What do you think?
Rate this book
De Kristallen Tempel
Terra Fabula is gevangen in de duisterste dagen.
William en Martha reizen in het verborgene, op jacht naar de laatste overgebleven Giften van de Eldred. Eenmaal verenigd, moeten deze de eeuwenoude vloek opheffen die de magische wereld bedreigt.
Maar de krachten van Het Boze worden sterker en zij zal spoedig herrijzen. Met elke stap die wordt gezet, raken de Koningskinderen verder verwijderd van de overwinning. De tijd ontglipt hen en gevaren bemoeilijken hun pad.
Vertrouwen en loyaliteit worden op de proef gesteld. Donkere geheimen uit het verleden worden onthuld en mysteries ontrafeld. Geliefden staan op de drempel om zichzelf en elkaar te verliezen.
De beslissende slag is aangebroken en legers van duister en licht staan tegenover elkaar. Met het verschijnen van de Bloedmaan stevent het rijk af op de ondergang.
William en Martha reizen in het verborgene, op jacht naar de laatste overgebleven Giften van de Eldred. Eenmaal verenigd, moeten deze de eeuwenoude vloek opheffen die de magische wereld bedreigt.
Maar de krachten van Het Boze worden sterker en zij zal spoedig herrijzen. Met elke stap die wordt gezet, raken de Koningskinderen verder verwijderd van de overwinning. De tijd ontglipt hen en gevaren bemoeilijken hun pad.
Vertrouwen en loyaliteit worden op de proef gesteld. Donkere geheimen uit het verleden worden onthuld en mysteries ontrafeld. Geliefden staan op de drempel om zichzelf en elkaar te verliezen.
De beslissende slag is aangebroken en legers van duister en licht staan tegenover elkaar. Met het verschijnen van de Bloedmaan stevent het rijk af op de ondergang.
- GenresFantasy
452 pages, Unknown Binding
Published January 1, 2019
1 person is currently reading
38 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
July 16, 2019
"Want als wij er niet meer zijn, zogenaamd omdat we risico's moeten nemen en een heldhaftige dood sterven, wie moet dit rijk dan uit de stront trekken?" ~ p38.
Het verhaal blijft zichzelf overstijgen, zelfs in dit vierde boek. Stiekem hoop ik dat er nooit een einde aan komt, want ik ben er nog lang niet klaar voor om ooit afscheid te moeten nemen van deze geweldige wereld!
"Het is zwaar, voor iedereen, om gescheiden te zijn van geliefden. En dan ontsnappen er harde woorden die voortkomen uit woede en verdriet." ~ p118.
De kristallen Tempel is het vierde boek van De boeken van Terra Fabula, en het tweede deel van de tweede tweeluik, hoewel het allemaal in 1 adem doorgelezen kan worden. De krachten van Het Boze worden steeds sterker en Terra Fabula wordt gevangen in duistere dagen. De jacht naar de laatste overgebleven Giften van de Eldrid is begonnen, maar zullen ze op tijd zijn? Legers van duister en licht komen tegen over elkaar te staan voor de beslissende slag.
Dat ik fan ben van Peter DeWillis is al lang geen geheim meer en ook dit verhaal was weer absoluut de moeite waard. Terwijl het duister langzaam Terra Fabula over proberen te nemen wordt ook de toon van de boeken duisterder, maar zonder uit het oog te verliezen dat het een boek voor de jeugd is. Met de nodige humor, zoals we van Peter DeWillis gewend zijn, weet hij een perfecte balans te houden. Door zijn verhalen zou je bijna gaan geloven dat magie echt bestaat, of geloven dat hij er in ieder geval een flinke dosis van heeft toegepast tijdens het schrijven. Ook dit deel heeft weer geweldige gekkigheidjes, waar ik heerlijk om gelachen heb.
"Zo is de liefde. Wij veranderen in woeste krijgers om haar te volgen, vast te houden en te beschermen" ~ p334.
Ik heb het al eerder gezegd, Peter van Roermund is voor mij de Jules Verne van de 21ste eeuw. Zijn avonturen zijn zo geweldig, dat ik gewoon weg niet begrijp dat deze nog niet over de gehele wereld verkocht worden. Of nog beter: op het witte doek te zien zijn. Dit zijn de verhalen die je alle kinderen en volwassenen wilt meegeven! Puur genieten.
www.facebook.com/thebookbabecisz
Het verhaal blijft zichzelf overstijgen, zelfs in dit vierde boek. Stiekem hoop ik dat er nooit een einde aan komt, want ik ben er nog lang niet klaar voor om ooit afscheid te moeten nemen van deze geweldige wereld!
"Het is zwaar, voor iedereen, om gescheiden te zijn van geliefden. En dan ontsnappen er harde woorden die voortkomen uit woede en verdriet." ~ p118.
De kristallen Tempel is het vierde boek van De boeken van Terra Fabula, en het tweede deel van de tweede tweeluik, hoewel het allemaal in 1 adem doorgelezen kan worden. De krachten van Het Boze worden steeds sterker en Terra Fabula wordt gevangen in duistere dagen. De jacht naar de laatste overgebleven Giften van de Eldrid is begonnen, maar zullen ze op tijd zijn? Legers van duister en licht komen tegen over elkaar te staan voor de beslissende slag.
