What do you think?
Rate this book
不連續殺人事件
戰爭結束不久的夏天，日本數一數二的財閥──歌川多門，收到奇妙的恐嚇信。而後，身為小說家的「我」接到多門之子的邀請函，寫著「可怕的罪行即將展開，務必大駕光臨」，於是忐忑前往赴約。
不料抵達後，「我」發現賓客雲集，學者、詩人、作家、畫家、醫生、演員等，多達二十餘人聚集在山中別墅。除了歌川一族荒謬的不倫關係，訪客之間也都有剪不斷、理還亂的愛恨情仇，密密織就一張透明的巨大蛛網。在詭譎的氣氛下，終於爆發了慘劇。儘管警方進駐，仍被幕後黑手耍得團團轉，導致八人殞命，歌川家滅亡……
明明是連續殺人命案，卻看不出一貫的動機，也無法預測下次可能遇害的對象。面對不賣弄小聰明，甚至不將現場偽裝成密室，謹慎不留下任何線索的天才型罪犯，偵探「巨勢博士」該怎麼看透凶嫌的「心理足跡」，撥開重重迷霧揭示真相？
不料抵達後，「我」發現賓客雲集，學者、詩人、作家、畫家、醫生、演員等，多達二十餘人聚集在山中別墅。除了歌川一族荒謬的不倫關係，訪客之間也都有剪不斷、理還亂的愛恨情仇，密密織就一張透明的巨大蛛網。在詭譎的氣氛下，終於爆發了慘劇。儘管警方進駐，仍被幕後黑手耍得團團轉，導致八人殞命，歌川家滅亡……
明明是連續殺人命案，卻看不出一貫的動機，也無法預測下次可能遇害的對象。面對不賣弄小聰明，甚至不將現場偽裝成密室，謹慎不留下任何線索的天才型罪犯，偵探「巨勢博士」該怎麼看透凶嫌的「心理足跡」，撥開重重迷霧揭示真相？
328 pages, Kindle Edition
First published December 1, 1948
7 people are currently reading
63 people want to read
About the author
Ango Sakaguchi
619 books139 followersFrom Niigata, Sakaguchi (坂口安吾) was one of a group of young Japanese writers to rise to prominence in the years immediately following Japan's defeat in World War II. In 1946 he wrote his most famous essay, titled "Darakuron" ("On Decadence"), which examined the role of bushido during the war. It is widely argued that he saw postwar Japan as decadent, yet more truthful than a wartime Japan built on illusions like bushido.
Ango was born in 1906, and was the 12th child of 13. He was born in the middle of a Japan perpetually at war. His father was the president of the Niigata Shinbun (Newspaper), a politician, and a poet.
Ango wanted to be a writer at 16. He moved to Tokyo at 17, after hitting a teacher who caught him truanting. His father died from brain cancer the following year, leaving his family in massive debt. At 20, Ango taught for a year as a substitute teacher following secondary school. He became heavily involved in Buddhism and went to University to study Indian philosophy, graduating at the age of 25. Throughout his career as a student, Ango was very vocal in his opinions.
He wrote various works of literature after graduating, receiving praise from writers such as Makino Shin’ichi. His literary career started around the same time as Japan’s expansion into Manchuria. He met his wife to be, Yada Tsuseko, at 27. His mother died when he was 37, in the middle of World War II. He struggled for recognition as a writer for years before finally finding it with “A Personal View of Japanese Culture” in 1942, and again with “On Decadence” in 1946. That same year, the Emperor formally declared himself a human being, not a god. Ango had a child at 48 with his second wife, Kaji Michio. He died from a brain aneurysm at age 48 in 1955.
Ango was born in 1906, and was the 12th child of 13. He was born in the middle of a Japan perpetually at war. His father was the president of the Niigata Shinbun (Newspaper), a politician, and a poet.
