นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 5

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! #5

by Zhang Gou Luo Yue, 长沟落月, ฉางโกวลั่วเยวี่ย

ใน ‘น้องสาวขุนนางทรราช’ หลินหว่านเขียนเอาไว้ว่า...
โจวซื่อจะถูกหลี่หลิงหว่านพลั้งมือผลักตกน้ำตาย
หลี่เหวยหยวนจะเสียสติ พ่ายให้กับฉุนอวี๋ฉี
และหลี่หลิงหว่านต้องตายตกอย่างทรมาน

ในนิยายแม้ระหว่างทางหลายๆ เรื่องราวจะผันเปลี่ยน
แต่จุดจบของตัวละครหลายๆ ตัวที่เขียนไว้ก็ยังลงเอยในแบบเดิม
หลี่หลิงหว่านเริ่มคิดว่าแม้แต่ตนเองไม่แน่ก็คงต้องตายเช่นกัน
ทว่ามีอยู่คนหนึ่งที่นางปรารถนาให้จุดจบของเขาเปลี่ยนไป... หลี่เหวยหยวน

แต่จะทำเช่นไรดี ตอนนี้ไม่ว่านางขยับกายไปทางใดก็ไม่ต่างจากนกที่อยู่ในกรงของหลี่เหวยหยวน
มารดาเถอะ นี่เขากลัวนางมีคนอื่นอยู่ในสายตามากเพียงนี้เชียวหรือ
เกรงว่าหากนางตายไปจริง เขาคงนอนร่วมโลงและฝังไปพร้อมกับนางเป็นแน่!

Genres: China, Romance

408 pages

Published July 31, 2019

About the author

Associated Names:
* Zhang Gou Luo Yue (English)
* 长沟落月 (Chinese)
* ฉางโกวลั่วเยวี่ย (Thai)

