What do you think?
Rate this book
Feliz Idade
A deste libro é unha mecha tendida pola súa autora desde a xeración que a precedeu á que lle segue, entre o onte e o mañá da estirpe, alén do pasamento do pai e da nenez da filla. Nese punto, no territorio puro e esperanzado do presente, estes versos ofrécennos o avanzar dun lume libertario ao que os seus lectores asistimos enmeigados e pampos.
É cando a palabra se vai recreando co seu devir, no mundo rural, terúrico e bíblico da Terra á maneira de John Berger, nas lonxitudes dun discurso incesante, ao Walt Whitman, e mais nas múltiples luzadas que soamente poden aparecer desde o preliterario, ao xeito de Rosalía de Castro.
Canda moitos outros confrades e parceiros electivos (Dylan Thomas, Anaïs Nin ou Luís Pimentel. ademais da exurrada desbordada do surrealismo), a deste libro é tamén unha poesía sinestésica, ancorada na patria dos que saben amarse con tolemia incondicional.
É cando a palabra se vai recreando co seu devir, no mundo rural, terúrico e bíblico da Terra á maneira de John Berger, nas lonxitudes dun discurso incesante, ao Walt Whitman, e mais nas múltiples luzadas que soamente poden aparecer desde o preliterario, ao xeito de Rosalía de Castro.
Canda moitos outros confrades e parceiros electivos (Dylan Thomas, Anaïs Nin ou Luís Pimentel. ademais da exurrada desbordada do surrealismo), a deste libro é tamén unha poesía sinestésica, ancorada na patria dos que saben amarse con tolemia incondicional.
- GenresPoetry
152 pages, Paperback
First published January 1, 2019
10 people are currently reading
212 people want to read
About the author
Olga Novo
20 books20 followersOlga Novo (1975 in Vilarmao, A Pobra do Brollón) is a Galician poet and essayist.
She studied Galcian Philology at the University of Santiago de Compostela and was a high school teacher in several Galician centres, and a Galician literature professor at the University of Southern Brittany, in Lorient.
She has published her works and essays in several publications (Festa da Palabra Silenciada, Dorna, Xistral, El País, ABC…).
She studied Galcian Philology at the University of Santiago de Compostela and was a high school teacher in several Galician centres, and a Galician literature professor at the University of Southern Brittany, in Lorient.
She has published her works and essays in several publications (Festa da Palabra Silenciada, Dorna, Xistral, El País, ABC…).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 30 reviews
May 1, 2023
Había ben anos que ninguén me facía chorar coa súa escrita. Xa me avisou a libreira: "é taan bonito", dixo. Desconfiei un pouco dos primeiros poemas escritos a golpe de oxitocina, pero cando xa foi dando conta do esmorecer do pai, afundinme.
En fin, o ciclo da vida.
(Por certo, tamén está traducido ao castelán en 'Olifante Ediciones de Poesía', pero no sei se será o mesmo).
En fin, o ciclo da vida.
(Por certo, tamén está traducido ao castelán en 'Olifante Ediciones de Poesía', pero no sei se será o mesmo).
January 7, 2022
Porque llegó la primavera por primera vez sin que tú la llamases
y dieses una orden a los pólenes para cobijarse en los estambres.
y dieses una orden a los pólenes para cobijarse en los estambres.
August 28, 2025
Encántame a escrita de Olga Novo. Creo que é unha das voces máis interesantes do panorama galego actual.
April 10, 2022
El título original de este libro, escrito en gallego, es Feliz Idade (Feliz Edad). Se trata de un poemario rebosante de una nostalgia que procede del pasado pero también del futuro, porque a ambos les une el cordón umbilical de la tierra, del polen, del trigo, del paisaje íntimo que une la vida con la muerte. Felizidad es una obra intensa, bellísima llena de potentes imágenes que permanecen en la mente de quien lee como un eco profundo.
"Arrastras los pies papá
te llevo con mis ojos a la espalda
porque intentas huir de la vejez como de una guerra ancestral
te subo a mis vértebras
combadas por el peso
arrastras los pies pero yo puedo contigo
y te llevo a la espalda
hasta el final de la vida..."
"Arrastras los pies papá
te llevo con mis ojos a la espalda
porque intentas huir de la vejez como de una guerra ancestral
te subo a mis vértebras
combadas por el peso
arrastras los pies pero yo puedo contigo
y te llevo a la espalda
hasta el final de la vida..."
