In Jongensdromen, het gouden seizoen van Ajax volgt verslaggever Willem Vissers van de Volkskrant de opkomst van het nieuwe Ajax op de voet. In het boek zijn de belangrijkste wedstrijdverslagen, reportages, interviews en columns chronologisch afgedrukt, waardoor een compleet beeld ontstaat van het verloop van het seizoen, het opportunisme en de euforie.
Uit het niets leek het te komen, het droomseizoen van Ajax. Even waande ik meer als in mijn tienerjaren. Euforisch, trots. Dagenlang kon ik de ban zijn van een voetbalwedstrijd. Hoopvol afwachtend van tevoren. Nagenietend achteraf. Glimlachend als ik terugdacht aan een aanval, een schijnbeweging of een doelpunt. Het sprookje duurde lang, net niet lang genoeg, want het smoorde op weg naar een gedroomde finale. Maar het was genoeg, genoeg om voor altijd te onthouden dat je mag blijven dromen, dat niets onmogelijk is.
Want hoe onmogelijk leek het een jaar eerder. Het mooie van deze verzameling van columns van Willem Vissers is dat je zijn columns in chronologische volgorde terugleest. Het is alsof je de reis herbeleeft. Aan het begin van het boek schrijft Vissers dan ook dat Ajax niet eens meer Europese middenmoot was. Matthijs de Ligt, een van de helden van het droomseizoen, was klaar met Ajax. Een paar maanden later al is het opeens een feest om naar Ajax te kijken. Vissers noteert dat het begrijpelijk is dat Frenkie de Jong is opgeroepen door Ronald Koeman. Een aantal maanden later schieten opeens superlatieven tekort. “Zijn lach en lef absorberen angst en terughoudendheid bij anderen.” Een transfer naar Barcelona is in de maak en De Jong is niet meer weg te denken is uit Oranje.
Naast De Jong worden ook de anderen genoemd: De Ligt, Mazraoui, Ziyech, Tadic, Blind. Vissers beschrijft ook de organisatorische koerswijziging: het doorbreken van het ingevoerde salarisplafond, het aantrekken van routiniers als Tadic en Blind. Ook de kracht van sociale media blijft niet onaangeroerd. Vissers roemt de filmpjes die voor en na de Champions League op sociale media worden geplaatst door Ajax. “Zij zijn de visualisatie va lef, van durven voetballen op zijn Nederlands, Van Bernabéu binnenvallen zonder te kloppen. Zulke filmpjes zijn de tastbare reflectie van de droom.”
Het boek is een verzameling momentopnames die met elkaar het seizoen weergeven. Soms valt Vissers in herhaling, omdat hij in zijn columns vaak en op verschillende momenten in het seizoen terug blijft komen op belangrijke beslissingen van de directie of om zijn lezers er opnieuw van bewust te maken waar Ajax eigenlijk vandaan is gekomen. Want als je het gevoel hebt dat je in een droom leeft is het noodzakelijk om jezelf en de mensen om je heen af en toe te laten beseffen in welke onwerkelijke werkelijkheid ze eigenlijk leven. Ook ik voelde de behoefte om steeds maar weer mijn euforie te delen, alsof ik het pas kon gaan geloven op het moment dat ik het er met anderen over kon hebben.
Over een tijdje zullen er boeken over dit droomseizoen verschijnen die iets meer op afstand staan, waar tijd overheen is gegaan en die de prestaties nog beter in historisch perspectief kunnen plaatsen. Dit is een ander boek, een boek dat veel dichter op de huid zit, dat geschreven is tijdens het seizoen. Vissers beseft dit terdege: “soms is over elke zin nagedacht, dan weer heeft de verzengende deadlinestress zijn werk gedaan”. Toch weet Vissers heel duidelijk wat dit Ajax teweeg heeft gebracht, ook in historische context. “Ajax opent met zijn aantrekkelijk voetbal zowel de poort naar de toekomst als de deur naar het verleden.” Heerlijk boek om bij na te genieten, om af en toe weer even open te slaan en om over een paar jaar weer eens even uit de kast te halen om weer eens terug te denken aan het Ajax dat me euforisch en trots maakte.
vooral leuk door de herinneringen die het oproept. het is alleen een bundel columns, geen samenhangend verhaal, en daardoor komen sommige dingen steeds terug. het zijn wel goed geschreven columns tho. (en nu mis ik matthijs en frenkie en hakim)
Het legendarische seizoen van Ajax in 2018/2019 verdient een beter boek dan dit. En dat zal er ook vast nog wel komen. Misschien wel door Willem Vissers zelf en dat zou ik toejuichen. Want als schrijver verheft Vissers sportjournalistiek naar een hoger niveau. Maar dat kan je elke week al lezen in de Volkskrant. Dit boek voegt daar letterlijk helemaal niets aan toe. Slechts een nietszeggende korte intro bij elk hoofdstukje is wat origineel is toegevoegd aan deze verzameling wedstrijdverslagen en collums van afgelopen seizoen. Ik had de inleiding misschien beter moeten lezen, dan was me deze teleurstelling bespaard gebleven. Maar zelfs dan vindt ik dat een paar toegevoegde, verbindende, terugkijkende, bespiegelende stukken niet te veel gevraagd. Zeker in de voetbalwereld, waar journalisten voetballers graag mogen aanvallen op hun financieel opportunisme is dit boekje een schandalige bevestiging dat zij ook niet vies zijn van ietwat makkelijke zelfverrijking. Op de vleugels van euforie waar ze zelf niet voor verantwoordelijk zijn.
Mooi om te lezen hoe Ajax vanuit teleurstellingen opklimt naar een groots elftal waarin jongensdromen uitkomen. Een mooie bundelingen van de verslagen van het afgelopen jaar. Zelf had ik wat meer gerekend op een 'menselijk' verslag. Hoe hebben deze jongens dit beleefd en zijn ze er met elkaar naar toegegroeid? Vandaar drie sterren. Maar dit komt wellicht door het verkeerde idee van ik over de insteek van het boek had.
Een geweldig seizoen, gevat in columns en interviews. Een goede schrijver, een emotionele 1-na-laatste zin: "intussen droom ik soms dat Nouri opstaat en dat hij ons allemaal vraagt om een partijtje mee te voetballen". Dat!