Reviews

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

#นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน
#ฉางโกวลั่วเยวี่ย
.
ฮอตฮิตติดลมบนมากกก สำหรับนิยายเรื่องนี้ วันที่สั่งลำบากเลือดตาแทบกระเก็นรีเฟลชหน้าจอทุวิเพื่อเอาถุงผ้า จากคนทางบ้านที่เฝ้าซื้อบนเน็ต ในที่สุดอิชัเนก็ได้มาครอบครองจนได้ ฮิฮิฮิฮิ
สำหรับเรื่องนี้เราเริ่มอ่านหลังจากที่มีความเห็นหลากหลายกระแส
ดังนั้นเราเลยจะขอย่อยรีวิว /ซึ่งก็ไม่หน่อย ของเรื่องนี้อีกความเห็นหนึ่งค่ะ
.
นางเอกเรื่องนี้เป็นนักเขียนนิยายที่ทะลุเข้าไปนิยายที่ตัวเองเขียน
ทะลุไปอยู่ในร่างนางร้าย มีจุดจบไม่ดี แน่นอนสหาย นางต้องหาวิธีหนีเดธแฟล็ก จากความตายโดยหลี่เหวยหยวน ลูกพี่ลูกน้องชายตัวประกอบอันดับ2ของเรื่องนี้
นอ.คือผู้เขียนเอง ถือเสมือนตัวเองเป็นผู้สร้าง คิดว่าตัวเองควบคุมได้ แต่เอาเข้าจริงเมื่อทะลุเข้าไปพบเจอแล้วนั้น ปรากฏความจริงใหญ่โตเลยคือ #นางเขียนให้ตัวละครมีความฉลาดกว่านางเชี่ยๆ
ดังนั้น ถามว่าใครกากกกสุดในนิยาย นั่นคือนางเองแหละ!! #หลินหว่าน #หลี่หลิงหว่าน นั่นเอง!!
.
เหมือนการมารับเคราะห์กรรมและขัดเกลาตัวนางเอก …จากการที่เขียนนิยายเอามันส์ ใส่ไม่ยั้ง นางต้องมารับมือกับตัวละครที่นางเขียนให้เขามีชีวิตอันโหดร้ายทารุณ ไม่มีแม้แต่ใครเข้าใจเขาสักนิด อย่าง #หลี่เหวยหยวน ลูกพี่ลูกน้องชายของนาง ทำให้นางคิดใช้วิธีแย่งชิงบทแสงสว่างหนึ่งเดียวในใจของนอ.ในอนาคตมาใช้กับพระร้าย เปลี่ยนพระร้ายให้ไม่ฆ่าตัวเองในอนาคต โดยที่นางก็ทำไปโดยเพราะกลัวตาย
แต่พี่ชายกลับมองออกทุกอย่าง 555 แต่ก็เลือกที่จะให้นางเข้ามาเป็นที่สุดของชีวิตเขา หวงมาก!!
.
ตัวนิยายที่นอ.เขียนไว้ดั้งเดิมเนี่ย มันก็เป็นพวกนิยายรักๆ อยู่แล้ว ไม่เน้นอะไรทั้งสิ้น
ดังนั้นเนื้อเรื่องก็ไม่ได้เข้มข้นในด้านอื่นๆ แต่มันจะเข้มข้นด้านรัก ๆ แทบจะแย่งอีน้องกันตาย หลายๆคนหันเหจากการ มองนอ.ตัวจริงของเรื่อง มาเป็นอีน้อง อดีตนางร้ายแทน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมหลายคนถึงปักใจอยู่กับหว่านวาน
เพราะอีพี่ค่ะ เพราะอีพี่ปล่อยออร่าหวงน้องออกมารุนแรวงง จนคนอื่นมีความรู้สึกอยากแย่งชิงอีน้อง +กับอีน้องมีความกากก เบๆ ใสซื่อ น่ารัก อัลติความคิวท์++ ชิบหาย ใครจะไม่อยากได้บ้างอะ
เนื้อเรื่องเลยเกิดเป็นสงครามการแย่งอีน้อง กับการที่อีพี่ที่จิตใจดั้งเดิมบิดเบี้ยวไปนานแล้วยอมลงให้อีน้องคนเดียว อยากมีกำลัง อยากเป็นใหญ่เพื่อที่จะปกป้องอีน้อง ไม่ให้อีน้องต้องก้มหัวให้ใครเพื่อเขาอีกก… แต่เพราะความที่อีน้องก็มีความลับ อีพี่ก็มีนิสัยพูดน้อย แต่หวงแหน และเลือดเย็นแรงมากก ทำให้ทั้งสองเหมือนมีหมอกกลางกั้น แม้จะรักแต่ก็เหนื่อยเพราะเหมือนอยู่ในกรง แม้จะทะนุถนอมปานแก้วใจ แทบจะควักใจออกมาให้แต่เธอก็ยังเย็นชาใส่
.
สำหรับเราถึงอีพี่จะจิตมากก ยันเดเระเชี้ยๆ อำมหิตมาก แต่ก็รักนางเอกมากกกจริงๆ
ถ้าอ่านชีวิตของอีพี่ทั้งหมด อีพี่ไม่มีใครเลยจริง นอกจากอีน้อง ผูกพันกับอีน้อง ยอมลงให้อีน้องทุกอย่าง แค่เห็นน้ำตาอีน้องก็แทบจะขาดใจแล้ว ไม่เคยบังคับอีน้องอะไรสำเร็จสักอย่าง อย่างเดียวที่ทำได้ในตอนหลังคือ แค่ไม่ให้อีน้องออกไปข้างนอกเท่านั้น//ก็ไม่เท่านั้นนาา เรียกว่ากักขังได้อยู่ ถถถถ
โดยคาแรคเตอร์แล้ว พี่ชายคือตัวร้าย ไม่ใช่พระเอกแต่อย่างใดเลยทั้งสิ้น ดังนั้นการที่เขาจะสั่งฆ่าใครไม่ต้องมาถามหาถึงมโนธรรมกับพี่แก เพราะมโนเดียวของพี่ชายคืออีน้อง ซึ่งความจริงการที่มีอีน้องมาอยู่เนี่ยก็ดึงอีพี่ไว้มากๆแล้ว ไม่เป็นไปตามนิยายดั้งเดิมแผ่นดินนองด้วยเลือด
แล้วสำหรับหลากหลายตัวละคร กับคำพูดที่ว่า “บางคนที่เคยทำร้ายเรา ต่อไปย่อมเป็นไปตามกรรม จุดจบไม่ดี” แต่ตัวอีพี่ที่ถูกกระทำ มีใครมาสงสารบ้าง ดังนั้นตอนหลังที่เกิดเหตุการณ์หลายอย่างกับตระกูลหลี่ ถึงจะเกี่ยวกับอีพี่ แต่ถ้าคนเหล่านั้นไม่ทำตัวเอง ก็จะไม่มีจุดจบแบบที่เป็นอยู่
.
สำหรับพระรอง #ฉุนอวี๋ฉี… ส่วนตัวเราอ่านจบไม่ชอบฮี555 จะบอกว่าลำเอียงเข้าข้างอีพี่ไปหมดก็ถูก แต่ส่วนหนึ่งเพราะ ฉากหน้าความอ่อนโยนของพระรอง แต่ภายในของฮีนั้น สำหรับเราฮีเหมือนหลี่ซิวป๋อ พ่อของอีน้องมากก อึ้งมากกๆกับวิธีการฉวยโอกาสหมั้นกับอีน้อง ทุเรศจนถึงจบเราก็อภัยไม่ลง และความดันทุรังหลายอย่างจนสุดท้ายไปสู่ตอนจบเช่นนั้น
.
การผูกปมช่วงท้ายของนิยาย เอาจริงเราโอเคมาก ทำให้ทุกอย่างกระจ่างไม่มีความลับต่อกันอีก แม้เนื้อเรื่องจะเน้นแค่รักๆ แต่มันก็เป็นรักแท้ของคนที่ชีวิตมืดมนมาตลอดอย่างพระร้าย นี่เสียน้ำตาให้พี่ชายหนักมากก ตั้งแต่แรกที่พูดถึงความยากลำบากตั้งเด็ก ไปจนถึงตอนที่ขาดอีน้องไป ความคิดของอีพี่แต่ละอย่าลุ่มลึกจนคนปกติอาจคิดไม่ถึง แต่โคตรจะซึ้งจริงๆ
.
สรุปแล้วเรื่องนี้เราชอบมากๆๆๆๆ แต่อาจไม่เหมาะสำหรับคนชอบนางเอกเก่งๆ เพราะเรื่องนี้นอ.เป็นสาวสดใส ที่ถึงแม้จะมีกลอุบายเต็มท้อง แต่ดันใช้ได้ไม่เนียนเลยซักอย่าง เป็นคนปกติทั่วไปที่ก็เรียกไม่ได้ว่ากากในโลกปัจจุบัน แต่ดันกากกมากในนิยาย ต้องการหนีความตายและมีที่พึ่งในอนาคตอันโหดร้ายซึ่งนางเขียนไว้เอง และนางก็ทำได้ค่ะ นางตกพระร้ายได้+1ea แลกกับทั้งชีวิตของนาง555555555
.
.
11.08.19
Wduffsnk