March 16, 2022
2.5 Lo punto pero no se si seré justa con el libro porque considero que se me escapa de mis posibilidades con la mezcla de lo más cotidiano a lo más científico, no se además yo no soy de poesía me pasa como con relatos pero quizás más y esto incluso desde mi más entera ignorancia se podría considerar más prosa poética al estar , es una poesía libre, sin puntuación casi los versos y estrofas como tales no lo son, puntos a favor que algunos tienen mucha musicalidad y el homenaje a los suyos que tiene cita y reiteración para enfatizar
April 20, 2022
Olga ordena os pensamentos de todos os que nacimos no rural nas últimas décadas do século pasado. Tamén, imaxino, de gran parte dos que non.
O retrato do seu pai nos últimos momentos de vida e o recordo do mesmo tras finar son visións belísimas nas que todos podemos atopar un espello.
A historia por vir, a da meniña que será, é a beleza dalguén que ensina todo canto ama. Podes ver o teu reflexo na nai, na filla ou, coma min, en ambas á vez...
Vaia oda ao vivir a ritmo de aldea, á familia, ao amor! Facía moito tempo que non conectaba así cunha lectura!!
O retrato do seu pai nos últimos momentos de vida e o recordo do mesmo tras finar son visións belísimas nas que todos podemos atopar un espello.
A historia por vir, a da meniña que será, é a beleza dalguén que ensina todo canto ama. Podes ver o teu reflexo na nai, na filla ou, coma min, en ambas á vez...
Vaia oda ao vivir a ritmo de aldea, á familia, ao amor! Facía moito tempo que non conectaba así cunha lectura!!
January 19, 2021
“Me descalzo y echo a andar sendero atrás
bosques a la contra vientos transidos
toda yo soy un tapiz donde quedan fijadas aves en pleno vuelo
e ida a la niñez voy a hablarle al gluten en la lengua del grano
y te digo una cosa bonita
que leerás en el futuro
mientras lavo almidón en el mar
y el amor asciende gloriosamente a la corteza del centeno
y oscurece el día”
(De «Eclipse de corazón»)
Sencilla y absolutamente fascinado por este libro.
bosques a la contra vientos transidos
toda yo soy un tapiz donde quedan fijadas aves en pleno vuelo
e ida a la niñez voy a hablarle al gluten en la lengua del grano
y te digo una cosa bonita
que leerás en el futuro
mientras lavo almidón en el mar
y el amor asciende gloriosamente a la corteza del centeno
y oscurece el día”
(De «Eclipse de corazón»)
Sencilla y absolutamente fascinado por este libro.
June 27, 2021
Poesía con mayúsculas, compleja, preciosa y muy sugerente. Libro largo y bello que reflexiona sobre la vida, el paso del tiempo y la huella que dejamos a los que nos rodean. Pensar en nuestra feliz edad de vez en cuando es necesario, y Olga Novo provoca sutilmente una reflexión serena, realista pero llena de esperanza. Gracias.
September 30, 2025
"Eu non sei ata cando lembrarás inda o meu nome
e saberás aínda que son a túa filla.
Descoñezo como se enrodelan as terminacións nerviosas
e se crispan e ás veces atopan unha luz silábica
que lles indica o camiño.
Como é que de súpeto non sabes talvez
que había que pór un pé diante do outro
para poder soñar
e que se arrodeas unha muller cos brazos iso é amor
e todo o demais
desaparece"
e saberás aínda que son a túa filla.
Descoñezo como se enrodelan as terminacións nerviosas
e se crispan e ás veces atopan unha luz silábica
que lles indica o camiño.
Como é que de súpeto non sabes talvez
que había que pór un pé diante do outro
para poder soñar
e que se arrodeas unha muller cos brazos iso é amor
e todo o demais
desaparece"
Read
January 18, 2021Con este poemario extenso e intenso Olga Novo transpórtanos à sua feliz idade (felicidade, tardei bastante en descobrir o xogo de palabras) coma querendo compartir un anaco dela mesma. Toda a obra está escrita desde unha primeira persoa íntima e concreta na que un a un aparecen feitos e momentos precisos da sua vida, anécdotas, persoas reais (sobre todo o seu pai e a sua filla) e sensacións que son enteiramente seus e só seus. Ainda así, é unha obra ca que calqueira pode sentirse identificado/a e que transmite empatía e mesmo agarimo ata a sua autora precisamente pola sua capacidade de espirse sen medo e falar desde a intimidade.
Nun plano mais técnico, Olga Novo destaca polo emprego da repetición, creando mesmo refráns en moitos poemas, polas referencias a outras artes y sobre todo à natureza (en xeral e tamén à local da sua Galicia de orixe) e pola articulación dunha paisaxe filosófica e poética emotiva, non intelectual, pero si carregada de sentido e, por encima de todo, dun profundo amor pola vida. Lédeo, a autora e o libro valen a pena.
Nun plano mais técnico, Olga Novo destaca polo emprego da repetición, creando mesmo refráns en moitos poemas, polas referencias a outras artes y sobre todo à natureza (en xeral e tamén à local da sua Galicia de orixe) e pola articulación dunha paisaxe filosófica e poética emotiva, non intelectual, pero si carregada de sentido e, por encima de todo, dun profundo amor pola vida. Lédeo, a autora e o libro valen a pena.
April 13, 2021
Relectura, uns meses despois. Os poemas medraron ou colléronme con máis ánimo. Entendímonos mellor. En ocasións quédame unha sensación de divagación sen rumbo, pero a capacidade de Olga Novo de construír imaxes potentísimas está aí. E fascíname a súa maneira de falar das conexións coa terra, co pasado e, neste libro, tamén co futuro.
January 30, 2022
A voz de Olga Novo soa agora máis tenue, máis suave que nos seus anteriores libros. Aí seguen as mesmas imaxes coas que construía as súas obras. Aí segue tamén unha sensación de que se me fan algo longos os seus poemarios. É unha mágoa porque non me permite conectar de todo aínda que recoñezo que me gusta moito o que fai
June 1, 2019
Buena recomendación de la librera de Agrasar (Monforte de Lemos). No conocía a Olga Novo, es una voz contemporánea y honesta que merece la pena leer. Lo he saboreado poco a poco porque los poemas son densos, no es poesía apta para instagramers.
June 25, 2023
Sempre brillante.
September 20, 2025
Se alguén me pedise que mencionase o meu libro favorito de poesía, sen dúbida mencionaría este. Por que? Pola súa redondez, por esa lingua rica, elegante, rural, precisa para a expresión de sentimentos e profundamente evocadora. En Feliz idade, Novo fálanos da realidade da vida, da súa orixe e da súa fin a través da experiencia propia da enfermidade e morte do pai e mais do embarazo e nacemento da filla.
Cada poema fainos pensar e da lectura eu saín transformada (algo que a autora dixo que a ela lle sucedía coa escrita dos poemas) e enriquecida.
O poemario está atravesado por unha actitude estoica, no que se ama e acepta a vida que se nos presenta, pero sempre dentro da consciencia do proceso, de saber que estamos ante un momento excepcional que se nos presenta.
Existe unha consciencia de levar consigo a beleza a través da poesía:
Sobrevivín e sobrevivo porque vexo a beleza e vai comigo.
Sobrevivín e sobrevivo porque a beleza me ve e vou contigo.
porque a poesía "move obxectos na distancia" e "ve máis aló do invisible". En definitiva, proporciona unha comprensión profunda da vida.
O privilexio de estar coa autora permitiume entender poemas como Zona Tigre, en alusión a unhas pegatinas do tractor de seu pai, e encantoume oír como compón a súa poesía froito dunha pulsión que ela escasamente pode controlar.
Pouco podo dicir máis ante un libro excepcional e esencial como é este e que debería de ler calquera persoa interesada na poesía e/ou na literatura galega con vistas a saír transformada ante tanta beleza.
Cada poema fainos pensar e da lectura eu saín transformada (algo que a autora dixo que a ela lle sucedía coa escrita dos poemas) e enriquecida.
O poemario está atravesado por unha actitude estoica, no que se ama e acepta a vida que se nos presenta, pero sempre dentro da consciencia do proceso, de saber que estamos ante un momento excepcional que se nos presenta.
Existe unha consciencia de levar consigo a beleza a través da poesía:
Sobrevivín e sobrevivo porque vexo a beleza e vai comigo.
Sobrevivín e sobrevivo porque a beleza me ve e vou contigo.
porque a poesía "move obxectos na distancia" e "ve máis aló do invisible". En definitiva, proporciona unha comprensión profunda da vida.
O privilexio de estar coa autora permitiume entender poemas como Zona Tigre, en alusión a unhas pegatinas do tractor de seu pai, e encantoume oír como compón a súa poesía froito dunha pulsión que ela escasamente pode controlar.
Pouco podo dicir máis ante un libro excepcional e esencial como é este e que debería de ler calquera persoa interesada na poesía e/ou na literatura galega con vistas a saír transformada ante tanta beleza.
