Frank, Marc, Bart en Herman vormen al vanaf hun jeugd een hechte vriendenclub. Hun gezamenlijke mannenweekenden op de boot van Bart zijn een traditie en ook in het dagelijks leven steunen ze elkaar door dik en dun. Na een huwelijk van 22 jaar krijgt Karin van haar man Marc te horen dat hij verder wil met zijn minnares Babet. Na de eerste klap volgt een emotionele tijd, waarin veel geregeld moet worden. Als Karin tijdens een etentje haar vriendin Els, de zus van Bart, in vertrouwen neemt over deze emotionele achtbaan, krijgt ze plotseling het bericht dat Marc een ernstig auto-ongeluk heeft gehad en is overleden. Karin ontvangt van de politie Marcs persoonlijke spullen, de auto is total loss. In een waas van woede en verdriet gaat ze op zoek naar antwoorden. Wat heeft Marc bezield? Wie is die Babet? Hoe lang was dit al aan de gang? Zat zij bij hem in de auto? Weet ze dat Marc dood is? En de allerbelangrijkste vraag: hoe is hij verongelukt? Als diezelfde avond Marcs telefoon door een anoniem nummer wordt gebeld, neemt ze onmiddellijk op. Maar het enige dat ze hoort is het geluid van klotsend water en een kan dat steeds hetzelfde zingt: 'Daar was laatst een meisje boos.. Daar was laatst een meisje boos...'
Heerlijke thriller De cover met de boot en titel doet niet gelijk aan een thriller denken in eerste instantie. Maar tijdens het lezen blijkt het toch goed uitgekozen te zijn door de gebeurtenissen die op de boot Mannenjacht heeft plaatsvonden en de wraak en jacht op de mannen anderzijds. Het boek begint met een prachtige quote van Barack Obama. 'Als je ergens voor gaat, heb je kans om te verliezen. Als je niet gaat, heb je al verloren'
Ik vond het lekker vlot lezen en had het in een paar uurtjes al uit. Twee verhaallijnen die zich wisselend in het heden en verleden afspelen. Sommige karakters hadden misschien wel beter uitgewerkt kunnen worden maar Ik vond het zeker een geloofwaardig verhaal dat mij bleef boeien. Het plot was goed opgebouwd en hoewel ik het einde wel had zien aankomen werd ik eerder toch volkomen verrast door wendingen in het verhaal. Al met al een goed boek. 4****(*) Met dank aan ThrillZone voor het recensie-exemplaar.
Ik mocht dit boek lezen van Thrillzone, hartelijk dank daarvoor.
De vier mannen Bart, Herman, Marc en Frank zijn al sinds kind af aan vrienden. Elk jaar gaan ze varen op het jacht dat ze jaren geleden hebben aangeschaft. Op een avond vertelt Marc aan zijn vrouw Karin dat hij bij haar weggaat om verder te kunnen met zijn vriendin Babet. Verdrietig en verward verlaat Karin het huis om het aan haar vriendin Els te vertellen. Dan krijgen ze te horen dat Marc onderweg is verongelukt. Vol woede en verdriet weet Karin haar emoties toch niet echt te tonen, tot ze de persoonlijk spullen van Marc van de politie terug krijgt, waaronder zijn telefoon. Waar een vreemd voicemail bericht op staat...
Een thriller kan ik dit boek niet noemen, daarvoor is er te weinig spanning aanwezig. Wel is het een leuke roman die af en toe wat spanning geeft. Klein beetje maar, gewoon lekker voor in een zomerboek. Want een zomerboek, it is en daar werd ik zeker vrolijk van!
Het is vlot geschreven en leest hierdoor ontzettend snel weg. Ook het verhaal is leuk verzonnen, maar toch was er ergens een "maar". Weet niet helemaal wat dat nou precies was, maar conclusie is dat het voor mij geen toppertje is geweest. Het tempo is vrij traag en naarmate het einde vordert, komt er vaart in. Maar helaas leek het einde toch wat afgeraffeld, te snel. Soms zijn de beschrijvingen wat te uitgebreid, waardoor het wat saaiig werd, maar gelukkig was dit zeker niet constant het geval.
Leuk om gelezen te hebben, maar voor mij niet meer dan dat. 2,5-3*.
Toen ik Mannenjacht tegenkwam in een mini-bieb hier in de buurt, dacht ik aanvankelijk: "Leuk, een thriller van een Nederlandse schrijfster!" Maar na een tijdje ontdekte ik dat Marion en ik way back gaan, naar de tijd toen ik begon met lezen.
Het verhaal zelf begint met twee ‘losse’ verhaallijnen. In het begin vroeg ik me af hoe deze twee elkaar zouden gaan raken, maar dit heeft Van de Coolwijk knap gedaan. Ik had al snel door wie de dader zou zijn maar het verhaal blijft je wel interesseren. Hoewel ik dit boek niet perse als een thriller zou beschouwen is het absoluut een spannend boek. Het einde kwam voor mij alsnog verrassend en onverwacht!