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

13/09/20
แจ่มได้ลขนิยายอีกเรื่องของนักเขียนคนนี้มากำลังจะขายปลายเดือน เลยเอาพี่ชายมารีรีด ตัวอย่างนิยายน่าสนใจมาก ลงแดงสุด พออ่านไปเรื่อยๆ เริ่มลังเล5555 ก็มันเป็นแนวแก้แค้นอะ ซึ่งแนวนี้ที่เคยอ่านแผ่วปลายมาก แถมนิยายเรื่องนี้ก็แผ่วปลายอีก ที่ยังรับได้เพราะชอบพระเอก5555555 แต่เรื่องไม่ขอมีสามีสกุลหลี่แต่งหลังเรื่องนี้ ชื่อตัวละครค่อนข้างซ้ำ นิสัยเมียน้อยพ่อนางเอกคราวนี้คือร้ายเต็มพิกัดไม่เหมือนกับเรื่องนี้ที่ฉลาดแล้วก็ไม่เห็นหัวผชแบบพ่อนางเอก แต่ถ้าแก้แค้นได้ไม่สะใจ ตัวร้ายที่ปูมาว่าร้ายแน่ๆ แต่ง่อยรับประทานแบบผลาญหรือชะตาแค้นลิขิตรักคงเซ็งงองูล้านแปด เห็นว่ามีเรื่องที่นางเอกหลุดเข้าไปนิยายเพื่อน อยากอ่านแบบนี้มากกว่า ไม่ชอบตอนจบที่พระนางพากันไปเป็นฮองเฮาฮ่องเต้ด้วย เซ็ง แต่ก็จะอ่านแหละ


***********************************



โหมดบ่น

เราอ่านรีวิวจากจีน ยุให้เพื่อนอ่านแล้วมาสปอยจนเขาบอกว่า พอละ เดาได้ว่าเนื้อเรื่องเป็นยังไง จากรีวิวนั้นก็บอกแล้วว่าเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีข้อให้ติ แต่เนื้อเรื่องก็สนุกอยู่ นักเขียนที่เขียนให้ตัวละครฉลาดแต่อีคิวตัวเองดันตามไม่ทัน อ่านได้เรื่อยๆ มีส่วนให้น้ำตาไหลสองสามหยด 555 เพียงแต่ก่อนนิยายวางขายและหลังจากอ่านจบเล่มสองจนตามไปอ่านบททดลองเราลงแดงหนักมาก พอมีโอกาสเลยไปแจมคลับแต่เช้าเพื่อการนี้ ปสกครั้งแรกเลยนะ��นี่ย

ตอนอ่านเราคิดมาก เราสงสัยไปหมดพออ่านจบแล้วก็ได้ข้อสรุปที่ว่านักเขียนมือใหม่ อะไรๆไม่ชัดเจนมีช่องโหว่เยอะ
เราแค่รู้สึกว่าน่าจะแต่งให้หลินหว่านอายุมากกว่านี้ แล้วเราก็พยายามรีบอ่านเพราะอยากรู้จุดจบของคุณชายเหลียงเฟยอวี้ แต่บอกผ่านๆ ซะงั้น เซี่ยอวิ้นที่เราอยากให้นางโชว์อะไรๆ ก็ไม่มีก็แล้วไปเถอะ เรื่องนี้ไม่สงสารพระรองนะ เพราะนางเจอนางเอกไม่กี่ครั้งอยู่ๆ ก็มายึดมั่นอยากได้นางเอก ผู้หญิงคนอื่นนางก็ไม่ชายตาแลเลยสงสารไม่ลงน่ะ

แต่มาคิดอีกที ฉุนอวี๋ฉีไม่ใช่พระรองหรอก เป็นส่วนเกินต่างหาก

มาคู่พระนางหวานกันจนคนโสดอย่างเราอิจฉา ก็นี่มันนิยายนี่นะอะไรก็ดี๊ดี หันมามองตัวเองที่หาเงินลำบ๊ากลำบาก
ฉากที่ควจะมีก็เหมือนหายๆไป ถามเพื่อนนางบอกน่าจะไม่มีเพราะจีนเข้มงวด อยากจะจ่ายตังค์ค่าตอนไปค้นจริงๆเลยว่าโดนใครตัดออกไปหรือนักเขียนไม่ได้เขียนแต่แรก [สรุป นขตัดฉากนั้นเองเสียจัยจัง]

ถึงแม้หลี่เหวยเหลียงจะไม่จิตเท่าหรงจื่อ จะว่าซูก็ได้เพราะพอมีนิ้วทองคำเป็นสำนักนั้นก็เหมือนเสกเมฆได้ละ แต่ฮีน่าสงสาร ต้องโดดเดี่ยวโดนทำร้ายขนาดไหน แค่นางเอกมาทำดีด้วยถึงแม้ว่ามีเจตนาแอบแฝงพระเอกก็ฮุบเอาไว้ไม่ยอมเสียไป แถมยังขี้ระแวงขี้น้อยใจกลัวว่าที่นางเอกเลือกตัวเองเพราะความสงสารแต่กลับชอบฉุนอวี๋จากใจจริง 55