Dat ik fan ben van Peter DeWillis is al lang geen geheim meer en ook dit verhaal was weer absoluut de moeite waard. Terwijl het duister langzaam Terra Fabula over proberen te nemen wordt ook de toon van de boeken duisterder, maar zonder uit het oog te verliezen dat het een boek voor de jeugd is. Met de nodige humor, zoals we van Peter DeWillis gewend zijn, weet hij een perfecte balans te houden. Door zijn verhalen zou je bijna gaan geloven dat magie echt bestaat, of geloven dat hij er in ieder geval een flinke dosis van heeft toegepast tijdens het schrijven. Ook dit deel heeft weer geweldige gekkigheidjes, waar ik heerlijk om gelachen heb.
"Zo is de liefde. Wij veranderen in woeste krijgers om haar te volgen, vast te houden en te beschermen" ~ p334.
Ik heb het al eerder gezegd, Peter van Roermund is voor mij de Jules Verne van de 21ste eeuw. Zijn avonturen zijn zo geweldig, dat ik gewoon weg niet begrijp dat deze nog niet over de gehele wereld verkocht worden. Of nog beter: op het witte doek te zien zijn. Dit zijn de verhalen die je alle kinderen en volwassenen wilt meegeven! Puur genieten.
www.facebook.com/thebookbabecisz
January 11, 2020
Deel 4 van Terra Fabula is het vervolg op wat er in deel 3 gebeurde. Een oud kwaad is ontwaakt en William en Martha reizen in het verborgene, op jacht naar de laatste overgebleven Giften van de Eldred. De Eldred hebben Terra Fabula geschapen en zijn verantwoordelijk voor de Magicae. Het is een race tegen de klok want als de Bloedmaan er zal staan zal Het Boze winnen. Terwijl Martha en William weer veel nieuwe avonturen beleven en op allerlei plaatsen van Terra Fabula aan het zoeken zijn, gaat hun vader Martin samen met de satyr Kael ook helpen om Helen te bevrijden uit de greep van Osrick.
De boeken van Terra Fabula wordt een hele reeks, maar deel 3 en 4 vormen daarin een mooi rond verhaal. Deel 3 begint met het museum in Londen, deel 4 eindigt met een nieuwe tentoonstelling van magische voorwerpen. Toen ik begon met het lezen van dit boek was ik bang dat het een nogal gruwelijk en duister boek zou zijn, omdat Het Boze steeds sterker wordt. Ik was bang dat alle hoop voor Terra Fabula verdwenen was en dat het een horrorverhaal zou worden. Maar Peter DeWillis heeft er een prachtig en spannend fantasyverhaal van gemaakt. Tussen alle ellende en strijd door die Martha en William weer mee moeten maken zijn er scènes waarin je je als lezer in een sprookjeswereld waant. Er is bovendien gebruik gemaakt van de nodige humor, want wie verwacht er nu dat iemand die haar hele leven bezig is geweest om de meest duistere toverspreuken te onderzoeken, als geest voor zoveel grappige gebeurtenissen zal zorgen in dit boek? Mijn leeservaring was weer geweldig, ik heb genoten van het verhaal en van de spanning die het opriep. Ik heb genoten van Martha en William die zo langzamerhand volwassener zijn geworden. William heeft al een snor en een baard en Martha is verliefd op Kael. Dat geeft het verhaal ook weer een andere dimensie.
Ze zeggen van mijn boeken (van Johanna Lime) weleens dat er zoveel personages in zitten, nou wat dacht u van Terra Fabula? In die sprookjeswereld die ik noemde leven legio mysterieuze wezens die bij name worden genoemd! Mij stoort het niet dat de wereldbouw heel uitgereid is en dat Terra Fabula steeds groter wordt. Het is juist heel fijn dat er steeds weer een stukje nieuw gebied ontdekt wordt en dat er bijzondere wezens bij komen. Dat is nou juist het leuke van fantasy, snapt u?
Of de slechteriken winnen? Dat ga ik niet verklappen. Lees het boek daarvoor zelf maar. Ik denk dat het een fijne leeservaring wordt. Op het einde wordt alweer een tipje van de sluier opgelicht van nieuwe personages die in een volgend boek naar voren zullen komen. Geen prettige figuren zo te merken. Dat belooft weer wat voor deel 5. Nu ik eraan begonnen ben wil ik ook alles weten van de verhalen van professor DeWillis. Wat kan hij mooi vertellen over Terra Fabula!
Deel 4 is alweer een spannend boek dat je als lezer moeilijk weg kunt leggen. Als je van fantasy houdt beveel ik het je aan. Ruim 448 pagina's deze keer. Ik ken het gevoel, er is zoveel te vertellen dat de boeken steeds maar dikker worden. Ik kijk uit naar het volgende deel.
De boeken van Terra Fabula wordt een hele reeks, maar deel 3 en 4 vormen daarin een mooi rond verhaal. Deel 3 begint met het museum in Londen, deel 4 eindigt met een nieuwe tentoonstelling van magische voorwerpen. Toen ik begon met het lezen van dit boek was ik bang dat het een nogal gruwelijk en duister boek zou zijn, omdat Het Boze steeds sterker wordt. Ik was bang dat alle hoop voor Terra Fabula verdwenen was en dat het een horrorverhaal zou worden. Maar Peter DeWillis heeft er een prachtig en spannend fantasyverhaal van gemaakt. Tussen alle ellende en strijd door die Martha en William weer mee moeten maken zijn er scènes waarin je je als lezer in een sprookjeswereld waant. Er is bovendien gebruik gemaakt van de nodige humor, want wie verwacht er nu dat iemand die haar hele leven bezig is geweest om de meest duistere toverspreuken te onderzoeken, als geest voor zoveel grappige gebeurtenissen zal zorgen in dit boek? Mijn leeservaring was weer geweldig, ik heb genoten van het verhaal en van de spanning die het opriep. Ik heb genoten van Martha en William die zo langzamerhand volwassener zijn geworden. William heeft al een snor en een baard en Martha is verliefd op Kael. Dat geeft het verhaal ook weer een andere dimensie.