Met ‘Mannenjacht’ heeft Van de Coolwijk een fijn boek voor tussendoor geschreven. Niet meer maar ook niet minder. Het is alleen bij lange na niet zo beklijvend ervaren als voorganger ‘Mangelvrouw’. De gevoelsmatige toevalligheden die nu nodig zijn geweest om het verhaal af te ronden deden dwangmatig aan en voelden niet goed. Het deed de personages ook geen eer aan. Op die momenten boette het verhaal zelfs in aan leesplezier. Kort, maar het gebeurde wel. En daarmee voldeed deze tweede thriller van Van de Coolwijk niet aan de verwachtingen. Toch ben ik overtuigd van haar schrijven, haar taalgebruik en de toepassing daarvan is namelijk bijzonder sterk en dus kijk ik reikhalzend uit naar thriller drie.
Voor ‘Mannenjacht’ kom ik echt niet verder dan 2,5 sterren.
Altijd leuk om een nieuwe auteur te leren kennen en als deze dan ook nog een vlotte pen heeft, dan ben je vertrokken voor een paar leuke leesuurtjes. Vanaf de eerste tot de laatste letter ben je geboeid door het verhaal. Eerst weet je niet waar het heen gaat, maar stilaan wordt alles uit de doeken gedaan en komt er helderheid. Af en toe een cliffhangertje aan het eind van een hoofdstuk is ook mooi meegenomen. Het boek wordt benaderd vanuit verschillende perspectieven en heden en verleden worden gemixt, maar nooit is het verwarrend. Alle sprongen vanuit of naar het verleden worden aangeduid door de data in de hoofding van de hoofdstukken te vermelden en zijn bovendien geschreven in een verschillend lettertype. Hier ook geen saaie hoofdstuknummering. De naam van uit wiens leven we dat deel van het verhaal volgen, prijkt bovenaan. Verwacht je moorden zoals er al beschreven werden in duizenden boeken, dan ga je hier teleurgesteld worden. De auteur is de originele kant opgegaan. Is het een thriller? Nee, voor mij niet, maar het is zeker een boek dat je in een ruk wil uitlezen omdat de auteur je aandacht gevangen kan houden en je daardoor meetrekt naar het einde. Een boeiend boek met een misschien niet zo verrassend einde, maar dat komt door de keuze van de opbouw van het verhaal. Ik zoek graag zelf mee naar de dader en dat kan hier niet meer. Het is een beslissing van de auteur en die is nog altijd baas over eigen boek. :)
Door de vlotte wisseling van tijd en perspectief leg je dit boek niet makkelijk weg. Langzaam wordt duidelijk wat er in het verleden heeft gespeeld, maar als je aan het einde denkt dat je alles weet, blijkt het allemaal tóch weer anders. Ik leefde erg met Els mee, en hoopte dat Frank onschuldig was, Peggy vond ik steeds minder sympathiek worden, maar dat bleek terecht. Knap van opbouw, spannend boek dat meer aandacht verdient in de pers.
Het is wel typisch Hollands, dat de hoofdpersonen zich middenin een thriller nog zorgen maken over de aardappels voor het avondeten... Spanning is daardoor niet erg aanwezig.
Frank en Els (zus van Bart) Marc en Karin Bart Herman Peggy
Peggy komt erachter dat haar zus eigenlijk haar moeder is. Haar moeder is zwakzinnig en werd jaren geleden misbruikt en raakte zwanger. Haar huidige moeder is eigenlijk haar oma. Ze hebben Peggy en iedereen voorgelogen dat Peggy hun dochter is. Peggy wil wraak en wil weten wie haar moeder zwanger heeft gemaakt. Uiteindelijk komen we te weten dat geen van de mannen haar zwanger gemaakt hebben maar wel haar eigen stiefvader. Peggy is dus voortgekomen uit haar stiefvader en haar zwakzinnige moeder (de echte dochter van het koppel).
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een boek met een enorm langzaam begin maar dat uiteindelijk best spannend werd, een paar twists had, en ook een top twist had aan het einde (die wel erg misselijkmakend was). Ik moet zeggen dat ik Peggys POV veel beter vond. Els vond ik maar saai en niet echt interessant. Alleen jammer van dat laatste stukje waar ze Diana gestoord noemen. We leven toch in 2021? Niet in 1800? Ik ben wel blij dat ik het boek heb gekocht, helaas gaat het wel weer weg want 3 sterren is niet genoeg om te blijven.
Het boek begint al gelijk spannend. En je wil gelijk door met lezen.
Al had ik wel vrij snel door wie de dader is. Maar zelfs als je het weet blijft het spannend. Maar toch wil je doorlezen want heeft het verhaal uiteindelijk nog wel een happy end.
Ik zou zeggen lees het boek want het is echt goed.
Eerste boek van deze schrijfster. Ik heb het als luisterboek gelezen en had me niet verdiept in het genre. Halverwege kwam ik er achter dat het een thriller was. Las lekker weg en alhoewel ik dacht dat het een voorspelbaar einde was, eindigde het toch nog verrassend
een goed verhaal, moest er even aan wennen dat er ineens een tweede verhaal tussen kwam, kon het eerst niet plaatsen maar later werd het steeds duidelijker. Goed bedacht en niet verwacht