What do you think?
Rate this book
The Pelican: A Comedy
From award-winning Dutch author Martin Michael Driessen comes a fearlessly funny tragedy about an improbable friendship, unstable dreams, missed opportunities, and epic coincidence.
In a quiet coastal town in Yugoslavia, two men seeking more than the Communist regime can offer find their lives deceitfully entwined.
Andrej is a postman in complete denial of his existence. He yearns for respect and fame but commits petty crimes for reasons he doesn’t fully comprehend. Josip is an increasingly irrelevant cable car operator and unfaithfully married. Life was so much simpler when neither one knew the other’s secrets. Now that they do—discovered quite by accident—each man has resorted to blackmailing the other. As their anonymous misdeeds escalate, a farce of mutual dependency begins. So does the unlikeliest of friendships when Andrej and Josip finally meet face-to-face.
In a tale set against the impending wars, Martin Michael Driessen ingeniously explores the foibles of two painfully ordinary men boldly staking their claims on life.
In a quiet coastal town in Yugoslavia, two men seeking more than the Communist regime can offer find their lives deceitfully entwined.
Andrej is a postman in complete denial of his existence. He yearns for respect and fame but commits petty crimes for reasons he doesn’t fully comprehend. Josip is an increasingly irrelevant cable car operator and unfaithfully married. Life was so much simpler when neither one knew the other’s secrets. Now that they do—discovered quite by accident—each man has resorted to blackmailing the other. As their anonymous misdeeds escalate, a farce of mutual dependency begins. So does the unlikeliest of friendships when Andrej and Josip finally meet face-to-face.
In a tale set against the impending wars, Martin Michael Driessen ingeniously explores the foibles of two painfully ordinary men boldly staking their claims on life.
240 pages, Hardcover
First published November 17, 2017
51 people are currently reading
841 people want to read
About the author
Martin Michael Driessen
25 books73 followersMartin Michael Driessen is a Dutch opera and theater director, translator, and writer.
He made his debut in 1999 with the novel Gars, followed by Vader van God (Father of God, 2012) and Een ware held (A True Hero, 2013), both of which were broadly reviewed and nominated for literary prizes.
In 2015 his novel Lizzie, written with the highly acclaimed and prize-nominated poet Liesbeth Lagemaat, was published under the pseudonym Eva Wanjek.
Rivieren (Rivers) was awarded the prestigious ECI Literature Prize (formerly the AKO) in 2016. His latest novel, De pelikaan (The Pelican), was published in 2017. His work has been translated into English, Italian, German, and Hungarian.
Martin Michael Driessen (1954) is opera- en toneelregisseur, vertaler en schrijver. Hij debuteerde in 1999 met de roman Gars. In 2012 volgde Vader van God en in 2013 Een ware held, alle door de pers bejubeld en voor literaire prijzen genomineerd. Zijn werk is vertaald in het Italiaans, Duits en Hongaars. In 2015 verscheen de omvangrijke roman Lizzie, geschreven in samenwerking met de dichteres Liesbeth Lagemaat.
He made his debut in 1999 with the novel Gars, followed by Vader van God (Father of God, 2012) and Een ware held (A True Hero, 2013), both of which were broadly reviewed and nominated for literary prizes.
In 2015 his novel Lizzie, written with the highly acclaimed and prize-nominated poet Liesbeth Lagemaat, was published under the pseudonym Eva Wanjek.
Rivieren (Rivers) was awarded the prestigious ECI Literature Prize (formerly the AKO) in 2016. His latest novel, De pelikaan (The Pelican), was published in 2017. His work has been translated into English, Italian, German, and Hungarian.
Martin Michael Driessen (1954) is opera- en toneelregisseur, vertaler en schrijver. Hij debuteerde in 1999 met de roman Gars. In 2012 volgde Vader van God en in 2013 Een ware held, alle door de pers bejubeld en voor literaire prijzen genomineerd. Zijn werk is vertaald in het Italiaans, Duits en Hongaars. In 2015 verscheen de omvangrijke roman Lizzie, geschreven in samenwerking met de dichteres Liesbeth Lagemaat.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 186 reviews
March 21, 2018
Ogenschijnlijk eenvoudig. Een klein groots verhaal. Een tragikomedie.
Naar verhouding een dun boek waarin veel, knap is verwerkt.
In beginsel alleen een vriendschap tussen twee mannen uit dezelfde stad in het Joegoslavië van na het tijdperk Tito. Of toch geen vrienden? Of toch al direct een gecompliceerder verhaal?
Een verhaal dat een tijdlang het wereldnieuws heeft beheerst, is verweven in deze voor mij tragikomedie over dit Kroatische stadje aan de Adriatische Zee. Ik waan mijzelf terug in 1988. Een volledige review komt later, het verhaal moet toch even bezinken.
-----------------------------------------------
volledige recensie:
Een ogenschijnlijk eenvoudig maar groots verhaal. Een relatief dunner boek waarin veel op bijzonder ingenieuze wijze is verwerkt. Er staat geen woord te veel. Ieder woord kan een betekenis hebben.
Een tragikomedie die zich afspeelt in een Joegoslavisch stadje na het tijdperk Tito aan de Adriatische Zee. In beginsel gaat het over een vermeende vriendschap tussen twee mannen, de ene een Kroaat, de andere een Serviër, die elkaar om redenen chanteren. Weldra sluimert er een groter verhaal dat een tijdlang het wereldnieuws heeft beheerst, tussen de regels door. De dreigende etnische oorlog, ‘Alles veranderde, van dag tot dag’, die de uiteenvallende puzzel Joegoslavië heeft gemaakt tot de lappendeken van landen die het nu is.
Het verhaal bestaat uit vijf delen, geen hoofdstukken. Het verhaal is doordrenkt van (christelijke) symboliek en bevat beperkte dialogen die er wel degelijk toedoen.
De Pelikaan en de kabeltrein van de omslag maken beide een terugkerende beweging. Zowel de pelikanen als de kabeltrein spelen een rol in het verhaal, elk op de eigen manier, maar ook de hond Laika, de vissen, de apollovlinder, de konijnen. Ieder dier staat voor iets. Namen en aantallen zijn niet zonder betekenis gekozen, de namen Tudjman en Laika hebben een verwijzing.
De twee mannen, Josip en Andrej, bijna door het lot aan elkaar verbonden, chanteren elkaar vanwege een buitenechtelijke verhouding. Hierdoor wordt er ook kennisgemaakt met de vrouw en het dochtertje van Josip en omgekeerd ontdekt Josip door de gevolgen van een ongeval de bijzondere postbezorging van Andrej. Dit ongeval zorgt ook weer voor een verbondenheid, vriendschap tussen de andere veelal eenzame figuren van dit stadje. Eén van de thema’s van dit knap gecomponeerde stuk De Pelikaan.
