What do you think?
Rate this book
Sub Rosa #1
Sub Rosa
Sub Rosa, czyli powiem Ci coś w tajemnicy...
Sub Rosa to opowieść o przygodzie, tajemnicy i poznawaniu samego siebie.
Dwudziestotrzyletnia Róża wraca do Polski, żeby podjąć naukę na Uniwersytecie Łysogórskim. To pierwsza wyższa uczelnia w kraju, która naucza arkanów magii.
Zaczynanie wszystkiego od początku nie jest łatwe, ale Róża jest zdeterminowana, żeby wreszcie poczuć się gdzieś „jak w domu”. Pomagają jej w tym przyjaciele: Wega i Corveusz. Ważną rolę w jej życiu zaczyna odgrywać zacieśniająca się znajomość z najmłodszym profesorem uniwersytetu – Jonaszem Widem, który uczy czytania w myślach.
Z właściwą sobie niefrasobliwością Róża początkowo ignoruje dziwne rzeczy, które zaczynają dziać się wokół niej, aż w końcu wydarza się coś, co odmieni jej życie na zawsze.
Sub Rosa to opowieść o przygodzie, tajemnicy i poznawaniu samego siebie.
Dwudziestotrzyletnia Róża wraca do Polski, żeby podjąć naukę na Uniwersytecie Łysogórskim. To pierwsza wyższa uczelnia w kraju, która naucza arkanów magii.
Zaczynanie wszystkiego od początku nie jest łatwe, ale Róża jest zdeterminowana, żeby wreszcie poczuć się gdzieś „jak w domu”. Pomagają jej w tym przyjaciele: Wega i Corveusz. Ważną rolę w jej życiu zaczyna odgrywać zacieśniająca się znajomość z najmłodszym profesorem uniwersytetu – Jonaszem Widem, który uczy czytania w myślach.
Z właściwą sobie niefrasobliwością Róża początkowo ignoruje dziwne rzeczy, które zaczynają dziać się wokół niej, aż w końcu wydarza się coś, co odmieni jej życie na zawsze.
360 pages, Paperback
First published June 24, 2019
7 people are currently reading
395 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 45 reviews
June 12, 2021
W trakcie czytania tej książki, stale powracała do mnie myśl – „jak ja dawno marzyłam o takiej właśnie lekturze!”. Marzyłam o książce, która zabierze mnie do świata magii i szkoły czarodziejów. Ale nie takiej jak w Harrym Potterze, a dojrzalszej, przekształconej w uniwersytet. O tym, że ów uniwersytet znajdować się będzie w świętym miejscu Słowian, na Łysej Górze, nawet nie śmiałam marzyć.
„Sub Rosa” porywa od samego początku. Jestem pewna, że autorka użyła specjalnej formuły magicznej przy konstruowaniu zdań, by niepostrzeżenie oplatały czytelnika i niosły ze sobą jego wzrok po akapitach. W ten sposób ów czytelnik budził się gdzieś w połowie książki, a przystanek, na którym miał wysiąść, był już daleko za nim (historia autentyczna).
Cała recenzja ukrywa się tutaj - https://slavicbook.pl/sub-rosa-anna-j...
„Sub Rosa” porywa od samego początku. Jestem pewna, że autorka użyła specjalnej formuły magicznej przy konstruowaniu zdań, by niepostrzeżenie oplatały czytelnika i niosły ze sobą jego wzrok po akapitach. W ten sposób ów czytelnik budził się gdzieś w połowie książki, a przystanek, na którym miał wysiąść, był już daleko za nim (historia autentyczna).
Cała recenzja ukrywa się tutaj - https://slavicbook.pl/sub-rosa-anna-j...
March 23, 2020
Całkiem przyjemna przygoda, poza tym, że... Po pierwsze: MNÓSTWO błędów, literówek, nawet błędów logicznych. Po drugie: momentami zbyt wiele nic nie wnoszących scen. Po trzecie: autorka często o jakiejś sytuacji nie mówi, że się wydarzyła, a potem któryś z bohaterów o tym czymś wspomina tak "ni z gruchy ni z pietruchy". Na przykład bohaterka spotyka się z kolesiem, potem on nagle bez żadnego wyjaśnienia znika - po prostu był i go nie ma, a potem za jakiś czas bohaterka w jakiejś rozmowie wspomina spotkanie się z nim w czasie przeszłym, mimo że nikt nie mówił, że to już się zakończyło. Tak jakby dużo się działo poza naszymi oczami, a bohaterowie sobie o tym wszystkim rozmawiają, wywołując w nas takie "WTF? Przecież nic o tym nie było powiedziane".
Na plus: książka wciągnęła mnie gdzieś za połową, wcześniej sie trochę dłużyła. Ale jak już mnie zaintrygowała, doczytałam do końca szybko i kupiłam druga część, bo mimo wszystko jestem ciekawa, co będzie dalej. Takie guilty pleasure, spoko na ten trudny czas, by się oderwać od rzeczywistości (choć liczne błędy bardzo to utrudniały...). Ocena to takie między 2.5 a 3, bo jednak końcówka mnie wciągnęła, ale kurczę, ta niestaranność... Jako czytelnik czuję się oszukana, że płacę za coś, co chyba nawet nie zostało przeczytane przed wydaniem, bo takich baboli trudno nie zauważyć.
Na plus: książka wciągnęła mnie gdzieś za połową, wcześniej sie trochę dłużyła. Ale jak już mnie zaintrygowała, doczytałam do końca szybko i kupiłam druga część, bo mimo wszystko jestem ciekawa, co będzie dalej. Takie guilty pleasure, spoko na ten trudny czas, by się oderwać od rzeczywistości (choć liczne błędy bardzo to utrudniały...). Ocena to takie między 2.5 a 3, bo jednak końcówka mnie wciągnęła, ale kurczę, ta niestaranność... Jako czytelnik czuję się oszukana, że płacę za coś, co chyba nawet nie zostało przeczytane przed wydaniem, bo takich baboli trudno nie zauważyć.