Ze zeggen van mijn boeken (van Johanna Lime) weleens dat er zoveel personages in zitten, nou wat dacht u van Terra Fabula? In die sprookjeswereld die ik noemde leven legio mysterieuze wezens die bij name worden genoemd! Mij stoort het niet dat de wereldbouw heel uitgereid is en dat Terra Fabula steeds groter wordt. Het is juist heel fijn dat er steeds weer een stukje nieuw gebied ontdekt wordt en dat er bijzondere wezens bij komen. Dat is nou juist het leuke van fantasy, snapt u?
Of de slechteriken winnen? Dat ga ik niet verklappen. Lees het boek daarvoor zelf maar. Ik denk dat het een fijne leeservaring wordt. Op het einde wordt alweer een tipje van de sluier opgelicht van nieuwe personages die in een volgend boek naar voren zullen komen. Geen prettige figuren zo te merken. Dat belooft weer wat voor deel 5. Nu ik eraan begonnen ben wil ik ook alles weten van de verhalen van professor DeWillis. Wat kan hij mooi vertellen over Terra Fabula!
Deel 4 is alweer een spannend boek dat je als lezer moeilijk weg kunt leggen. Als je van fantasy houdt beveel ik het je aan. Ruim 448 pagina's deze keer. Ik ken het gevoel, er is zoveel te vertellen dat de boeken steeds maar dikker worden. Ik kijk uit naar het volgende deel.
June 13, 2024
De duistere dagen houden Terra Fabula in zijn greep. William en Martha zijn nog altijd vastbesloten om Terra Fabula te redden van de ondergrond en reizen in het verborgene. Ze zijn op jacht naar de laatste overgebleven Giften van de Eldred. Wanneer ze zijn verenigd moeten ze een eeuwenoude vloek opheffen die de magische wereld bedreigt. De krachten van Het Boze nemen toe, hierdoor wordt het voor de Koningskinderen steeds moeilijker om het kwaad te kunnen verslaan. De tijd dringt op en op hun pad duiken vele gevaren op. Hun vertrouwen en loyaliteit wordt op de proef gesteld. De ontdekken nieuwe donkere geheimen uit het verleden en ontrafelen nieuwe mysteries. Dan breekt de dag aan waarop het licht tegenover het duister strijdt, dan verschijnt ook nog de Bloedmaan. Zal dit het einde zijn?
De delen volgen elkaar op goede wijze op. Doordat het enige tijd geleden was dat ik genoot van deel drie duurde het wel weer even voordat ik goed en wel in de verhaallijn zat. Een kleine terugblik was in dit geval aan het begin van het boek wel fijn geweest. Het avontuur gaat verder waar het de vorige keer eindigde en Martha en William zijn vastbesloten hun zoektocht samen door te zetten.
Peter Dewillis heeft een fantasierijke, vlotte en levendige schrijfstijl. Hij weet Terra Fabula zo te beschrijven dat je je als lezer in deze magische wereld waant. Hij weet de omgeving en gebeurtenissen zo te beschrijven dat het geen afbreuk doet aan de kracht van de verhaallijn. Met sterke dialogen brengt hij het verhaal van Martha en William tot leven.
Ook in dit deel lezen we weer voor het grootste gedeelte de reis en het avontuur van Martha en William. Tussendoor wisselen we af en toe naar Het Boze en Helena, waarmee Peter Dewillis de spanning weet te verhogen. Het is weer een spannend avontuur, met nieuwe mysteries, raadsels, onthullingen en ontdekkingen. In dit deel weet Peter Dewillis voor mijn gevoel weer wat beter het avontuur en de actie in balans te brengen. Waardoor het verhaal heerlijk wisselt tussen vertraging en versnelling. Het is wederom een spannend avontuur door een nieuw, nog onbekend gebied. De magische wezens die Martha en William tijdens hun tocht tegenkomen zijn goed uitgewerkt. Ik heb tot het einde genoten en ik ben benieuwd naar de rest van de reis, want ook dit deel heeft weer een open einde.
De kristallen tempel is een spannend, magisch en mooi vierde deel van Martha en William in Terra Fabula. Het avontuur van William en Martha gaat verder. Ze leren nieuwe spreuken, wezens, mysteries en ontdekken nieuwe stukken land. Ze maken een tocht die bomvol gevaren zit in de hoop hun moeder en Terra Fabula te redden.
De delen volgen elkaar op goede wijze op. Doordat het enige tijd geleden was dat ik genoot van deel drie duurde het wel weer even voordat ik goed en wel in de verhaallijn zat. Een kleine terugblik was in dit geval aan het begin van het boek wel fijn geweest. Het avontuur gaat verder waar het de vorige keer eindigde en Martha en William zijn vastbesloten hun zoektocht samen door te zetten.
Peter Dewillis heeft een fantasierijke, vlotte en levendige schrijfstijl. Hij weet Terra Fabula zo te beschrijven dat je je als lezer in deze magische wereld waant. Hij weet de omgeving en gebeurtenissen zo te beschrijven dat het geen afbreuk doet aan de kracht van de verhaallijn. Met sterke dialogen brengt hij het verhaal van Martha en William tot leven.