Een andere is: Kunnen wij mensen ooit een ander mens werkelijk kennen? Kunnen we werkelijk in iemands ziel zien? Of een thema dat veelvuldig naar boven komt: wat is goed, wat is slecht?, “Alles was niet goed”. Maar vooral: Wat is de zin van het bestaan, wat is de zin van alle dingen: ‘De mensen wisten er geen antwoord op: het was alsof hun duizendjarige geschiedenis in een paar uur tijd werd uitgewist, als de haastige omgeslagen bladzijde van een onbeduidend boek.’
Als lezer kan men zich in ieder willekeurig stadje in het Kroatië van de jaren eind ’80/begin ’90 wanen. Een stad die ten ondergaat in de strijd, ‘Het muurbloempje van de geschiedenis stond op het punt verkracht te worden’ – ‘Zover het oog reikte die zwarte rouwrand. Zijn stad, die ooit een witte dame was geweest, moest dulden dat de zoom van haar rokken in het slijk hing.’
Er zit diepgang in dit verhaal, mede door de eeuwige discussie wie er beter of 'niet goed genoeg' is. Welk volk, welk persoon, welk dier, welke normen en waarden maken dat iets gewoon goed genoeg is? Leven in vrijheid is een groot goed. Een eigen mening mogen hebben en die mogen, maar vooral durven uiten. Dit alles en met een gevoel voor rechtvaardigheid is mooi verborgen verwerkt in deze grootse relatief korte tragische komedie. ’De meeste dingen die mensen doen hadden ook andere dingen kunnen zijn.’
Naar verhouding een dun boek waarin veel, knap is verwerkt.
In beginsel alleen een vriendschap tussen twee mannen uit dezelfde stad in het Joegoslavië van na het tijdperk Tito. Of toch geen vrienden? Of toch al direct een gecompliceerder verhaal?
Een verhaal dat een tijdlang het wereldnieuws heeft beheerst, is verweven in deze voor mij tragikomedie over dit Kroatische stadje aan de Adriatische Zee. Ik waan mijzelf terug in 1988. Een volledige review komt later, het verhaal moet toch even bezinken.
-----------------------------------------------
volledige recensie:
Een ogenschijnlijk eenvoudig maar groots verhaal. Een relatief dunner boek waarin veel op bijzonder ingenieuze wijze is verwerkt. Er staat geen woord te veel. Ieder woord kan een betekenis hebben.
Een tragikomedie die zich afspeelt in een Joegoslavisch stadje na het tijdperk Tito aan de Adriatische Zee. In beginsel gaat het over een vermeende vriendschap tussen twee mannen, de ene een Kroaat, de andere een Serviër, die elkaar om redenen chanteren. Weldra sluimert er een groter verhaal dat een tijdlang het wereldnieuws heeft beheerst, tussen de regels door. De dreigende etnische oorlog, ‘Alles veranderde, van dag tot dag’, die de uiteenvallende puzzel Joegoslavië heeft gemaakt tot de lappendeken van landen die het nu is.
Het verhaal bestaat uit vijf delen, geen hoofdstukken. Het verhaal is doordrenkt van (christelijke) symboliek en bevat beperkte dialogen die er wel degelijk toedoen.
De Pelikaan en de kabeltrein van de omslag maken beide een terugkerende beweging. Zowel de pelikanen als de kabeltrein spelen een rol in het verhaal, elk op de eigen manier, maar ook de hond Laika, de vissen, de apollovlinder, de konijnen. Ieder dier staat voor iets. Namen en aantallen zijn niet zonder betekenis gekozen, de namen Tudjman en Laika hebben een verwijzing.
De twee mannen, Josip en Andrej, bijna door het lot aan elkaar verbonden, chanteren elkaar vanwege een buitenechtelijke verhouding. Hierdoor wordt er ook kennisgemaakt met de vrouw en het dochtertje van Josip en omgekeerd ontdekt Josip door de gevolgen van een ongeval de bijzondere postbezorging van Andrej. Dit ongeval zorgt ook weer voor een verbondenheid, vriendschap tussen de andere veelal eenzame figuren van dit stadje. Eén van de thema’s van dit knap gecomponeerde stuk De Pelikaan.
Een andere is: Kunnen wij mensen ooit een ander mens werkelijk kennen? Kunnen we werkelijk in iemands ziel zien? Of een thema dat veelvuldig naar boven komt: wat is goed, wat is slecht?, “Alles was niet goed”. Maar vooral: Wat is de zin van het bestaan, wat is de zin van alle dingen: ‘De mensen wisten er geen antwoord op: het was alsof hun duizendjarige geschiedenis in een paar uur tijd werd uitgewist, als de haastige omgeslagen bladzijde van een onbeduidend boek.’
Als lezer kan men zich in ieder willekeurig stadje in het Kroatië van de jaren eind ’80/begin ’90 wanen. Een stad die ten ondergaat in de strijd, ‘Het muurbloempje van de geschiedenis stond op het punt verkracht te worden’ – ‘Zover het oog reikte die zwarte rouwrand. Zijn stad, die ooit een witte dame was geweest, moest dulden dat de zoom van haar rokken in het slijk hing.’
Er zit diepgang in dit verhaal, mede door de eeuwige discussie wie er beter of 'niet goed genoeg' is. Welk volk, welk persoon, welk dier, welke normen en waarden maken dat iets gewoon goed genoeg is? Leven in vrijheid is een groot goed. Een eigen mening mogen hebben en die mogen, maar vooral durven uiten. Dit alles en met een gevoel voor rechtvaardigheid is mooi verborgen verwerkt in deze grootse relatief korte tragische komedie. ’De meeste dingen die mensen doen hadden ook andere dingen kunnen zijn.’
September 15, 2021
Ik ben totaal verrast. Ik had na het lezen van het sublieme Rivieren – alweer een tijd geleden – een heel ander boek verwacht. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit boek tegenvalt. Op het eerste blad lees ik de woorden ‘Een komedie’ en dat is het ook wel. Af en toe heb ik de indruk een scenario voor een komisch-dramatische film van de Coen Brothers te zitten lezen. Allerlei slapstickfragmenten passeren de revue en door een aantal plotse wendingen ziet de situatie er meteen helemaal anders uit. De plot vind ik vrij origineel. Een chanteur wordt met gelijke munt terugbetaald zonder dat hij beseft door wie. De huwelijksperikelen van Josip en de ontluikende vriendschap tussen de beide chanteurs grijpen me aan. Alleen de verwijzingen naar de complexe oorlog in ex-Joegoslavië gaan mijn petje wat te boven. Maar toch, een aanrader!
