Miquel Bulnes debuteerde in 2003 met de roman "Zorg", gevolgd door de romans "Lab" en "Attaque!", zich afspelend in ziekenhuizen, laboratoria en psychiatrische klinieken. In 2011 verscheen de "Het bloed in onze aderen", een oorlogs-roman-noir-politieke-horror-thriller gesitueerd in het Spanje van de jaren twintig.
Lijvig, maar knap in elkaar stekend werk dat vooral een avonturenroman is, in een historische setting. Bulnes weet een Tolstoïaanse hoeveelheid aan personages op te voeren - Spaans, Arabisch, aan het eind van de elfde eeuw, aan het begin van de twaalfde eeuw en alles daartussen - en dat zonder teveel verwarring te laten ontstaan. Sterk is het jarenlange archiefonderzoek dat hij heeft gedaan naar de Middeleeuwse wereld van het tussen christenen en islamieten verdeelde, Iberische schiereiland. De laatste alinea is, na bijna 700 pagina's lezen, van een grote en diepe schoonheid.
Deze buitengewoon boeiende roman over het Middeleeuwse Spanje heeft een heel nieuw hoofdstuk toegevoegd aan mijn kennis over de Europese geschiedenis. In de tijd waarin deze roman zich afspeelt (1082-1091), was het Iberische schiereiland verdeelt tussen koninkrijken, graafschappen en taifa’s. Taifa’s waren kleine moslimkoninkrijken die ontstonden nadat het kalifaat van Córdoba eerder die eeuw was ingestort. Bulnes heeft de onderlinge strijd tussen de verschillende machthebbers zeer goed onder woorden gebracht. Ik zou haast zeggen “in beeld gebracht”, omdat ik me de scenes levendig ging voorstellen tijdens het lezen. Hoofdpersonen zijn de neven Eloy en Carmelo die ten strijde trekken voor hun koning Alfonso VI van Léon-Castilië en Galicië. Jongens die te paard het avontuur opzoeken in de hoop zich op enig moment op te werken tot ridder. De neven raken elkaar uit het oog tijdens een aanval, waarna Eloy zich trouw blijft inzetten voor de Alfonso VI en Carmelo zijn vege lijf probeert te redden in gevangenschap van de Moorse heersers van Sevilla. Ik raad je aan het boek te lezen en je te laten meeslepen in deze geschiedenis. Prachtig!
Een boeiend stuk geschiedenis waar we weinig van weten + een mooi verhaal als rode draad doorheen het boek. Toch had ik moeite om er door te komen. Waar het aan ligt, weet ik niet zeker, te veel 'overbodige' personages misschien? Te weinig houvast om de historische feiten te onthouden?
Leestip van een collega klassieke talen. 600 blz. ging ik als ridder te paard door mijn geliefde Spanje ten tijde van de middeleeuwen. Van Compostela, Léon en Burgos via Toledo naar Sevilla, Cordoba en Granada. De barbaarse christenen uit Noord-Spanje leven op gespannen voet met de temperamentvolle mozaraben, Almodovaren en Sevillanen in Andalusië. Belastingfraude is van alle dag: in Sevilla smelten ze goudstukken om met goedkopere metalen om de bescherming door koning Alfonso te betalen. Het begin van veel bloederige taferelen. De tegenstellingen worden bekrachtigd door de bijbelse citaten en poëzie uit het zuiden die Bulnes door zijn vertelling weeft. Het literaire gehalte van deze historische roman is verder niet hoog, eerder droog. Maar de geschiedenis is interessant, dichtbij en herkenbaar in het nu.
Fantastisch boek met een prachtige beschrijving van de Spaanse geschiedenis van eind 11e begin 12e eeuw. Veel oog voor detail alsof je zelf even in de tijd kon stappen. Echt knap geschreven.