Ango wanted to be a writer at 16. He moved to Tokyo at 17, after hitting a teacher who caught him truanting. His father died from brain cancer the following year, leaving his family in massive debt. At 20, Ango taught for a year as a substitute teacher following secondary school. He became heavily involved in Buddhism and went to University to study Indian philosophy, graduating at the age of 25. Throughout his career as a student, Ango was very vocal in his opinions.
He wrote various works of literature after graduating, receiving praise from writers such as Makino Shin’ichi. His literary career started around the same time as Japan’s expansion into Manchuria. He met his wife to be, Yada Tsuseko, at 27. His mother died when he was 37, in the middle of World War II. He struggled for recognition as a writer for years before finally finding it with “A Personal View of Japanese Culture” in 1942, and again with “On Decadence” in 1946. That same year, the Emperor formally declared himself a human being, not a god. Ango had a child at 48 with his second wife, Kaji Michio. He died from a brain aneurysm at age 48 in 1955.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
September 20, 2021
คลาสสิก! เอาไปเลยคะแนนทั้งสนุก + ความคลาสสิก
คลาสสิกจริงๆ หนังสือนิยายสืบสวนสอบสวนเล่มนี้มีอายุปาไปกว่า 60 ปี เพราะถูกเขียนขึ้นตั้งแต่ปี 1945 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2
เวลาอ่านงานที่มีความคลาสสิก มันจะชวนให้จินตนาการถึงสภาพสังคมในเวลานั้นทุกที นอกจากนี้ ความคิดความอ่านของคนในยุคร่วมสมัยของงานชิ้นนั้นๆ จะสะท้อนออกมาให้รับรู้ได้จากในนิยายนี่แหละ
ลองจินตนาการถึงภาพบ้านเมืองญี่ปุ่นยุคฟื้นฟูประเทศใหม่ๆ หลังแพ้สงครามพร้อมๆ กับอ่านงานชิ้นนี้ดูสิ มันได้กลิ่นอายของยุคสมัยเป็นที่สุด
หนังสือนิยายสืบสวนสอบสวนเล่มนี้ เปิดขึ้นด้วยการรวมตัวของเหล่าแขกศิลปินผู้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวสุดๆ รวม 11 คน ที่คฤหาสน์ในชนบท รายล้อมด้วยภูเขา และออนเซน ตามมาด้วยการฆาตกรรมที่มีเหยื่อรายแล้วรายเล่าต่อๆ กัน
เรียกได้ว่า setting เป็นฆาตกรรมในห้องปิดตายตามแบบฉบับคลาสสิกนั่นแหละ
ส่วนเหล่าตัวละครทั้งที่ตายและทั้งที่ไม่ตายนั้น ก็มีความสัมพันธ์กันแบบที่เกินจินตนาการคนยุคปัจจุบัน คนนั้นเป็นชู้กับคนโน้น คนนี้เป็นสามีเก่าของคนนู้น คนโน้นเป็นอดีตเมียเก็บคนนี้ เรียกได้ว่าความสัมพันธ์ฉาว คาวโลกีย์กันสุดๆ แต่กลับถูกนัดมารวมตัวกันหน้าตาเฉย
