Opowiadania japońskie

by Ryūnosuke Akutagawa, Atsushi Nakajima, Krzysztof Szpilman (Translator, Editor)

Ryūnosuke Akutagawa i Atsushi Nakajima należą do najwybitniejszych autorów japońskich XX wieku. W Opowiadaniach japońskich prezentujemy czytelnikowi polskiemu kilka najznakomitszych opowiadań jednego i drugiego pisarza. Du Zichun i Chrystus z Nankinu autorstwa Akutagawy oraz Opowieść o mistrzu, Kronikę górskiego księżyca, czyli o poecie, który został tygrysem, Człowieka byka i Ucznia Konfucjusza autorstwa Nakajimy. Wyboru opowiadań, przekładu z języka japońskiego i opracowania przypisów dokonał wybitny znawca literatury japońskiej, profesor nowożytnej historii Japonii na Uniwersytecie Kyushu Sangyo, Krzysztof Szpilman.

Genres: Japan, Fiction, Short Stories, Japanese Literature, Asia, Historical Fiction, Asian Literature

142 pages, Paperback

Published January 1, 2019

About the author

Akutagawa Ryūnosuke (芥川 龍之介) was one of the first prewar Japanese writers to achieve a wide foreign readership, partly because of his technical virtuosity, partly because his work seemed to represent imaginative fiction as opposed to the mundane accounts of the I-novelists of the time, partly because of his brilliant joining of traditional material to a modern sensibility, and partly because of film director Kurosawa Akira's masterful adaptation of two of his short stories for the screen.

Akutagawa was born in the Kyōbashi district Tokyo as the eldest son of a dairy operator named Shinbara Toshizō and his wife Fuku. He was named "Ryūnosuke" ("Dragon Offshoot") because he was born in the Year of the Dragon, in the Month of the Dragon, on the Day of the Dragon, and at the Hour of the Dragon (8 a.m.). Seven months after Akutagawa's birth, his mother went insane and he was adopted by her older brother, taking the Akutagawa family name. Despite the shadow this experience cast over Akutagawa's life, he benefited from the traditional literary atmosphere of his uncle's home, located in what had been the "downtown" section of Edo.

At school Akutagawa was an outstanding student, excelling in the Chinese classics. He entered the First High School in 1910, striking up relationships with such classmates as Kikuchi Kan, Kume Masao, Yamamoto Yūzō, and Tsuchiya Bunmei. Immersing himself in Western literature, he increasingly came to look for meaning in art rather than in life. In 1913, he entered Tokyo Imperial University, majoring in English literature. The next year, Akutagawa and his former high school friends revived the journal Shinshichō (New Currents of Thought), publishing translations of William Butler Yeats and Anatole France along with original works of their own. Akutagawa published the story Rashōmon in the magazine Teikoku bungaku (Imperial Literature) in 1915. The story, which went largely unnoticed, grew out of the egoism Akutagawa confronted after experiencing disappointment in love. The same year, Akutagawa started going to the meetings held every Thursday at the house of Natsume Sōseki, and thereafter considered himself Sōseki's disciple.

The lapsed Shinshichō was revived yet again in 1916, and Sōseki lavished praise on Akutagawa's story Hana (The Nose) when it appeared in the first issue of that magazine. After graduating from Tokyo University, Akutagawa earned a reputation as a highly skilled stylist whose stories reinterpreted classical works and historical incidents from a distinctly modern standpoint. His overriding themes became the ugliness of human egoism and the value of art, themes that received expression in a number of brilliant, tightly organized short stories conventionally categorized as Edo-mono (stories set in the Edo period), ōchō-mono (stories set in the Heian period), Kirishitan-mono (stories dealing with premodern Christians in Japan), and kaika-mono (stories of the early Meiji period). The Edo-mono include Gesaku zanmai (A Life Devoted to Gesaku, 1917) and Kareno-shō (Gleanings from a Withered Field, 1918); the ōchō-mono are perhaps best represented by Jigoku hen (Hell Screen, 1918); the Kirishitan-mono include Hokōnin no shi (The Death of a Christian, 1918), and kaika-mono include Butōkai(The Ball, 1920).

Akutagawa married Tsukamoto Fumiko in 1918 and the following year left his post as English instructor at the naval academy in Yokosuka, becoming an employee of the Mainichi Shinbun. This period was a productive one, as has already been noted, and the success of stories like Mikan (Mandarin Oranges, 1919) and Aki (Autumn, 1920) prompted him to turn his attention increasingly to modern materials. This, along with the introspection occasioned by growing health and nervous problems, resulted in a series of autobiographically-based stories known as Yasukichi-mono, after the name of the main character. Works such as Daidōji Shinsuke no hansei(The Early Life of

Reviews

[Introverticheart · Rating 2 out of 5]

Opowiadania niby japońskie, bardziej o Chinach, takie pitu pitu

[Mewa · Rating 3 out of 5]

„Chrystus z Nankinu“ Akutagawy to mój numer jeden!

[Roni · Rating 3 out of 5]

Średnia z wszystkich opowiadań 3⭐️

Ryūnosuke Akutagawa- Du Zi­chun 4/5
Atsushi Nakajima- Opowiesc o mistrzu 2/5
Nakajima Atsushi- Kronika górskiego ksiezyca, czyli o poecie który zostal tygrysem 4 /5
Atsushi Nakajima- Czlowiek byk 2 /5
Atsushi Nakajima- Uczeń konfuncjusza 2 /5
Ryūnosuke Akutagawa- Chrystus z Nankinu 4/5

[Boshydar · Rating 4 out of 5]

Ryūnosuke Akutagawa "Du Zichun" 4/5 ⭐
Atsushi Nakajima "Opowieść o mistrzu" 2/5 ⭐
Atsushi Nakajima "Kronika górskiego księżyca, czyli o poecie, który został tygrysem" 4,5/5 ⭐
Atsushi Nakajima "Człowiek Byk" 2/5 ⭐
Atsushi Nakajima "Uczeń Konfucjusza" 4/5 ⭐
Ryūnosuke Akutagawa "Chrystus z Nankinu" 4/5 ⭐

[Szuwarek · Rating 4 out of 5]

Jak pewnie 3/4 osób tutaj powiem że zdecydowanie bardziej podobały mi się opowiadania Akutagawy.
Nie jest to literatura po którą zwykle sięgam więc miło było przeczytać coś świeżego. Niemniej czytając opowiadania Nakajimy czułem się jakbym czytał jakiegoś Kochanowskiego czy Szymborską. Proste, moralizatorskie, chwalące ideały minionej epoki.

[shiroe · Rating 2 out of 5]

"uczeń konfucjusza" jest zdecydowanie najnudniejszym opowiadaniem. właściwie bardziej przypadły mi do gustu prace Akutagawy, choć opowieść o poecie-tygrysie też była niczego sobie.
w każdym razie ten zbiór nie jest jakiś fenomenalny

[vee ⋆｡°✩ · Rating 3 out of 5]

opowiadania akutagawy >

[Nina · Rating 3 out of 5]

Definitywnie nie dla mnie

[emkart_andbooks · Rating 2 out of 5]

Przyjemnie było wrócić do klimatu baśniowości, jednak trochę trudno było mi wydobyć esencje z tych opowieści.
Ilustracje idealnie wpasowują się stylistycznie.
/Nie rozumiem jedynie, czemu tytuł mówi, że opowiadania japońskie, a są bardziej chińskie(?)

[madzia🪩 · Rating 2 out of 5]

2,5/5
atsushi i love you but akutagawa stories>>>

[Kinga (oazaksiazek) · Rating 4 out of 5]

Dobre opowiadania z których tylko jedno naprawdę mnie wynudziło, bo było po prostu za długie.

Pięknie wydane!

[Akhi · Rating 4 out of 5]

Moje ulubione opowiadania na 5/5:
- Kronika górskiego księżyca, czyli o poecie, który zostawił tygrysem- Atsushiego
- Chrystus z Nankinu- Ryūnosuke Akutagawa

[gavmonn · Rating 4 out of 5]

Zajebiste. Schizo-opowiastki o tym że paru takich się najebało i jeden dosiada bambusa jak konia i widzi klacz z ludzkimi twarzami, inny strzela z łuku bez łuku, a jeszcze inny zmienia się w tygrysa i pisze o tym wiersze. Styl wyciszony, klarowny, trochę w ten sposób ekopoetycki.

[Wojtek Konieczny · Rating 3 out of 5]

6.5/10
Najlepsze "Du Zichun" Akutagawy, reszta mocno średnia niestety.

[dominika · Rating 3 out of 5]

"uczeń konfucjusza">>>

niektóre opowiadania mnie nudziły, pare mnie wciągnęło, ale nie do końca byłam w stanie je zrozumieć

[klaudia katarzyna · Rating 2 out of 5]

takie średniawe te opowiadania.. zawiodło mnie to że niby są to opowiadania japońskie a treść opiera się na bohaterach z chin.

najlepsze opowiadanie to te pierwsze i jedynie któremu dałabym 4 gwiazdki.

[juls · Rating 3 out of 5]

chyba najbardziej podobało mi się "kro­ni­ka gór­skie­go księ­ży­ca, czyli o po­ecie, który zo­stał ty­gry­sem"

[kwiatypogrzebane · Rating 2 out of 5]

2,75⭐
Podobały mi się dwa pierwsze opowiadania natomiast kolejne bardzo nudne i słabe

[Intruder · Rating 2 out of 5]

6/10 - niezła. Mam mieszane odczucia. Z jednej strony jest to zbiór kilku niezłych opowiadań, ale z drugiej tytuł - choć nie jest nieprawdziwy, to jednak wprowadza w błąd. Czytelnik spodziewa się historii o Japonii, a dostaje historie napisane przez Japończyków, ale o Chinach. Są całkiem w porządku, niemniej poczucie, że zostaliśmy nabrani zostaje. Odnośnie treści - to zdecydowanie lepsze te autorstwa Akutagawy., choć wszystkie nieco moralizatorskie. Odnośnie samego przekładu, w ostatnim z opowiadań jako bardzo nienaturalne odebrałem posługiwanie się męskimi formami względem żeńskiej bohaterki, której imię w polskim tłumaczeniu akurat ma pecha być rodzaju męskiego (np. Złoty Kwiat powiedział, usiadł, itp.)