March 23, 2020
Nadal czekasz na lis z Hogwartu? Wiesz, że posiadasz zdolności magiczne, ale niekoniecznie przekonuje Cię korzystanie z różdżki? Chcesz poszerzyć swój talent? Nie chcesz rozstawać się ze swoim komputerem, a bez Internetu nie wyobrażasz sobie życia? Nie ważne ile masz lat, jaka jest Twoja przeszłość – tutaj możesz zacząć od nowa. Jeśli jesteś niespełnionym czarodziejem, albo po prostu jestem ciekawy tego magicznego świata, to „Sub Rosa” jest idealna dla Ciebie!
Książka Anny Jurewicz opowiada o Róży, która postanawia zmienić swoje życie i rozpocząć naukę w Łysogórskiej szkole magii. A konkretnie – będzie studiowała magię. Magia ta nie polega na machaniu różdżkami i mruczeniem zaklęć (choć tą też kocham). Polega bardziej na poznaniu własnej natury i ta wiedza, w połączeniu ze zdolnościami magicznymi może pozwolić na czytanie w myślach, rysowanie obronnych symboli, czy przyrządzanie dziwnych naparów (oczywiście wróżenie z kart również jest!). Bardzo podobało mi się to, że Roża nie zna tego świata i my poznajemy go razem z nią. Z nią się uczymy jego zasad i funkcjonowania. Sama kreacja tej bohaterki jest genialna! Jest bowiem postacią, która przyciąga same kłopoty. Róża jest niesamowicie szczera, wyrazista, czasami wręcz komiczna. Muszę przyznać, że osobiście znalazłam w niej dużo samej siebie i wydaje mi się, że jej uniwersalności rozbawi każdego. Co tu dużo mówić – pokochacie ją! Studiowanie na Łysej Górze wcale nie jest dla niej takie łatwe – musi poradzić sobie ze smutną przeszłością, przystojnym profesorem oraz dziwnymi zdarzeniami, które zaczynają się wokół niej dziać. Na dodatek często szybciej mówi, niż myśli co nie ułatwia jej życia.
Musę przyznać, że tym, co niesamowicie mi się spodobało jest budowanie klimatu tajemnicy i zagadki. Z kolejnymi stronami staje się on coraz gęstszy, a my czytelnicy mimo tego, że fabuła się rozwija i dochodzą coraz to nowe informacje i tak nie możemy połapać się o co chodzi. Autorka dosłownie gra z nami w kotka i myszkę praktycznie do ostatnich stron – które są niesamowicie zaskakujące.
Bardzo podoba mi się połączenie magicznego świata stworzonego przez autorkę, z naszym rzeczywistym. Na Uniwersytecie Łysogórskim wiedźmy mogą mieć ze sobą komputer, oglądać Netflixa i korzystać ze smartphonów. Mamy tutaj ciekawie wytłumaczoną rolę magii wśród społeczeństwa niemagicznego. Warto również zwrócić uwagę na samą budowę magicznego świata, wszystkich magicznych stworzeń, zajęć oraz symboliki. Podoba mi się inspiracja innymi kulturami i podkreślenie feminizmu.
Bohaterowie drugoplanowi są trochę bardziej schematyczni, jednak ten fakt w niczym nie przeszkadza. Nie nikną oni w tle, wręcz przeciwnie. Bardzo podoba mi się rodzaj relacji, jaki zbudowała Anna między nimi, a główną bohaterką. Bardzo ciekawie ewoluują.
Akcja książki jest dla mnie naprawdę dobra – stopniowo buduje napięcie. Trzyma odpowiedny rytm, czasami przyśpieszając, jednak mocno nie zwalnia. Dzięki temu książkę czyta się niezwykle szybko i przyjemnie.
Muszę przyznać, że mimo tego, że pokochałam tę bohaterkę od pierwszej strony miałam małe problemu ze 100% „wciągnięciem się” w fabułę. Jest to spowodowane tym, że na początku fabuła często się urywa. Wydaje nam się, że już złapaliśmy tego bakcyla i płyniemy z fabularnym prądem i nagle mamy szybkie STOP. W tej chwili czułam się trochę zdezorientowana, ponieważ rozpoczynał się nowy wątek, który leciutko wyprowadzał mnie z czytelniczego skupienia.
„Sub Rosa” Anny Jurewicz to naprawdę bardzo udana książka i jestem pewna, że ta historia oczaruje nie tylko mnie, ale również wielu innych czytelników. Książka jest niesamowicie wciągająca i spodoba się nie tylko wielbicielom magii. Niebanalna główna bohaterka, zaskakujące zwroty akcji i genialne zakończenie, które pozostawia czytelnika ze szczęką na podłodze to idealne wręcz idealne połączanie, które pozostanie w pamięci na długo.
Książka Anny Jurewicz opowiada o Róży, która postanawia zmienić swoje życie i rozpocząć naukę w Łysogórskiej szkole magii. A konkretnie – będzie studiowała magię. Magia ta nie polega na machaniu różdżkami i mruczeniem zaklęć (choć tą też kocham). Polega bardziej na poznaniu własnej natury i ta wiedza, w połączeniu ze zdolnościami magicznymi może pozwolić na czytanie w myślach, rysowanie obronnych symboli, czy przyrządzanie dziwnych naparów (oczywiście wróżenie z kart również jest!). Bardzo podobało mi się to, że Roża nie zna tego świata i my poznajemy go razem z nią. Z nią się uczymy jego zasad i funkcjonowania. Sama kreacja tej bohaterki jest genialna! Jest bowiem postacią, która przyciąga same kłopoty. Róża jest niesamowicie szczera, wyrazista, czasami wręcz komiczna. Muszę przyznać, że osobiście znalazłam w niej dużo samej siebie i wydaje mi się, że jej uniwersalności rozbawi każdego. Co tu dużo mówić – pokochacie ją! Studiowanie na Łysej Górze wcale nie jest dla niej takie łatwe – musi poradzić sobie ze smutną przeszłością, przystojnym profesorem oraz dziwnymi zdarzeniami, które zaczynają się wokół niej dziać. Na dodatek często szybciej mówi, niż myśli co nie ułatwia jej życia.