พ้อยต์หลักของเรื่องคือการที่นักเขียนชอบเขียนตัวประกอบทิ้งขว้าง สร้างชะตาชีวิตโหดร้ายให้คนอื่นแถมไม่ตายดีอีกเพื่อเป็นบันไดให้พระนางเหยียบ ลองตัวเองมาเจอชะตากรรมแบบนี้บ้างจะชอบรึเปล่า แต่สุดท้ายนิยายเรื่องนี้ก็ค่อนข้างจะทิ้งขว้างตปกเหมือนกันนั่นแหละ

เพราะหรงจื่อไม่ได้น่าสงสารแต่น่าหมั่นไส้ สุดท้ายเรื่องนี้ก็ยังโค่นหงส์ขังรักไม่ได้ เสียจัย

สุดท้ายนิยายจะดีไม่ดีสนุกไม่สนุกต้องอ่านเองค่ะ รีวิวเอาไว้เก็บตกได้แต่ไม่อยากให้มองว่าพอเขาว่าไม่ดีแล้วเราตั้งการ์ดว่าไม่ดีตาม นิยายเรื่องนี้ไม่ได้สมบูรณ์ร้อยแต่ระหว่างทางได้มีลุ้น ได้เอ็นดูพระเอก ได้สงสารพระเอก ก็คุ้มอยู่นะ 55555

ขอบคุณพี่สาวที่สนับสนุนค่านิยายเรื่องนี้ ><
******************************************

[Ning · Rating 3 out of 5]

อันนี้ต้องสารภาพว่าอ่านชุดนี้เพราะกระแส .. กระแสดีมาก พี่ชาย มีแต่คนกรีดร้อง

แต่พอได้มาลองเองก็คือ มันไม่ใช่ทาง
ถามว่าเรื่องราวสนุกมั้ย มันสนุกดีนะคะ เส้นเรื่องคือโอเคเลย
มาเข้าตัวละครรอง 2-3 แล้วจับมาเป็นตัวหลัก
เรื่องราวที่ในเรื่องมักทิ้งขว้าง หรือ กล่าวลอย ๆ
พอมาเป็นเรื่องหลัก ก็เลยมีรายละเอียดโน่น นี่ ที่ผู้เขียนมักลืม
ตรงจุดนี้ คือน่าสนใจมาก

แต่ที่ว่า มันไม่ใช่แนว เพราะ หลัก ๆ ของเรื่องก็คือ การแอ๊วกันไป แอ๊วกันมา
เนื้อเรื่องจริง ๆ แทบไม่มี พี่ชายหวง น้องสาวอ้อน พระรองประสาท ตัวร้ายโง่ วนไป
ถ้าทำให้ได้อยู่ใน 2 - 2 เล่มครึ่ง นี่น่าจะโอเคอยู่

อันนี้คือวนเยอะไป มันเลยมีความน่าเบื่ออยู่พอประมาณเลยทีเดียว
สรุปก็คือ อ่านได้เรื่อย ๆ ปนเบื่อ ๆ ค่ะ

[Curio Pun · Rating 5 out of 5]

ที่เสียดายที่สุดคือมันแผ่วปลาย
ดาวเนี่ย ให้ตามความรู้สึก
สำหรับเรา เราชอบเราให้ห้าดาว

จบดี
แต่คิดว่าเร่งเข้าตอนจบแบบรวบรัดไปหน่อย
อะไรที่น่าจะมีรายละเอียดดันปล่อยผ่าน
มีหลายตัวละครที่คิดว่าน่าสนใจ เราอยากรู้เรื่องของเขาสักหน่อยแต่ดันไม่พูดถึง อย่างน้อยมาเป็นตอนพิเศษก็ยังดี

ต่อเนื่องมาจากเล่มที่แล้วคือ พระเอกขึ้นมาเป็นคนมีอานาจสูงสุดในบ้านแล้ว
จัดการเรื่องในบ้าน แก้เค้นคนนั้นคนนี้ให้นางเอก แล้วขังนางเอกไว้ในเรือน

นางเอกรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนกในกรง ได้รับความรัก ได้รับการดูแลอย่างดี แต่ไม่มีอิสระ
จริงๆ แล้วพระเอกเก็บนางเอกไว้ในบ้านเพราะเขาปะติดปะต่อเรื่องได้ว่านางเอกรู้อนาคต
อะไรที่นางเอกเคยพูดถึงมานี่เป็นจริงตลอด แล้วนางเอกก็พูดประมาณว่าตัวเองจะตาย
พระเอกไม่อยากให้างเอกตายเลยพยายามให้นางอยู่ในที่ปลอดภัย
นางเอกก็คิดว่าพระเอกนี่ยึดติดเกินเยียวยา
แล้วก็เข้าใจไม่ตรงกัน ต่างฝ่ายต่างมโน อีพี่ชายขี้มโน นางเอกก็ขี้มโน โว้ยยยย

แล้วก็ลำไยคุณชายฉุนอวี๋
คือตอนโผลมาแรกๆ เอ็นดูปนๆ กับลำไย
แต่มาช่วงหลังๆ ดีกรีความลำไยมากกว่าแล้ว
นิสัยแบบนี้อยู่ในเรื่องอื่นเป็นพระเอกได้นะ ด้านนอกใสๆ ด้านในร้ายๆ หน้าด้านหน้าทน คนปฏิเสธก็ไม่ฟัง อยากได้อะไรต้องได้งี้
แต่นางเอกรักพระเอกไปแล้ว ต่อให้ใครมาดีด้วยก็ไม่ได้รู้สึกดี
ยิ่งมาตามตื้อ มารวบรัดมัดมือหมั้นหมายจะแต่งเขาให้ได้โดยไม่ถามความเห็นนี่ นอกจากจะไม่ชอบแล้วยังเอือมระอา