Ook in dit deel lezen we weer voor het grootste gedeelte de reis en het avontuur van Martha en William. Tussendoor wisselen we af en toe naar Het Boze en Helena, waarmee Peter Dewillis de spanning weet te verhogen. Het is weer een spannend avontuur, met nieuwe mysteries, raadsels, onthullingen en ontdekkingen. In dit deel weet Peter Dewillis voor mijn gevoel weer wat beter het avontuur en de actie in balans te brengen. Waardoor het verhaal heerlijk wisselt tussen vertraging en versnelling. Het is wederom een spannend avontuur door een nieuw, nog onbekend gebied. De magische wezens die Martha en William tijdens hun tocht tegenkomen zijn goed uitgewerkt. Ik heb tot het einde genoten en ik ben benieuwd naar de rest van de reis, want ook dit deel heeft weer een open einde.
De kristallen tempel is een spannend, magisch en mooi vierde deel van Martha en William in Terra Fabula. Het avontuur van William en Martha gaat verder. Ze leren nieuwe spreuken, wezens, mysteries en ontdekken nieuwe stukken land. Ze maken een tocht die bomvol gevaren zit in de hoop hun moeder en Terra Fabula te redden.
June 23, 2020
Het verhaal wordt iedere keer beter. Dit is het vierde boek in de serie, en het tweede van de tweede tweeluik (pfff.. teveel twee).
Terra Fabula zit gevangen in het Duister en de krachten van het Boze worden steeds sterker. De tweeling is op zoek naar de laatste 3 Giften, en worden daarin bij gestaan door diverse creaturen, zelfs een geest helpt hen). Een race tegen de klok ontstaat. Als de Bloedmaan vol is, zal het Boze overwinnen. Zijn ze nog op tijd om hun moeder te redden?
De boeken worden langzamerhand duister qua verhaal, maar zonder de doelgroep uit het oog te verliezen. De kinderen worden langzamerhand volwassen (William laat zijn snor staan, Martha raakt verliefd ).
Dit boek bevat de nodige spanning en duistere zaken. Gelukkig zijn de echt gevaarlijke spreuken al geneutraliseerd voor ze de lezer kwaad konden doen, toch ben ik bang dat er op een gegeven moment eentje tussen door slipt, zodat je opeens zin krijgt om je kamer op te ruimen, of je huiswerk te gaan maken.
Terra Fabula zit gevangen in het Duister en de krachten van het Boze worden steeds sterker. De tweeling is op zoek naar de laatste 3 Giften, en worden daarin bij gestaan door diverse creaturen, zelfs een geest helpt hen). Een race tegen de klok ontstaat. Als de Bloedmaan vol is, zal het Boze overwinnen. Zijn ze nog op tijd om hun moeder te redden?
De boeken worden langzamerhand duister qua verhaal, maar zonder de doelgroep uit het oog te verliezen. De kinderen worden langzamerhand volwassen (William laat zijn snor staan, Martha raakt verliefd ).
Dit boek bevat de nodige spanning en duistere zaken. Gelukkig zijn de echt gevaarlijke spreuken al geneutraliseerd voor ze de lezer kwaad konden doen, toch ben ik bang dat er op een gegeven moment eentje tussen door slipt, zodat je opeens zin krijgt om je kamer op te ruimen, of je huiswerk te gaan maken.
June 24, 2019
Er zijn boeken die hun lezers de nachtrust kosten, omdat ze echte pageturners zijn. En daar is ‘De kristallen tempel’ van Peter DeWillis (Peter van Roermund) een perfect voorbeeld van. Het is naast een geweldig boek over duisternis, liefde, gebondenheid, vriendschap en licht, het meest literaire boek van de serie.
Het boek heeft veertig korte hoofdstukken en een voorwoord. De spanningsboog in het verhaal is hoog en op de juiste wijze wordt er geswitcht tussen de verschillende situaties. Dit gevoel voor afwisseling en timing zorgt er voor dat de lezer niet anders kan dan doorlezen. Het verhaal wordt chronologisch verteld en verdient een compliment voor de meeslepende sprookjesachtige fantasie.
‘De kristallen tempel’ gaat over de vrijheid die vriendschap en liefde geven. Het geeft iemand de mogelijkheid om zijn of haar eigen unieke verhaal te vertellen en zichzelf te worden. Omdat dit thema gespiegeld wordt komt ook de tragische gevangenschap van het individu aan bod, die zichzelf niet kan zijn en gebonden wordt door blind idealisme. Door deze uitersten ontstaat er een complementair beeld van het onderwerp van het boek en is dit het meest literaire boek uit de Terra Fabula serie.
Dit gebruik van contrasten komt op verschillende manieren in het verhaal aan bod. Bijvoorbeeld bij de vogels in het verhaal. De overeenkomsten en de verschillen tussen de Dalvin en de Rafyn zijn steeds een creatieve verwijzing naar het thema.
Geesten komen ook veel voor het vierde deel van Terra Fabula. In de speculatieve literatuur verwijzen geesten vaak naar schuld. Maar de creativiteit van schrijver geeft hier een andere invulling aan, namelijk liefde. Verschillende spoken in het verhaal houden zoveel van hun nabestaanden, dat ze door hun aanwezigheid laten zien dat liefde sterker is dan de dood. Een van hen is mijn op een na favoriete personage, omdat zij alle eigenschappen heeft van een bedrieger en dan in de meest positieve zin van het woord. Zij is duister en toch licht, heeft geweldige humor en is ook tragisch. Samen met mijn favoriete personage (Osrick) heeft zij ondanks alle tegenstellingen een sterke wezenseenheid.
Het meest intrigerende en complexe personage is Osrick, de zoon van Griselda. De innerlijke strijd die hij voert is ontzettend zwaar en doet denken aan de woorden uit ‘The dark crystal’ van Brian Froud: ‘Wisdom and compassion have their roots in the same soil as violence and hate; the strong being allows them to fight within him…’ (p.91) Voor mij maakt dit het hem op een tragische wijze tot een sympathiek personage, ook al is hij verantwoordelijk voor verschrikkelijke dingen.