Musę przyznać, że tym, co niesamowicie mi się spodobało jest budowanie klimatu tajemnicy i zagadki. Z kolejnymi stronami staje się on coraz gęstszy, a my czytelnicy mimo tego, że fabuła się rozwija i dochodzą coraz to nowe informacje i tak nie możemy połapać się o co chodzi. Autorka dosłownie gra z nami w kotka i myszkę praktycznie do ostatnich stron – które są niesamowicie zaskakujące.
Bardzo podoba mi się połączenie magicznego świata stworzonego przez autorkę, z naszym rzeczywistym. Na Uniwersytecie Łysogórskim wiedźmy mogą mieć ze sobą komputer, oglądać Netflixa i korzystać ze smartphonów. Mamy tutaj ciekawie wytłumaczoną rolę magii wśród społeczeństwa niemagicznego. Warto również zwrócić uwagę na samą budowę magicznego świata, wszystkich magicznych stworzeń, zajęć oraz symboliki. Podoba mi się inspiracja innymi kulturami i podkreślenie feminizmu.
Bohaterowie drugoplanowi są trochę bardziej schematyczni, jednak ten fakt w niczym nie przeszkadza. Nie nikną oni w tle, wręcz przeciwnie. Bardzo podoba mi się rodzaj relacji, jaki zbudowała Anna między nimi, a główną bohaterką. Bardzo ciekawie ewoluują.
Akcja książki jest dla mnie naprawdę dobra – stopniowo buduje napięcie. Trzyma odpowiedny rytm, czasami przyśpieszając, jednak mocno nie zwalnia. Dzięki temu książkę czyta się niezwykle szybko i przyjemnie.
Muszę przyznać, że mimo tego, że pokochałam tę bohaterkę od pierwszej strony miałam małe problemu ze 100% „wciągnięciem się” w fabułę. Jest to spowodowane tym, że na początku fabuła często się urywa. Wydaje nam się, że już złapaliśmy tego bakcyla i płyniemy z fabularnym prądem i nagle mamy szybkie STOP. W tej chwili czułam się trochę zdezorientowana, ponieważ rozpoczynał się nowy wątek, który leciutko wyprowadzał mnie z czytelniczego skupienia.
„Sub Rosa” Anny Jurewicz to naprawdę bardzo udana książka i jestem pewna, że ta historia oczaruje nie tylko mnie, ale również wielu innych czytelników. Książka jest niesamowicie wciągająca i spodoba się nie tylko wielbicielom magii. Niebanalna główna bohaterka, zaskakujące zwroty akcji i genialne zakończenie, które pozostawia czytelnika ze szczęką na podłodze to idealne wręcz idealne połączanie, które pozostanie w pamięci na długo.
July 24, 2021
Ostatecznie wyszło równe 3. Jakieś dwie trzecie książki czytało mi się super, jednak pod koniec zadziało się... dużo. Świat przedstawiony brzmi bardzo ciekawie, jednak zabrakło mi i magii i słowiańskich wątków. Mam nadzieję, że to tylko taki wstęp i kolejna część się rozkręci. Bo zapewne sięgnę po kolejna część z jednego prostego powodu: ostatnia scena.
Z miłych akcentów: uwielbiam Jonasza i Kemidę. Mam szczerą nadzieję, że wrócą.
Z miłych akcentów: uwielbiam Jonasza i Kemidę. Mam szczerą nadzieję, że wrócą.
June 18, 2021
Mam mieszane uczucia. Początkowo bardzo mi się podobała, ale z czasem wyszły elementy, których nie lubię w polskich obczajówkach (a to taka obyczajowa fantastyka), a i humor zaczął być drażniący. No i gryzie mi się tu kilka rzeczy logicznie.
March 16, 2020
Generalnie byłyby dwie gwiazdki. Ale, że ten podgatunek to mój totalny guilty pleasure, i mimo licznych błędów (składniowych, logicznych, literówek itp.)dobrze mi się czytało. Guilty as charged.
December 29, 2020
Klimaty słowiańskie, polskie góry, szalona główna bohaterka z ciałem poza kanonem, magia... co mogło pójść nie tak?! Okazuje się, że bardzo wiele.
Róża wcale nie jest cialopozytywna. Jest przewrazliwiona na punkcie swojego ciała i swoich kręconych włosów, o których czytamy co trzecią stronę.
Rodziny bohaterów, które poznajemy są takie same pod kątem sposobu zwracania się do siebie, nie przejmowania sie dziećmi i lekkiego ducha.
Najbardziej męcząca w tej książce jest powtarzalność wątków. Sposób kreowania rodziny bohaterów, branie prysznica, skupienie na wyglądzie, sposób wpadania w tarapaty.
O pierwszym wątku miłosnym wspomnę tylko tyle, że pojawil zupelnie znikąd i istniał tylko po to, żeby na jego podstawie mógł się zadziać kolejny... Z resztą to się tyczy wszystkich wątków miłosnych w tej książce.
Widziałam kiedyś wypowiedź autorki, że napisala tą książkę "żeby zobaczyć jakie ma zakończenie". Czytając książkę dało się odczuć , że autorka wiedziała o wątkach, które chce opisać, natomiast nie miała pomysłu na książkę jako całość i szukała tego zakończenia pisząc na bieżąco.
Ogromne rozczarowanie, szczególnie, że uwielbiam konto autorki na instagramie.
Róża wcale nie jest cialopozytywna. Jest przewrazliwiona na punkcie swojego ciała i swoich kręconych włosów, o których czytamy co trzecią stronę.
Rodziny bohaterów, które poznajemy są takie same pod kątem sposobu zwracania się do siebie, nie przejmowania sie dziećmi i lekkiego ducha.
Najbardziej męcząca w tej książce jest powtarzalność wątków. Sposób kreowania rodziny bohaterów, branie prysznica, skupienie na wyglądzie, sposób wpadania w tarapaty.
O pierwszym wątku miłosnym wspomnę tylko tyle, że pojawil zupelnie znikąd i istniał tylko po to, żeby na jego podstawie mógł się zadziać kolejny... Z resztą to się tyczy wszystkich wątków miłosnych w tej książce.
