ตัดสินคนจากหน้าตาก็ต้องเจอแบบนี้ เล่ม 3

ตัดสินคนจากหน้าตาก็ต้องเจอแบบนี้ #3

by Yue Xia Die Ying, 月下蝶影, เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง

นับตั้งแต่จำความได้ "ฉีเยี่ยน" ก็มีเรื่องที่ไม่พอใจในตัวเองอยู่สองอย่าง หนึ่งคือชื่อไม่น่าเกรงขามพอ สองคือหน้าตาดูไม่น่าเกรงขามยิ่งกว่าชื่อเสียอีก แต่ทั้งหมดทั้งมวลนี้ก็ไม่ได้กระทบกับเส้นทางสู่อนาคตอันสดใสของกระต่ายน้อยฝีปากกล้าคนนี้หรอก ยิ่งมีคู่หูกู้โลกเป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลที่มีไอสีม่วงล้ำค่าอย่าง "เฉินไป่เฮ่อ" อยู่ใกล้ๆ เขายิ่งไม่หวาดหวั่นต่อสิ่งใด

"คุณไม่กลัวเหรอครับว่า ถ้าความสัมพันธ์ของเราเปิดเผยออกไปจะกระทบกับธุรกิจของบริษัทคุณ" ฉีเยี่ยนหัวเราะคิก "ไม่กลัวหรอก" เฉินไป่เฮ่อคิดแล้วคิดอีก

"ถ้าธุรกิจไม่ดี ผมก็ให้พี่ชายพี่สาวเลี้ยงพวกเราก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้น คุณดูฮวงจุ้ยดูดวงเก่งออกจะตายไปพวกเราคงไม่อดตายหรอก"

"แล้ววันข้างหน้าเวลาพวกคุณชายในตี้ตูทั้งหลายพูดถึงคุณก็จะเปลี่ยนมาเรียกคุณว่าท่านห้าเฉินผู้เกาะคนอื่นกิน" ฉีเยี่ยนนึกถึงภาพแบบนั้นแล้วก็แปลกดีที่รู้สึกเหมือนจะไม่เลวเหมือนกัน

"ผมเกาะผู้ชายของผมกิน มันก็ถูกต้องเหมาะสมแล้วไม่ใช่เหรอ" เฉินไป่เฮ่อก้มลงมองฉีเยี่ยน "คุณว่าถูกไหมล่ะ หือ"

Genres: Yaoi, China, Boys Love

457 pages, Paperback

Published May 1, 2019

About the author

Associated Names:
* Yue Xia Die Ying
* 月下蝶影
* เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง, เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง, เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

รู้สึกผิด ที่ไปหวังความใหญ่โตอะไรมากมายจากนักเขียนคนนี้ .. ฮาาา

จากเล่ม 1 - 2 ที่ว่า พระ-นาย ต้องผจญกับแผนการ ลอบทำร้าย หลายครั้ง ประหนึ่งว่า มันจะต้องมีอะไรแน่ ๆ ๆ
กลายเป็นว่า มันก็มีนี่แหล่ะ เพียงแต่ .. มันจะงง ๆ หน่อย คล้ายว่า ไม่มีจุดประสงค์อะไรแน่นอน
ตรงนี้อ่านแล้ว จะเหวอ ๆ หน่อย

แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่สนุก มันก็ยังสนุกเหมือนเดิม .. เพียงแต่ มันก็จะมีอะไรติด ๆ ในใจเล็ก ๆ

หลังจากจบช่วงแข่งขัน เข้าสู่ช่วงชีวิตปกติ ชอบมาก ยิ่งช่วงดูดวงให้ชาวบ้าน คือชอบตรงนี้ มันจะรู้สึกอุ่น ๆ
จะมีแง่อะไรนิด ๆ หน่อย ๆ ให้ได้คิดบ้าง

รวม ๆ สรุปว่า สนุกดีค่ะ อ่านเพลินมาก

[Kamonwan Keawkram · Rating 5 out of 5]

สนุก อ่านได้เพลินเพลิน ยิ่งสองคนตกลงปลงใจกันได้แล้วก็ยิ่งเข้มข้น และที่สำคัญคือนักเขียนยังให้ความสำคัญกับทุกตัวละครอย่างไม่มีขาดตกปกพร่องด้วย เป็นเรื่องราวที่พูดได้เต็มปากว่าครบรส (ถึงจะอ่านไปหมั่นไส้คนอวดแฟนไปตลอดก็เถอะ หมาเหงาอย่างเราก็งี้แหละ เช๊อะ)

[Nancy · Rating 4 out of 5]

เอาล่ะ..จบแล้ว ทั้ง3เล่ม จะถามว่าสมการรอคอยมั้ย ก็ต้องตอบว่าพอไหว ทุกอย่างเป็นเป็นไปตามสไตล์คนเขียน เรียบๆเรื่อยๆแถมเรื่องนี้อาจเรียกได้ว่าฟีลกู๊ด โนดราม่า ปมมีมาก็แก้ อ่านสนุกได้ความรู้สึกเหมือนเฉียนๆสแกนกรรม และท่านห้าเฉินของเขา แต่ถ้าจะถามหาความพีค ก็คงไม่มี แต่ถ้าถามเรื่องอาการเหม็นความรักนี้ล่ะก็ ตั้งแต่เล่ม2คือ เหม็นรัวๆ ท่านห้านี่ตั้งแต่ตกลงใจ ก็ไม่มียั้งอ่ะค่ะ มาดเมิดอะไร ทำไมต้องมี เอะอะไร ก็เฉียนๆ อ่านเพลินดีค่ะ