Maybe 4 stars is a bit generous, but I really enjoyed reading this book. It is about a period of European history I don't know much about. And although it obviously is a novel and not a non-fiction, I think you get a good insight in everyday life on both sides of the Reconquista line. The two nephews that get separated in the struggle and end up on different sides is a nice way to be give us some insight in both the Christian and the Islamic side of the wars. It also lets the writer come up with characters, both historic and imaginary to tell the tale. I struggled a bit with the transformation of Cayetano, who went from super evil to soft and caring, but that didn't really matter. The third thread in the story is the priest and the confession of Teresa. In the confession we hear part of the story that we already or later read about in the direct thread. I think this thread didn't add a whole lot to the story, it would have been much more powerful if we had read information that was missing from the direct story. I don't feel it added any new information. I guess the writer want to suggest that the priest might be Cayetano, but that doesn't make sense to me. Not only would he be almost as old as Teresa, but also it wouldn't make sense to confess to him what in part he already knew. The big secret in the convent wasn't such a big secret, I guessed it the first time it came up. Other than that a good read. If you like historic novels, or would like to learn more about the reconquista of Spain, do give it a go.
Las semanas pasadas leí la novela de Miquel Ekkelenkamp Bulnes, quien ha publicado bajo el nombre-de-pluma Miquel Bulnes la novela ‘La Reconquista’. Este libro trataba del período de la reconquista de los territorios españoles gobernados por los musulmanes por los reyes católicos de los reinos septentrionales de España - o sea desde el año 1082 hasta 1091, una época que coincidía con el reinado de Alfonso VI (1072-1109) de León (y más tarde de León y Castilla). El libro era un tocho de casi 800 páginas, lleno de información histórica y descripciones conmovedoras.
La novela contaba con dos cuentos. El primer trataba de dos primos, los caballeros llamados Eloy Peláez y Carmelo Peláez, ambos oriundos de Aguilar (un pueblo situado cerca de Burgos). Los dos fueron enviados a Sevilla para recaudar impuestos. No obstante, allí la situación se desbordó. Eloy huyó y Carmelo fue aprisionado. Carmelo tuvo que servir a un visir islámico, aprendió Árabe y se incorporó en las fuerzas armadas de Al Mutadid, el rey morisco de Sevilla. Eloy fue nombrado infanzón por Alfonso VI para la conquista de Toledo (1085). Coincidentemente se confrontaron los primos en la batalla de Badajoz (1086), Eloy como alférez en la armada del rey Alfonso. Los dos siguieron sus carreras militares dentro de campos diferentes, pero – a pesar de todo – al final se reencontraron. El otro cuento consistía en la historia de la vida de una mujer noble, presentada como una ‘confesión ultima’ al monje Pío en un monasterio apartado. Esta mujer resultó ser Teresa Osórez de Tuy, la esposa del rey católico García de Galicia (el hermano de Alfonso VI) pero más tarde la concubina del rey sevillano Al Mutadid. Como en una novela policiaca verdadera aquí había algunas preguntas apremiantes: ¿por qué se le pidió tomar la confesión de Teresa al monje Pío? y ¿por qué en un convento alejado?
El marco de los dos cuentos se constituía en las guerras y batallas, no sólo entre los reinos del norte de la península y los de Andalucía, sino también entre los reinos internos del norte y los del sur; en el sur estaban igualmente los Beréberes desde Marruecos. Por más que se pudiera pensar que se refería a guerras religiosas, la expansión geográfica del poder igualmente formaba un motivo decisivo. El autor concretizaba todo esto con consideraciones políticas desde ambos bandos y con descripciones extremadamente realistas de las batallas amargas y sangrientas. El período coincidía con la época en la que vivió el héroe español Rodrigo Díaz del Vivar (o sea El Cid) y ¿del cual no se había escrito un cantar de gesta? Aparte de esto, el escritor prestaba atención a las divisiones de la organización de la iglesia católica, entre el clérigo mundial bajo la jurisdicción del papa y las autónomas órdenes religiosas - especialmente los Clunicenzeres (una sección severa de los Benedictinos). Sus poderes estaban vinculados a los de los reyes. Como contrapeso de las explicaciones de las tensiones y luchas, grandes partes del libro estaban dedicadas a la descripción de la cultura abierta y refinada de los musulmanes en Andalucía, con atención al disfrute de las frutas, bebidas, jardines, vestidos, la arquitectura y ante todo la poesía, en contraste con la vida cruda y rectilínea de los nórdicos. En correspondencia con esto se podía encontrar muchísimos poemas árabes en la novela.
Como contenía muchas situaciones de suspense, el tamaño del libro no me representó un inconveniente. Aunque las descripciones estuvieron llenas hasta los topes con nombres - no todos de importancia para seguir la historia – el libro era extremadamente útil para adquirir conocimiento de una fase decisiva de la historia española. Gracias a todo esto me encantó leer la novela.