Het lukt de auteur om een diversiteit van verschillende geloofwaardige antagonisten in dit boek ten tonele te brengen. Daarvoor verdient hij een compliment. Het kenmerk dat hen verbindt is hun blinde idealisme en het totale gebrek aan verwondering. Ieder van hen blinkt daarnaast uit in een duistere eigenschap: geweld, machtswellust en twijfel zaaien.
Dus voor iedereen die een geweldige pageturner wil lezen over de epische strijd tussen licht en duisternis, over de kracht van vriendschap en liefde kan ik ‘De kristallen tempel’ van Peter van Roermund van harte aanraden. #dekristallentempel #petervanroermund #terrafabula #uitgeverijzilverbron
Read
August 23, 2025Ik ben vervloekt met het hebben van teveel hobby's en (zelfs nu) te weinig tijd. Ik lees te weinig en met te grote tussenpozen. Soms wist ik daardoor van sommige personages niet meer wie of wat ze precies zijn. Er zijn behoorlijk veel verschillende wezens en figuren. Hartstikke leuk maar het werd me nu een beetje teveel (dat klinkt dramatischer dan het is). Maar het verhaal is en blijft spannend en grappig, met weer een paar geniale vervloekingen om het nog iets uitdagender te maken. En ik ben dol op voetnoten. (Zeker als ze geroosterd en gezouten zijn. (Waar komt dat nou ineens vandaan?))
Ik kijk uit naar het volgende avontuur :)
Ik kijk uit naar het volgende avontuur :)
July 22, 2023
Een groot deel van mijn leeservaring wordt bepaald door de verwachtingen waarmee ik een boek oppak. Als ik verwacht het allerbeste tofste boek ter wereld in handen te hebben, is de kans groot dat een boek tegenvalt. Met lagere verwachtingen kan een boek alleen maar meevallen. Na het eerdere tweeluik in deze wereld, had ik wel een beeld van wat ik kon verwachten van dit boek en daardoor kon ik ook meer van dit recensie-exemplaar genieten.
In deze serie ligt de focus overduidelijk op het avontuur en het ontdekken van dit vreemde en fantastische koninkrijk. Dat betekent dat het plot en de emoties eigenlijk vooral een kapstok zijn om alle verschillende avonturen, het reizen en het ontdekken aan op te hangen. Onze karakters hebben een reden nodig om naar nieuwe plekken te reizen? Dan hebben we bij deze een aantal magische voorwerpen nodig om het kwaad te verslaan.
Over het algemeen zijn dat niet mijn soort boeken. Actie gaat bij mij het ene oog in en het andere uit en meestal dwaalt mijn brein af bij te lange beschrijvingen van gevechten. Dat was ook in dit boek af en toe het geval, maar omdat ik wist wat ik kon verwachten, kon ik wel enorm genieten van de verschillende wezens die we ontmoeten, van hoe uitgebreid en groots de wereld voelt, van alle magie en verrassingen onderweg.
Ik heb daarnaast ook genoten van de worsteling van Helen en de manier waarop haar verhaallijn is opgeschreven. Uiteraard had ik graag net wat meer emotie gehad, zodat ik haar pijn en verdriet en gevecht nog wat beter ging voelen, maar ik kon me ook zonder de beschrijvingen heel goed voorstellen hoe het voor haar moest voelen en daardoor kon ik toch wel goed met haar meeleven en ging ik steeds harder duimen dat alles goed zou komen.
Volgens mij staan ons nog meer ontdekkingen te wachten, dus ik kijk uit naar het volgende boek in de serie!
In deze serie ligt de focus overduidelijk op het avontuur en het ontdekken van dit vreemde en fantastische koninkrijk. Dat betekent dat het plot en de emoties eigenlijk vooral een kapstok zijn om alle verschillende avonturen, het reizen en het ontdekken aan op te hangen. Onze karakters hebben een reden nodig om naar nieuwe plekken te reizen? Dan hebben we bij deze een aantal magische voorwerpen nodig om het kwaad te verslaan.
Over het algemeen zijn dat niet mijn soort boeken. Actie gaat bij mij het ene oog in en het andere uit en meestal dwaalt mijn brein af bij te lange beschrijvingen van gevechten. Dat was ook in dit boek af en toe het geval, maar omdat ik wist wat ik kon verwachten, kon ik wel enorm genieten van de verschillende wezens die we ontmoeten, van hoe uitgebreid en groots de wereld voelt, van alle magie en verrassingen onderweg.
Ik heb daarnaast ook genoten van de worsteling van Helen en de manier waarop haar verhaallijn is opgeschreven. Uiteraard had ik graag net wat meer emotie gehad, zodat ik haar pijn en verdriet en gevecht nog wat beter ging voelen, maar ik kon me ook zonder de beschrijvingen heel goed voorstellen hoe het voor haar moest voelen en daardoor kon ik toch wel goed met haar meeleven en ging ik steeds harder duimen dat alles goed zou komen.
Volgens mij staan ons nog meer ontdekkingen te wachten, dus ik kijk uit naar het volgende boek in de serie!
August 11, 2019
Het was weer een geweldig boek om te lezen. Wanneer komt het volgende deel 😁
March 16, 2023
Zo fijn om Martha en William te zien opgroeien, volwassen worden. Dit vierde boek is nog net iets donkerder dan de vorige, toch opnieuw met de nodige dosis humor die we gewoon zijn. Zeer graag gelezen opnieuw.