แล้วนางก็มองขาดมาก รู้ว่าเปลือกนอกเหมือนจะอ่อนโยนกว่า แต่เนื้อในก็มีความ possessive สูงเหมือนกัน
ถ้าเลือกได้ เลือกแต่งกะพี่ชายดีกว่า5555

พอมาถึงจุดปะทะ สองหนุ่มแย่งสาว แย่งไปแย่งมานางเอกโดนลูกหลงตาย วิญญาณเด้งกลับไปโลกเดิม
พระเอกกับพระรองเลยได้รุ้ว่าจริงๆแล้วโลกนี้เป็นโลกที่นางเอกสร้างขึ้น นางเอกกลับโลกตัวเองไปแล้ว
พระเอกก็ไปข่มขู่พระให้เรียกนางเอกกลับมา แล้วก็เรียกได้จริงๆด้วย
นางเอกกลับไปโลกเดิม 7 วัน แต่เวลาในโลกพระเอกผ่านไป 7 ปี
มาคราวนี้ไม่ได้มาอยุ่ในร่างคนอื่น นางเอาร่างจริงตัวเองมาเลยจ้า

พอมาปุ๊บ สองหนุ่มก็แย่งกันอีกครั้ง แต่ยังไงพระเอกก็เทพทรูได้นางเอกมาครองอยู่ดี


เราชอบที่เคนแต่งไม่ได้เปลี่ยนพระเอกให้เป็นคนดี
เพราะถึงยังไงเขาบิดเบี้ยวขนาดนั้น เขาเป็นคนดีไม่ได้หรอก ถ้าแต่งว่าเขาเปลี่ยนไปเราจะไม่เชื่อ
เขายังคงเป็นขาโหดคนเดิม มีชะตาพิฆาตบ้านเมือง
แถมช่วงท้ายๆ อำนาจในมือมากล้นจนเป็นฮ่องเต้เองก็ยังได้

เพียงแค่พอมีนางเอกแล้วเป้าหมายในชีวิตของเขาเปลี่ยนไป
เลยไม่ได้เหี้ยมเกรียมวิปริตเหมือนออริจินอล
แต่ระบอบความคิดยังคงเป็นแบบเดิม เขาไม่ฆ่าทรมานคนเพราะนางเอกไม่อยากให้ทำเท่านั้นแหละ

อ่านแล้วรู้สึกว่าเออ ใช่ คนแบบนี้ถึงจะมีความรักแล้วก็ยังคงเป็นคนแบบนี้
เป็นเขาคนเดิมที่เราติดตามมาตั้งแต่เล่มแรก

[M · Rating 5 out of 5]

ตอนแรกนึกว่าจะตกม้าตายนะ แต่ไม่เลยอ่ะ จากตอนท้ายของเล่มสี่ จริงๆ แอบรู้สึกไม่โอเครกะ พระเอก นางเอกละ แค่มาเล่มนี้ เห้ยย มันไม่แย่ ตัดผ่านช่วงน่ารำคาญไปได้ไว และกลับมาให้ลุ้นต่อว่าพระนางจะลงเอยยังไง จบยังไง
��ี่ชายแม่ง คัมแบคมากกก ปังมากก 55555 โอ้ยยย ระทวย

ขำการโดนวิจารณ์นิยาย โดยตัวละครของตัวเอง
ยกที่ 1
พระเอก “คิดได้ไง ด้วยนิสัยฉุนอวี๋จะจับข้าขังทำไม ฆ่าตายก็จบแล้ว แล้วคนอย่างข้าจะเสียสติได้อย่างไร มากสุดก็แกล้งทำแล้ววางแผนหนีไปตั้งหลักใหม่”
นางเอก “........”

ยกที่ 2
นางเอกโมโหพระเอก “เจ้ามันก็แค่ตัวประกอบอันดับ 2 พระเอกคือเซี่ยอวิ๋นตัวประกอบอันดับหนึ่งคือฉุนอวี๋!”
พระเอก “ตัวประกอบอันดับสองแล้วอย่างไร ปัจจุบันผู้สร้างอย่างเจ้าไม่ใช่ถูกข้าจับกดอยุ่ใต้ร่างหรือ”

คำตอบนี้แม่ม โคตรแสบบ 55555555

ส่วนฉุนอวี๋ รายนั้นก็น่าสงสารแต่ก็นะ... ไม่ใช่พระรองที่น่าประทับใจเหมือนเอ้าเทียน อยุ่คนเดียวต่อไปปป!!!
เอาเป็นว่าสนุกมาก ตลอดเรื่องวางไม่ลง แม้จะมีบางช่วงที่แบบ อิหยังวะ และรำคาญเบาๆ แต่ก็ไม่ถึงกับอยากเฟี้ยงทิ้ง
อ่านจบแล้วก็อยากจะหาคนมาเรียกพี่ชายยยยยยยยยยยยย บ้าง 😆😆

[Patrawan Dear]

#นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! (เล่ม 5/5)

เมื่อความสมจริงต่างๆ ไม่ได้เป็นปัญหามาตั้งแต่พล็อตหลักที่ผู้เขียนเลือกใช้ คือ การเข้าไปอยู่ในนิยาย การดำเนินเรื่องในเล่มจบนี้จึงอ่านได้สนุก เราชอบการคลายปมและแก้ข้อขัดข้องต่างๆ ในเรื่อง รู้สึกชื่นชมที่ผู้เขียนใช้ประโยชน์จากพล็อตได้เต็มที่

โดยรวมแล้วจึงจัดว่าอ่านได้สนุกพอใช้ โดยเฉพาะเล่มหลังๆ แต่ผู้ชายในเรื่องไม่ค่อยตรงใจเท่าไหร่ค่ะ :)

[Anida · Rating 5 out of 5]

เรืองนี้สนุกดีนะ สำนวนยังมีซ้ำๆ & ย้ำคิดย้ำทำไปบ้าง โดยรวมแล้วนับว่าอ่านได้สนุกดี พี่ชายช่างเป็นสายเปย์จริงๆ

[Ple Suthasinee · Rating 3 out of 5]

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน
โดย ฉางโกวลั่วเยี่ย

เพราะว่า ดู ข้านี่แหละองค์หญิงสาม แล้วชอบมาก เลยต้องไปตามหานิยายพล็อตนางเอกหลงเข้าไปในนิยายที่ตัวเองแต่งมาอ่าน

พระเอกตัวจริงในนิยาย คือตัวร้าย(ตัวประกอบชายอันดับ2)ในนิยายของนางเอก

นางเอกตัวจริงในนิยาย คือนักเขียนที่หลงมาอยู่ในนิยายของตัวเอง ในร่างนางร้าย(ตัวประกอบหญิงในนิยายของนางเอก)

พระรอง เป็นพระรองที่ไม่แสนดี

พระเอกในนิยาย เป็นตัวประกอบ บทน้อยสุดๆ

นางเอกในนิยาย กลายเป็น นางร้ายขั้นสุด

เนื้อเรื่อง ;

เรื่องราวภายในตระกูลหลี่ ( ปวดหัวกับชื่อ ลูกชายบ้านนี้ ชื่อใกล้เคียงกันมาก แล้วหลานอีก 8 คน ชื่อก็ใกล้เคียงกันอีก แต่หลานๆนี่ดีหน่อย มีเรียงลำดับ ใหญ่ รอง สาม สี่ ค่อยจำได้ง่ายหน่อยเวลาอ่าน สะใภ้นั้นรอดเพราะว่าจากสกุลอื่นทชื่อเลยไม่มาพัวพันเท่าไหร่

เรื่องเลวร้าย เกิดเพราะท่านย่า (หรือว่าปลายปากกานักเขียน(นางเอก)กันแน่)

พระเอกรักนางเอกมากกกกกกก รักแบบดีกับนางเอกคนเดียว หวงนางเอกมากเกิน จนทำให้นางเอกจิตตกกันไป แล้วพระเอกเนี่ย นางเอกเขียนไว้ในนิยายที่ตัวเองแต่งซะโหดสุดๆ สั่งฆ่าคนตาไม่กระพริบ ฆ่าคนเป็นเบือ เก่ง ฉลาด

พระรอง ที่ไม่อยากนับเป็นพระรอง เพราะอ่านยังไงก็นิสัยไม่ดี 🤣🤣🤣 แม้จะฉลาด เก่ง ตระกูลดีเว่อร์ๆ

พล็อตแต่ละปมตามนิยายที่นางเอกเขียน กับเรื่องราวที่นางเอกพยายามแก้ไขในเหตุการณ์ที่มาเจอก็สนุกดี ทั้งหมดมีเรื่องไม่สมเหตุสมผล ไม่เป็นไรเพราะมันคือโลกในนิยาย ของนักเขียนมือใหม่ ดังนั้นนางเอกของเราซึ่งเพิ่งจะหัดแต่งนิยายเรื่องแรก จึงเน้นไปที่เลิฟไลน์ซะมากกว่า

พระเอกหื่น (แต่บทหื่นก็ยังสงสารพระเอกหน่อยๆ นิยายจีนโบราณมันขัดใจนิดนึง ถึงแม้ว่ารู้ว่าเป็นวัฒนธรรมโบราณ ที่ผู้หญิงแต่งงานไว อายุ 15 ต้องมาเป็นสาวรำวง เอ๊ย ไม่ใช่ อายุ 15 ต้องหาคู่หมั้นแล้ว เกิน20 กลายเป็นขึ้นคาน😱😱😱 พระเอกเจอนางเอกในร่างลูกพี่ลูกน้องตัวเอง ที่นางเอกเริ่มเอาตัวไปทำดีกับพระเอก ตอนอายุ 8 ขวบ พระเอก 12 พี่น้องสนิทกันจนพระเอกเริ่มคิดไม่ดีกับนางเอกช่วง นางเอกอายุ 14 แต่ก็ไม่มีอะไรเกินเลย จนนางเอกกลับมาใหม่อายุ 18 คนอ่านค่อยโล่งใจหน่อย😌😌😌

เอาจริง ไม่ชอบที่พระเอกขังนางเอก โดยไม่บอกเหตุผล บอกความจริงก็ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายละ จบได้ตั้งแต่เล่ม 4 🤣🤣🤣