และหนึ่งในนั้น ก็มีสุดยอดนักสืบถูกเชิญมาด้วย เรียกได้ว่าฆาตกรท้าทายกันแบบสุดๆ
ฆาตกรรมในแต่ละครั้ง ก็จะมีคนที่มีโอกาสเป็นฆาตกรได้ต่างๆ กันไป จนชวนตะหงิดๆ ตามประสาคนชอบนิยายสืบสวนสอบสวนว่างานนี้ ฆาตกรมีมากกว่าคนเดียวแน่ๆ (จริงๆ แล้ว อ่านๆ ไปก็น่าจะคิดยังงี้กันหมดแหละ)
แม้เรื่องจะเดินยืดตามสไตล์งานคลาสสิก แต่บอกเลยว่านี่งานละเอียด บรรยายพฤติกรรม รายละเอียดถี่ยิบ แทรกด้วยอารมณ์ของตัวละครที่สะท้อนนิสัยใจคอของแต่ละคนได้ดี
ความเด็ดคือตอนเฉลย
พ่อหนังสืบสุดมึนที่ดูเหมือนไม่ทำอะไรมาตลอดทั้งเล่ม ออกมาเฉลยมูลเหตุจูงใจ ทริคในการฆาตกรรมแล้วชี้ตัวฆาตกรแบบ เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ง ไม่ให้พักหายใจหายคอกันในสิบ ยี่สิบหน้าสุดท้าย แถมยังหักมุมแบบคาดไม่ถึง
ใช้ได้เลย ทั้งสนุกและคลาสสิก
ผมคิดว่าแม้จะเป็นงานเก่า แต่อ่านได้ไม่เบื่อเลย และอ่านจบได้ในรวดเดียว
คลาสสิกจริงๆ หนังสือนิยายสืบสวนสอบสวนเล่มนี้มีอายุปาไปกว่า 60 ปี เพราะถูกเขียนขึ้นตั้งแต่ปี 1945 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2
เวลาอ่านงานที่มีความคลาสสิก มันจะชวนให้จินตนาการถึงสภาพสังคมในเวลานั้นทุกที นอกจากนี้ ความคิดความอ่านของคนในยุคร่วมสมัยของงานชิ้นนั้นๆ จะสะท้อนออกมาให้รับรู้ได้จากในนิยายนี่แหละ
ลองจินตนาการถึงภาพบ้านเมืองญี่ปุ่นยุคฟื้นฟูประเทศใหม่ๆ หลังแพ้สงครามพร้อมๆ กับอ่านงานชิ้นนี้ดูสิ มันได้กลิ่นอายของยุคสมัยเป็นที่สุด
หนังสือนิยายสืบสวนสอบสวนเล่มนี้ เปิดขึ้นด้วยการรวมตัวของเหล่าแขกศิลปินผู้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวสุดๆ รวม 11 คน ที่คฤหาสน์ในชนบท รายล้อมด้วยภูเขา และออนเซน ตามมาด้วยการฆาตกรรมที่มีเหยื่อรายแล้วรายเล่าต่อๆ กัน
เรียกได้ว่า setting เป็นฆาตกรรมในห้องปิดตายตามแบบฉบับคลาสสิกนั่นแหละ
ส่วนเหล่าตัวละครทั้งที่ตายและทั้งที่ไม่ตายนั้น ก็มีความสัมพันธ์กันแบบที่เกินจินตนาการคนยุคปัจจุบัน คนนั้นเป็นชู้กับคนโน้น คนนี้เป็นสามีเก่าของคนนู้น คนโน้นเป็นอดีตเมียเก็บคนนี้ เรียกได้ว่าความสัมพันธ์ฉาว คาวโลกีย์กันสุดๆ แต่กลับถูกนัดมารวมตัวกันหน้าตาเฉย
และหนึ่งในนั้น ก็มีสุดยอดนักสืบถูกเชิญมาด้วย เรียกได้ว่าฆาตกรท้าทายกันแบบสุดๆ
ฆาตกรรมในแต่ละครั้ง ก็จะมีคนที่มีโอกาสเป็นฆาตกรได้ต่างๆ กันไป จนชวนตะหงิดๆ ตามประสาคนชอบนิยายสืบสวนสอบสวนว่างานนี้ ฆาตกรมีมากกว่าคนเดียวแน่ๆ (จริงๆ แล้ว อ่านๆ ไปก็น่าจะคิดยังงี้กันหมดแหละ)
แม้เรื่องจะเดินยืดตามสไตล์งานคลาสสิก แต่บอกเลยว่านี่งานละเอียด บรรยายพฤติกรรม รายละเอียดถี่ยิบ แทรกด้วยอารมณ์ของตัวละครที่สะท้อนนิสัยใจคอของแต่ละคนได้ดี
ความเด็ดคือตอนเฉลย