August 8, 2021
Deze boekenserie wordt steeds beter en beter. En ik dacht dat het niet beter kon.
Dus op naar deel 5!!
Dus op naar deel 5!!
August 17, 2023
Nadat het derde deel in de serie van De boeken van Terra Fabula – De vervloekte orakelsteen in een cliffhanger is geëindigd, pakt Peter DeWillis in dit vierde deel De kristallen tempel de draad moeiteloos op. Voordat hij de lezers weer meeneemt op avontuur trakteert hij hen wederom op een grappig voorwoord. Zijn voorwoorden brengen je direct in de stemming om aan het boek te beginnen.
‘Voor jou liggen wellicht de meest duistere pagina’s uit de geschiedenis van Terra Fabula. Het is na alle meeslepende gebeurtenissen….een behoorlijk groot wonder dat je ze [red. de hoofdstukken] kunt lezen. Mogelijkerwijs had je nu een inktzwart boek in jouw handen gehad. Of een heel angstig, waarvan je de bladzijden met veel zwoegen en zweten moest openwrikken, omdat het zijn verhaal niet durfde te vertellen. En om nu een boek te gaan lezen met een breekijzer is wellicht ietwat overdreven’
Dit triggert onmiddellijk om het verhaal met leuk spannend ongeduld te gaan lezen. Welke magische spreuken ga je tegenkomen? Wat heeft het gezelschap allemaal meegemaakt?
Waar de schrijver in het vorige deel in het begin meer moeite leek te hebben om het verhaal vorm te geven c.q. op gang te brengen, heeft hij daar in dit deel geen moeite mee. De spanning en de vaart zitten er van meet af aan in. Peter DeWillis neemt je mee in de queeste van Martha en William om hun moeder te redden en hiermee ook het lot van Terra Fabula veilig te stellen. Het is letterlijk een race tegen de klok, want als de rode bloedmaan aan de hemel verschijnt dan zal letterlijk de hel los kunnen gaan barsten in het koninkrijk. Op leven en dood is dan niet alleen nog maar een uitspraak, maar een realiteit. Zal de duisternis, de dood als heerser uit de strijd komen, of zal het licht de duisternis kunnen verjagen en daarmee het leven laten zegevieren?
Met zijn beeldende manier van schrijven verblijf je haast zelf in de magische wereld van Terra Fabula. In De kristallen tempel zit heel veel actie. Meer dan in het vorige deel. Als lezer krijg je amper de tijd om op adem te komen. De magie vliegt je ook nu om de oren, maar de toverspreuken die in de boeken leken te leven, zijn minder nadrukkelijk aanwezig dan in de eerdere delen. De verhalen van Terra Fabula zijn niet alleen maar avontuur, spanning, fantasie en magie. Ook nu verwerkt Peter DeWillis maatschappelijke thema’s in zijn verhaal. Hij weet deze onderwerpen goed in de verhaallijn te verweven. Zaken als oorlog, leven en dood, maar ook hoeveel het hebben van een naam betekent.
Deze keer schoot na het lezen van de onderstaande passage de zin ‘A name is an I’ uit Victor Hugo’s Les Misérables (Pagina 868, Barnes & Noble Leatherbound edition – 2017 printed by Sterling Publishing Co., Inc.) door mijn hoofd.
‘Het was vreemd dat een naam zoveel betekenis kon geven, zonder dat William de kinderen kende’
Peter DeWillis is daarmee ook (licht) filosofisch bezig. Hij zet de lezer aan tot nadenken over diverse onderwerpen zonder dat dit ten koste gaat van de vaart in het verhaal. Het draagt ook bij aan de ontwikkeling van de hoofdpersonen. Martha en William worden beetje bij beetje volwassener. Hun karakters groeien letterlijk en figuurlijk. De auteur weet dit goed vorm te geven. Hij is in staat om het gevoelsleven, de angsten en de onzekerheden treffend neer te zetten. Sowieso is hij goed in beklemmende passages te schrijven. Of het nu gaat om actiepassages of het uitdrukking geven aan de innerlijke wereld van de personages.
Waar hij wat mij betreft wel meer mee worstelt is de overgang naar een volgende fase in de geschiedenis van het koninkrijk. In deel drie uit dit zich in de trage start van het boek en in dit vierde deel komt dat naar voren in de afhandeling van de plot. Het hoge tempo, de natuurlijke flow verdwijnt helaas aan het einde van De kristallen tempel. De opmaat naar het vijfde deel in de serie voelt geforceerder aan. De gevolgen van de gebeurtenissen worden een beetje te oppervlakkig afgehandeld. De impact op de levens van het gezelschap wordt onderbelicht. De laatste hoofdstukken zijn ook trager en langdradiger, wat een domper is op het geheel. Peter DeWillis eindigt het boek wel met een open einde die de nieuwsgierigheid aanwakkert, maar helaas is de weg ernaar toe in deze hoofdstukken wat saaier. Hierdoor krijgt De kristallen tempel van mij ‘slechts’ 3,5*
Genre: Fantasy jeugd
Uitgever: Zilverbron
ISBN: 9789463082662
Uitvoering: E-book
Publicatiedatum: 23 mei 2020
Dit recensie-exemplaar hebben wij ontvangen van uitgeverij Zilverbron in ruil voor deze eerlijke recensie.
