλος πάντων, κάτι τέτοιες ιστορίες μου αρέσουν εμένα -ψυχολογικά θρίλερ με νουάρ ατμόσφαιρα αλά Τομ Ρίπλεϊ-, όμως η συγκεκριμένη ιστορία δεν μου έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Βέβαια, με βάση την σχετικά χαμηλή βαθμολογία που παίρνει το βιβλίο σε Goodreads και Babelio (ουσιαστικά περίπου 3.2/5 και στις δυο ιστοσελίδες), δεν είχα και πολλές απαιτήσεις, όμως υποτίθεται πως η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Η πλοκή χωρίς κάτι το ιδιαίτερο (αν και είχε τις στιγμές της), η γραφή μου φάνηκε κάπως ιδιόρρυθμη, αλλά αρκετά καλή και συμπαθητική, οι χαρακτήρες μονοδιάστατοι, η ατμόσφαιρα άγγιζε ελαφρά το νουάρ. Αυτά.
Τέλος πάντων, δεν πέρασα και άσχημα εδώ που τα λέμε, ούτε έχασα τον χρόνο μου ή κανένα τρομερό χρηματικό ποσό (ένα-δυο ευρώ μου κόστισε), όμως σίγουρα κάποια πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν και καλύτερα.
April 24, 2015
One star for the fantastic atmosphere of a David Hockney painting. Everything else is horrible, especially the plot. Avoid at all costs.
August 3, 2025
Un livre trouvé dans une boîte à livres, dans la Combe Simon, sur la GTJ.
Un bon suspens
Un bon suspens
September 14, 2009
Une villa, sur une île, au plus fort de l'été. Un jour, un inconnu surgit, il se prénomme Boris. Il vient rendre visite à Philip, son vieil ami de lycée. Seulement Philip n'est pas là. Il n'arrivera que demain, après-demain au pire, on ne sait pas.
Courtois, homme avisé et sûr de lui, Boris s'installe.
Rapidement. Très rapidement. Il se fond même tellement au décor qu'il s'avère vite le convive parfait, l'élément distrayant.
Ravis, charmés, et même manipulés à leur insu, tous se laissent happer par son terrible pouvoir de séduction.
Seul André-Pierre a décidé de se méfier. Il n'aime pas ce genre de type, balnéaire et bronzé.
Et puis, pourquoi Philip n'arrive-t-il pas ? Pour lui tout alimente l'inquiétude, jusqu'à cette canicule qui entête, qui échauffe les corps avant les esprits.
Jamais il n'a fait aussi chaud, jamais la mer n'est apparue aussi désirable et haute, juste là, en bas des marches, par où Philip arrivera.
Patiemment, Joncour assemble ses pièces, maîtrise le volume des cris et les sautes de calmes. Highsmith rôde non loin. Chabrol rit dans le jardin d'en face.
Courtois, homme avisé et sûr de lui, Boris s'installe.
Rapidement. Très rapidement. Il se fond même tellement au décor qu'il s'avère vite le convive parfait, l'élément distrayant.
Ravis, charmés, et même manipulés à leur insu, tous se laissent happer par son terrible pouvoir de séduction.
Seul André-Pierre a décidé de se méfier. Il n'aime pas ce genre de type, balnéaire et bronzé.
Et puis, pourquoi Philip n'arrive-t-il pas ? Pour lui tout alimente l'inquiétude, jusqu'à cette canicule qui entête, qui échauffe les corps avant les esprits.
Jamais il n'a fait aussi chaud, jamais la mer n'est apparue aussi désirable et haute, juste là, en bas des marches, par où Philip arrivera.
Patiemment, Joncour assemble ses pièces, maîtrise le volume des cris et les sautes de calmes. Highsmith rôde non loin. Chabrol rit dans le jardin d'en face.
January 17, 2011
A stylish, noir thriller. I loved the setting and the characters – a wealthy French family, the lazy heat of summer, and into it walks a mysterious stranger, who claims to be the former school friend of the prodigal and rather feckless son. There are hints of Ripley here, as Boris both despises and desires the family’s easy wealth. Of course, we know that something dreadful is going to happen, we just don’t know to whom and by whom. Above all, I loved that this book is brief. Delicious.
April 7, 2018
Το συγκεκριμένο αστυνομικό μυθιστόρημα αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση: ξεκινά με πολύ αργό ρυθμό σαν ψυχολογικό θρίλερ με 'νουάρ' στοιχεία, ενώ καταλήγει σιγά-σιγά και με σταθερά βήματα να ξετυλίγει τη πλοκή και τους χαρακτήρες των ηρώων του με ένα λυτρωτικό τρόπο που οδηγεί στο κρεσέντο της τελικής έκβασης των γεγονότων.
Βαθμολογία: 3,7/5 ή 7,4/10.
Υ.Γ.: H μετάφραση και η επιμέλεια έχουν κάποιες ατέλειες, ειδικά, στο 1ο μέρος.
Βαθμολογία: 3,7/5 ή 7,4/10.
Υ.Γ.: H μετάφραση και η επιμέλεια έχουν κάποιες ατέλειες, ειδικά, στο 1ο μέρος.
December 4, 2023
Would be a 4 without the ending x
Displaying 1 - 12 of 12 reviews