May 13, 2019
Prachtig boek. Zo moet literatuur zijn.
March 4, 2018
De pelikaan was heel anders dan ik verwachtte. Het verhaal is komisch en tragisch tegelijk en de historische achtergrond waartegen het verhaal zich afspeelt is erg interessant.
Lees mijn complete recensie op Boekvinder.be.
Lees mijn complete recensie op Boekvinder.be.
February 16, 2018
Na "Rivieren" gelezen te hebben kon ik niet weerstaan aan dit nieuwe boek van Driessen.
Alweer niet teleurgesteld maar nu peinzend met een boek met prachtige cover in de handen zittend.
De mens is klein, droomt, grijpt kansen en wordt dan gewoon ingehaald door de wereld en moet kost wat kost overleven, blijven bestaan, en daarvoor kiest men zijn wapens, stilte, aanvaarding, geniepig verzet, dagdromerij, vluchten in allerlei vormen....
Over macht, onmacht, over frustratie en ongewone vriendschap, over keuzes en gevolgen maar ook over pelikanen, op onverwachte momenten.
Lezen. U wil direct eens naar de kust van Joegoslavië.
https://www.tzum.info/2017/11/recensi...
Alweer niet teleurgesteld maar nu peinzend met een boek met prachtige cover in de handen zittend.
De mens is klein, droomt, grijpt kansen en wordt dan gewoon ingehaald door de wereld en moet kost wat kost overleven, blijven bestaan, en daarvoor kiest men zijn wapens, stilte, aanvaarding, geniepig verzet, dagdromerij, vluchten in allerlei vormen....
Over macht, onmacht, over frustratie en ongewone vriendschap, over keuzes en gevolgen maar ook over pelikanen, op onverwachte momenten.
Lezen. U wil direct eens naar de kust van Joegoslavië.
https://www.tzum.info/2017/11/recensi...
March 5, 2018
Opgegeven na hoofdstuk 1. Veel te veel onwaarschijnlijkheden, ongeloofwaardige personages.
Het gekste vind ik nog wel dat de postbode de brieven die hij moet bezorgen openmaakt om ze te gaan lezen maar dat de brief waar het om draait nu juist een brief is die hij niet moet bezorgen maar die door de liftbeheerder op de post is gedaan om naar zijn vriendin gestuurd te worden! Dus leest de postbode ook alle brieven die vanuit het dorp verstuurd worden? Hoe komt hij daaraan? Etc Het is gewoon een domme denkfout van de auteur, en lang niet de enige in dit boek.
Het gekste vind ik nog wel dat de postbode de brieven die hij moet bezorgen openmaakt om ze te gaan lezen maar dat de brief waar het om draait nu juist een brief is die hij niet moet bezorgen maar die door de liftbeheerder op de post is gedaan om naar zijn vriendin gestuurd te worden! Dus leest de postbode ook alle brieven die vanuit het dorp verstuurd worden? Hoe komt hij daaraan? Etc Het is gewoon een domme denkfout van de auteur, en lang niet de enige in dit boek.
December 22, 2020
Mijn broer duwde dit boek in mijn handen met de begeleidende woorden: dit is echt geniaal, je moet het lezen. Dus dat deed ik en raad eens? Het was geniaal, je moet het lezen. Hilarische gebeurtenissen zonder slapstick te zijn, de personages zijn goed uitgewerkt, alles klopt precies.
December 7, 2017
Ere wie ere toekomt: het is aan Maartje Swillen van boekhandel Boekarest te danken dat we Martin Michael Driessen hebben leren kennen. De drie verhalen in ‘Rivieren’ (2016) zijn stuk voor stuk schitterend, en het lijvige ‘Lizzie’ (dat hij samen met Liesbeth Lagemaat schreef onder het pseudoniem Eva Wanjek) is een must read voor alle liefhebbers van de prerafaëlieten. Het was dus uitkijken naar ‘De pelikaan’, zijn nieuwste roman.
Ik kan iedereen geruststellen: ‘De pelikaan’ is weer verbluffend sterk. Dit keer is de setting een Kroatisch kuststadje in de jaren tachtig. Tito is dood, maar het leven gaat gewoon door. “Gewoon” is relatief natuurlijk, want bij die oude gewoontes hoort bv. nog steeds het openen van de post. Zo ontdekt postbode Andrej dat Josip, de verantwoordelijke voor de kabeltrein die verstikt zit in een ongelukkig huwelijk, een affaire heeft. En Andrej vindt dit een gedroomde gelegenheid om zijn karige postbodeloon aan te vullen: hij gaat Josip chanteren. Door een ongelukkig toeval wordt Andrej later zelf óók gechanteerd. Beide mannen gaan op zoek naar hun respectieve kwelduivels, en tijdens die zoektocht raken hun levens meer en meer verstrengeld. Maar dit is Kroatië na Tito, en de etnische spanningen nemen toe. In aanvang niet veel meer dan achtergrondgerommel in de hoofdstad en stof voor verhitte politieke discussies op café. Maar de burgeroorlog tussen Serven, Kroaten en Bosniërs barst snel en in alle hevigheid los. Iederéén wordt betrokken partij, en ook dat kuststadje van de protagonisten komt in de vuurlinie terecht… Hoe een en ander uiteindelijk is afgelopen vernemen we in het laatste hoofdstuk. We zijn dan tien jaar later, in een casino in Wiesbaden, en de slotscene is bepaald komisch.
Martin Michael Driessen noemt ‘De pelikaan’ geen roman maar een komedie. Juist. Maar het is natuurlijk eerder een tragikomedie. Van Driessen kennen we zijn uiterst precieze formulering, zijn rake typeringen, zijn empathie voor het kleinmenselijke. Sterk is dat hij een politiek drama (dat de Joegoslavische oorlog zonder meer was) voelbaar maakt aan de hand van een “alledaags” verhaal. En hij brengt dat met subtiele humor, wat het des te origineler en verteerbaarder maakt. Heerlijk boek!
