رمان خهوزران که به زبان سنندجی نوشته شده است دومین رمان کردی نوشته سراجالدین بناگر است. این رمان که محوریت آن بر مسئله مرگ و اهمیت زندگی است در مدت زمانی کمتر از 24 ساعت در آبیدر میگذرد. طبیعت و اهمیت آن در داستان نقشی بسیار پر رنگ در جای جای داستان دارد. استفاده از کوه آبیدر که نمادی طبیعی و فرهنگی و از میراث فرهنگی مردم سنندج است تا دریا، بازه سگ فریدون، گیاهخواری سیران همه و همه باعث شده که طبیعت یکی از پررنگترین پی رنگهای این رمان باشد. نویسنده توانسته از این المانها در لایههای فرهنگی مردم این منطقه استفاده ببرد و به نوعی نیز فرهنگ و نوع معیشت و تفکر غالب مردم سنندج را به تصویر بکشد.