Ξερωντας πως προκειτε για παιδικο προεφηβικο βιβλιο, δε ζηταω πολλα. Ομως σε δυο περιπτωσεις υπηρχε ασκοπη επαναληψη πληροφοριων, λες και πρωτη φορα αναφεροταν. Επισης, οι ξαδερφες του Βιτοριο πχ, ειναι υπερβολικα μονοτονες και μονοδιαστατες. Το τελικο του σχεδιο δε βγαζει νοημα σε καποιο σημειο, αλλα ηταν πολυ κουλ.
Μου φανηκε περιεργο που συνεχεια του ελεγαν οτι μπορει να κανει ο,τι ηθελε αλλα παρολαυτα αυτα δε μπορουσε να μιλησει ελευθερα στους γονεις του και ειχε τον μεταφραστη απο πανω του.
Ακομα, ο Βιτοριο αλλαξε χαρακτηρα υπερβολικα γρηγορα, απο ανιδεος εγινε σκληρος και εδινε εντολες. Και ειχε μια τρελη αλαζονεια.
Παρολαυτα ηταν ενα διασκεδαστικο και ευχαριστο βιβλιο, αμα θες να περασεις λιγο την ωρα σου με κατι που θυμιζει ελληνικο καλοκαιρι με μαφιοζους.