Ik kan iedereen geruststellen: ‘De pelikaan’ is weer verbluffend sterk. Dit keer is de setting een Kroatisch kuststadje in de jaren tachtig. Tito is dood, maar het leven gaat gewoon door. “Gewoon” is relatief natuurlijk, want bij die oude gewoontes hoort bv. nog steeds het openen van de post. Zo ontdekt postbode Andrej dat Josip, de verantwoordelijke voor de kabeltrein die verstikt zit in een ongelukkig huwelijk, een affaire heeft. En Andrej vindt dit een gedroomde gelegenheid om zijn karige postbodeloon aan te vullen: hij gaat Josip chanteren. Door een ongelukkig toeval wordt Andrej later zelf óók gechanteerd. Beide mannen gaan op zoek naar hun respectieve kwelduivels, en tijdens die zoektocht raken hun levens meer en meer verstrengeld. Maar dit is Kroatië na Tito, en de etnische spanningen nemen toe. In aanvang niet veel meer dan achtergrondgerommel in de hoofdstad en stof voor verhitte politieke discussies op café. Maar de burgeroorlog tussen Serven, Kroaten en Bosniërs barst snel en in alle hevigheid los. Iederéén wordt betrokken partij, en ook dat kuststadje van de protagonisten komt in de vuurlinie terecht… Hoe een en ander uiteindelijk is afgelopen vernemen we in het laatste hoofdstuk. We zijn dan tien jaar later, in een casino in Wiesbaden, en de slotscene is bepaald komisch.
Martin Michael Driessen noemt ‘De pelikaan’ geen roman maar een komedie. Juist. Maar het is natuurlijk eerder een tragikomedie. Van Driessen kennen we zijn uiterst precieze formulering, zijn rake typeringen, zijn empathie voor het kleinmenselijke. Sterk is dat hij een politiek drama (dat de Joegoslavische oorlog zonder meer was) voelbaar maakt aan de hand van een “alledaags” verhaal. En hij brengt dat met subtiele humor, wat het des te origineler en verteerbaarder maakt. Heerlijk boek!
June 22, 2021
A great read about two very flawed characters who end up blackmailing each for years while being great friends.
It becomes really entertaining when Andrei starts his blackmailing to get some excitement in his life. From then on the story develops in a very amusing way. It is kind of sad while still makes one laugh a lot. The characters while far from being perfect people kind of draw the reader to themselves. They have this combination of kindness and immorality in them like I guess many people are. The rest of the small town while all quiet and uneventful has a of very outstanding characters as well.
While it has a lot of humor it is also pretty tragic all together. We mainly see it in the final chapter where it becomes especially dark and serious. I have no idea why it is called The Pelican. Maybe somebody will be able to explain it.
It becomes really entertaining when Andrei starts his blackmailing to get some excitement in his life. From then on the story develops in a very amusing way. It is kind of sad while still makes one laugh a lot. The characters while far from being perfect people kind of draw the reader to themselves. They have this combination of kindness and immorality in them like I guess many people are. The rest of the small town while all quiet and uneventful has a of very outstanding characters as well.
While it has a lot of humor it is also pretty tragic all together. We mainly see it in the final chapter where it becomes especially dark and serious. I have no idea why it is called The Pelican. Maybe somebody will be able to explain it.
June 18, 2020
Over iets slechts goedmaken, wat verkeerd uitpakt, maar ook weer goed komt, of niet. Geestig tussen de regels door.
March 26, 2018
De roman ‘De pelikaan’ van Martin Michael Driessen verdient voluit de kwalificatie ‘literair’, want Driessen schrijft mooi proza. Opwindend is het in dit geval niet, hoewel het verhaal wel die potentie had. Twee Joegoslaven van wie de een Kroaat wordt en de ander Serviër, die een onbewuste afhankelijkheid van elkaar ontwikkelen met chantage, rancune en enige tijd een soort vriendschap. Is het wat het lijkt, dat is de vraag die het verhaal ‘met zich meedraagt’. Symboliek en spiegelingen te over, dat is mooi gedaan. De stugheid die in de verhouding tussen de twee hoofdpersonen zit, is ook in het taalgebruik tot uiting gebracht, dat is knap gedaan. Zeer aangenaam om te lezen. JM
May 6, 2018
Prachtig verteld, klassiek aandoend verhaal tegen de achtergrond van de Balkanoorlog. Wat een mooie sfeertekening!
September 5, 2021
Dit boek zou zo een Oosteuropese klassieker kunnen zijn. Mooie karakters, auteur roept een bijzondere sfeer op van tijdloosheid en onderlinge menselijke verhoudingen. Tegelijkertijd spanning in de plot met op de achtergrondhet dreigend uiteenvallen van Joegoslavië.
January 7, 2023
Citaat : Ze vloog over het strand en bereikte haar topsnelheid voordat de pelikanen haar zagen komen en allemaal tegelijk een looppas inzetten die in lompheid niet onderdeed voor die van de naderende Andrej. Toen spreidden ze hun vlerken en stegen op, terwijl Laika wijdbeens met gekromde rug stond te keffen, wat enorme inspanning leek te kosten; elk ijl blafje ging gepaard met een zo heftige contractie van haar hele romp, dat ze bijna omviel.
