داستان‌پرداز زندگی

by Tiziano Scarpa, اثمار موسوی‌نیا (Translator )

Pensieri, resoconti di cose viste e vissute, viaggi, ecc., mai più lunghi di mille caratteri ciascuno. Scavo negli accadimenti significativi per me, grandi o piccoli che siano, episodi contraddittori che mi hanno messo in difficoltà (con gli altri o con me stesso), incontri con capolavori dell'arte, escursioni in varie città. È un libro a favore dell'esperienza personale, in polemica con l'attualità a tutti i costi", o meglio con un certo tipo di attualità, è scritto contro un'idea falsa, riduttiva e totalitaria di 'realtà'. Qual è il nostro compito di scrittori, intellettuali, esseri umani? Il puro commento dei fatti presentati dai media? Quest'epoca ci invade dei suoi dispacci, ci chiede di focalizzare l'attenzione principalmente sulla sua agenda giornalistica, accettando le gerarchie di importanza degli accadimenti decise dai notiziari. Ma non siamo propaggini dei telegiornali e della stampa, non siamo solo telespettatori di guerre, gossip, sport. Questo piccolo libro mette in primo piano la vita che ci è dato esperire di persona, setaccia la nostra presenza passeggera su questo mondo per trattenerne i sassolini scabrosi e le piccole pepite che brillano".

160 pages, Unknown Binding

First published January 1, 2010

Reviews

[Ellie · Rating 4 out of 5]

داستان‌پرداز زندگی - تیتزیانو اسکارپا - نشر افسون خیال
کتاب با این مشخصات به فارسی ترجمه شده. راجع به این‌که چه امتیازی بهش بدم شک‌های زیادی داشتم و دلایلی هم براش دارم :
۱- کتاب ایده‌ی بسیار زیبایی داره. نوشته‌ی پشت جلد گویای اون هست. «امروز برای تو چه اتفاقی افتاده است؟ آیا اتفاق مهمی بوده است؟» بله! کتاب روزمره‌نویسی یک نویسنده رو نشون می‌ده. روزمره و نقطه نظرهای یک نویسنده‌ی ایتالیایی. برام جذاب بود چون خب من از حرف‌های ساده و متفاوت آدم‌ها در مورد روزهای عادی زندگی خوشم میاد.
۲- کتاب به چند بخش تقسیم شده به صورت کلی.«من، تو، او، ما، شما، آن‌ها» البته کیفیت و فرم خاطره‌نویسی‌ها تفاوتی نداره اما خب کانسپت‌ها به ضمیر مربوطشون ربط دارن. اما خب انتظار داشتم که کمی اختصاصی‌تر باشن با توجه به هر بخش.
۳- بعضی از خاطرات برام کمی دور از درک و فهم بود، چون اطلاعات ایتالیایی زیادی درگیرش بود. اما خب سردرآوردن از روزمره‌ی فردی با سن، جنسیت، فرهنگ و زبان متفاوت رو هم بهم هدیه می‌داد.
باید به طور کلی نقد کنم که کتاب بعضی وقت
ها من رو به وجد میاورد. بعضی کلمه‌ها، نقطه‌نظرها و دیدگاه‌ها بهم ایده می‌داد. تشویقم می‌کرد که من هم بنویسم. همین‌طور چیز مهمی رو پیش می‌کشید. چه چیزی ارزش نوشته شدن داره؟ فقط داستان؟ فقط موضوعی جذاب و شسته رفته یا فرم؟ باید بگم که برای من هیچ‌وقت این‌ شکلی نبوده. من دلم می‌خواد احساسات و افکار ساده و درونی آدم‌ها بدون زندانی شدن در محتوا و فرم رو بخونم. افکاری که بعضا خلاقانه و نو و زیباست.
پ.ن: البته ممکنه که فرد دیگری کتاب رو بخونه و هیچ ازش خوشش نیاد و این‌ها رو حس نکنه. قول نمی‌دم.

[Amirhossein Fazliani · Rating 4 out of 5]

كتاب يا شخصي كه حتي يگ نگاه و زاويه ديد به ادم ياد بده به نظرم رسالتشو انجام داده

[Masoud · Rating 1 out of 5]

کتاب در ایران با عنوان داستان پرداز زندگی و با ترجمه اثمار موسوی نیا و یکبار توسط نشر افسون خیال و بار دوم توسط نشر نیماژ چاپ شده، ایده اولیه کتاب یعنی نوشتن صرف از تجربه های شخصی برام جذاب بود ولی هرقدر بیشتر می خوندم این سوال پررنگ تر می شد که چرا نوشتن صرف از تجربه های روزانه و شخصی یک آدم دیگه مثلا در ایتالیا که هیچ عمقی هم نداره و دیدگاه تازه ای هم به من نمی ده باید برام جذاب باشه... البته به نظرم ترجمه نه چندان روان کتاب هم بی علت نبود.

[Maurizio Manco · Rating 4 out of 5]

"È strano come il deserto, la desolazione infuocata dal sole o ghiacciata, sia considerato il paesaggio più adatto al pensiero. Eppure il pensiero è tumulto interiore, è brusio. Il pensiero è popolazione della solitudine. Forse i deserti sono in empatia con il pensiero proprio perché sono sgombri, danno pochi appigli alla visione, costringono il pensiero alle sue responsabilità: non hai scuse, ciò che pensi non si deve a ciò che vedi, perché qui non sta accadendo nulla – sta accadendo soltanto ciò che pensi." (p. 36)

[Melissa Ranieri · Rating 1 out of 5]

Poche volte nella mia vita ho letto un libro tanto inutile, noioso, inconcludente.Sono 150 paginette in cui lui ti racconta cose banali che gli sono successe, per le prime decine dici vabbè, ma andrà a parare da qualche parte, e invece no.La banalità assoluta.Fa male pensare che hanno abbattuto degli alberi per stampare questa accozzaglia di stupidaggini.