‘Voor jou liggen wellicht de meest duistere pagina’s uit de geschiedenis van Terra Fabula. Het is na alle meeslepende gebeurtenissen….een behoorlijk groot wonder dat je ze [red. de hoofdstukken] kunt lezen. Mogelijkerwijs had je nu een inktzwart boek in jouw handen gehad. Of een heel angstig, waarvan je de bladzijden met veel zwoegen en zweten moest openwrikken, omdat het zijn verhaal niet durfde te vertellen. En om nu een boek te gaan lezen met een breekijzer is wellicht ietwat overdreven’
Dit triggert onmiddellijk om het verhaal met leuk spannend ongeduld te gaan lezen. Welke magische spreuken ga je tegenkomen? Wat heeft het gezelschap allemaal meegemaakt?
Waar de schrijver in het vorige deel in het begin meer moeite leek te hebben om het verhaal vorm te geven c.q. op gang te brengen, heeft hij daar in dit deel geen moeite mee. De spanning en de vaart zitten er van meet af aan in. Peter DeWillis neemt je mee in de queeste van Martha en William om hun moeder te redden en hiermee ook het lot van Terra Fabula veilig te stellen. Het is letterlijk een race tegen de klok, want als de rode bloedmaan aan de hemel verschijnt dan zal letterlijk de hel los kunnen gaan barsten in het koninkrijk. Op leven en dood is dan niet alleen nog maar een uitspraak, maar een realiteit. Zal de duisternis, de dood als heerser uit de strijd komen, of zal het licht de duisternis kunnen verjagen en daarmee het leven laten zegevieren?
Met zijn beeldende manier van schrijven verblijf je haast zelf in de magische wereld van Terra Fabula. In De kristallen tempel zit heel veel actie. Meer dan in het vorige deel. Als lezer krijg je amper de tijd om op adem te komen. De magie vliegt je ook nu om de oren, maar de toverspreuken die in de boeken leken te leven, zijn minder nadrukkelijk aanwezig dan in de eerdere delen. De verhalen van Terra Fabula zijn niet alleen maar avontuur, spanning, fantasie en magie. Ook nu verwerkt Peter DeWillis maatschappelijke thema’s in zijn verhaal. Hij weet deze onderwerpen goed in de verhaallijn te verweven. Zaken als oorlog, leven en dood, maar ook hoeveel het hebben van een naam betekent.
Deze keer schoot na het lezen van de onderstaande passage de zin ‘A name is an I’ uit Victor Hugo’s Les Misérables (Pagina 868, Barnes & Noble Leatherbound edition – 2017 printed by Sterling Publishing Co., Inc.) door mijn hoofd.
‘Het was vreemd dat een naam zoveel betekenis kon geven, zonder dat William de kinderen kende’
Peter DeWillis is daarmee ook (licht) filosofisch bezig. Hij zet de lezer aan tot nadenken over diverse onderwerpen zonder dat dit ten koste gaat van de vaart in het verhaal. Het draagt ook bij aan de ontwikkeling van de hoofdpersonen. Martha en William worden beetje bij beetje volwassener. Hun karakters groeien letterlijk en figuurlijk. De auteur weet dit goed vorm te geven. Hij is in staat om het gevoelsleven, de angsten en de onzekerheden treffend neer te zetten. Sowieso is hij goed in beklemmende passages te schrijven. Of het nu gaat om actiepassages of het uitdrukking geven aan de innerlijke wereld van de personages.
Waar hij wat mij betreft wel meer mee worstelt is de overgang naar een volgende fase in de geschiedenis van het koninkrijk. In deel drie uit dit zich in de trage start van het boek en in dit vierde deel komt dat naar voren in de afhandeling van de plot. Het hoge tempo, de natuurlijke flow verdwijnt helaas aan het einde van De kristallen tempel. De opmaat naar het vijfde deel in de serie voelt geforceerder aan. De gevolgen van de gebeurtenissen worden een beetje te oppervlakkig afgehandeld. De impact op de levens van het gezelschap wordt onderbelicht. De laatste hoofdstukken zijn ook trager en langdradiger, wat een domper is op het geheel. Peter DeWillis eindigt het boek wel met een open einde die de nieuwsgierigheid aanwakkert, maar helaas is de weg ernaar toe in deze hoofdstukken wat saaier. Hierdoor krijgt De kristallen tempel van mij ‘slechts’ 3,5*
Genre: Fantasy jeugd
Uitgever: Zilverbron
ISBN: 9789463082662
Uitvoering: E-book
Publicatiedatum: 23 mei 2020
Dit recensie-exemplaar hebben wij ontvangen van uitgeverij Zilverbron in ruil voor deze eerlijke recensie.
August 23, 2023
Deel drie, De vervloekte orakelsteen eindigde met een mooie cliffhanger, die naadloos overgaat In De kristallen tempel, alweer het vierde deel in de Terra Fabula serie van Peter DeWillis. Hierin leeft de auteur zich helemaal uit met de verdere avonturen op het magische Terra Fabula. Het boek staat in de categorie jeugd 10-12 jaar, maar is voor volwassenen erg leuk om te lezen, omdat Martha en William volwassen zijn geworden en liefde op de loer licht. Een triggerwaarschuwing voor geweld is wel op zijn plaats.
Wie de voorgaande delen gelezen heeft, weet dat DeWillis zijn lezers altijd trakteert op een humoristisch voorwoord met waarschuwingen voor zijn spreuken en vloeken doorheen het boek. Wat weet hij dit keer weer voor bijzonders te verzinnen met zijn grenzeloze fantasie?