Review : Martin Michael Driessen (1954) won met de trilogie Rivieren,een bijzonder drieluik waarin de auteur er telkens in slaagt om op enkele tientallen pagina's grote personages en thema's uit te werken. de ECI-literatuurprijs 2016. In de roman De pelikaan confronteert hij ons met een tragikomedie die zich afspeelt in het Kroatische deel van het Joegoslavië van na Tito. Andrej is postbode in een slaperig stadje aan de Adriatische kust in het toenmalige communistisch Joegoslavië. Andrej heeft voor een kalender natuurfoto’s gemaakt van de omgeving van het kuststadje. Wanneer hij in de bergen onderweg is, ziet hij Josip, de chef van de kabelspoorbaan, in de weer met een struise vrouw, zijn minnares. Amateurfotograaf Andrej weet beelden van deze amoureuze ontmoeting vast te leggen en begint Josip ermee te chanteren. Kort hierna ontdekt Josip dat postbode Andrej brieven open stoomt en geld steelt. Om aan de verwachtingen van zijn onbekende chanteur te voldoen begint hij op zijn beurt Andrej te chanteren. Intussen kabbelt de blauwe zee rustig door. Met een scherpe blik op beider persoonlijkheid en psyche schetst Martin Michael Driessen zijn beide hoofdpersonages in een sfeer van wederzijdse gebondenheid. Nationalistische gevoelens laaien regelmatig op tot gevaarlijke hoogte. Het lijkt nog maar een kwestie van tijd voordat de heilstaat uiteenvalt en het land het toneel wordt van een verwoestend oorlogstoneel. Driessen schetst een doorleefd beeld van een cultuur die het verborgene vereist. Andrej en Josip zijn beiden zeker niet gewetenloos, maar zij worden door de leefomstandigheden, en door de bekoringen ook, tot minder correcte acties gedwongen. Andrej voelt iets van macht. Hij gaat naar de hondenrennen en verspeelt daar de eerste betaling van Josip. Hij beschouwt het als leergeld, en redt en verzorgt echter wel een windhondje dat men wil afmaken omdat het geen rennerscappaciteiten meer heeft. Josip blijft bij zijn steeds onhandelbaardere vrouw en zorgt voor zijn gehandicapte dochter. Allereerst is Josip bang dat zijn vrouw het overspel te weten komt, maar hij vreest ook voor zijn baan als chef van de kabelspoorbaan. Dat is zijn leven, dagelijks de berg op en af. Meestal met een lege wagon. Er komen nog maar zelden toeristen. Maar het is traditie, een vaste waarde in de kustplaats. Andrej en Josip zijn beiden niet gewetenloos, verre van. Maar zij worden door de leefomstandigheden, door de verlokkingen ook, tot pragmatische acties gedwongen. Gebogen over de enveloppen voelt Andrej iets van macht. Hij gaat naar de hondenrennen en verspeelt daar de eerste betaling van Josip. Hij beschouwt het als leergeld, redt evengoed wel een windhondje dat afgedaan heeft, neemt de zorg op zich van een hulpeloos wezen. Josip blijft bij zijn steeds onhandelbaardere vrouw en zorgt voor zijn gehandicapte dochter. Allereerst is Josip bang dat zijn vrouw het overspel te weten komt, maar hij vreest ook voor zijn baan als chef van de kabelspoorbaan. Dat is zijn leven, dagelijks de berg op en af. Meestal met een lege wagon. Er komen nog maar zelden toeristen. Maar het is traditie, een vaste waarde in de kustplaats. Driessen weeft heel geraffineerd de Kroatische perikelen in de Tweede Wereldoorlog in de tekst en duidt op de nog reeds resterend antisemitische aanweziheid. De fotohandelaar Schmitz bijvoorbeeld is nog steeds een rabiate antisemiet. Hij is lid geweest van de fascistische Ustašabeweging, die leiding gaf aan Kroatië als satellietstaat van nazi-Duitsland, en die middels concentratiekampen en moorden, het landsdeel wilden zuiveren van Serviërs. De auteur weet andermaal een huiveringwekkende beklemmende sfeer te scheppen, in een maatschappijkritisch boek, dat door zijn prachtig taalgebruik een waardige opvolger is van het zo gelauwerde Rivieren.
Review : Martin Michael Driessen (1954) won met de trilogie Rivieren,een bijzonder drieluik waarin de auteur er telkens in slaagt om op enkele tientallen pagina's grote personages en thema's uit te werken. de ECI-literatuurprijs 2016. In de roman De pelikaan confronteert hij ons met een tragikomedie die zich afspeelt in het Kroatische deel van het Joegoslavië van na Tito. Andrej is postbode in een slaperig stadje aan de Adriatische kust in het toenmalige communistisch Joegoslavië. Andrej heeft voor een kalender natuurfoto’s gemaakt van de omgeving van het kuststadje. Wanneer hij in de bergen onderweg is, ziet hij Josip, de chef van de kabelspoorbaan, in de weer met een struise vrouw, zijn minnares. Amateurfotograaf Andrej weet beelden van deze amoureuze ontmoeting vast te leggen en begint Josip ermee te chanteren. Kort hierna ontdekt Josip dat postbode Andrej brieven open stoomt en geld steelt. Om aan de verwachtingen van zijn onbekende chanteur te voldoen begint hij op zijn beurt Andrej te chanteren. Intussen kabbelt de blauwe zee rustig door. Met een scherpe blik op beider persoonlijkheid en psyche schetst Martin Michael Driessen zijn beide hoofdpersonages in een sfeer van wederzijdse gebondenheid. Nationalistische gevoelens laaien regelmatig op tot gevaarlijke hoogte. Het lijkt nog maar een kwestie van tijd voordat de heilstaat uiteenvalt en het land het toneel wordt van een verwoestend oorlogstoneel. Driessen schetst een doorleefd beeld van een cultuur die het verborgene vereist. Andrej en Josip zijn beiden zeker niet gewetenloos, maar zij worden door de leefomstandigheden, en door de bekoringen ook, tot minder correcte acties gedwongen. Andrej voelt iets van macht. Hij gaat naar de hondenrennen en verspeelt daar de eerste betaling van Josip. Hij beschouwt het als leergeld, en redt en verzorgt echter wel een windhondje dat men wil afmaken omdat het geen rennerscappaciteiten meer heeft. Josip blijft bij zijn steeds onhandelbaardere vrouw en zorgt voor zijn gehandicapte dochter. Allereerst is Josip bang dat zijn vrouw het overspel te weten komt, maar hij vreest ook voor zijn baan als chef van de kabelspoorbaan. Dat is zijn leven, dagelijks de berg op en af. Meestal met een lege wagon. Er komen nog maar zelden toeristen. Maar het is traditie, een vaste waarde in de kustplaats. Andrej en Josip zijn beiden niet gewetenloos, verre van. Maar zij worden door de leefomstandigheden, door de verlokkingen ook, tot pragmatische acties gedwongen. Gebogen over de enveloppen voelt Andrej iets van macht. Hij gaat naar de hondenrennen en verspeelt daar de eerste betaling van Josip. Hij beschouwt het als leergeld, redt evengoed wel een windhondje dat afgedaan heeft, neemt de zorg op zich van een hulpeloos wezen. Josip blijft bij zijn steeds onhandelbaardere vrouw en zorgt voor zijn gehandicapte dochter. Allereerst is Josip bang dat zijn vrouw het overspel te weten komt, maar hij vreest ook voor zijn baan als chef van de kabelspoorbaan. Dat is zijn leven, dagelijks de berg op en af. Meestal met een lege wagon. Er komen nog maar zelden toeristen. Maar het is traditie, een vaste waarde in de kustplaats. Driessen weeft heel geraffineerd de Kroatische perikelen in de Tweede Wereldoorlog in de tekst en duidt op de nog reeds resterend antisemitische aanweziheid. De fotohandelaar Schmitz bijvoorbeeld is nog steeds een rabiate antisemiet. Hij is lid geweest van de fascistische Ustašabeweging, die leiding gaf aan Kroatië als satellietstaat van nazi-Duitsland, en die middels concentratiekampen en moorden, het landsdeel wilden zuiveren van Serviërs. De auteur weet andermaal een huiveringwekkende beklemmende sfeer te scheppen, in een maatschappijkritisch boek, dat door zijn prachtig taalgebruik een waardige opvolger is van het zo gelauwerde Rivieren.