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

พออ่านได้ เล่มแรกคือว๊าวมาก แต่เล่มหลังๆ คือเฉยๆ ติดจะแอบเบื่อๆ เพราะเรื่องสำนวนการแปลที่ทำเอาหมดสนุก มีการออกทะเลไปบ้าง เล่มสามจะเน้นไปในเรื่องรักๆเลิฟๆของทั้งคู่ และบทสรุปที่มีความสุข

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-E2

[Or_O · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องของหมอดูหน้าใสกับนักธุรกิจหนุ่มที่ทรงอิทธิพลแต่ชะตากำหนดให้มีอายุขัยสั้น
.
ฉีเยี่ยนเพิ่งจบมหาวิทยาลัยหมาด ๆ ก็ตัดสินใจยึดการดูฮวงจุ้ยยังชีพ คนมากมายที่เห็นว่าเขาเป็นเด็ก เลยไม่เชื่อถือ ภายหลังกลับต้องมากราบกรานเรียกอาจารย์ฉี
.
แต่ไม่ใช่ว่าเพียงมีเงินทองก็สามารถทำให้ฉีเยี่ยนยอมเอ่ยปากช่วยเหลือ เขายังยึดชะตาที่ต้องกันเป็นคุณสมบัติสำคัญอีกด้วย
.
เริ่มเข้าวงการเต็มตัวไม่นาน ชื่อของฉีเยี่ยนก็มีคนให้ความสนใจ รวมถึงตระกูลเฉินผู้ทรงอิทธิพล
.
ทุกคนที่เพียงมีความสนใจในวงการธุรกิจสักหน่อยย่อมรู้จักท่านห้า เฉินไป่เฮ่อ ว่ากันว่าเขาหล่อเหลา เก่งกาจ เป็นลูกหลงคนสุดท้องที่ผู้อาวุโสเฉินทุ่มเทความรักให้ เสียดายที่สุขภาพเฉินไป่เฮ่อนั้นไม่ดีตลอดมา ตระกูลเฉินจึงมีความคิดที่จะเชิญอาจารย์ฮวงจุ้ยมาเพื่อเสริมชะตาต่อชีวิตให้เฉินไป่เฮ่อ
.
นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉีเยี่ยนได้พบเฉินไป่เฮ่อ ไอสีม่วงในร่างของท่านห้าเฉินเป็นสิ่งดีแต่กลับบั่นทอนร่างของเขา อาจารย์ฮวงจุ้ยหลายท่านส่ายหัวว่าไม่มีวิธีการช่วยเหลือ เดิมฉีเยี่ยนก็คิดเช่นนั้น แต่แล้วเขาเริ่มพบว่าอาจมีวิธีการช่วยเหลือ
.
ช่วยเหลือเฉินไป่เฮ่อ หยุดยั้งการทำชั่ว เสริมสร้างคุณความดี เป็นวิถีง่าย ๆ ที่ฉีเยี่ยนยึดถือ ...นอกจากวุ่ยวายกับการนอน กิน และเล่นเกมน่ะนะ...
.
+++
.
นอกจากเรื่องราวของคู่เอก ฉีเยี่ยนกับเฉินไป่เฮ่อแล้ว ก็มีเรื่องของคนมากมายที่ประสบปัญหาแล้วอยากให้ฉีเยี่ยนช่วย รวมถึงการอุทิศตนรับใช้ชาติบ้านเมือง
.
แนวคิดที่เห็นเด่นชัดนอกจากการรักษาคุณความดีแล้ว ก็คือการโอบกอดและเชิดชูประเทศจีน ไม่ว่าจะเป็นวัฒนธรรมต่าง ๆ ความเชื่อ สิ่งประดิษฐ์ ความมั่งคั่งยิ่งใหญ่ของแผ่นดินและประวัติศาสตร์
.
ฉีเยี่ยนเป็นตัวเอก ตัวเด่นที่สุดของเรื่อง ในเรื่องเขาเทพสุดละ อ่านแล้วนึกถึงตัวการ์ตูนที่เรากรี๊ดสมัยเด็กที่ไม่มีวันตาย แม้จะมีเวลาที่ดูเหมือนเสียเปรียบ แต่สุดท้ายเขาก็จะกำชัยไปได้อย่างไม่ยากเย็น เป็นตัวละครที่ในแง่หนึ่งก็เก่งกาจจนน่าหมั่นไส้ แต่ในอีกแง่ก็เราก็ไม่ต้องเสียเวลาลุ้นดี
.
ฉากมันจะซ้ำ ๆ หน่อย คนดูหมิ่นฉีเยี่ยน ฉีเยี่ยนยิ้ม ๆ รักษาท่วงท่าความเก่งแบบผู้ทรงภูมิ โชว์สเต็ปเทพ แล้วผู้คนที่เห็นปากอ้าตาค้าง
.
แต่ถึงมันจะซ้ำ ๆ ก็อ่านได้รู้สึกดี อาจเพราะบุคลิกของฉีเยี่ยนเองด้วย เขาดีต่อคนที่ดีด้วย ร้ายต่อคนที่ร้ายตอบ ให้ความเคารพผู้อาวุโส ใส่ใจสุภาพสตรี ให้ความสำคัญต่อคนที่ตนรัก
.
เรื่องจะเล่าแบบไม่รีบเร่ง ค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไป ก็อาจจะดูช้าไปบ้าง แต่ก็ไม่เชิงว่าน่าเบื่อนะ มันก็มีอะไรน่าติดตามไปเรื่อย
.
แต่จังหวะในเรื่องไม่ค่อยดี ยังเล่นกับอารมณ์ไม่ถึง มุกในเรื่องโอไม่ฮาสักมุกเลย เก็บรายละเอียดยังไม่เรียบร้อย ถ้าคิดตามเหตุและผลจะเจอช่องโหว่ของเรื่องพอสมควร
.
ด้านความรัก โอชอบฉีเยี่ยนกับเฉินไป่เฮ่อตอนที่ยังไม่รู้ว่ารักกันมากกว่า แบบต่างคนต่างรู้สึกดีกับอีกฝ่าย ขำที่พวกเขารำพึงว่ามิตรภาพนี่มันดีอย่างนี้นี่เอง (จริง ๆ คือชอบไปแล้ว มาพงมาเพื่อนอะไรเล่า!) แต่พอบอกรักกันแล้วดร็อปวูบไปเลย ไป่เฮ่อกลายเป็นตัวประกอบให้น้องเฉียนเฉียนโชว์เทพคนเดียว โมเมนต์พระนายก็ไม่น่าลุ้นไม่น่ารักเท่าไรแล้ว กลายเป็นคู่ที่เอาแต่สวีตชวนพวกดวงกุดความรักยี้
.
ภาพรวมโอว่าเล่มแรกสนุกสุด เรื่องรักก็ชวนลุ้น ความลึกลับก็น่าติดตาม เล่มสุดท้ายดร็อปสุด รักก็ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไร เฉลยปมก็แบบรีบ ๆ คือเกริ่นวางมาใหญ่โตแต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไร อย่างช่วงเล่นกีฬาสีเวทที่แบบ... เธอเขียนอะไรให้ฉันอ่านนี่
.
โดยรวมก็ถือว่าโอเคนะคะ ชอบช่วงที่แต่ละคนต้องมาพึ่งพาฉีเยี่ยน เหมือนได้เห็นชีวิตของคนหลากหลายประเภทดี ตัวเอกอย่างเฉียนเฉียนก็เป็นคนที่น่ารัก
3.5 ดาว
.
ส่วนงานไม่ค่อยเรียบร้อย สามารถเกลาได้อีกมากเลยโดยเฉพาะเล่มแรก มีคำผิดบ้าง มีเว้นวรรคผิดความหมายเปลี่ยน มีจุดที่อ่านแล้วสับสน



.
.
.
ฉีเยี่ยนยื่นมือไปคว้าจับในอากาศ เขาหัวเราะจนตาปิดแล้วก็พูดกับเฉินไป่เฮ่อว่า “วันแรกที่เราเป็นเพื่อนกันอย่างเป็นทางการ ผมจะให้ของขวัญคุณชิ้นหนึ่งนะ”
.
เฉินไป่เฮ่อแบมือขว��ออกมา
.
“มือซ้ายครับ” ฉีเยี่ยนเชิดหน้าขึ้น แสดงอาการให้เขาเปลี่ยนมือ
.
เฉินไป่เฮ่อหัวเราะด้วยความรู้สึกช่วยไม่ได้ เขายื���นมือซ้ายมาข้างหน้า
.
ฉีเยี่ยนวางมือทาบลงบนฝ่ามือซ้ายของเขา วินาทีนี้ เฉินไป่เฮ่อก็รู้สึกว่าฝ่ามือของตัวเองร้อนจนทำให้เขาตะลึงงัน
.
แต่ความตะลึงงันนี้เป็นเรื่องเพียงชั่ววินาทีเท่านั้น เพราะฉีเยี่ยนเก็บมือกลับไปเร็วมาก ในมือของเขาไม่มีอะไรอยู่ทั้งนั้น
.
บอดี้การ์ดที่นั่งข้างคนขับพูดอะไรไม่ออกไปเล็กน้อย ในฐานะที่เป็นบอดี้การ์ดของคุณชายห้า เขาจะต้องคอยสังเกตใครก็ตามที่ไปมาหาสู่กับคุณชายห้าเสมอ ปกติแล้ว คนที่อยากจะล่อลวงคุณชายห้าก็มีไม่น้อย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนคว้าเอาของขวัญจากในอากาศ
.
“ขอบคุณครับ” เฉินไป่เฮ่อยิ้ม เขากำมือแน่นราวกับในมือมีของอะไรอยู่
.
บอดี้การ์ดส่ายหน้า เขาไม่คิดว่าคุณชายห้าของเขาจะมีความสามารถระดับนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัลไป่ฮวาด้วย
.
ฉีเยี่ยนชอบนิสัยของเฉินไป่เฮ่อก็ตรงนี้ คือแม้ว่าจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย แต่ก็ยังเป็นคนไว้หน้าคนเอามาก ๆ เขาหัวเราะคิก ๆ แล้วว่า “ไม่ต้องเกรงใจครับ”
.
หน้า 150-151 บทที่ 22
เล่ม 1
.
.
.
คนในวงการบันเทิงที่ทำเอาหน้า เคารพผีสาง กราบไหว้เทวดา ไม่ว่าคนแบบไหนก็มีทั้งนั้น แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังเคยไปไหว้พระขอพรเทพมาแล้ว ตอนนี้เธอเพิ่งเข้าใจว่าเมื่อคนเราทำผิด จะขอพรเทพเทวดาที่ไหนก็ไม่มีประโยชน์
เกิดเป็นคน เพียงเคารพตัวเองจึงมีคนเคารพ
หน้า 228 บทที่ 136
เล่ม 3
.
.
.

[Patrawan Dear]

#ตัดสินคนจากหน้าตาก็ต้องเจอแบบนี้ (เล่ม 3/3)

เล่มจบแอบแผ่วไปนิด แต่ก็ยังอ่านได้แบบสนุกสนานเพลิดเพลิน ได้เกร็ดความรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับเต๋าและความเป็นจีน ไม่มีพีคเต็ม ๆ แต่ก็พอมีลุ้นมาสลับรักอยู่

โดยรวมสามเล่มจัดว่ายังคงอยู่ในแนวถนัดของผู้เขียน คือ เล่าเรื่องไปเรื่อย ๆ ช้าบ้างเร็วบ้าง ตัวละครเยอะ ออกมาแบบเกี่ยวกันบ้างไม่เกี่ยวกันบ้าง กระจายปมไว้ตรงโน้นนิดตรงนี้หน่อย แต่ก็พยายามตามเก็บจนแทบจะครบทุกเม็ด

น่าจะเหมาะกับคนที่ชอบอะไรน่ารัก ๆ ไม่เน้นฉากเรต และชอบอ่านเรื่องยาวแบบเล่าไปเรื่อย ๆ ค่ะ :)

[Kamon SecondAccount · Rating 5 out of 5]

ชอบแนววายของคนแต่งคนนี้ ชอบแนวแฟนตาซีปราบผี พระเอกนายเอกเด่น/เก่ง/เท่ห์ เดินเรื่องเหมือนจะสโลว์ไลฟ์แต่ก็มีเนื้อเรื่องให้อ่าน เรื่องรักค่อยเป็นค่อยไปไม่ช้าเร็วเกิน
ห้าดาวทั้งสามเล่มมีที่มาเช่นนี้แล

[Kamons · Rating 4 out of 5]

อ่านมาจนครบ 3 เล่ม นิยายเรื่องนี้อ่านได้สนุกแบบเรื่อยๆ ไม่ดราม่าเลย พอจะมีปมปัญหาใดให้ขยี้ก็ถูกสกิลเทพของตัวเอกจัดการ โนดราม่าเลยจ้า เทพมาตั้งแต่เล่มแรกแล้วและยิ่งหลังๆ มีปัญหาแค่ขยิบตาก็แก้ได้แล้วแทบไม่ได้ลุ้นทำแมวอะไรเลย
ถ้าให้เกรดนิยายเรื่องนี้ก็สัก B+ นะ สนุกแบบเรื่อยๆ เอื่อยๆ ดี อ่านจบก็มีซึ้งๆ บ้างเหมือนกัน

แนะนำสำหรับคนไม่นิยมดราม่า พระเอกน่ารัก พูดเพราะทั้งเรื่อง หวานใส่กันเว่อร์วัง และไม่มี nc แรงสุดแค่จูบจุ๊บๆ

นอกจากนี้ก็เป็นนิยายที่อวยประเทศจีนมากสุด เล่มแรกไม่เท่าไหร่ แต่เล่ม 2 และ 3 อวยจีนมากจ้า แต่นี่คือนิยายแปลจีนนะ ไม่อวยจีนแล้วจะให้อวยใครใช่ป่ะล่ะเธอ

อ่านจนจบสิ่งที่อินมากและนิยายเรื่องนี้แฝงให้เห็นมากคือ คนเรานั้นควรใช้ชีวิตอย่างมีคุณธรรม ซื่อตรง และไม่เบียดเบียนใคร ไม่ให้ตัวเองต้องละอายใจ ตัวละครในเรื่องที่ประสบปัญหาเคราะห์กรรมและได้รับการแก้ไขล้วนใช้ชีวิตอย่างซื่อตรง ส่วนคนที่ร้ายๆ ดำๆ ด่างๆ ก็เจอจุดจบอย่างอนาถ

อ่านนิยายจบชั้นยิ่งอยากทำดีมากกว่าเดิม อยากมีรัศมีสีทองแผ่ออกจากตัวบ้าง

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

ไม่ได้รีวิวจริงจังมานานละเนอะ

ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะบางเรื่องเราเองก็ไม่ได้ใส่ใจจะต่อยอดเนื้อหาอะไร
แต่กับเรื่องนี้ คิดว่ามีอะไรให้ครุ่นคิดได้เยอะเลยแหละ

ส่วนแรกของพูดถึง 'ปรัชญาเต๋า' เป็น message ที่เด่นชัดออกมาในนิยาย ผ่านตัวละครอย่างฉีเยี่ยน

การทำอะไรไม่ฝืนใจ ไม่ฝืนธรรมชาติของตน กิน อยู่ นอน เล่น คือสภาวะปกติของมนุษย์ แต่รักษาคุณธรรมและสร้างประโยชน์ ตัวฉีเยี่ยนเลยเป็นคนแบบที่ทั้งน่าเอ็นดูทั้งน่าหมั่นไส้ไปพร้อม ๆ กัน

แต่สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนเลยคือ แม้ความมั่นอกมั่นใจในตนจะน่าหมั่นไส้แค่ไหน ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นคนมีของจริง ๆ

ไม่อวดเบ่งจนเกินงาม แต่ไม่ถล่มตนจนเบียดเบียนตนเอง

สู่สุดคืนสู่สามัญคือวิถีแห่งเต๋าที่แท้

เราออกจะชอบนิสัยของฉีเยี่ยน ไม่รู้สึกตะขิดตะขวงเลย มีเสน่ห์มาก

ส่วนต่อมาขอพูดเรื่อง 'วัฒนธรรมจีน' เรื่องนี้เข้มข้นมากเลย ความคิดเบื้ิองหลังหรือค่านิยมที่ว่า 'บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องชำระ' เป็นอีก message ที่สะท้อนออกมา

เวลาอ่านงานวรรณกรรมต่างประเทศ ไม่มากก็น้อยก็จะได้เห็นค่านิยมบางอย่าง (แต่ก็ระมัดระวังในการสเตริโอไทป์อยู่ด้วย)

ความคิดที่ว่า ถ้าทำสิ่งนี้ให้ ก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้วที่จะตอบแทนน้ำใจ ด้วยเงิน สิ่งของ ความเคารพ และถ้ามีเรื่องผิดใจก็ไม่เก้อเขินที่จะรู้สึกสะใจ เพราะนั่นก็สมควรแล้วที่จะต้องชดใช้

เป็นความคิดแบบที่คนไทย (บางส่วนละกัน) จะรู้สึกเขิน ๆ ปนกระอักกระอ่วน เพราะเราอยู่บนค่านิยมที่ว่า 'ทำดีอย่าหวังผล ,ให้อภัยคือกุศล' อะไรแบบนี้

พอเห็นแบบนี้แล้วก็ทำให้เห็นความเชื่อที่นำไปสู่การกระทำหลาย ๆ อย่าง และระมัดระวังที่จะตัดสินอะไรมากขึ้นเหมือนกันนะ

ส่วนสุดท้าย พูดถึงเนื้อเรื่องบ้างละกัน เล่มสุดท้ายดรอปลงหน่อย เพราะภารกิจใหญ่โตที่ปูมาสุดท้ายก็ขาดปมที่เป็น motive ไป

เรื่องรักของพระนายหลังจากคบแล้วก็กลายเป็น fade out เฉินไป่เฮ่อ ที่ปกติก็ไม่ได้มีบทบาทให้ยิ่งจมหายลงไปอีก

แต่โดยรวมก็ยังเป็นนิยายที่สนุกและดี

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

ความสนุกยังมีอยู่ค่ะ แต่มันแผ่วไปเหมือนกัน อาจจะเพราะค่อนข้างงงทิศทางเนื้อเรื่องในเล่มนี้ว่าต้องการจะเน้นปมไปทางไหนกันแน่ พออ่านก็เลยรู้สึกสนุกไม่เท่าสองเล่มแรก พระนายก็หวานกันมากค่ะ สรุปความสนุกสามเล่มสนุกค่ะ เนื้อเรื่องแหวกแนวไม่ซ้ำ แถมบางเรื่องยังแฝงแนวคิดดีๆ กล่องปกสวยหมดค่ะ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 3 พิมพ์ครั้งที่ 1 : พฤษภาคม 2562

โปรยปกหลังเล่ม 3 :

นับตั้งแต่จำความได้ "ฉีเยี่ยน" ก็มีเรื่องที่ไม่พอใจในตัวเองอยู่สองอย่าง
หนึ่งคือชื่อไม่น่าเกรงขามพอ
สองคือหน้าตาดูไม่น่าเกรงขามยิ่งกว่าชื่อเสียอีก
แต่ทั้งหมดทั้งมวลนี้ก็ไม่ได้กระทบกับเส้นทางสู่อนาคตอันสดใส
ของกระต่ายน้อ���ฝีปากกล้าคนนี้หรอก ยิ่งมีคู่หูกู้โลกเป็นนักธุรกิจ
ผู้ทรงอิทธิพลที่มีไอสีม่วงล้ำค่าอย่าง "เฉินไป่เฮ่อ" อยู่ใกล้ๆ
เขายิ่งไม่หวาดหวั่นต่อสิ่งใด

"คุณไม่กลัวเหรอครับว่า ถ้าความสัมพันธ์ของเราเปิดเผยออกไป
จะกระทบกับธุรกิจของบริษัทคุณ" ฉีเยี่ยนหัวเราะคิก
"ไม่กลัวหรอก" เฉินไป่เฮ่อคิดแล้วคิดอีก
"ถ้าธุรกิจไม่ดี ผมก็ให้พี่ชายพี่สาวเลี้ยงพวกเราก็ได้
ยิ่งไปกว่านั้น คุณดูฮวงจุ้ยดูดวงเก่งออกจะตายไป
พวกเราคงไม่อดตายหรอก"
"แล้ววันข้างหน้าเวลาพวกคุณชายในตี้ตูทั้งหลายพูดถึงคุณ
ก็จะเปลี่ยนมาเรียกคุณว่าท่านห้าเฉินผู้เกาะคนอื่นกิน"
ฉีเยี่ยนนึกถึงภาพแบบนั้นแล้วก็แปลกดีที่รู้สึกเหมือนจะไม่เลวเหมือนกัน
"ผมเกาะผู้ชายของผมกิน มันก็ถูกต้องเหมาะสมแล้วไม่ใช่เหรอ"
เฉินไป่เฮ่อก้มลงมองฉีเยี่ยน "คุณว่าถูกไหมล่ะ หือ"

เล่ม 3 :