ที่จริงถ้าอ่านแล้วชอบแบบปูพื้นว่าทำไมตัวละครถึงผูกพันกัน จะชอบเล่ม 1-2 มาก พอถึงเล่ม 3 มันมีเรื่องในสกุลนางเอกเยอะ พอเล่ม 4 ก็ปมเข้าใจผิด (พระเอกเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไป ออกแนวโรคจิตไปหน่อย ซึ่งที่จริงก็เป็นแบบนี้มาตลอดเรื่อง แค่เอาความน่ารักความหวานที่มีให้นางเอก บังตาคนอ่านให้มัวๆว่าความโหด ของพระเอกก็ไม่โหดเท่าไหร่หรอกเน๊อะ ก็เค้าดีกับเราอะเน๊อะ เอ๊ยเค้าดีกับนางเอกมากงี้)เกิดเรื่องก่อนจะปูไปเล่ม 5 ให้เรื่องราวคลี่คลายและจบตามระเบียบสุขนิยม

ปล. ให้ผ่าน สำหรับคนไม่เน้น ชิงไหวชิงพริบชิงบัลลังก์อะไรมากมาย เน้นพระเอกหล่อ ฉลาด เก่ง รักนางเอกมาก รักนางเอกคนเดียว น่าจะชอบ(แม้พระเอกจะดูขี้หวงจนเกินงามไปหน่อยก็ตาม)🤣🤣🤣

[Celeste · Rating 5 out of 5]

#นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! เล่ม 5 (จบ)

จบแล้วค่า^^ อ่านจบใน 2 วันสถิติใหม่เอี่ยม 😆มีสปอยเล็กน้อยนะคะ

.
.
.
.
.
.
ยินดีกับท่านพี่หลี่เหวยหยวนจริง ๆ ที่ผ่านพ้นความดำมืดของจิตใจมาพบครอบครัวที่แท้จริงของตัวเองได้ในที่สุด พอหมดความระแวงในตัวหญิงคนรักลงแล้วก็กลับมาเป็นชายหนุ่มคลั่งรักธรรมดาคนนึง แถมหื่นไม่เลือกเวลา สงสารหว่านวานบ่นว่าเอวจะหักมากกว่าหนึ่งรอบ 😁🤣 แถมหนังสือชุนกงนั่น! ท่านพี่ต้องทำหน้าตาจริงจังตอนอ่านหนังสือเช่นนี้ด้วยเหรอเนี่ย ผู้อ่านเลือดไหลหมดตัวแล้วคุณแม่คะ! ต้องการผ้าห่มลายพี่ชายมาซับเลือดกำเดาด่วน ณ จุด ๆ นี้ ถ้าทำขายจะรีบกดจองคนแรกเลยค่า 🥰

ฉุนอวี๋ฉีน่าสงสาร รักข้างเดียวไปจนลมหายใจสุดท้ายมันทรมานจริง ๆ ขอตอนพิเศษเพิ่มให้ได้แต่งงานกับอันอันได้ม้าย

เหลียงเฟิงอวี่ได้หมอเทวดาจ้าวอู๋ซินรักษาขาจนหายพิการ แถมขโมยลูกสาวท่านหมอไปเป็นนางในดวงใจอีก รู้สึกเหมือนส่งลูกชายคนเล็กเข้าหอได้สำเร็จ / เช็ดน้ำตา 😭 หว่านวานคงดีใจมากที่ไม่ได้ทำลายชีวิตผู้ชายซื่อ ๆ ที่มาหลงรักตัวเองคนนี้ค่ะ

ที่เซอร์ไพรส์มากคือกัวฮูหยิน หรือโจวซื่อท่านแม่หว่านวาน นางได้รับชีวิตใหม่อยู่อย่างมีความสุขจากตอนพิเศษของหว่านวาน อ่านถึงแม่ลูกพบกันอีกครั้งน้ำตาไหลพรากเลย แถมได้พบหลาน ๆ กับสามีของลูกสาวสุดที่รักด้วย ได้ไปมาหาสู่กันตลอดแม้อยู่คนละเมืองก็ตาม ถึงโจวซื่อจะจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นโจวซื่อก็เถอะ แต่ม���นดีงามมากอะค่ะที่จบบริบูรณ์ด้วยหน้านี้ ปริ่มมากกก

หว่านวานก็ได้พบความสุขที่ไม่ต้องคอยหวาดระแวงหลี่เหวยหยวนแล้ว แถมรักเค้าได้อย่างสนิทใจ น่ายินดีจริง ๆ ค่ะ

เรื่องนี้ดำเนินเรื่องมาด้วยคนไม่ปกติสายจิตทั้งนั้น แต่จบลงอย่างมีความสุขพอสมควรเลย อิ่มอกอิ่มใจ ร้องไห้เสียน้ำตาไปหลายปี๊บตอนที่มันบีบคั้นมากจริง ๆ หรือตอนที่พี่ชายกับฉุนอวี๋ฉีแสดงอารมณ์อ้างว้างคิดคำนึงถึงหว่านวานออกมา น่าสงสารเหมือนเด็กหลงทางทั้งคู่เลย

แอบขำตอนที่พี่ชายบอกกับหว่านวานว่านางเขียนนิยายไม่ได้เรื่อง ตัวเค้าไม่มีทางทำแค่นั้น มีแต่ฆ่าถอนรากถอนโคน ตัวละครอื่นก็ไม่ทำแบบที่นางแต่งหรอกมันผิดคาแรคเตอร์มากเกินไป 🤣 แล้วหว่านวานก็ขบเคี้ยวฟันด้วยความโมโห รำพึงรำพันว่า ข้าก็แค่นักเขียนนิยายรักโรแมนติกธรรมดาคนนึง จะเอาหัวสมองที่ไหนมาคิดแผนการแย่งชิงอำนาจในราชสำนักได้อย่างพวกท่านเล่า รักเป็นหลัก มีพระเอกนางเอกรักกันเป็นพอ ที่เหลือก็เขียนเป็นฉากหลังให้มันผ่าน ๆ ไป 😂 อันนี้แอบกัดนิยายหลายเรื่องเลยนะนี่ รวมถึงนิยายตัวเองด้วยเปล่าไม่รู้นะคะ