พ่อหนังสืบสุดมึนที่ดูเหมือนไม่ทำอะไรมาตลอดทั้งเล่ม ออกมาเฉลยมูลเหตุจูงใจ ทริคในการฆาตกรรมแล้วชี้ตัวฆาตกรแบบ เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ง ไม่ให้พักหายใจหายคอกันในสิบ ยี่สิบหน้าสุดท้าย แถมยังหักมุมแบบคาดไม่ถึง
ใช้ได้เลย ทั้งสนุกและคลาสสิก
ผมคิดว่าแม้จะเป็นงานเก่า แต่อ่านได้ไม่เบื่อเลย และอ่านจบได้ในรวดเดียว
May 17, 2025
Vụ án không liên hoàn nhưng cũng có thể gọi là liên hoàn. Mình thích cách lập luận trong truyện. Mặc dù là phương thức gây án tương đối đơn giản nhưng sự liên kết giữa các vụ án có phần không được chặt chẽ lắm, cảm giác tại sao phải làm đến mức như vậy - tức là động cơ chưa đủ mạnh.
Các nhân vật trong truyện quá nhiều, khó nhớ tên, có người còn chết khi mình chưa kịp hiểu họ là ai. Nhiều nhân vật quá nên mình đọc theo hướng tập trung vào tình tiết và cốt truyện thôi, không nhớ tên ai với ai nữa. Với cả là nhân vật nào cũng rất khó ưa, đáng ghét, không có nổi một tính cách hay hành động gì để mình đồng cảm. Nhân vật "tôi" Yashiro kể chuyện thì siêu nhạt nhoà. Ở đây không có nhân vật nổi trội, chắc những người dễ nhớ nhất chỉ có ông thanh tra với anh thám tử nghiệp dư thôi.
Các nhân vật trong truyện quá nhiều, khó nhớ tên, có người còn chết khi mình chưa kịp hiểu họ là ai. Nhiều nhân vật quá nên mình đọc theo hướng tập trung vào tình tiết và cốt truyện thôi, không nhớ tên ai với ai nữa. Với cả là nhân vật nào cũng rất khó ưa, đáng ghét, không có nổi một tính cách hay hành động gì để mình đồng cảm. Nhân vật "tôi" Yashiro kể chuyện thì siêu nhạt nhoà. Ở đây không có nhân vật nổi trội, chắc những người dễ nhớ nhất chỉ có ông thanh tra với anh thám tử nghiệp dư thôi.
May 6, 2025
Xét về nd thì tr của Sakaguchi Ango k hề tệ chút nào so vs mặt bằng trinh thám cổ điển, nhưng quyển này đúng là thảm họa dịch thuật và biên tập.
Dịch giả có vẻ mê dấu phẩy lắm, phẩy tới mức câu không còn là câu, các vế trong câu thiếu sự liên kết lẫn quan hệ nhân quả sai tè le ra mà vẫn phẩy.
Tệ.
342 trang mà có hẳn 237 lỗi. Ngay đến cái trang cuối cùng ghi thông tin về nxb với đơn vị phát hành mà cũng còn sai um lên được.
Thật sự không thể hiểu nổi.
Dịch giả có vẻ mê dấu phẩy lắm, phẩy tới mức câu không còn là câu, các vế trong câu thiếu sự liên kết lẫn quan hệ nhân quả sai tè le ra mà vẫn phẩy.
Tệ.
342 trang mà có hẳn 237 lỗi. Ngay đến cái trang cuối cùng ghi thông tin về nxb với đơn vị phát hành mà cũng còn sai um lên được.
Thật sự không thể hiểu nổi.