June 10, 2018
Er zijn al meer dan genoeg recensies geschreven over dit steengoede boek. Het is psychologisch raak, bevat mooie metaforen en geregeld droge humor. Ik heb in mijn recensie wat meer aandacht besteed aan de titel De pelikaan en de symboliek daarvan ontrafeld. Ook vond ik op internet een fabel uit Indonesië over bedrog. Bij het lezen ervan bekroop me het onheilspellende gevoel dat Driessen hier een lijntje doortrekt naar Screbenica....
"Een oude pelikaan liegt de vissen voor dat hun vijver binnenkort leeggevist zal worden. Hij weet wel een rustig plekje waar ze veilig zijn... Een kreeft ontdekt al snel het bedrog: de vissen worden niet door de pelikaan gered, maar opgegeten! "
Al wordt de ernst sterker en de humor minder naar het einde toe, toch ontlokten de slotwoorden me weer een wrange glimlach. Kortom: ik heb van dit boek genoten. Beetje laat misschien, maar toch van harte aanbevolen.
Mijn hele recensie lees je hier: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2... (met een verwijzing naar de Indonesische parabel over bedrog waarin een pelikaan een grote rol speelt....)
"Een oude pelikaan liegt de vissen voor dat hun vijver binnenkort leeggevist zal worden. Hij weet wel een rustig plekje waar ze veilig zijn... Een kreeft ontdekt al snel het bedrog: de vissen worden niet door de pelikaan gered, maar opgegeten! "
Al wordt de ernst sterker en de humor minder naar het einde toe, toch ontlokten de slotwoorden me weer een wrange glimlach. Kortom: ik heb van dit boek genoten. Beetje laat misschien, maar toch van harte aanbevolen.
Mijn hele recensie lees je hier: https://mijnboekenkast.blogspot.com/2... (met een verwijzing naar de Indonesische parabel over bedrog waarin een pelikaan een grote rol speelt....)
May 30, 2018
‘Rivieren’ de novellebundel van Martin Michael Driessen werd in 2016 bekroond met de ECI Literatuurprijs. Ik vond het een prachtig boek, maar verkopen deed het hier niet. Sinds enkele maanden staat zijn nieuwe roman ‘De Pelikaan’ in de rekken en ook dit boek blijft onder de radar. Ik moet toegeven dat ik het ook wat uitstelde om het te lezen, de inhoud sprak me niet echt aan. Maar ‘Rivieren’ indachtig, ben ik er toch aan begonnen en las het in één ruk uit. Wat een boeiend en origineel verhaal. Andrej is postbode in een slaperig stadje aan de kunst in communistisch Joegoslavië. Josip is er verantwoordelijk voor de kabeltrein naar het heldenmonument. Zonder het van elkaar te weten, chanteren ze elkaar. Maar er groeit ook een band tussen de twee mannen. Ondertussen pakken er donkere onweerswolken boven de blauwe zee samen en komt de Balkanoorlog steeds dichterbij. Een ogenschijnlijk eenvoudig, maar prachtig verhaal. Als je van plan bent om maar één boek te lezen dit jaar, dan raad ik je met stip deze aan.
January 5, 2020
Een kleine badplaats aan de Joegoslavische kust.
Het gewone leven gaat zijn gang en achter elke hoek schuilt het geluk (of ongeluk).
Vijanden worden vrienden en vrienden vijanden.
Als de oorlog uitbreekt wordt alles op zijn kop gezet.
Alweer een heel mooi boek van Martin Michael Driessen !
Het gewone leven gaat zijn gang en achter elke hoek schuilt het geluk (of ongeluk).
Vijanden worden vrienden en vrienden vijanden.
Als de oorlog uitbreekt wordt alles op zijn kop gezet.
Alweer een heel mooi boek van Martin Michael Driessen !
August 13, 2022
Volmaakte vertelling gesitueerd in Kroatië aan de vooravond van het uiteenvallen van Joegoslavië. Over vriendschap, vergiffenis, de zucht naar heldendom en een gelukkig leven doorspekt met bijna Tsjechische humor.
December 31, 2017
Einde van Joegoslavië, einde van het tijdperk Tito. De tot dan toe tot Joegoslavië behorende landen worden zelfstandige staten die elkaar vervolgens bevechten. Het boek speelt zich af tegen de achtergrond van de de beginnende oorlog tussen Kroatië en Servië. Het is een aardig verhaal, maar de wat koddige vertelling - het lijkt een beetje een klucht - doet afbreuk aan de geloofwaardigheid. Het boek mist diepgang en historisch perspectief waardoor de vraag gerechtvaardigd is, waardoor het toch komt dat het door recensenten zo sterk is aangeprezen.
February 13, 2023
Na 'Het licht aan het einde van de loop' heb ik een tweede boek van Driessen opgenomen en ook dit werk heb ik heel graag gelezen. Het is een verrassend en vlot geschreven verhaal dat je in één ruk uitleest. Ik ga zeker nog verder werk van hem lezen. Deze auteur ligt me wel.
September 5, 2020
This little book was so unexpected. I bought it for the cover, with the acid green and the silly pelican looking at me from the bookstore shelf. What I found inside was a bitterly funny story of two men in Yugoslavia, Josip and Andrej, whose lives intertwine in ways that are both unbelievable and totally expected. I know that doesn’t make sense. What I would like is for people to read this book knowing nothing about it, as I went in, and just enjoy the weirdness of the plot.
If one must know something, then I will give a bit more...
How this all happens, meeting the local townspeople, with the backdrop of the Serbia-Croation war on the horizon make this little gem one that is kind of hard to blurb without giving all the fun away.
I do recommend it. And the pelican on the cover makes sense, eventually.
If one must know something, then I will give a bit more...
How this all happens, meeting the local townspeople, with the backdrop of the Serbia-Croation war on the horizon make this little gem one that is kind of hard to blurb without giving all the fun away.
I do recommend it. And the pelican on the cover makes sense, eventually.
June 10, 2018
Joegoslavië, voordat het uiteenviel: in een Kroatisch stadje (Kroatië is dan nog een provincie) leven Andrej en Josip. Andrej is postbesteller, Josip bedient de kabeltrein naar een communistisch heldenmonument op de berg.
Andrej, een boomlange ongetrouwde vent, komt erachter dat Josip, doodongelukkig getrouwd met een helleveeg en vader van een gehandicapt kind, een minnares in Zagreb heeft en begint om zijn eigen gokzucht te bekostigen hem daarmee te chanteren. Josip, die niet weet waar hij het geld vandaan moet halen, ontdekt op zijn beurt dat Andrej geld uit de post verdonkeremaant en begint Andrej te chanteren. Ze hebben allebei hun goede en menselijke kanten maar houden elkaar zonder het te weten in een wurggreep.