De kristallen tempel is het meest duistere deel tot nu toe, want het Boze nadert en Terra Fabula is in het donker gehuld. De volkeren verschuilen zich en wachten af op de naderende dreiging. Martha en William gaan in het geheim op een queeste om hun moeder Helen te redden van Osrick, die haar in zijn macht heeft. Het is een reis tegen de klok, want als de bloedmaan opkomt, is Terra Fabula verloren. Maar eerst moeten ze nog drie verloren giften, instrumenten die de dood beheersen, opsporen om Osrick te kunnen trotseren. Deze zoektocht leidt hen naar bijzondere delen van Terra Fabula en weerstaan op hun reis vreemde gevaarlijke wezens als Talons, Zilla, Rafyn, Daemon en ondode vreemde vogels. Regelmatig ontstaat er een strijd, waaraan ze maar amper weten te ontsnappen, maar gelukkig hebben Martha en William hulp in de vorm van geest Malfina die af en toe een humoristische noot aan het verhaal weet te brengen.
Vanaf het begin zit er een hoog tempo in het verhaal dat vol actie, spanning en plotwendingen zit, en vliegen de magische spreuken de lezer om de oren. Dit zorgt ervoor dat we amper op adem kunnen komen. Af en toe is het erg veel, en het is zaak om de aandacht er goed bij te houden. Er gebeurt veel en William wordt steeds inventiever om aanvallers van het lijf te houden met zijn spreuken, die hij combineert met willekeurige andere. Hierdoor ontstaan soms hilarische taferelen, zoals Goblyns en Trollgûr, betovert door spreuken die elkaar te lijf gaan. En vlak Malfina niet uit, ze heeft een speciale interactie met William wat leidt tot leuke hilarische situaties en mooie dialogen. Zij is lekker direct, maakt botte opmerkingen en houdt van plagerijen. Door de beeldende, gedetailleerde schrijfwijze van DeWillis zien we dit voor ons en is het net of we er zelf bij zijn. Het is knap hoe hij dreiging en spanning afwisselt met vrolijke momenten in een gevecht tegen de klok.
Op een leuke manier weet DeWillis thema’s als oorlog, ontluikende gevoelens, leven en dood, verraad en de betekenis van een naam in het verhaal te verwerken. De karakters van Martha en William groeien elk deel een beetje en hun gevoelens komen goed naar voren. Hun angsten, twijfels, schuldgevoelens en onzekerheden zijn pakkend weergegeven. Het einde voelt een beetje afgeraffeld en niet helemaal uitgewerkt met trage hoofdstukken en een ietsje pietsie langdradige uitwerking.
En ook De kristallen tempel eindigt net als voorgaande delen met een mooie cliffhanger, en een nieuwe vijand opkomst met een zich steeds verder uitbreidende wereld.
Wie de voorgaande delen gelezen heeft, weet dat DeWillis zijn lezers altijd trakteert op een humoristisch voorwoord met waarschuwingen voor zijn spreuken en vloeken doorheen het boek. Wat weet hij dit keer weer voor bijzonders te verzinnen met zijn grenzeloze fantasie?
De kristallen tempel is het meest duistere deel tot nu toe, want het Boze nadert en Terra Fabula is in het donker gehuld. De volkeren verschuilen zich en wachten af op de naderende dreiging. Martha en William gaan in het geheim op een queeste om hun moeder Helen te redden van Osrick, die haar in zijn macht heeft. Het is een reis tegen de klok, want als de bloedmaan opkomt, is Terra Fabula verloren. Maar eerst moeten ze nog drie verloren giften, instrumenten die de dood beheersen, opsporen om Osrick te kunnen trotseren. Deze zoektocht leidt hen naar bijzondere delen van Terra Fabula en weerstaan op hun reis vreemde gevaarlijke wezens als Talons, Zilla, Rafyn, Daemon en ondode vreemde vogels. Regelmatig ontstaat er een strijd, waaraan ze maar amper weten te ontsnappen, maar gelukkig hebben Martha en William hulp in de vorm van geest Malfina die af en toe een humoristische noot aan het verhaal weet te brengen.
Vanaf het begin zit er een hoog tempo in het verhaal dat vol actie, spanning en plotwendingen zit, en vliegen de magische spreuken de lezer om de oren. Dit zorgt ervoor dat we amper op adem kunnen komen. Af en toe is het erg veel, en het is zaak om de aandacht er goed bij te houden. Er gebeurt veel en William wordt steeds inventiever om aanvallers van het lijf te houden met zijn spreuken, die hij combineert met willekeurige andere. Hierdoor ontstaan soms hilarische taferelen, zoals Goblyns en Trollgûr, betovert door spreuken die elkaar te lijf gaan. En vlak Malfina niet uit, ze heeft een speciale interactie met William wat leidt tot leuke hilarische situaties en mooie dialogen. Zij is lekker direct, maakt botte opmerkingen en houdt van plagerijen. Door de beeldende, gedetailleerde schrijfwijze van DeWillis zien we dit voor ons en is het net of we er zelf bij zijn. Het is knap hoe hij dreiging en spanning afwisselt met vrolijke momenten in een gevecht tegen de klok.
Op een leuke manier weet DeWillis thema’s als oorlog, ontluikende gevoelens, leven en dood, verraad en de betekenis van een naam in het verhaal te verwerken. De karakters van Martha en William groeien elk deel een beetje en hun gevoelens komen goed naar voren. Hun angsten, twijfels, schuldgevoelens en onzekerheden zijn pakkend weergegeven. Het einde voelt een beetje afgeraffeld en niet helemaal uitgewerkt met trage hoofdstukken en een ietsje pietsie langdradige uitwerking.
En ook De kristallen tempel eindigt net als voorgaande delen met een mooie cliffhanger, en een nieuwe vijand opkomst met een zich steeds verder uitbreidende wereld.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews