Nadat Anna toevallig getuige is van de brutale aanval op een controversieel politicus, wordt ze meegesleurd in een koortsige queeste door Brussel. Een geheimzinnige kunstschat, die door de machtigste families van het land angstvallig wordt beschermd, staat op het spel.
Hoe is het koningshuis betrokken bij de grootste doofpotoperatie uit de Belgische kunstgeschiedenis? En wat was de rol van de enigmatische Prins Karel, die zijn broer Leopold na de oorlog moest opvolgen?
Een historische pageturner voor de liefhebbers van Dan Brown.
4,5/5* De zwarte koning begint met een terugkijk naar 31 mei, 1983. Op deze dag vertelt Graaf Karel van Vlaanderen op zijn doodsbed een geheim aan Koning Boudewijn.
'Niemand mag dit ooit te weten komen. Zelfs je vader is nooit op de hoogte geweest. Het spijt me dat het zo is gegaan. Maar het is nu eenmaal zo. Het was voor ieders bestwil.' Hij drukte het kistje in de handen van zijn neef. Hij begon te vertellen en langzaam groeide de verbazing op het gelaat van de vorst. De avond viel, terwijl de zee op de achtergrond verder en verder over het strand schuimde. De grijsaard vertelde alsof hij in de kolen van een haardvuur staarde. En alsof het weer de sfeer van het gesprek aanvoelde, brak buiten een hevige storm los...
Je begrijpt dat na deze ouverture ik niets anders meer wilde dan verder lezen in deze indrukwekkende thriller! Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/201...
85 jaar is het intussen geleden dat het paneel van De Rechtvaardige Rechters uit de Sint-Baafskathedraal werd ontvreemd. De spraakmakende diefstal leidde tot uiteenlopende complottheorieën en gecontesteerde beschuldigingen, maar tot op vandaag is het meest besproken onderdeel van Het Lam Gods nog steeds spoorloos.
In zijn debuut De Zwarte Koning werpt Michael Kestemont een nieuw fictioneel licht op het verdwenen paneel. Dat doet hij aan de hand van twee verhaallijnen. De ene verhaallijn situeert zich in het verleden en belicht voornamelijk de verwikkelingen met betrekking tot de koningskwestie, een donkere vlek in de Belgische geschiedenis. Leopold III besluit zich aan het begin van Wereldoorlog II als krijgsgevangene over te geven aan Hitler, maar wordt daarin niet gesteund door de Belgische regering. Die laatste besluit artikel 82 van de Grondwet in te roepen, omdat de koning volgens haar in de onmogelijkheid om te regeren verkeert. De ministerraad neemt daarop het takenpakket van de koning over tot de broer van Leopold III, prins Karel, als regent wordt aangesteld. De andere verhaallijn speelt zich af in het heden en heeft Anna, een jonge universiteitsdocente, als hoofdpersonage. Ze is toevallig in de buurt wanneer een aanslag wordt gepleegd op een bekend politicus. Net voor de hulpdiensten ter plaatse zijn, roept de stervende man haar hulp in en hij stuurt haar met een enigmatisch voorwerp op pad. Het luidt het begin in van enkele bloedstollende gebeurtenissen die haar via het ondergrondse Brussel tot in het hart van de koninklijke domeinen brengen.
De auteur laat zien dat hij zich minutieus heeft ingelezen in de geschiedenis van België en het Belgische koningshuis, om er vervolgens op een uiterst geloofwaardige wijze zijn eigen ding mee te doen. Zijn gefictionaliseerde vertellingen en kleine eigenzinnige loopjes met de waarheid zijn dan ook bijzonder levensecht en vallen in de smaak. Dat Kestemont zich in een toch wel complex aspect van de Belgische geschiedenis heeft verdiept, maakt wel dat hij af en toe behoorlijk veel achtergrondinformatie over de politieke en historische context in zijn boek heeft verwerkt om tot de essentie te komen. Dat kan lezers van vlakke thrillers misschien afschrikken, maar in De Zwarte Koning is de gedegen uitdieping van de verwikkelingen rond de koningskwestie zeker op zijn plaats. Dat Kestemont voor een dubbele verhaallijn kiest, komt de gebalanceerde inbedding van deze achtergrondinformatie bovendien ten goede: bepaalde zaken die eerst in de historische verhaallijn aan bod komen, worden bevestigd in de moderne verhaallijn en vice versa. Kestemont illustreert daarbij tegelijk zijn vaardigheid om verschillende perspectieven in te nemen en probleemloos van het ene naar het andere over te schakelen. Hoofdstuk na hoofdstuk creëert hij nieuwe spanningsbogen, iets wat voornamelijk pas bij ervaren thrillerauteurs voorkomt en niet bij debutanten zoals Kestemont. De lezer krijgt evenwel nergens het gevoel dat er buitensporige sprongen worden gemaakt om het plot tot een goed einde te brengen. Dat laatste komt mogelijks wat abrupt, maar misschien vormt het ook helemaal geen definitief einde en wordt Anna net zoals Dan Browns Robert Langdon de spilfiguur van een spannende reeks. De Zwarte Koning vormt in ieder geval de ideale start om een dergelijke reeks boeken uit te werken.
Verder heeft Kestemont een benijdenswaardig oog voor detail, zeker in zijn beschrijvingen van Brussel. Toch weet hij ook hier het evenwicht te bewaren en maakt hij zich nergens schuldig aan overdaad. Hij varieert probleemloos tussen sprankelende zinnen en kortaffe snerpende replieken, wat de geloofwaardigheid van zijn dialogen ondersteunt. Mooi is ook hoe Kestemont plotwendingen aan de hand van minuscule details weet aan te kondigen, zeker aan het einde van zijn boek.