Een mooi gecomponeerd boek, met diverse verhaallijnen, diverse karakters en diverse plots (waarvan de meeste niet voorspelbaar zijn) alles dienstbaar aan de historische context waarbinnen het verhaal zich afspeelt.
In zijn roman laat Bulnes heel mooi zien hoe versplintert het krachtenveld op het Iberisch schiereiland toen was, wat meteen verklaard waarom de reconquista zo lang geduurd heeft. Mijn idee was dat de reconquista eenvoudigweg een strijd was tussen twee partijen, tussen christenen en islamieten of tussen westerlingen en Arabieren (Wel beschouwd: daar ga je al). Maar de Noord Afrikaanse Berbers (die ook een belangrijke rol speelden) waren geen Arabieren, werden door de 'echte' Arabieren ook niet zo gezien, nog zo gewaardeerd. En de westerlingen in het zuiden waren na verloop van tijd deels geïslamiseerd/bekeerd. Dan waren er nog christelijke westerlingen die onder Arabisch/islamitisch bestuur leefden en zoveel vrijheid en welvaart kenden dat zij niet zonder meer de strijd van de christelijke legers steunden. Daar bovenop zijn er nog de (toen veel belangrijker) familiebanden van de elites, waarbij diverse partijen over en weer bij elkaars (machtige) families in trouwde (en maatschappelijk/politieke belangen daarbij gewoon mee wogen). De situatie is dus helemaal niet eenvoudig maar juist zeer complex. Het is Bulnes' verdienste dit, langs de plots van de verhalen en de relaties van zijn karakters, duidelijk te maken.
De emoties van karakters worden zodanig geschetst dat je als lezer beter begrijpt hoe de wereldse en religieuze zaken ingrepen op het (dagelijks) leven. Dat mensen gewoon probeerden zich te handhaven, niet tot armoede te vervallen, een gezin te stichten en er misschien een beetje op vooruit gaan.
Bulnes biedt ook een kijkje in de hoge cultuur van de Arabieren, waarbij poëzie een belangrijke rol speelt. Hij baseert zich daarbij op echt bestaande lyriek uit die periode. Dat geeft een goed gedocumenteerde indruk, net zoals de stambomen vóór in het boek en de verklaring van de Arabische woorden en begrippen achter in het boek, evenals de vertaling van de Latijnse citaten, de personenlijst en het calendarium met de gebeurtenissen op het Iberische schiereiland.
Alles bij elkaar een geweldige historische roman, een boek dat weinig of niets onder doet voor een geschiedkundig werk.
Groots opgezette historische roman over een gedeelte van de reconquista (van 1081 tot 1092). Het gehele proces van de katholieke herovering van Spanje liep van de 8ste eeuw tot 1492. We volgen een groot aantal personages met 2 neven als centrale figuren. Een is in dienst van de koning van Léon-Castilië, de ander werkt zich na een gevangenneming op in dienst van het Islamitische koningshuis van Sevilla. We ervaren dat de sfeer in het Islamitische deel geleidelijk veranderd; de wellustige levensstijl van het koningshuis kan steeds meer rekenen op verzet van het volk en van een aantal imams. Ondertussen is het oude El-Andalus uiteengevallen in een tiental kleine Staten, taifa’s, die elkaar in vele oorlogen bestrijden en verzwakken. Ondertussen proberen het katholiek koningshuis van Castilië en de katholieke kerk, met de orde van Cluny als uitvalsbasis, tot eenheid te komen en delen van het zuiden te veroveren. Soms raak ik de veelheid van karakters een beetje de weg kwijt (al is een achterin het boek een handig overzicht van 3 pagina’s opgenomen), in het eerste driekwart van het boek is de spanning voelbaar aanwezig, in het laatste deel van het boek loopt die spanning een beetje weg en eindigt het boek met nog bijna 400 jaar reconquista te gaan… Toch heb ik het met veel plezier gelezen!
Te veel historie voor de romanliefhebber, te veel romantische fictie voor de geschiedenisfanaat. Gegeven deze onevenwichtigheid, wordt hier wel een fascinerend panorama neergezet van dit tijdperk, en dat met een bewonderenswaardige greep op de materie. Het boek is eigenlijk te overdadig en veelomvattend maar de knappe opbouw maakt veel goed. Scherp en treffend worden de complexe relaties en intriges tussen bevolkingsgroepen, heersers en religies beschreven. Ik heb ervan genoten, en vele beelden van het prachtige Andalusië kwamen weer boven tijdens het lezen van de beschrijvingen. Heerlijk vond ik de rol die de Arabische poëzie krijgt toebedeeld.
