Wij, mensen, zijn raadselachtige dieren. We lopen rechtop, we bedrijven de liefde het hele jaar door en we hebben praat voor tien. Niet dat we altijd zinnige dingen zeggen, want vaak weten we niet wat gezegd en spreken we toch. Dooddoeners heet zoiets. Ogenschijnlijk zijn ze nietszeggend, maar niets is minder waar. Dooddoeners zijn soms ook doordenkers. Jean Paul Van Bendegem en Ignaas Devisch gaan op zoek naar de diepere betekenis van 104 dooddoeners. Van ‘als we maar gezond zijn’ en ‘ik ben geen racist, maar’ tot ‘dit is te zot voor woorden’ en ‘ja maar, da’s toch logisch’: weten we wel wat we zeggen als we een dooddoener gebruiken? Doordenken over dooddoeners is een even geestig als diepzinnig boek over de vele manieren waarop we niets proberen te zeggen tegen elkaar en daardoor ongewild meer zeggen dan we bedoeld hadden.
Op een speelse manier fileren Jean Paul Van Bendegem en Ignaas Devisch dooddoeners. Hoewel de guitige, maar zeer belezen Jean Paul Van Bendegem zijn liefde voor logica en wiskunde niet kan verbergen, slaagt hij er geregeld in, net als Ignaas Devisch trouwens, om het geheel laagdrempelig, luchtig en amusant, soms hilarisch, te houden. Een aangenaam werkje dat je rustig dient te degusteren om de volle boodschap van beide filosofen te laten doordringen. Ideaal voor enkele avonden in de fauteuil, onder de leeslamp, af en toe nippend aan een glaasje. Speelse filosofie, "Te zot voor woorden ...".
Met alle respect maar op enkele uitzonderingen na was dit een beetje saai. Het is wel goed in zijn genre en je moet natuurlijk uit je comfortzone komen, maar al dat nadenken leidt toch tot niets. Ge moogt mij dat niet kwalijk nemen. Shit happens. Elk zijn gedacht. Maar ik weet het niet, ik vind het toch maar raar. Ik zal maar gewoon doen nu, dat is al erg genoeg.
Bij deze is heel deze review een beetje een dooddoener. Het was eruit voor ik het wist...
Korte filosofische stukjes over van die veelgebruikte uitdrukkingen. Eigen is het een boek om af en toe eens een stukje van in te lezen. Maar ik ontleende het van de bieb, dus ik las het wel op korte tijd. En dan steekt het toch al snel tegen. En het is ook meer geschikt voor mensen meteen bredere achtergrond in filosofie . Die ik niet heb. Want de namen van filosofen , van filosofische stromingen, worden je om de oren geslaan, en ik kreeg de indruk dat de auteurs er zich fantastisch mee geamuseerd hebben om te tonen wat ze allemaal weten en kennen. Ik ken dan wel links en rechts een paar ideeën van Plato en Freud maar niet genoeg om helemaal mee te zijn of de finesses te kunnen appreciëren.
Opfrissing van basisideeën uit Westerse filosofie aan de hand van dooddoeners, i.e. nietszeggende taaldaden die ons als soort lief en tragisch maken. Humor van JPVD is entertainend.
Ik probeer die met alle respect te schrijven, maar (dooddoener) dit was het ideale boek om op de wc te leggen. Wie tegenwoordig nog een boek op de wc legt, is krankzinnig nu we geconfronteerd worden met de gevaren van ongewassen handen. Toch heb ik genoten van enkele doordenkers per dag als pauze van het thuiswerk. Ik kwam op het boek na de podcast, ik weet niet of "de podcast was beter!" al een dooddoener is, maar in deze klopt dat wel. Twee filosofen die aan de keukentafel tetteren over dooddoeners is best plezant. Misschien miste in de keukentafel in het boek en is dat de reden dat het naar de wc verhuisde.
7,5/10 Om de klagers te counteren, had ik misschien 5 sterren moeten geven. Dit is geen boek waarmee je je in de zetel zet met een goed glas wijn en dan heel de avond lezend, drinkend en genietend doorbrengt. Ik heb het, in een tweetal weken tijd, helemaal uitgelezen op toilet. MAAR HET IS WEL GOED IN ZIJN GENRE. Beste klagers, MORGEN KOMT ER WEER EEN DAG!
Twee interessante mannen die een tamelijk leuk, maar ook erg oppervlakkig boekje hebben geschreven met veel herhalingen van dezelfde redeneergangen. Beetje saai dus. Minder dooddoeners en meer doordenken, dat had ik boeiender gevonden.