In ieder geval heeft Kestemonts debuut veel meer om het lijf dan de zoveelste thriller in het dozijnen blik. De grondige thematische uitdieping van een prangend thema uit de Belgische geschiedenis in combinatie met een vlotte schrijfstijl en subtiele toespelingen zorgen ervoor dat De Zwarte Koning een bijzonder prettige leeservaring oplevert. Het is dan ook uitkijken naar meer werk van Kestemonts hand.
Anna loopt een beetje met haar ziel onder de arm door het centrum van Brussel, als zij ongewild getuige is van een schietpartij. Het slachtoffer blijkt een bekende politicus te zijn en vlak voordat hij sterft, vertrouwt hij Anna een voorwerp toe en de opdracht om deze bij een zekere Jef Janssens af te leveren. Vanaf dat moment raakt Anna in de ban van de zoektocht naar een kunstschat die met geheimen omhuld is en waar het Belgische koningshuis bij betrokken zou zijn geweest. Maar ze blijkt niet de enige die erachter wil komen waar de kunstschat zich bevindt. En zeker niet de enige die dat koste wat kost wil voorkomen.
Michael Kestemont is professor aan de Universiteit van Antwerpen en hoewel hij een ander vak doceert, geeft hij duidelijk blijk van interesse in- en kennis van de Belgische politieke geschiedenis. In De zwarte koning verweeft de auteur feiten met fictie tot een kleurrijke, informatieve thriller; alsof je aan de lippen hangt van een ervaren geschiedenisdocent. Voor een Nederlander die niet bekend is met de vaderlandse geschiedenis van België is het opletten geblazen, want de auteur gaat wel uit van enige aanwezige kennis hieromtrent. Er passeren ook behoorlijk veel namen de revue in deze thriller, die bijna allemaal een rol spelen. Af en toe moet je dan ook terugbladeren om weer even helder te hebben wie ze zijn en wat ze hebben gedaan.
Michael Kestemont heeft desondanks het talent om de grote hoeveelheid informatie die je moet onthouden op een boeiende manier te verwerken in een thriller, waarin verleden en heden worden afgewisseld. Zo worden de politieke kopstukken gevolgd in de periode rond de tweede wereldoorlog en gaan de hoofdstukken die zich in het heden afspelen vooral over de zoektocht van Anna en de gevaarlijke situaties waarin ze belandt. Als lezer krijg je hierdoor beetje bij beetje meer inzicht in hoe dingen gelopen zijn. Hoewel het verhaal best ingewikkeld in elkaar zit – het boek een paar dagen laten liggen is geen slim idee – schenkt de auteur veel aandacht aan zinsvorming, treffende beschrijvingen van de stad en realistische dialogen. Dat maakt het boek prettig leesbaar. Typisch Vlaamse woorden zoals “kasseien” en stukjes Franse tekst die regelmatig opduiken, geven De zwarte koning een eigen geluid.
De personages in het boek blijven vrij vlak. Er speelt een vage verhaallijn rond Anna, de relatie die ze had met ene Johannes en de in mysteries gehulde band met haar familie. Deze worden echter niet verder uitgediept en lijken meer als opvulling te dienen voor het echte verhaal: dat van de kunstschat. De vergelijking met Dan Brown, zoals op de achterflap wordt vermeld, kan ik wel enigszins begrijpen, maar dan moet je ook een sterk personage als professor Langdon neerzetten die het verhaal kan dragen. Die vind ik in Anna niet terug.
Al met al vind ik De zwarte koning een boek waar de haren op je armen niet van overeind zullen schieten, maar wat wel zeer boeiend geschreven is met een schat aan informatie. Een fijne leeservaring die nieuwsgierig maakt naar het volgende boek waar Michael Kestemont mee gaat komen. Daarom krijgt dit bijzondere boek 4 sterren.
'De zwarte koning' is een echte goodread, ik heb het echt in één ruk uitgelezen! Het is lekker spannende fictie, maar dan wel gebaseerd op een van de meest boeiende intriges van de Belgische geschiedenis. Het is zo'n zeldzaam 'Google-boek', waarin je als lezer uitgedaagd wordt om historische info snel even te verifiëren (serieus, ging dat toen zo?) of er meer over te lezen (Dju, nooit geweten, shame on me!). Mike Kestemont biedt op deze manier dus een extra leeservaring die een heerlijke meerwaarde geeft. Los van de gedurfde (want al veelbeschreven) maar zeer onderhoudende onderwerpkeuze, kent het boek prachtige beschrijvingen. Voor veel auteurs een valkuil, maar niet voor Kestemont die met vaardige hand op deze manier de nodige kleur weet toe te voegen. Omdat het boek in meerdere periodes speelt, is er niet echt een hoofdfiguur en derhalve vond ik vooral de schetsen over de Belgische regering in 1940 erg beklijvend. Je waant je bij de besprekingen! De spanning zit er voortdurend goed in en als lezer mag je lekker meepuzzelen aan het plot. Ook verrassende wendingen ontbreken niet en dat maakt het geheel een dijk van een thriller.
Het verhaal vliegt her en der uit de bocht. Feit en fictie worden krampachtig bij elkaar gehouden, als er nu iets meer fictie aan te pas was gekomen, werd het wellicht geloofwaardiger. Toch aardig om te lezen.