Andrej, een boomlange ongetrouwde vent, komt erachter dat Josip, doodongelukkig getrouwd met een helleveeg en vader van een gehandicapt kind, een minnares in Zagreb heeft en begint om zijn eigen gokzucht te bekostigen hem daarmee te chanteren. Josip, die niet weet waar hij het geld vandaan moet halen, ontdekt op zijn beurt dat Andrej geld uit de post verdonkeremaant en begint Andrej te chanteren. Ze hebben allebei hun goede en menselijke kanten maar houden elkaar zonder het te weten in een wurggreep.
July 22, 2023
Dit boek had ik zelf nooit gekozen om te lezen: de kaft sprak me niet aan, net als het thema (Joegoslavië/ Balkanoorlog), en ik kende de schrijver noch de titel.
Het was dat Koen het me in de handen drukte, rondneuzend in een tweedehands boekwinkel. “Het is kort en grappig”, zei hij. Dat haalde me over; ik legde het op m’n stapel.
Nu, twee dagen later, ligt ‘De pelikaan’ uitgelezen naast me. Een ontzettend goed geschreven, origineel verhaal. De achterflap omschrijft het precies: “Met empathie voor zijn personages ontvouwt Martin Michael Driessen een parabel van onontkoombare, wederzijdse gebondenheid.”
⭐️ ⭐️ ⭐️ ⭐️ ⭐️
Het was dat Koen het me in de handen drukte, rondneuzend in een tweedehands boekwinkel. “Het is kort en grappig”, zei hij. Dat haalde me over; ik legde het op m’n stapel.
Nu, twee dagen later, ligt ‘De pelikaan’ uitgelezen naast me. Een ontzettend goed geschreven, origineel verhaal. De achterflap omschrijft het precies: “Met empathie voor zijn personages ontvouwt Martin Michael Driessen een parabel van onontkoombare, wederzijdse gebondenheid.”
⭐️ ⭐️ ⭐️ ⭐️ ⭐️
May 5, 2018
Mooie tragediekomedie.
July 31, 2020
Mooi boek. Dit boek kwam ik tegen op een website met 'grappige boeken', eenmaal op weg dacht ik een klucht te lezen, maar gaandeweg blijkt het een prachtige tragikomedie te zijn met mooie diepere lagen. Dit was echt een mooie verrassing!
December 1, 2017
Knappe, slimme komedie. Met een mooi uitgangspunt.
Het is heel duidelijk een verzonnen verhaal, en daarom ben ik blij dat het boek zoveel mooie terechte aandacht krijgt in de media.
Het is heel duidelijk een verzonnen verhaal, en daarom ben ik blij dat het boek zoveel mooie terechte aandacht krijgt in de media.
February 15, 2021
Over ritme en voorspelbaarheid in allerlei vormen. En hoe dat ontregeld kan worden en onvoorspelbaar kan zijn. De aanwijzingen daarvoor worden mooi omschreven: de donkere wolken aan de horizon over de Adriatische zee in de jaren voor de oorlog in Joegoslavië, de pelikanen die later of niet meer aan land komen, de twee mannen die denken vrienden te worden maar elkaar ook chanteren. En het bergtreintje dat op en neer blijft gaan door de jaren heen, maar met wisselend doel en lading. Fijn, klein verhaal.
October 26, 2025
Tragikomische topper ! 4.5
August 16, 2020
I received a free electronic copy of this historical novel from Netgalley, author Martin Michael Driessen and translator Jonathan Reeder, and Amazon Crossing, publisher. Thank you all for sharing your hard work with me. I have read this novel of my own volition, and this review reflects my personal, honest opinion of this work. I am pleased to recommend this novel to friends and family. Especially family, as we thought sarcasm was our forte, but Driessen has us looking like amateurs.
Our setting is a small, Adriatic coastal town in Yugoslavia, pretty but not large enough to encourage tourists, a town without any industry and isolated by a range of mountainous hills keeping it accessible only by bus. Their main claim to fame is a pod of pink pelicans who summer in the area and a dusty greyhound track outside of town. The time is the spring of 1988. We have a full cast, but only two primary protagonists.
Andrej is young, very tall but clumsy with it, a man with big dreams but little self-respect despite his job as the bicycle-driven mail carrier of the town. It takes him about five hours of the day to sort and deliver the local mail. In his spare time, he steams open and reads the locals' outgoing mail before resealing and stamping to send it on, discards any incoming mail to guests of the hotel if they include cash, pays close attention to his lottery tickets and cruises the beach looking for an outsider who might love him. Local ladies know him too well to love him. And he takes photographs, mostly of butterflies since that is what he has been able to sell in the past.
Josip Tudjman is a decorated war veteran, middle-aged, married to a woman who has drifted way past bi-polar and the father of Katherina, a youngster with learning problems. Because of his war service, he was assigned the position of machinist and conductor of the two-car funicular, completed in 1892 as was the church located at the top of the hill. The church was bombed in the war, so the local gravity-driven train cars that accessed the top of the nearest hill now only provided access to the site of the local monument to the fallen warriors from the community. Josip began each day walking to the car at the top of the hill to load the water ballast that would counter the weight of the bottom car and passengers should that car be required. The funicular is scheduled to run every hour, but most days it made the trip to the top with just Josip, who ate his lunch at the monument before returning to the bottom to spend the afternoon awaiting potential riders.
In the spring of '88 Andrej opens and photographs what is obviously the reply to a lonely-hearts ad - from Josip to a lady in Zagreb. And he photographs their meeting at the local bus station, their tryst at the war memorial over the lunch hour, and noted Josifs bus ride out to Zagreb every six weeks. Though he had nothing against Josip - he barely knew him - thus began Andrej's career as a blackmailer. And the laughs truly begin.
pub date November 12, 2019
Amazon Crossing
Reviewed on Nov 16, 2019, at Goodreads, Netgalley, AmazonSmiles, Barnes&Noble, and BookBub. Not available at Kobo or GooglePlay.
Our setting is a small, Adriatic coastal town in Yugoslavia, pretty but not large enough to encourage tourists, a town without any industry and isolated by a range of mountainous hills keeping it accessible only by bus. Their main claim to fame is a pod of pink pelicans who summer in the area and a dusty greyhound track outside of town. The time is the spring of 1988. We have a full cast, but only two primary protagonists.