อาจารย์ทั้งหลายเห็นยันต์ที่เคยเห็นแต่ในตำรา แต่ฉีเยี่ยนหยิบออกมาและบอกว่าเป็นของนอกกายธรรมดา พวกอาจารย์จึงสงสัยว่าอาจารย์ของฉีเยี่ยนคือใคร ในที่สุดก็รู้ว่าคืออาจารย์อู๋ฮุ่ย ที่หาชีพจรมังกรของอาคารรับรองแห่งชาติท่านนั้น เฉียนเฉียนถึงเพิ่งรู้ว่าสิ่งที่ตาแก่พูดอย่างไม่สนใจ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นความจริง งานสัมมนาคราวนี้ประเทศโลซานจ้องจะจัดการประเทศจีน และจะใช้ลวี่กังมาทำให้แตกคอกันแต่ก็ไม่เป็นผล พอถึงตอนประลอง โต้วาทีทั้งคู่ปากจัดทำให้ประเทศอื่นแพ้ไปได้ พอจบการแข่งขันก็เมินหน้าใส่กันอีก การประลองเวทที่ประเทศจีนไม่เคยชนะมาเลย คราวนี้ได้ฉีเยี่ยนทำให้ชนะได้อย่างงดงามในรอบยี่สิบแปดปี ตอนที่แข่งประลองเวททางโลซานได้ใช้เวทชั่วร้ายจะทำร้ายฉีเยี่ยนแต่ฉีเยี่ยนก็เก่งพอที่จะทำให้มันสะท้อนกลับไปหาเจ้าของได้ และตอนนี้ประเทศโลซานก็คิดหาวิธีต่างๆมาจัดการฉีเยี่ยนต่อไป
พอกลับมาถึงตี้ตูที่สนามบินฉีเยี่ยนกับเฉินไป่เฮ่อได้เจอกับกลุ่มแฟนคลับดาราที่มาต้อนรับที่สนามบิน ดาราคนนั้นคือเถาเหยียน ที่เคยเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยกับเฉินไป่เฮ่อ แต่ไป่เฮ่อไม่มีความทรงจำของคนคนนี้อยู่เลย
เฉียนเฉียนเคยรับปากพี่สาม หวังหังว่าจะช่วยดูฮวงซุ้ยให้ญาติตอนนี้ก็เลยได้พบและทำการไปหาชีพจรมังกร ซึ่งก็เจอกับหยวนฉงอันพอดีที่มาหาที่จะย้ายฮวงซุ้ย แต่สำหรับหยวนฉงอันนั้นได้เพียงชีพจรมังกรไป และอาจารย์ที่มาดูฮวงจุ้ยให้ก็เป็นพวกทำแต่เรื่องเลวร้าย สุดท้ายก็แพ้ภัยตัวเองเพราะจะทำลายชีพจรมังกรก็ต้องโดนฉีเยี่ยนจัดการ ด้วยความสนุกเพราะพวกนี้ฉีเยี่ยนเล่นเต็มที่ไม่เหมือนอาจารย์ที่เจอที่มีคุณธรรม และยังได้กล่าวกับหยวนฉงอันว่าถ้ายังไม่รีบหาอาจารย์ฮวงจุ้ยอีกตระกูลหยวนคงจบสิ้นลง
เพราะเรื่องตระกูลหยวน เถาเหยียนที่เป็นดาราก็รับงานเกี่ยวกับตระกูลหยวนเป็นส่วนใหญ่ตอนนี้จึงตกต่ำอย่างหนัก นึกถึงเฉินไป่เฮ่อแต่ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น เลยนึกถึงอาของตนเถาอี้หรู ที่ฐานะมั่งคั่ง แต่เพราะพ่อและปู่ของเถาเหยียนได้ทำลูกชายของเถาอี้หรูหายทำให้ตัดขาดกันไปนานแล้ว พอเถาเหยียนมาเห็นวิลล่าและสมบัติของเถาอี้หรูความคิดที่ไม่พึ่งมีก็เกิดขึ้น ถ้าประจบอาของตนมากหน่อยก็น่าจะเป็นผู้สืบทอดได้ ทำนองนั้น
มีงานเลี้ยงคอกเทลของคนใหญ่คนโต เชื่อมสัมพันธ์ทางธุรกิจ พี่สามเฉินบอกไป่เฮ่อให้พาเฉียนเฉียนไปร่วมงานเพื่อเปิดตัว งานนี้สุดท้าย ทำให้เถาอี้หรูได้เจอเฉียนเฉียนและมีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ สุดท้าย เห็นนิ้วเท้าที่ไม่เหมือนใครของเฉียนเฉียนก็ยืนยันว่าฉีเยี่ยนคือลูกชายของตัวเองที่หายไป
ฉีเยี่ยนตกใจแต่ก็ยอมตรวจดีเอ็นเอกับเถาอี้หรู แต่ก็เตือนว่าให้เผื่อใจไว้ แต่สุดท้ายผลก็คือฉีเยี่ยนคือลูกชายของเถาอี้หรูที่หายไปจริงๆ ตอนที่ดูเวลาตกฟากของเสิ่นซีลูกชายของเถาอี้หรูฉีเยี่ยนได้บอกแล้วว่าฟื้นดวงอายุสั้น ฉีเยี่ยนก็คิดได้ว่าตาแก่ตั้งชื่อให้ใหม่ เสิ่นซีตายแล้วแต่ฉีเยี่ยนยังอยู่ เมื่อพ้นวันเกิดอายุยี่สิบสองก็จะมาความสุข ในที่สุดแม่ลูกก็ได้เจอกัน และทำความรู้จักกันใหม่
ครอบครัวของไป่เฮ่อและเถาอี้หรูยอมรับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ และตอนนี้เถาอี้หรูก็ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าตนได้เจอลูกชายที่หายไปแล้ว
เถาเหยียนที่คิดอยากเป็นทายาทเถาอี้หรูหมดสิทธิ์ประจบประแจง ตอนนี้มีงานเข้าน้อย ได้บทนักแสดงเล็กไปแสดงที่ต่างประเทศก็โดนลักพาตัวไป แลกกับให้บอกวันเวลาตกฟากของฉีเยี่ยนกับความโด่งดังในอนาคต ที่แท้คนที่จับเถาเหยียนไปก็คือคนของประเทศโลซานที่ต้องการแก้แค้นฉีเยี่ยนนั้นเอง แต่ดันบอกว่าเวลาตกฟากเป็นดวงของคนที่ตายแล้ว เถาเหยียนยอมบอกความจริงก็ยังไม่ใช่อยู่ดี แต่ได้โทรแจ้งสถานทูตแล้ว ทางการเลยได้ข่าวและช่วยออกมาได้
ฉีเยี่ยนก็รู้ข่าวตอนนั้นเลย ขณะที่จัดงานวันเกิดอยู่ แต่ดวงนั้นเป็นดวงของเสิ่นซี เสิ่นซีไม่ใช่เขา วันเวลาตกฟากที่แท้จริงตาแก่ได้ช่วงชิงเส้นทางสายหนึ่งมาให้เขาแล้ว
ตอนนี้จึงคิดวิธีจัดการพวกชาวโลซานที่ไม่จบซักที เข้าไปคุยกับอาจารย์ในกลุ่มโซเชียลจนแต่ละคนเหมือนคนแก่ติดเล่นโทรศัพท์กันมาก และคุยกันถึงอาจารย์เทวดา เฉียนเฉียนก็บอกว่าตัวเองเป็นอาจารย์เทวดา ทำเอาทุกคนตกใจ และจะพาอาจารย์เทวดามาให้รู้จัก อาจารย์เทวดาก็คือเพื่อของตาแก่อาจารย์ตัวเองนั่นเอง ป้าห่าวที่เป็นเพื่อนกับป้าหวังข้างบ้าน เฉียนเฉียนบอกว่าจะใช้ชีพจรมังกรปกป้องคนจีน จากคนภายนอก ในที่สุดป้าห่าวยอมช่วยเหลือและอาจารย์เทวดา ก็เป็นตาเฒ่า ยายเฒ่าแถวบ้านเขาทั้งนั้น มีทั้งเปิดร้านขายผลไม้ ร้านเช่าหนังสือ นัดกันมาเล่นไพ่นกกระจอก สรุปว่าทุกคนยอมช่วยเฉียนเฉียนแต่ออกจะผิดประเด็นไปบ้าง เพราะคุณลุงคุณป้า อยากไปเที่ยวโดยอาศัยเงินทางการเที่ยวแล้วเอามาอวดกัน จะผิดวัตถุประสงค์ไปไกลเกินไปหน่อยไหมเนี่ย แต่สุดท้ายทุกคนก็ยอมตกลงช่วยเฉียนเฉียน
ทุกคนมาบูชาสวรรค์ที่เขาเวิ่นติ่ง ดูเหมือนง่ายแต่ความจริงยากลำบากแต่สุดท้ายก็สำเร็จ ทั้งยังได้รับความช่วยเหลือจากไอสีม่วงของไป่เฮ่ออีกด้วย และก็รอวันปีใหม่ที่ทุกคนต่างอวยพรกันเพื่อทำพิธีในวันนั้น
พอถึงวันปีใหม่จีนซึ่งก็คือวันตรุษจีนในอีกสิบวัน อาจารย์เทวดาทั้งห้าต่างก็แยกย้ายกันไปทำพิธีกัน โดยฉีเยี่ยนให้อาจารย์เผยกับลวี่กังมาช่วย ครั้งนี้ฉีเยี่ยนได้บอกถึงเหตุผลที่อาจารย์เฉียนมอบอาวุธอาคมให้ไว้ และสาเหตุที่ทำให้ทุกคนต่างทำดีต่อลวี่กัง และเพราะนี่เป็นการบูชาสวรรค์ครั้งใหญ่ คนของประเทศโลซานก็คิดใช้อาจารย์ถานที่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังทำพิธีสาป ซึ่งฉีเยี่ยนก็รอเวลาอยู่แล้วและแสดงฝีมือของอาจารย์เทวดา สะท้อนคำสาปกลับไป อาจารย์ถานที่เป็นคนจีนแต่ไปใช้ชีวิตอยู่ประเทศโลซาน วาระสุดท้ายของชีวิตก็ยังคิดได้ถึงช่วงวัยเด็กที่บ้านเกิด
พวกอาจารย์เทวดา สามารถทำพิธีขอพรได้สำเร็จ ประเทศจีนจะร่มเย็นไปอีกร้อยปี แม้จะไม่มีใครรู้แต่ นี่ก็เป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดให้กับชาวจีน
หลังจากนั้นฉีเยี่ยนก็เป���ดออฟฟิศวิจัยวัฒนธรรมดั้งเดิมของจีน ในสถานที่สุดแพง ทำงานสองวันปิดสามวัน แต่ผู้จะมาดูดวงชะตาก็ต้องมีชะตาต้องกัน ไม่ใช่ใครๆก็มาดูกันได้ และอาจารย์ฉีก็ยังคงอวดความรักในกรุ๊ปต่อไป