May 1, 2023
ความคลาสสิคของนิยายสืบสวนสอบสวนของแบบญี่ปุ่นเท่าที่อ่านมาแล้วสนุกน่าติดตาม นี่ให้ดวงดาวแห่งเงามืด ของรัมโป บรรยากาศหวิวๆ เหมือนอ่านคินดะอิจิหรืออ่านโคนันพวกคดีแถบบ้านนอกไรงั้น
สำหรับเล่มนี้ ดำเนินเรื่องเอื่อยๆ และส่วนตัวเราว่าช้าเกินจนไม่น่าติดตาม ตัวละครหลายคนมีคาแรคเตอร์ต่างกันก็จริง แต่ชื่อคุณคล้ายกันไปหน่อย ขนาดว่าเราอ่านนิยายญี่ปุ่นมาก็ไม่น้อยบางทียังสับสน และเพิ่มให้อีกคือความสัมพันธุ์ที่อีรุงตุงนัง ผัวเก่าเมียเก่า เมียเก็บ ลูกคนละแม่ ฯลฯ ไหนจะพฤติกรรมแปลกๆ ของแต่ละคน เราก็อ่านๆ หยุดๆ มาตื่นเต้นช่วงท้ายๆ ใกล้เฉลยแค่นั้น
บรรยากาศ + สถานที่ + ช่วงเฉลย + ชื่อนักเขียนใหญ่ + ชื่อผู้แปล คือส่วนที่ดีที่สุดของเรื่องครับ ส่วนตัวไม่คิดว่าเป็นนิยายแบบ page turner นะ ถ้าเอาไปทำเป็นมังงะ หรือไลฟ์แอคชั่นเวอร์ชั่นใหม่ๆ อาจจะดีกว่านี้
สำหรับเล่มนี้ ดำเนินเรื่องเอื่อยๆ และส่วนตัวเราว่าช้าเกินจนไม่น่าติดตาม ตัวละครหลายคนมีคาแรคเตอร์ต่างกันก็จริง แต่ชื่อคุณคล้ายกันไปหน่อย ขนาดว่าเราอ่านนิยายญี่ปุ่นมาก็ไม่น้อยบางทียังสับสน และเพิ่มให้อีกคือความสัมพันธุ์ที่อีรุงตุงนัง ผัวเก่าเมียเก่า เมียเก็บ ลูกคนละแม่ ฯลฯ ไหนจะพฤติกรรมแปลกๆ ของแต่ละคน เราก็อ่านๆ หยุดๆ มาตื่นเต้นช่วงท้ายๆ ใกล้เฉลยแค่นั้น
บรรยากาศ + สถานที่ + ช่วงเฉลย + ชื่อนักเขียนใหญ่ + ชื่อผู้แปล คือส่วนที่ดีที่สุดของเรื่องครับ ส่วนตัวไม่คิดว่าเป็นนิยายแบบ page turner นะ ถ้าเอาไปทำเป็นมังงะ หรือไลฟ์แอคชั่นเวอร์ชั่นใหม่ๆ อาจจะดีกว่านี้
September 10, 2019
以现在的标准来看，案件本身并不是多么让人拍案称奇，算是有点时代感吧。“传统作家涉足推理小说”的尝试之一，集结成册之后不再是当年挑战读者的连载方式，趣味感也就少了点。
January 8, 2026
ดีกว่าที่คิดนะ สนุกเลย พี่ไม่เล่นน้อง ติดมือเลยแหละ อาจจะมีบางช่วงที่เนื้อเรื่องงง ๆ หน่อยแต่ไม่เกินใจหรอก โดยรวมคือดีเลยตอนเฉลยก็ปึ้งเลยล่ะ แต่ก็นะ นิยายมันนานแล้วอะแก ตั้งแต่ปี 1945 ww2 เพิ่งจบ ความ misogyny+sexual harassment และเกือบ ๆ incest ก็คือมีพูดถึงบ่อยเลย ตัวละครบางตัวก็ค่อนข้างลามกจกเปรตแบบที่เราจากปัจจุบันค่อนข้างงงว่าเราต้องสร้างตัวละครให้มันขนาดนี้เลยเรอะ อ่านไปขมวดคิ้วไป