Andrej is young, very tall but clumsy with it, a man with big dreams but little self-respect despite his job as the bicycle-driven mail carrier of the town. It takes him about five hours of the day to sort and deliver the local mail. In his spare time, he steams open and reads the locals' outgoing mail before resealing and stamping to send it on, discards any incoming mail to guests of the hotel if they include cash, pays close attention to his lottery tickets and cruises the beach looking for an outsider who might love him. Local ladies know him too well to love him. And he takes photographs, mostly of butterflies since that is what he has been able to sell in the past.
Josip Tudjman is a decorated war veteran, middle-aged, married to a woman who has drifted way past bi-polar and the father of Katherina, a youngster with learning problems. Because of his war service, he was assigned the position of machinist and conductor of the two-car funicular, completed in 1892 as was the church located at the top of the hill. The church was bombed in the war, so the local gravity-driven train cars that accessed the top of the nearest hill now only provided access to the site of the local monument to the fallen warriors from the community. Josip began each day walking to the car at the top of the hill to load the water ballast that would counter the weight of the bottom car and passengers should that car be required. The funicular is scheduled to run every hour, but most days it made the trip to the top with just Josip, who ate his lunch at the monument before returning to the bottom to spend the afternoon awaiting potential riders.
In the spring of '88 Andrej opens and photographs what is obviously the reply to a lonely-hearts ad - from Josip to a lady in Zagreb. And he photographs their meeting at the local bus station, their tryst at the war memorial over the lunch hour, and noted Josifs bus ride out to Zagreb every six weeks. Though he had nothing against Josip - he barely knew him - thus began Andrej's career as a blackmailer. And the laughs truly begin.
pub date November 12, 2019
Amazon Crossing
Reviewed on Nov 16, 2019, at Goodreads, Netgalley, AmazonSmiles, Barnes&Noble, and BookBub. Not available at Kobo or GooglePlay.
May 11, 2018
"De pelikaan" is een tragikomisch verhaal over vriendschap en verraad tegen de achtergrond van de opborrelende burgeroorlog in Joegoslavië eind jaren '80.
Het verhaal speelt zich af in een slaperig stadje aan de Adriatische kust, een "muurbloempje van de Europese geschiedenis". Driessen vat de sfeer in het stadje treffend samen: "Zolang er niets gebeurde, gebeurde er tenmiste niets slechts". Woorden met onheilspellende onderlaag, zo leert de lezer later.
Het verhaal draait rond twee mannen, de boomlange postpode Andrej Rubinic en Josip Tudjman, veteraan uit de Tweede Wereldoorlog en beheerder van de lokale kabelspoorbaan. Josip is ongelukkig getrouwd, heeft een zoontje verloren en zijn dochter heeft een mentale handicap.
Wanneer postbode Andrej ontdekt dat Josip zijn vrouw bedriegt, beslist hij om de man anoniem te gaan chanteren. Josip van zijn kant ontdekt dat Andrej brieven open stoomt en geld achterhoudt en beslist op zijn beurt om Andrej geld af te persen. Op die manier houden beide mannen elkaar in een soort wurggreep zonder het van elkaar te weten.
Bovendien raken beide mannen gaandeweg bevriend en ontstaat er een vreemde cocktail van chantage, vriendschap, verraad en zelfopoffering. Driessen laat de sympathie voor de twee hoofdpersonages voortdurend heen en weer kantelen. Zonder duidelijke reden lijkt de mens de ene dag in staat het beste te doen en de andere dag het slechtste.
Hoe luchtig en grappig Driessen bepaalde situaties ook schetst, toch ademt deze 'comedy of errors' ook een voortdurende tristesse uit. En niemand vertolkt die tristesse in de roman beter dan de hond Laika. Laika is een afgevoerde en mishandelde racehond die door Andrej wordt gered.
De gelijkenissen met Santa's Little Helper uit de animatiereeks The Simpsons zijn treffend. Laika gaat - net als haar Simpsons-evenknie - gebukt onder een constante spanning en schrik. Ze wordt omschreven als een "pessimistische hond". Dat wordt ook duidelijk wanneer Driessen het vertelperspectief even verschuift naar Laika. "Af en toe blafte ze, maar er was niemand die het hoorde. Des te beter misschien, want je wist maar nooit wie er kwam."
Als er in de literatuur een oscar zou bestaan voor beste bijrol in een roman, zou Laika één van de grote kanshebbers zijn.
Het verhaal speelt zich af in een slaperig stadje aan de Adriatische kust, een "muurbloempje van de Europese geschiedenis". Driessen vat de sfeer in het stadje treffend samen: "Zolang er niets gebeurde, gebeurde er tenmiste niets slechts". Woorden met onheilspellende onderlaag, zo leert de lezer later.
Het verhaal draait rond twee mannen, de boomlange postpode Andrej Rubinic en Josip Tudjman, veteraan uit de Tweede Wereldoorlog en beheerder van de lokale kabelspoorbaan. Josip is ongelukkig getrouwd, heeft een zoontje verloren en zijn dochter heeft een mentale handicap.
Wanneer postbode Andrej ontdekt dat Josip zijn vrouw bedriegt, beslist hij om de man anoniem te gaan chanteren. Josip van zijn kant ontdekt dat Andrej brieven open stoomt en geld achterhoudt en beslist op zijn beurt om Andrej geld af te persen. Op die manier houden beide mannen elkaar in een soort wurggreep zonder het van elkaar te weten.
Bovendien raken beide mannen gaandeweg bevriend en ontstaat er een vreemde cocktail van chantage, vriendschap, verraad en zelfopoffering. Driessen laat de sympathie voor de twee hoofdpersonages voortdurend heen en weer kantelen. Zonder duidelijke reden lijkt de mens de ene dag in staat het beste te doen en de andere dag het slechtste.
Hoe luchtig en grappig Driessen bepaalde situaties ook schetst, toch ademt deze 'comedy of errors' ook een voortdurende tristesse uit. En niemand vertolkt die tristesse in de roman beter dan de hond Laika. Laika is een afgevoerde en mishandelde racehond die door Andrej wordt gered.
De gelijkenissen met Santa's Little Helper uit de animatiereeks The Simpsons zijn treffend. Laika gaat - net als haar Simpsons-evenknie - gebukt onder een constante spanning en schrik. Ze wordt omschreven als een "pessimistische hond". Dat wordt ook duidelijk wanneer Driessen het vertelperspectief even verschuift naar Laika. "Af en toe blafte ze, maar er was niemand die het hoorde. Des te beter misschien, want je wist maar nooit wie er kwam."
Als er in de literatuur een oscar zou bestaan voor beste bijrol in een roman, zou Laika één van de grote kanshebbers zijn.
Displaying 1 - 30 of 186 reviews