หลังอ่านเล่ม 3 :

เนื้อเรื่องโดยรวมมุ่งไปที่ชาวต่างชาติตั้งใจทำลาย ชีพจรมังกรของจีน แต่ก็มีอาจารย์ฮวงจุ้ย อาจารย์เทวดากลุ่มหนึ่งที่เร้นกายไปแล้วได้กลับมาช่วยเหลือป��ะเทศชาติอีกครั้งเพราะการขอร้องของฉีเยี่ยน ที่ในที่สุดก็เปิดเผยตัวว่าเป็นอาจารย์เทวดาเช่นกัน
เส้นเรื่องเฉียนเฉียนจะชี้ให้เห็นตลอดว่าให้เชื่อวิทยาศาสตร์ทั้งๆที่ตัวเองเป็นอาจารย์ฮวงจุ้ย ต้องเชื่อในการทำความดี ติดหนี้ไว้ต้องชดใช้ไม่ว่าจะนานแค่ไหน เจ้าหนี้ลืมไปแล้วแต่สวรรค์ยังไม่ลืม และการใช้ชีวิตที่ต้องทำความดี สะสมความดี เอาไว้ไม่ใช่ใช้จนหมด
ความคิดและการปฏิบัติตัวของตัวเอกที่เป็นไปตามสบาย ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะง่ายไปหมด ต้องพึ่งตัวเอง ตัวเอกจะพูดบ่อยๆว่า ผมไม่ใช่เทพเซียน ไม่ได้รู้ทุกอย่าง แต่ก็สามารถบอกได้ส่วนหนึ่ง ที่เอามาใช้เป็นหลักอ้างอิงได้ ถ้าหาเส้นทางนั้นเจอ

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Overall, this story has a very unique plot that is interesting, intriguing and convincing enough.

With lots of love and tenderness, I think this story will make you happy for sure.