ก็ขอหักคะแนนตรงนี้ในฐานะคนที่ไม่ได้คาดฝันว่าจะเจอตลคแบบนี้แล้วเสียดายเนื้อเรื่องไปเลย แล้วชื่อตัวละครก็ทั้งคล้ายทั้งเยอะ อ่านไปเปิดหน้าผังตัวละครไป แต่อ่านไปได้สัก 60% ก็จะเริ่มคุ้นไปเอง และอีกอย่างที่ต้องชมในนิยายเรื่องนี้เลยคือนักแปล เราว่าแปลดีนะ รูปประโยคไม่งงเลย แบบรูปประโยคคนไทยอะนึกออกมั้ย แล้วเลือกใช้คำดี บางคำอาจจะไม่คุ้นหูแต่ตรงบริบท ชอบมาก
January 10, 2025
พยายามจะอ่านจนจบแล้วแต่ไม่สำเร็จ
ด้วยความที่เป็นหนังสือ classic ทำให้มีหลายจุดที่อ่านแล้วเฉยๆ เรียบๆ ไม่ได้สนุกหรือหวือหวาขนาดนั้นซึ่งเข้าใจได้เพราะเขียนมามากกว่า 60 ปีแล้ว ส่วน Character รู้สึกว่า over ไปหน่อยทั้งฝีปากจัดจ้าน ร่านในกามอารมณ์แบบล้นๆ และอื่นๆ ที่ทำให้รู้สึกเหมือนดูละครย้อนยุค ประดิษฐ์เกินไปไม่เหมือนคนจริงๆ ทริคและการฆาตกรรมเรียบๆ โดยรวมอาจจะไม่ใช่แนวที่ชอบ
ส่วนคุณภาพงานแปลและสำนวน ไม่รู้ว่าจงใจหรือเปล่าแต่แอบน่าเบื่อ เพราะเยิ่นเย้อ ใช้คำโบราณอ่านไม่กระชับ ไม่แน่ใจว่าเป็นความตั้งใจของสำนักพิมพ์หรือไม่ เพราะเล่มอื่นๆ ที่นักแปลท่านนี้แปลสำนวนไม่ได้น่าเบื่อขนาดนี้ การจัดหน้ากระดาษและตัวอักษรทำให้อ่านแล้วเหนื่อยต้องหยุดพักหลายรอบจนยอมแพ้ไปเลย
รวมๆ ไม่ประทับใจเลย
ด้วยความที่เป็นหนังสือ classic ทำให้มีหลายจุดที่อ่านแล้วเฉยๆ เรียบๆ ไม่ได้สนุกหรือหวือหวาขนาดนั้นซึ่งเข้าใจได้เพราะเขียนมามากกว่า 60 ปีแล้ว ส่วน Character รู้สึกว่า over ไปหน่อยทั้งฝีปากจัดจ้าน ร่านในกามอารมณ์แบบล้นๆ และอื่นๆ ที่ทำให้รู้สึกเหมือนดูละครย้อนยุค ประดิษฐ์เกินไปไม่เหมือนคนจริงๆ ทริคและการฆาตกรรมเรียบๆ โดยรวมอาจจะไม่ใช่แนวที่ชอบ
ส่วนคุณภาพงานแปลและสำนวน ไม่รู้ว่าจงใจหรือเปล่าแต่แอบน่าเบื่อ เพราะเยิ่นเย้อ ใช้คำโบราณอ่านไม่กระชับ ไม่แน่ใจว่าเป็นความตั้งใจของสำนักพิมพ์หรือไม่ เพราะเล่มอื่นๆ ที่นักแปลท่านนี้แปลสำนวนไม่ได้น่าเบื่อขนาดนี้ การจัดหน้ากระดาษและตัวอักษรทำให้อ่านแล้วเหนื่อยต้องหยุดพักหลายรอบจนยอมแพ้ไปเลย
รวมๆ ไม่ประทับใจเลย
August 21, 2023