Een boek met een handleiding. Met een namenlijst van de personages, met een vertaallijst van de Latijnse teksten, met een woordenlijst van Arabische vertalingen en op de kaften kaarten van het oude Spanje. Een roman met handvaten is niet voordelig voor het lezen. Ik had het moeilijk om me “in te leven”. Gaandeweg slaagde de auteur er wel in de spanning op te bouwen en mijn nieuwsgierigheid te prikkelen.
Je leest het boek als een moderne film, met snel wisselende scènes. Het boek verrast door het geleidelijk naar convergeren van twee verhaallijnen: het verleden en het heden.
Ik twijfel tussen 3 of 4 sterren en kom uiteindelijk uit op 4. Het is knap geschreven, de manier waarop historische gebeurtenissen gecomponeerd zijn tot een verhaal. Er zitten redactioneel nog wel wat foutjes in waardoor ik soms de lijn in het verhaal even kwijt dreigde te raken. Knap hoe alledaagse personen en historische figuren samen komen in dit boek. De geschiedenis komt daarmee dichtbij. Dat is waarom het een boek is dat boven het gemiddelde uitstijgt.
Prima historische roman over Spanje even voor 1100. Verschillende facties christenen bevechten verschillende facties van islamieten. Intrige en oorlog alom, en een heel arsenaal aan personages (niet alleen hofhouding maar ook vechtende boeren en leerlooiers). Aan te raden om de bijna 700 pagina’s vrij snel te lezen, want (ondanks namenregister) is soms lastig te volgen wie wie is, zeker bij de Andalusische namen.
Prachtig boek. Hier moet een grote hoeveelheid onderzoek aan ten grondslag liggen. De alternerende verhaallijnen werkten goed, en ik ben er dol op als een boek kaarten, stambomen, personenregisters en tijdlijnen herbergt.
Het boek is continu spannend en nieuwe vragen blijven naar boven komen terwijl Middeleeuws Spanje zich om je heen ontwikkelt. Het is een van die boeken die je eigenlijk niet wil uitlezen omdat je dan afscheid moet nemen van een beleefwereld.
Ondanks de dikte van deze roman (683 blz.) komen de personages onvoldoende uit de verf. Dat de flaptekst spreekt over ‘onvergetelijke personages’ gaat mij dus te ver.
Het verhaal over de biecht loopt als een rode draad door het boek maar is minder verrassend dan je zou verwachten.
Een ware tour de force; Bulnes maakt het verhaal van de reconquista zeer invoelbaar, en weet er ook nog menselijke verhalen doorheen te vlechten. De weergave van de veldslagen en de politiek is zeer complex, maar dat was het natuurlijk ook.
Prachtige historische roman. Er wordt niet gekeken op een dode meer of minder. Ergens is dit een soort volwassen versie van Kruistocht in Spijkerbroek minus het tijdreizen. Of Game of Thrones minus de fantasie-elementen. Hoe dan ook een geweldig knap geschreven roman.
Uitstekend boek dat zich afspeelt in het Spanje van de middeleeuwen. Nogal veel personages (misschien zelfs te veel), maar de belangrijkste zijn heel goed uitgewerkt en slepen je mee in diverse verhaallijnen. Heel graag gelezen.
Interesting look at the period (11 century Spain); warring city states and growing influence of the church. Well research but poorly written in my view, ‘woolly’ writing and the story rarely comes to life.
Ik kwam net terug van twee weken Sevilla toen ik dit boek las. Het boek helpt bij het begrijpen van de historie van Spanje en de tegenstellingen in het land. Sevilla speelt een prominente rol in het boek. Een fantastische roman, je hoort het wapengekletter en voelt het harnas schuren.
Boeiende roman over Spanje in de middeleeuwen met de strijd tussen christenen en moslims. Interessante personages met veel dramatiek bevolken het verhaal. Op het einde valt alles op zijn plooi.
OK, mooi historisch verhaal en weer wat geleerd over de geschiedenis van Spanje. Maar van de 'misteriën' rond sommige hoofdpersonen had ik een wat spannender ontknoping verwacht...