[★ ola · Rating 2 out of 5]

Akutagawa >>> Nakajima, z całym szacunkiem do obu panów, ale część pisana przez Akutagawę bardziej przypadła mi do gustu. Na 'Uczniu Konfucjusza' od Nakajimy wynudziłam się chyba najbardziej.

[Manu :] · Rating 2 out of 5]

2.5/5 very mid

To be honest I was really disappointed. For the hype those authors receive, I expected way more. They were not inventive in any way(except for one story) and each story was about the same thing: the master and the pupil. This quickly becomes boring and monotonous.

The last story is all I was there for. It was heartbreaking, it was emotional, it was morally complex, it was simply very good.(the one about the prostitute)

Apart from that, I don’t think it’s worth too much of your attention. If you’ve got other good books or good stories on your mind, choose them xd. I dnfed the second last story because it was just way too long and I wasn’t seeing where it was going after 20 pages(the story was about 50). I kept reading that „oohhh the boy is naughty naughty but his master is very clever ooooh so clever so clever mmmm good master but naughty boyyy” and I was just like 😐 okay? *insert Jesse Pinkman here*

[David · Rating 4 out of 5]

Opowiadania wyróżniają się fantastycznym, baśniowym klimatem oraz sporą dawką moralizatorstwa, które nie jest jakoś specjalnie nachalne. Szczególnie podobały mi się opowiadania: Du Zichun, Historia człowieka, który zamienił się w tygrysa oraz Chrystus z Nankinu.

Czego dotyczą opowiadania?
Du Zichun (mężczyzna kuszony przez demony); Chrystus z Nankinu (prostytutka zobaczyła w obcym mężczyźnie twarz Chrystusa); Opowieść o mistrzu (historia mężczyzny, który pragnął być najlepszym łucznikiem na świecie); Kronika górskiego księżyca, czyli o poecie, który został tygrysem (mężczyzna spisuje poematy swojego przyjaciela, którego spotkał po latach); Człowiek byk (knowania pazia na dworze u ministra).

[Aleksandra · Rating 3 out of 5]

Zdecydowanie interesującą lektura, chyba moje ulubione opowiadanie to "Opowieść o mistrzu" albo "Kronika górskiego księżyca, czyli o poecie, który został tygrysem". Przyznaję, że sięgnęłam po te opowiadania na fali mojego zainteresowania anime "Bungou Stray Dogs ", którego bohaterowie są inspirowani autorami japońskimi i nie tylko, więc ciekawe zobaczyć teraz nawiązania do oryginalnych prac, kiedy już przynajmniej część poznałam. Generalnie opowiadania czytało mi się bardzo przyjemnie, jedynie jakoś tak ciężko było mi przebrnąć przez "Ucznia Konfucjusza".

[Małgosia]

Nie czuje się na tyle kompetentna żeby oceniać. Ale muszę przyznać, że zakoczyło mnie to jak aktualne jest to opowiadanie z tygrysem, chyba najbardziej mi zapadło w pamięć. Reszta opowiadań była ciekawa, choć nie czuję żebym zrozumiała przekaz. A to o uczniu Konfucjisza była dla mnie za bardzo zagmatwane i zawiłe z tymi wszystkimi nazwami, ledwo przebrnęłam. Na dodatek jest najdłuższe z nich wszystkich.

[Maria Szczech · Rating 2 out of 5]

2.5
Kilka pierwszych opowiadań czytało się bardzo przyjemnie. Przez całą książke jednak czekałam na jakieś japońskie opowiadanie, którego się nie doczekałam ponieważ wszystko działo się w Chinach. Japońscy to są tylko autorzy. Zdecydowanie bardziej podobały mi się opowieści Akutagawy. Druga połowa książki mocno mnie znudziła.

[Karolina · Rating 3 out of 5]

Nazwanie tego opowiadaniami japońskimi to tak jakby mitologie nazwać "Mitologia polska" bo napisał ją Parandowski. Większość opowiadań mi się podobała, gdyby nie przedostatnia pewnie nie czytałabym tej kilka miesięcy!🙂🤨

[arcturus · Rating 3 out of 5]

zdecydowanie najbardziej przypadły mi do gustu „du zichun” akutagawy oraz „kronika górskiego księżyca, czyli o poecie, który został tygrysem” nakajimy, chociaż wszystkie niosą za sobą pewne przesłanie

[winston smith · Rating 3 out of 5]

opowiadania Akutagawy bardziej mnie przekonały do siebie (i do zabrania się za "Koła zębate")
w przypadku Nakajimy, były gorsze i lepsze, aczkolwiek dobra lektura
3.5

[Ula · Rating 4 out of 5]

W sumie bardzo ciekawe

[taratajka · Rating 4 out of 5]

7/10