โครงเรื่องนี่คือ Death on the nile เวอร์ชั่นญี่ปุ่นชัดๆ ไม่แน่ใจว่าเล่มไหนเขียนก่อนเขียนหลังนะคะ แต่ถ้านับจำนวนศพ เล่มนี้ศพเยอะแบบสะใจกว่า บรรยากาศเป็นแบบญี่ปุ่นย้อนยุค หักดาวนึงเพราะชื่อตัวละครเยอะมากและบางตัวมาทั้งชื่อทั้งฉายา ทั้งความสัมพันธ์ผัวเก่าเมียเก่าแบบวุ่นวายสุดๆ บางทีแนบผังความสัมพันธ์มาเลยก็ดีค่ะ เพราะดิฉันต้องนั่งเขียนผังเองระหว่างอ่านเลยทีเดียว 5555555
โดยรวมสนุกดีค่ะ ส่วนตัวว่าตอนเฉลยแรงจูงใจบางศพมันยังอ่อนไปบ้าง โดยเฉพาะจุดหักมุมตอนจบยิ่งงงเลย เกิดขึ้นไวแบบห้ะ อะไรยังไงนะ อาจารย์อังโกะจะช่วยเขียนให้มีดีเทลฉากสุดท้ายกว่าหน่อยก็ไม่ได้ แหม่
โดยรวมสนุกดีค่ะ ส่วนตัวว่าตอนเฉลยแรงจูงใจบางศพมันยังอ่อนไปบ้าง โดยเฉพาะจุดหักมุมตอนจบยิ่งงงเลย เกิดขึ้นไวแบบห้ะ อะไรยังไงนะ อาจารย์อังโกะจะช่วยเขียนให้มีดีเทลฉากสุดท้ายกว่าหน่อยก็ไม่ได้ แหม่
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 2, 2025
Điểm sáng duy nhất chắc là khi thủ phạm được đưa ra anh sáng, và lý giải các bước của từng vụ. Còn lại thì văn phong thật sự khó hiểu ( vấn đề do phần dịch thuật ) . Xây dựng tâm lý nhân vật gần như không có, các nhân vật không để lại 1 ấn tượng nào, có chăng chỉ là tính cách đáng ghét, khó hiểu. Nữ giới bị mắng chửi, bị đánh đập, như món đồ chơi , thì tâm lý của người xung quanh đặc biệt là người chồng thì thờ ơ , không 1 hành động. Có thể đây là vấn đề của chế độ Nhật Bản xưa , nhưng làm cảm giác đọc khá khó chịu.
Không thể hợp nổi với trinh thám kiểu cổ của Nhật, như Ranpo chẳng hạn
Không thể hợp nổi với trinh thám kiểu cổ của Nhật, như Ranpo chẳng hạn
December 3, 2022
我怀疑不管是推理迷还是文学爱好者都不会对这本小说太满意。
作为推理小说，设计乏善可陈，除了烟雾弹放得云雾缭绕。如果你熟悉推理小说，哪怕是只读过最经典的那几本，大概看到一半就能解开谜底了。另一方面，文字和主题都中规中矩，坂口并没打算在这里施展他文学才华。
作为推理小说，设计乏善可陈，除了烟雾弹放得云雾缭绕。如果你熟悉推理小说，哪怕是只读过最经典的那几本，大概看到一半就能解开谜底了。另一方面，文字和主题都中规中矩，坂口并没打算在这里施展他文学才华。
June 17, 2025
3,5⭐️
thủ thuật gây án ko lạ, động cơ bth nhưng không đi theo lối mòn của những truyện trinh thám khác
thủ thuật gây án ko lạ, động cơ bth nhưng không đi theo lối mòn của những truyện trinh thám khác
Displaying 1 - 11 of 11 reviews