Widziałam kiedyś wypowiedź autorki, że napisala tą książkę "żeby zobaczyć jakie ma zakończenie". Czytając książkę dało się odczuć , że autorka wiedziała o wątkach, które chce opisać, natomiast nie miała pomysłu na książkę jako całość i szukała tego zakończenia pisząc na bieżąco.
Ogromne rozczarowanie, szczególnie, że uwielbiam konto autorki na instagramie.
May 14, 2019
Cudowna książka, która przenosi nas do zupełnie innego świata. Niby wszystko jest takie same, jednak odkąd ją przeczytałam to... Wszystko wydaje mi się piękniejsze.
Intryga jest dość prosta, jest kilka ciekawych zwrotów akcji, jednak największą zaletą tej pozycji jest... Humor. Rewelacyjny, świetny, ciepły i miły. Książka przeznaczona do odpoczynku, relaksu i snucia miłych fantazji.
Róża jest jedną z niewielu głównych bohaterek, która jest... Zwykła. Prawdziwie ciapowata. Latwo się z nią utożsamiać i łatwo ją polubić. Bo, mimo wszystko, jest też uparta i zdeterminowana. Chociaż leniwa. Normalnie kobieta z krwi i kości :)
Polecam serdecznie!
Intryga jest dość prosta, jest kilka ciekawych zwrotów akcji, jednak największą zaletą tej pozycji jest... Humor. Rewelacyjny, świetny, ciepły i miły. Książka przeznaczona do odpoczynku, relaksu i snucia miłych fantazji.
Róża jest jedną z niewielu głównych bohaterek, która jest... Zwykła. Prawdziwie ciapowata. Latwo się z nią utożsamiać i łatwo ją polubić. Bo, mimo wszystko, jest też uparta i zdeterminowana. Chociaż leniwa. Normalnie kobieta z krwi i kości :)
Polecam serdecznie!
November 5, 2020
Gdybym nie kupiła w pakiecie od razu dwóch części, nie kontynuowałabym czytania.
Główna bohaterka nie ma nic do zaoferowania. Cały czas narzeka, nic jej nie pasuje, na nic nie ma ochoty. Opisana jest jako gruba i zakompleksiona. Zastanawiam się, skąd w takim razie OBSESJA. wszystkich mężczyzn w jej otoczeniu na jej punkcie. Moment, w którym dostaje - nazwijmy to prezentem, żeby nie zdradzać fabuły - od Francuza jest ABSURDALNY.
Nie chcę czytać o takich kobietach w literaturze. Chcę widzieć siłę kobiet, a nie ich bezbarwność i stereotypizację ich emocjonalności. Nie, nie, nie.
Główna bohaterka nie ma nic do zaoferowania. Cały czas narzeka, nic jej nie pasuje, na nic nie ma ochoty. Opisana jest jako gruba i zakompleksiona. Zastanawiam się, skąd w takim razie OBSESJA. wszystkich mężczyzn w jej otoczeniu na jej punkcie. Moment, w którym dostaje - nazwijmy to prezentem, żeby nie zdradzać fabuły - od Francuza jest ABSURDALNY.
Nie chcę czytać o takich kobietach w literaturze. Chcę widzieć siłę kobiet, a nie ich bezbarwność i stereotypizację ich emocjonalności. Nie, nie, nie.
August 16, 2019
A great start to a series. Eloquently written with humourous and believable dialogues. The writing lures you in. I'm hoping for more Slavic mythology and Indiana Jones-like adventures in the next instalment. And that it gets English translation so that more people can enjoy it. 🌹
•
Bardzo inteligentnie skonstruowana książka, dialogi pełne humoru, przygody niczym u małego Indiany Jonesa. A najważniejsze że autorka mi nie opisuje, tylko pokazuje. Nie mogę się doczekać następnej książki. 🌹
•
Bardzo inteligentnie skonstruowana książka, dialogi pełne humoru, przygody niczym u małego Indiany Jonesa. A najważniejsze że autorka mi nie opisuje, tylko pokazuje. Nie mogę się doczekać następnej książki. 🌹
June 10, 2020
To jest jedna z bardziej nielogicznych i chaotycznych historii jaką czytałam.
July 17, 2021
Uwielbiam za poczucie humoru!
June 15, 2023
Mam mieszane uczucia. Początek mi się podobał, potem nagle zaczęło mi się strasznie dłużyć, akcja trochę ruszyła, by znowu zwolnić i wrzucić nas w zakończenie.
Ze względu na wcześniejsze mało ciepłe uczucia, końcówka nie wywołała we mnie zbyt pozytywnych emocji. Dlaczego dopiero teraz?
Nie wszystko mi się siebie trzymało, a niektóre postacie były wepchnięte po nic.
Ze względu na wcześniejsze mało ciepłe uczucia, końcówka nie wywołała we mnie zbyt pozytywnych emocji. Dlaczego dopiero teraz?
Nie wszystko mi się siebie trzymało, a niektóre postacie były wepchnięte po nic.
March 8, 2020
Czyta się to fantastycznie ;)
August 11, 2022
4.7/5
czekam na więcej, ale narazie jest bardzo dobrze
czekam na więcej, ale narazie jest bardzo dobrze
August 23, 2021
Zacznę od plusów. Przyjemny styl, co daje miłą lekkość czytania. Niewymuszona, całkiem trafiona przewijająca się żartobliwość, która sprawiała, że nie raz na usta mimowolnie wlewał się uśmiech. Główna bohaterka nie jest irytująca, wręcz przeciwnie, mnie osobiście urzekła swoim poczuciem humoru przejawiającym się w pierwszoosobowej narracji. Nie mogę powiedzieć, że jest fascynującą, nietuzinkową postacią, ale wzbudza sympatię. Lekka, relaksująca lektura. Tematyka słowiańskości i magii mocno wpływa na pozytywniejszą ocenę, bo z plusów wiele więcej nie umiem wymienić, przejdę więc do tych mniej zachęcających kwestii.
