اگر گسست سینمای دههٔ ۱۹۶۰ از نظام استودیویی را با ظهور کوربه در نقاشی و اوج آن در امپرسیونیسم مقایسه کنیم، آنتونیونی جایگاهی نظیر سزان داشت که بینش او دربارهٔ فضا، اجسام و سطوح، انقلابی در دل یک انقلاب بود. حتی در زمان فیلم ماجرا نیز بسیاری آن را انقلابی در ساخت فیلم میدانستند