January 17, 2021
El libro consta de siete partes, y una tras otra nos van contando una parte de la historia de su vida, concretamente siete años. Cada parte es precedida por una cita, a cada cual mejor, que anuncia de manera eficaz los poemas que vienen a continuación.
El lenguaje que utiliza es común, pero lo salpica de vocabulario científico y médico, y esto hace que definitivamente su forma de expresarse llame la atención. Palabras como geografía, sístole, partícula nos acompañan a través de las páginas, dando un toque distinto, que yo desde luego no había visto hasta ahora en este género.
Como ya he anunciado en la sinopsis, los temas principales son el engendramiento, concepción, embarazo, parto y niñez de su hija, y la senilidad y recuerdos que se van borrando de su padre. Aún así, hay otros temas cruzando estas páginas que me han parecido dignos de mención, como por ejemplo el rechazo a las madres solteras, la guerra o la España rural. Pero el tema por excelencia es la felicidad. Su título, Felizidad, del gallego Feliz Idade (Feliz Edad), resume un poco el contenido del libro: la felicidad en distintos puntos de nuestra vida.
Esta edición es perfecta, porque ha sido traducida y comentada por en mismo traductor, Xoán Abeleira, a través de varias notas que hace al final del libro, las cuales me parecen de lo más útiles, por lo menos para una persona que como yo no sepa leer Gallego.
El lenguaje que utiliza es común, pero lo salpica de vocabulario científico y médico, y esto hace que definitivamente su forma de expresarse llame la atención. Palabras como geografía, sístole, partícula nos acompañan a través de las páginas, dando un toque distinto, que yo desde luego no había visto hasta ahora en este género.
Como ya he anunciado en la sinopsis, los temas principales son el engendramiento, concepción, embarazo, parto y niñez de su hija, y la senilidad y recuerdos que se van borrando de su padre. Aún así, hay otros temas cruzando estas páginas que me han parecido dignos de mención, como por ejemplo el rechazo a las madres solteras, la guerra o la España rural. Pero el tema por excelencia es la felicidad. Su título, Felizidad, del gallego Feliz Idade (Feliz Edad), resume un poco el contenido del libro: la felicidad en distintos puntos de nuestra vida.
Esta edición es perfecta, porque ha sido traducida y comentada por en mismo traductor, Xoán Abeleira, a través de varias notas que hace al final del libro, las cuales me parecen de lo más útiles, por lo menos para una persona que como yo no sepa leer Gallego.
May 23, 2019
Feliz Idade contén moitísima sabedoría popular, mesturada esta cunha reivindicación moi forte do propio corpo feminino e impactando de cheo en nós con versos que saben a nostalxia mais dos que se desprende, ao mesmo tempo, unha gran ledicia e esperanza nos tempos presentes e futuros.
Recensión completa aquí: https://lecturafilia.com/2019/04/01/f...
Recensión completa aquí: https://lecturafilia.com/2019/04/01/f...
Read
July 3, 2023me ha gustado pero pensaba que iba a ser más potente, no me han gustado tantos estos poemas, también porque está dividido por temas y pues hay algunos con los que tienes más o menos afinidad. ella toca la maternidad, la familia, el amor y la belleza como algo orgánico y esóterico creo que tiene un discurso muy potente
May 1, 2025
"E eu que traballo na transformación do poema en perfume comprendo o senso último da sublimación e sei que vou contigo nestrouto estado da túa materia que coma a poesía habita máis aló do límite
eu que traballo na transformación do poema en perfume."
eu que traballo na transformación do poema en perfume."
July 20, 2025
Se me hizo un poco largo y llegué a cansarme de algunos de sus trucos y sin embargo eso no impidió que cerrara el libro con la sensación de ser un afortunado por haberlo leído. Qué universo tan bello y qué buena compañía estos poemas
March 21, 2020
"A beleza salva. A beleza salva".
August 21, 2020
Zona Tigre
January 9, 2024
«Só o mundo irá adiante con dozura»
November 19, 2023
Muy fácil de leer y bonito para ser poesía
December 30, 2024
Olga Novo.
March 9, 2025
2-3 no m'ha acabat de no sé per què
August 17, 2025
"Que toda herdanza sexa a do amor e non a propiedade". 💫
December 24, 2022
Este libro es puro amor, reconocimiento del otro, reivindicación del cariño y de la memoria que no está en lo literal, sino en lo implícito de lo que no tiene palabras ❤️
February 22, 2023
Na maioría dos poemas non entendía as referencias, pero houbo unhos que me recordaron a miña avoa e partíronme o corazón
Displaying 1 - 30 of 30 reviews