PS. If there were a person like "เฉียนเฉียน" in real life, guess China would have already won the US-China trade war. T_T

[Faelyn · Rating 5 out of 5]

สรุปรวมๆ แล้วคือชอบนิสัยพระเอกนายเอกมาก ไม่งี่เง่าดี ใครที่ชอบประเภทค่อยๆฝึกจากกากจนเก่งคงจะผิดหวังหน่อย เพราะนายเอกเรื่องนี้เค้าเก่งเทพมาตั้งแต่แรกแล้ว ไม่ต้องฝึกหนักอะไรเพิ่มเท่าไหร่ (คือคิดว่าเค้าน่าจะฝึกบ้างแหละ แต่เป็นช่วงว่างที่ไม่ได้พูดถึงไรงี้)

เป็นเรื่องที่มีตัวละครเยอะ บางคนก็ออกมาแรกๆแล้วหายไป มาพูดถึงอีกทีท้ายๆงี้ ก็จะจำไม่ได้นิดหน่อย

[SiwaN · Rating 3 out of 5]

3.5/5

[Priestess Riel Valdez · Rating 5 out of 5]

Me reading just like a usual reader do…

Loving it so far…

ML is hot…

MC is so cute…

Unable to put down…

Evil laugh for face slaps….

Gets super attach….

Please don’t end…

Done reading…

Cries….

I don’t want you to end….

Cries again….

And that’s my journey, I love them, super love them, I didn’t expect to be this attach to the their world, to the characters, to everything on this novel. Qi Yan will be an inspiration to me forever and my love surprise because I never expected i’ll love you this much.

[lalacola · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ สบายๆ ถ้าชอบพระเอกนายเอกซูจะไม่ผิดหวังเลย เล่มแรกมาได้เรื่อยๆ เล่มสองรู้เนือยเพราะความซูไปหน่อย มาสนุกเอากลางๆเล่มสาม อ่านจบแล้วรู้สึกอิ่มเลย ความหวานพระนายคือเต็มสิบไม่หัก ทำเอากินอาหารหมาเป็นชามๆเลย แต่มีอยากเดียวที่สงสัยคือพี่ใหญ่หายไปไหน ตอนงานแต่งก็ไม่มีการเอ่ยถึงเลย ตอนท้ายๆเล่มคือจบดีมากกกกกกกกกก ตอนแรกหลังจากอ่านเล่มสองจบนึกว่าจะไม่รอดแล้วซะอีก สรุปคือสนุกกว่าทีคิด ไม่มีดราม่าเลย

[Nessy Bunny · Rating 5 out of 5]

😂😂😂 อย่าหาว่างั้นอย่างงี้เลยนะ ตกลงแล้วจนจบก็ยังไม่รู้ว่าละหว่างเฉียนเฉียนกับไป่เห่อ ใครเป็นรุกและใครเป็นรับ ทั้งฝ่ายต่างพูดว่าอีกฝ่ายเป็น “สามีที่รัก” ของตน ฝ่ายครอบครัวก็เรียกอีกฝ่ายว่าครอบครัว “เขย”
แต่โดยส่วนตัว ยังคงเชียร์ให้ไปเหอเป็นเมะ น้องเฉียนเป็นเคะไปตามระเบียบ

[Wkd · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มจบที่งดงาม คือพิสูจน์ให้เห็นว่า ถ้าเนื้อเรื่องดี ฉากบทเตียงก็ไม่ใช่เรื่องจำเป็น

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

❤️❤️❤️ จบรอบที่สอง ก็ยังชอบมากเหมือนที่อ่านรอบแรกเลย ❤️❤️❤️

[Artnimiaf · Rating 4 out of 5]

เล่ม 1-3 เริ่มแผ่วลงเรื่อยๆ แต่ก็อ่านเพลินๆ มีความเวอร์ความแฟนตาซีมากเกินไปหน่อยแต่ก็สนุกอยู่

[Bunnyb · Rating 4 out of 5]

เล่มจบของเรื่องนี้ มีตัวละครใหม่เพิ่มเข้ามาหลายตัว
ส่วนตัวไม่ได้รู้สึกว่าตัวละครใหม่ในเล่ม 3 มีเสน่ห์ ไม่ทำให้ติดใจอะไร
โดยเฉพาะเรื่องแม่ของเฉียนเฉียนที่โผล่เข้ามา
ทำให้ชีวิตเฉียนเฉียนดูสมบูรณ์ขึ้น รู้สึกว่ามันเหมือนละครมาก 555
คือต่อให้รู้ว่านี่คือนิยาย มันก็ต้องโอเวอร์กว่าปกติอยู่แล้ว
แต่ชีวิตเฉียนเฉียนที่ผ่านมามันก็ดีมากๆ อยู่แล้ว เจ้าตัวก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีปมด้อย
ไม่ต้องเพิ่มตัวละครแม่เข้ามาอีกก็ได้

แต่ส่วนความรักของท่านห้าเฉินกับฉีเยี่ยนยังน่ารักเหมือนเดิม
ชอบมากๆ ที่เค้าเปิดเผยกันตลอด ไม่มีกั๊ก เอาใจใส่กัน ดูแลกัน
ครอบครัวของพระเอกก็น่ารักมากทุกคนจริงๆ

[Q_Tee Ling · Rating 4 out of 5]

สามดาวไปก่อน รอมาอัปเดตถ้าาาา อ่านจบนะคะ 555 ตอนนี้อ่านอยู่ค่ะ ไม่รู้จะรอดมั้ย เห็นด้วยกับคุณโอมาก ๆ ที่เล่มแรกดีสุด เล่มนี้เนือยมาก จะหลับแล้ว ภาษาแปลแปลก ๆ ด้วย เล่มหนึ่งกับสองยังอ่านได้ไหลลื่นกว่านี้ค่ะ มาเล่มสามนี่ ทั้งภาษาแปลที่มีงง ๆ บ้างจนต้องไปดูปกก่อนว่าผู้แปลคนเดิมไหม ทั้งเนื้อเรื่องที่น่าเบื่อ ทำให้อ่านหยุด อ่านหยุดบ่อยเว่อร์~ ไม่เคยมองจำนวนหน้าที่เหลืออยู่บ่อยขนาดนี้ 5555 อยากให้จบสักที ถ้าไม่ติดว่าซื้อมาแล้วนะ เห้อออ