In zeventig jaar tijd verloren de bewoners van historisch Palestina de beschikking over veruit het grootste deel van hun land. Dit verlies en de wijze waarop het zich voltrok, had niet plaatsgevonden als Israël zich had gedragen in overeenstemming met het internationaal recht. Oud-premier Dries van Agt trekt zich het lot van het onderdrukte Palestijnse volk al lange tijd aan en vraagt in een indrukwekkend pleidooi nog eenmaal aandacht voor de flagrante schendingen van elementaire mensenrechten in de bezette gebieden. De staat Israël heeft volop recht van bestaan, in welzijn en in veiligheid, maar het land moet zich wel fatsoenlijk gedragen, jegens allen die er wonen en jegens zijn buren. De Palestijnse zaak mag niet worden "weggesmeten op de vuilnisbelt van de geschiedenis'.
Dutch christian democratic politician who was prime-minister from 1977-1982.
After his political career Dries van Agt served as Ambassador of the European Community to Japan from 1987 to 1990 and to the United States from 1990 to 1995. From 1995 to 1996, he was a Visiting Professor of International Relations at the University of Kyoto.
From 2006 and on he started to propagate the Palestinian cause.
Kort essay over Palestina uit 2019. Dries van Agt belicht meerdere thema’s en bepleit duidelijk de Palestijnse zaak. Ik meen dat het belangrijk is dat een politiek figuur uit Europa dit zo duidelijk doet. Zoals hij zelf zegt, als Nederlander, is Nederland er trots op dat het Internationaal gerechtshof in Den Haag staat maar wat betekent dat als landen die zichzelf voorwenden het internationaal humanitair recht te eerbiedigen, dienen en verdedigen, het nalaten passende (re)acties te maken op grove schendingen ervan door Israël.
Mooi, compact boekje dat een heel duidelijk beeld schept van het onrecht dat Palestina en het Palestijnse volk wordt aangedaan door de zionistische bezetting. Ideale inleiding voor mensen die meer willen weten over het conflict tussen de zionisten en Palestina in een beperkt aantal pagina's.
8/10 Dries van Agt is niet de eerste en zeker ook niet de laatste die schrijft over het Palestijns-Israëlisch conflict, maar doet dat wel kort en bondig en to the point. De Palestijnen verliezen steeds meer terrein, worden verdreven door Israël en onderdrukt, en de wereld stond erbij en keek ernaar. Politieke belangen die menselijke belangen overstijgen. En dan niet begrijpen waarom ze ginder het niet zo op de Westerlingen hebben.
Een indrukwekkend pleidooi waarin oud-premier van Nederland Dries van Agt aandacht vraagt voor het zwaar onderdrukte Palestijnse volk en de flagrante schendingen van mensenrechten door Israël en de steun, of toch gebrek aan afkeuring, van het Westen.
Dit dunne boekje (slechts 64 bladzijden) uit 2019 zou ik aan iedereen aanraden, zeker aan mensen die een soort spoedcursus over het bestaande conflict willen. Het is verdeeld in korte delen en de schrijver gebruikt klare taal. #freepalestine 🇵🇸
“There is no place for neutrality, because it favours the oppressors. Always”
Razend interessant boek. Dries beschrijft vanuit juridische invalshoek en vanuit de christelijke boodschap voor onvoorwaardelijke liefde het grote onrecht in Palestina. Hij schuwt niet om de belangrijkste mythes genadeloos bloot te leggen.
Allereerst, Israël een democratie noemen is lachwekkend, want a) het is een land dat lak heeft aan (internationaal) recht en b) het neemt talloze discriminerende wetten aan zoals “wet op de natiestaat” die de apartheidsstaat verder formaliseren en c) het is een staat die de “war on terrorism” bestrijdt door zelf terroristisch op te treden. Vergeet niet, terrorisme is het uitoefenen van geweld op burgers om politieke doeleinden.
Europa is een belangrijke rol weggelegd om dit conflict op te lossen. Middels de balfour-verklaring hebben wij de zionisten een staat toegezegd, zonder dit met de inheemse bevolking te bespreken. Nederland profileert zich graag als baken van recht en democratie, en heeft ook de eer om het internationaal gerechtshof en strafhof te mogen huisvesten. Echter blijven acties tegen Israël uit, hoogstens spreken we Israël streng toe. Israël en Europa hebben een innige band, deels cultureel, maar vooral economisch gunnen we Israël een uiterst gunstige handelspositie. Aan deze verdragen en associatieakkoorden stellen we voorwaarden, zoals het moeten naleven van gemeenschappelijke waarden op het gebied van recht en democratie. Maar in de praktijk handelen we hier dus totaal niet naar. De EU importeert meer uit de illegale Israëlische nederzettingen dan vanuit Palestijns gebied. Hoeveel keer meer? 100 keer zo veel per individuele kolonist.
Tot slot beargumenteert Dries dat het optreden van Israël de Palestijnse christelijke gemeenschap ernstig schaadt, want ook zij ervaren de bezetting en apartheid opgelegd door de zionisten. Desondanks mogen ze weinig steun van de christelijke partijen in Nederland verwachten.