W książce jest trochę błędów, które rzuciły mi się w oczy, choć z czasem albo było ich mniej, albo przestałam zwracać uwagę. Fabuła... ciągnie się. Z jednej strony motywowało mnie to do czytania dalej, na zasadzie, że skoro nic się nie rozwiązuje, to może dowiem się więcej w kolejnym rozdziale. Jestem trochę zawiedziona, bo nie dowiedziałam się niczego do samego końca. Tak naprawdę nie dzieje się za wiele, oczywiście pozostaje liczyć na to, że to kwestia istnienia kontynuacji i tam nagle akcja nabierze rozpędu. Temat samego uniwersytetu mocno w tle, jego funkcjonowanie w większej części pozostaje tajemnicą, tak naprawdę fabuła skupia się na Róży, nieszczególnie na świecie wokół.
Postaci. Szczerze mówiąc, poza główną bohaterką reszta jest raczej tajemnicą. Ich charaktery są rozmyte, tak samo jak rola w tym wszystkim. Jonasz jeszcze jakoś się uchronił, może to kwestia częstotliwości z jaką się pojawia, z drugiej strony... Corv również pojawia się często, a ciężko się z nim jakkolwiek utożsamić, to samo tyczy się Wegi. Nie wiadomo po co pojawiły się tam niektóre postaci poboczne, jaką mają spełnić rolę? Zachowanie i decyzje postaci wydają się gdzieniegdzie niczym niepodparte, przez co w wielu miejscach pojawia się konsternacja z rodzaju "co? jak to, ale dlaczego?".
Pootwierane, lecz niezamknięte wątki (nie do końca minus, skoro jest druga część, choć z drugiej strony jest tego trochę za dużo, bo tak naprawdę ŻADEN wątek się nie domknął). Poszłam za ciosem i zamówiłam kolejną część, ale jeżeli schemat jest tam podobny, zapewne tego pożałuję.
Historia ma duży potencjał, ale czy go spełniono? Według mnie na tę chwilę nie. Nie mogę jednak powiedzieć, by była to nieprzyjemna, drażniąca lektura, jednocześnie nie jest także mocno zachwycająca, dlatego pozostaje neutralne, poczciwe 3 - dobra.
W książce jest trochę błędów, które rzuciły mi się w oczy, choć z czasem albo było ich mniej, albo przestałam zwracać uwagę. Fabuła... ciągnie się. Z jednej strony motywowało mnie to do czytania dalej, na zasadzie, że skoro nic się nie rozwiązuje, to może dowiem się więcej w kolejnym rozdziale. Jestem trochę zawiedziona, bo nie dowiedziałam się niczego do samego końca. Tak naprawdę nie dzieje się za wiele, oczywiście pozostaje liczyć na to, że to kwestia istnienia kontynuacji i tam nagle akcja nabierze rozpędu. Temat samego uniwersytetu mocno w tle, jego funkcjonowanie w większej części pozostaje tajemnicą, tak naprawdę fabuła skupia się na Róży, nieszczególnie na świecie wokół.
Postaci. Szczerze mówiąc, poza główną bohaterką reszta jest raczej tajemnicą. Ich charaktery są rozmyte, tak samo jak rola w tym wszystkim. Jonasz jeszcze jakoś się uchronił, może to kwestia częstotliwości z jaką się pojawia, z drugiej strony... Corv również pojawia się często, a ciężko się z nim jakkolwiek utożsamić, to samo tyczy się Wegi. Nie wiadomo po co pojawiły się tam niektóre postaci poboczne, jaką mają spełnić rolę? Zachowanie i decyzje postaci wydają się gdzieniegdzie niczym niepodparte, przez co w wielu miejscach pojawia się konsternacja z rodzaju "co? jak to, ale dlaczego?".
Pootwierane, lecz niezamknięte wątki (nie do końca minus, skoro jest druga część, choć z drugiej strony jest tego trochę za dużo, bo tak naprawdę ŻADEN wątek się nie domknął). Poszłam za ciosem i zamówiłam kolejną część, ale jeżeli schemat jest tam podobny, zapewne tego pożałuję.
Historia ma duży potencjał, ale czy go spełniono? Według mnie na tę chwilę nie. Nie mogę jednak powiedzieć, by była to nieprzyjemna, drażniąca lektura, jednocześnie nie jest także mocno zachwycająca, dlatego pozostaje neutralne, poczciwe 3 - dobra.
September 20, 2019
Ta książka to wszystko do czego "Szeptucha" aspirowała i czego nie udało się jej osiągnąć. Nie dajcie się zwieść okładce - to nie romansidło (chociaż wątek romantyczny oczywiście też jest) i na pewno nie obyczajówka. Po lekkim starcie dość szybko pojawia się atmosfera grozy i niepokoju. Własnie ten niesamowity słowiański, magiczny klimat, był moją ulubioną częścią Sub Rosy. Do tego cudownie wykreowane postacie, które niemal wychodzą ze stron i akcja, która trochę bardziej przypomina horror niż urban fantasy. Zdecydowanie, całym sercem polecam i z niecierpliwością wyczekuję Ad Astry.
To kiedy mogę zacząć naukę na Uniwersytecie Łysogórskim?
To kiedy mogę zacząć naukę na Uniwersytecie Łysogórskim?
October 7, 2020
Najpierw plusy! Ksiazke bardzo lekko sie czyta, fabula wciaga, postacie sa ciekawe. Przygoda, magia, milosc, wszystko fajnie sie przeplata. I glowna bohaterka jest bardzo sympatyczna. Polecam fanom fantazji i przygody!
Teraz minusy, a jest ich kilka. Ksiazce przydalby sie prawdziwy redaktor, nie tylko przez literowki (ktore mi wlasciwie nie przeszkadzaly), ale tez kilka skokow w kontynuacji czasowej i kilku niezgrabnych zdan.
Na poczatku irytowalo mnie ze w glownej boharetce interesuje sie kazdy piekny meszczyzna ktorego spotka, ale kiedy przeczytalam druga czesc (Ad Astra) to wszystko nabralo sensu.
Teraz minusy, a jest ich kilka. Ksiazce przydalby sie prawdziwy redaktor, nie tylko przez literowki (ktore mi wlasciwie nie przeszkadzaly), ale tez kilka skokow w kontynuacji czasowej i kilku niezgrabnych zdan.
Na poczatku irytowalo mnie ze w glownej boharetce interesuje sie kazdy piekny meszczyzna ktorego spotka, ale kiedy przeczytalam druga czesc (Ad Astra) to wszystko nabralo sensu.
July 30, 2019
I was hesitant at first whether I would like it as it is generally not my preferred genre. But I was positively surprised as the book is amazing! Great, rich characters, an amazing look at magic, interesting plot, and a cliff hanger. Great read, really recommended!
October 10, 2021
2/2.5 gwiazdek
Po zakończeniu lektury czuję się nieco rozdarta, bo z jednej strony było tu trochę bardzo dobrych elementów, ale z drugiej, wiele rzeczy też jak dla mnie nie do końca działało.
Największym minusem były dla mnie niedokończone wątki i brak takiej mocniejszej osi fabularnej. Przez większość czasu nie wiedziałam dokąd prowadzi mnie historia. Były wprowadzane pewne sceny, które jednaj nie wiodły donikąd, urywając się na końcu rozdziału, a kolejny rozdział był prowadzony, jakby tamte rzeczy w ogóle się nie wydarzyły. Pod koniec mogłam jako tako nakreślić sobie w głowie główną historię, ale jak na mój gust było pomiędzy zbyt dużo właśnie takich pourywanych wątków i innych scen nic nie wnoszących (szczególnie w środkowej części książki).
Postaci na początku były dość ciekawe, ale z czasem miałam trochę wrażenie że wszyscy poza Różą mówili podobnym "głosem", szczególnie jej koleżanki i koledzy. Brakowało mi tu trochę lepiej zarysowanych osobowości. Jeśli natomiast chodzi o Różę, to z jednej strony szybko ją polubiłam, ale z czasem pewne jej cechy stały się z kolei zbyt przerysowane i zbyt często podkreślane. Co ciekawe jednak, pod koniec książki jakby sama bohaterka też to zaczęła zauważać :)
Miejsce akcji bardzo mi się podobało i z ciekawością chłonęłam wszystkie fragmenty opisujące Uniwersytet Łysogórski i magiczne wykłady. Myślę, że mogło być go trochę więcej, ale i tak to co dostaliśmy było ciekawe. Zainteresował mnie też wątek słowiańskości, a raczej jego brak i to jak autorka to wytłumaczyła - uważam, że było to bardzo oryginalne.
Styl jakim książka jest napisana jest dość lekki i pozwala płynąć przez perypetie Róży. Sama historia ma duży potencjał i mam nadzieję, że rozwinie się w kolejnych dwóch tomach. Ostatnie kilkadziesiąt stron i zakończenie dla mnie osobiście było niezwykle tajemnicze, zaskakujące, ale też nie do końca zrozumiałe. Z chęcią jednak sięgnę po Ad Astrę, a może moje pytania się w niej wyjaśnią.
Po zakończeniu lektury czuję się nieco rozdarta, bo z jednej strony było tu trochę bardzo dobrych elementów, ale z drugiej, wiele rzeczy też jak dla mnie nie do końca działało.
Największym minusem były dla mnie niedokończone wątki i brak takiej mocniejszej osi fabularnej. Przez większość czasu nie wiedziałam dokąd prowadzi mnie historia. Były wprowadzane pewne sceny, które jednaj nie wiodły donikąd, urywając się na końcu rozdziału, a kolejny rozdział był prowadzony, jakby tamte rzeczy w ogóle się nie wydarzyły. Pod koniec mogłam jako tako nakreślić sobie w głowie główną historię, ale jak na mój gust było pomiędzy zbyt dużo właśnie takich pourywanych wątków i innych scen nic nie wnoszących (szczególnie w środkowej części książki).
Postaci na początku były dość ciekawe, ale z czasem miałam trochę wrażenie że wszyscy poza Różą mówili podobnym "głosem", szczególnie jej koleżanki i koledzy. Brakowało mi tu trochę lepiej zarysowanych osobowości. Jeśli natomiast chodzi o Różę, to z jednej strony szybko ją polubiłam, ale z czasem pewne jej cechy stały się z kolei zbyt przerysowane i zbyt często podkreślane. Co ciekawe jednak, pod koniec książki jakby sama bohaterka też to zaczęła zauważać :)
Miejsce akcji bardzo mi się podobało i z ciekawością chłonęłam wszystkie fragmenty opisujące Uniwersytet Łysogórski i magiczne wykłady. Myślę, że mogło być go trochę więcej, ale i tak to co dostaliśmy było ciekawe. Zainteresował mnie też wątek słowiańskości, a raczej jego brak i to jak autorka to wytłumaczyła - uważam, że było to bardzo oryginalne.
Styl jakim książka jest napisana jest dość lekki i pozwala płynąć przez perypetie Róży. Sama historia ma duży potencjał i mam nadzieję, że rozwinie się w kolejnych dwóch tomach. Ostatnie kilkadziesiąt stron i zakończenie dla mnie osobiście było niezwykle tajemnicze, zaskakujące, ale też nie do końca zrozumiałe. Z chęcią jednak sięgnę po Ad Astrę, a może moje pytania się w niej wyjaśnią.
June 30, 2021
🌹Róża wraca do Polski. Wraca do Polski aby zacząć studiować magię na uniwersytecie na Łysej Górze. Początki są trudne, to wiedzą wszyscy. Róża, będąc sobą, postanawia że zrobi wszystko aby poczuć się jak w domu. Na jej drodze wspierają ją jej przyjaciele - Wega & Corveusz, oraz później młodszy profesor uniwersytetu ~ Jonasz Wid ♥️.
🌸Chce zacząć od tego, że nie wiedziałam, że ja tak bardzo potrzebuje Slavic booków w moim życiu! Historie Róży.. ona sama się czytała! Gdyby nie praca i inne obowiązki, siedziałbym i tylko czytała te książkę!
✨Z Różą połączyła mnie niesamowita relacja. Zaczęłyśmy się tak dogadywać i rozumieć jak mało bohaterka. Ona pokazuje, że bohaterka nie musi mieć konkretnego wyglądu, wiecznie wyglądać jak modelka z reklamy i nie zawsze musi wiedzieć co trzeba zrobić.
Podobają mi się niestandardowe zabiegi, jakie Ania tutaj poczyniła. To na przykład, że przy opisach Jonasza nie widzimy go, a czujemy! To jak magia i słowiańskość są zamknięte w tej książce, i pomimo że miała to był luźna, przyjemna książka, Ania stworzyła coś o niebo lepszego! Ja od razu sięgam po następny tom i czekam na premierę trzeciego!
🌸Chce zacząć od tego, że nie wiedziałam, że ja tak bardzo potrzebuje Slavic booków w moim życiu! Historie Róży.. ona sama się czytała! Gdyby nie praca i inne obowiązki, siedziałbym i tylko czytała te książkę!
✨Z Różą połączyła mnie niesamowita relacja. Zaczęłyśmy się tak dogadywać i rozumieć jak mało bohaterka. Ona pokazuje, że bohaterka nie musi mieć konkretnego wyglądu, wiecznie wyglądać jak modelka z reklamy i nie zawsze musi wiedzieć co trzeba zrobić.
Podobają mi się niestandardowe zabiegi, jakie Ania tutaj poczyniła. To na przykład, że przy opisach Jonasza nie widzimy go, a czujemy! To jak magia i słowiańskość są zamknięte w tej książce, i pomimo że miała to był luźna, przyjemna książka, Ania stworzyła coś o niebo lepszego! Ja od razu sięgam po następny tom i czekam na premierę trzeciego!
January 11, 2020
Książkę pochłonęłam na jeden raz, wciągnęła mnie bezkompromisowo. Stąd wysoka ocena.
Zauroczył mnie pomysł. Zaczyna się od sceny, która zawsze mnie rozczula - podróż pociągiem w nieznane, ucieczka od przeszłości. Dalej mamy Magiczny Uniwersytet na Łysej Górze. Główną bohaterkę, w której każda z nas może odnaleźć cząstkę siebie. Magię, która nie jest magią z typowej powieści fantasy, ale magią dnia codziennego, magią myśli i emocji, ziół i mądrości. Całość jest podzielona na kolejne miesiące roku akademickiego. Cudo. Co mogło pójść nie tak?
Szkoda, że autorka zdecydowała się na self publishing i korektę zleciła swojej mamie. Roi się od literówek, do interpunkcji tez można się przyczepić. Zdarza się, że czas narracji jest wymieszany. Moim zdaniem niektóre wątki pojawiają się niepotrzebnie, a inne mogłyby być lepiej rozwinięte. Mimo wszystko, akcja jest wartka i nie pozostawia czasu na nudę, w książce jest tez sporo humoru i wplecione wątki psychologiczne - Ania Jurewicz jest psychologiem.
Jako debiut - znakomite. Czekam na rozwój pisarski i kolejne słowiańskie perełki.
Zauroczył mnie pomysł. Zaczyna się od sceny, która zawsze mnie rozczula - podróż pociągiem w nieznane, ucieczka od przeszłości. Dalej mamy Magiczny Uniwersytet na Łysej Górze. Główną bohaterkę, w której każda z nas może odnaleźć cząstkę siebie. Magię, która nie jest magią z typowej powieści fantasy, ale magią dnia codziennego, magią myśli i emocji, ziół i mądrości. Całość jest podzielona na kolejne miesiące roku akademickiego. Cudo. Co mogło pójść nie tak?
Szkoda, że autorka zdecydowała się na self publishing i korektę zleciła swojej mamie. Roi się od literówek, do interpunkcji tez można się przyczepić. Zdarza się, że czas narracji jest wymieszany. Moim zdaniem niektóre wątki pojawiają się niepotrzebnie, a inne mogłyby być lepiej rozwinięte. Mimo wszystko, akcja jest wartka i nie pozostawia czasu na nudę, w książce jest tez sporo humoru i wplecione wątki psychologiczne - Ania Jurewicz jest psychologiem.
Jako debiut - znakomite. Czekam na rozwój pisarski i kolejne słowiańskie perełki.
January 10, 2022
24 letnia Róża po ucieczce z Paryża trafia na pierwszy w Polsce Uniwersytet Magiczny na Łysej Górze. Pierwszy tom sagi dotyczy jej pierwszego roku akademickiego na uczelni. A Róża nie będzie się zajmowała wyłącznie nauką...
Genialnie wymyślona historia. Nie dość, że z dorosłym czarodziejem w roli głównej, to jeszcze umiejscowiona na uniwersytecie, a więc z dużo ciekawymi przedmiotami do studiowania niż zwykłą szkołą magii dla dzieciaków. Do tego dochodzi wątek romantyczny i przygodowy (dla mnie podpadający pod thriller), także możecie mi wierzyć, że dzieje się dużo.
Ale sam pomysł na nowe uniwersum, to nie wszystko. Bo to jeszcze trzeba wykonać! A to Ania Jurewicz potrafi jeszcze lepiej. Jej styl jest lekki i śpiewny, więc czy się tę książkę razem z idealnym podkładem muzycznym. Stosunek żartów do pięknych opisów jest perfekcyjny i nawet jeśli ktoś nie polubi się z fabułą, to będzie się tą książką rozkoszował!
Polecam bardzo.
Genialnie wymyślona historia. Nie dość, że z dorosłym czarodziejem w roli głównej, to jeszcze umiejscowiona na uniwersytecie, a więc z dużo ciekawymi przedmiotami do studiowania niż zwykłą szkołą magii dla dzieciaków. Do tego dochodzi wątek romantyczny i przygodowy (dla mnie podpadający pod thriller), także możecie mi wierzyć, że dzieje się dużo.
Ale sam pomysł na nowe uniwersum, to nie wszystko. Bo to jeszcze trzeba wykonać! A to Ania Jurewicz potrafi jeszcze lepiej. Jej styl jest lekki i śpiewny, więc czy się tę książkę razem z idealnym podkładem muzycznym. Stosunek żartów do pięknych opisów jest perfekcyjny i nawet jeśli ktoś nie polubi się z fabułą, to będzie się tą książką rozkoszował!
Polecam bardzo.
February 10, 2023
Ta książka wciagą (przynajmniej na początku), a raczej pochłania do reszty!
Kilka razy parsknęłam śmiechem - potem humor Róży zaczął mnie delikatnie irytować.
Główna bohaterka zdecywonie za dużo przewraca oczami (przepraszam, ale nie da się tego nie zauważyć) I wydaje mi się, że jest osobą z wielkim ego.
I...
Bardzo dobrze bawiłam się przy ,,Sub Rosie". Zapewniła mi rozrywkę w czasie kiedy jej potrzebowałam 🧡. Jednak w którymś momencie książka zaczęła mi się dłużyć. Niektóre fragmenty w powieści (według mnie!) były zbyteczne dla całokształtu powieści.
I jeszcze jedno: JA SIĘ PYTAM co to za końcówka?! (Szok i niedowierzanie). Nie rozumiem jej. I chyba jednym wyjście jest sięgnięcie po drugi tom.
Uwaga: Jeśli nastawiacie się na słowiańską książkę to muszę Was troszkę rozczarować. Bo owszem można zobaczyć kilka motywów, postaci słowiańskich, jednak bardzo mało. Coś czuję, że w kolejnym tomie będzie tego więcej (końcówka mówi sama za siebie) ☺
Kilka razy parsknęłam śmiechem - potem humor Róży zaczął mnie delikatnie irytować.
Główna bohaterka zdecywonie za dużo przewraca oczami (przepraszam, ale nie da się tego nie zauważyć) I wydaje mi się, że jest osobą z wielkim ego.
I...
Bardzo dobrze bawiłam się przy ,,Sub Rosie". Zapewniła mi rozrywkę w czasie kiedy jej potrzebowałam 🧡. Jednak w którymś momencie książka zaczęła mi się dłużyć. Niektóre fragmenty w powieści (według mnie!) były zbyteczne dla całokształtu powieści.
I jeszcze jedno: JA SIĘ PYTAM co to za końcówka?! (Szok i niedowierzanie). Nie rozumiem jej. I chyba jednym wyjście jest sięgnięcie po drugi tom.
Uwaga: Jeśli nastawiacie się na słowiańską książkę to muszę Was troszkę rozczarować. Bo owszem można zobaczyć kilka motywów, postaci słowiańskich, jednak bardzo mało. Coś czuję, że w kolejnym tomie będzie tego więcej (końcówka mówi sama za siebie) ☺
January 9, 2021
Mam mieszane uczucia, z jednej strony fajnie się bawiłam, pod koniec nawet wciągnęłam, ale z drugiej strony miałam pełno momentów w którym ta książka nie była spójna. Fabuła skrecała w różne strony nie wiedząc który wątek ma być tym głównym.
Z chęcią sięgnę po drugi tom, ale wiem że jeśli nie zrobię tego natychniast, to zapomnę zupełnie o tej książce, a szkoda.
Dodatkowo na ostatnich stronach pojawiła się postać, która mnie już wymęczyła w cyklu o Kwiecie Paproci Miszczuk...ale to tylko moje prywatne uprzedzenia, mam nadziej że w drugim tomie nie będzie powtórki z wyżej wymienionego cyklu bo odpadne! :)
Z chęcią sięgnę po drugi tom, ale wiem że jeśli nie zrobię tego natychniast, to zapomnę zupełnie o tej książce, a szkoda.
Dodatkowo na ostatnich stronach pojawiła się postać, która mnie już wymęczyła w cyklu o Kwiecie Paproci Miszczuk...ale to tylko moje prywatne uprzedzenia, mam nadziej że w drugim tomie nie będzie powtórki z wyżej wymienionego cyklu bo odpadne! :)
September 25, 2021
Chyba oczekiwałam coś bardziej na kształt polsko-słowiańskiego Harry'ego Pottera, dlatego za mało jak dla mnie jest tutaj uniwersytetu, przedmiotów lekcyjnych, samej nauki magii. Książka ma też bardzo duży problem z tempem (w szczególności 2 akt), występują literówki i błędy. Nie spodobał mi się również typowy trop, w którym główna bohaterka jest fajtłapą i ma trudności z wykonywaniem wielu codziennych czynności.
Mimo wszystko uważam ją za całkiem niezły debiut. Polubiłam świat przedstawiony i chętnie sięgnę po następne odsłony cyklu ;)
Mimo wszystko uważam ją za całkiem niezły debiut. Polubiłam świat przedstawiony i chętnie sięgnę po następne odsłony cyklu ;)
June 11, 2022
Bardziej 2,5 niż 3. Czytałam ebooka i pod względem edytorskim był bardzo niedopracowany. Redakcja tekstu tez kiepska, literówki trochę błędów w zdaniach. Wszystko sprawia wrażenie ogólnego rozgardiaszu. Jak te często wspominane włosy bohaterki. Pod koniec akcja się trochę wreszcie zagęściła. Ale mam mieszane uczucia. Możliwe, że na moją opinię wpływ miały ostatnio przeczytane książki Marty Kisel, przemyślane i napisane w wyśmienitym stylu.
June 13, 2023
Nadal się zbieram po zakończeniu, ale muszę przyznać że nie przez całą książkę miałam takie odczucia. Na początku miałam problem, by wgryźć się w tą historię, ale jak się udało to popłynęłam. Trochę czegoś innego się spodziewałam po tej pozycji, bo więcej mitologii słowiańskiej, a ją dopiero w 3/4 książki można zauważyć. Mimo drobnych minusów przyjemna i ciekawa historia.
Ps. Jonasz i Kemida 🧡🧡
Ps. Jonasz i Kemida 🧡🧡
October 4, 2023
Ciężko czytało mi się tę książkę. Jest miejscami niespójna, a styl w jakim jest napisana jest niekompatybilny z moimi stylem czytania. Zakończenie rozczarowała mnie najbardziej. Jest nim wątek, który pojawił się z znikąd i nijak mi tu nie pasuje. Akcja toczy się jak krew z nosa. Poza tym fabuła fajna.
January 12, 2021
Książka może i nie bez wad ale coś w sobie ma. Słowiański smaczek jest odpowiednio wywarzony, a główna bohaterka ludzka, chociaż nie zapałałam do niej miłością. To jest cudne bo nie jest Mary Sue. Za to Corveusz to moje bubu ❤️💖.
Displaying 1 - 30 of 45 reviews