จดชื่อนักเขียน - ฉางโกวลั่วเยวี่ย 🌟 รอผลงานเรื่องต่อไปค่า^^

ตั้งแต่เล่มแรกแล้วหยุดคิดเรื่องนึงไม่ได้เลยว่าแล้วถ้าคุณถงหัวหรือลุงมาร์ติน ณ Game of Thrones หลงเข้าไปอยู่นิยายตัวเอง จะเป็นยังไงกันนะ จะจบเหมือนเดิมไหม อยากอ่านมากค่ะ! 🤣😆

[overzestful · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เปิดอ่านค้างไว้เดือนที่แล้ว แต่วันนี้มาเปิดอ่านต่อจากหน้า 100 กว่าๆ
อ่านรวดเดียวจบแบบวางไม่ลง ถือว่าเรื่องก็พลิกแพลงกว่าที่คิด
นข.มีวิธีจัดการกับปมของความเป็นพี่น้อง สร้างบทบาทใหม่ขึ้นมาอีก
ถือว่าเล่มจบทำได้ดี ถึงแม้เล่ม 3,4 จะมีแผ่วๆบ้าง
เรียกได้ว่าเรื่องนี้เปิดดีจบดีถึงอาจจะมีแผ่วกลางบ้าง
ถ้าคะแนนโดยรวมทั้ง 5 เล่มให้ 4 ดาวค่าาา

[Paradisemedicine Trivisavavet · Rating 3 out of 5]

จบเสียที แอบสงสารเสนาบดีขวาจัง รักเค้าข้างเดียว

[Dreaming Jp' · Rating 3 out of 5]

เล่ม 5 ให้ 3 ดาวเนื่องจากความยืดเยื้อ และคิดเองเออเองของพระนาง การไม่เข้าใจกันก่อให้เกิดเรื่องมากมาย

ใจนางเอกบอบช้ำ เพราะแม่ตาย โดนเล่นงาน กังวลจุดจบของตัวเอง โดนพระเอกขังเหมือนนก พระเอกทำเพราะห่วงความปลอดภัยนางเอก นางเอกไม่เข้าใจนึกว่าเขาขังเพราะต้องการควบคุม รำคาญพระรองดื้อดึง ไม่ยอมรับความจริง สุดท้ายยิงธนูใส่นางเอกตาย
ปวดตับกับเนื้อเรื่องช่วงท้ายมาก แล้วพอนางเอกกลับมา พระนางเข้าใจผิดกันอีก หลบกันไปมายังกะหนังอินเดีย ช่วงแย่งบัลลังก์ เรื่องทุกอย่างจบง่ายมาก แย่งให้ชายสาม พระเอกในนิยาย ได้มาแบบ งง ก็เออนะ

เรื่องเน้นปมเรื่องความรักล้วนๆ จริงๆ ช่วงจัดการกับตระกูลหลี่ ตัวร้ายทั้งหลาย จัดการไวมาก แบบเอ้าจัดการแล้วหรอ มันดูรวบๆ เลยไม่เต็มอิ่ม แต่ทุกคนที่ร้ายกับพระเอกนางเอกก็ได้รับจุดจบ

จบแฮปปี้ดีค่ะ

[Tnc Mlamean · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเรื่องรักๆ ของนางเอกกับพระเอกจริงๆ 1-3บททำความรู้จัก 4 คือหลงรัก และ 5 ไล่ตาม

55555คือความไม่สมเหตุสมผลปลิวไป เพราะเนื้อเรื่องคือเนื้อเรื่องในนิยายที่นางเอกแต่งผ่านๆ
พระเอกคือความหลัวของโลกใบนี้

เรื่องนี้จะเป็นนิยายโปรดในคลังเราเลยทีเดียว อ่านซ้ำได้เพลินๆไม่ปวดหัว

บางครั้งพักตับจิบชาอ่านแบบนี้เยียวยาหัวใจได้จริงๆนะคะ ;)
ชิงไหวชิงพริบบ่อยๆ เจอชะตาอาภัพมาก็เยอะ มีอะไรหวานๆเติมเต็มบ้าง <3

[mipmip · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม5เล่ม ให้3.6/5 อ่านจบเร็วมากอะ วันละเล่มเองมั้ง แต่ครสคือมันไม่ได้สนุกแบบถูกจริต แต่ก็สนุกเรื่อยๆตามเนื้อเรื่องของมัน ไม่มีตลคที่ชอบในเรื่อง แบบไม่มีเลย ไม่อินกับความรักพระนางด้วยอะ รู้สึกว่ามันเป็นคสพที่toxicจะตายอะ รักลงได้ไง แต่ก็พอเข้าใจความที่นางเอกเขียนให้พระเอกเป็นตัวร้ายที่วิปริตแหละ มันเลยไม่ใช่แบบเห้ย นางเอกเข้ามางี้ จะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังทีน แต่ก็ไม่ชอบพระเอกสไตล์นี้อะ ดูยึดติดบวกขี้บังคับเกิน นางเอกก็กลัวพระเอกฆ่าอยู่นั่นอ่ะ มันก็เลยวนๆที่เดิม ส่วนพระรองก็เหมือนจะดีแต่ก็รมเดียวกับพระเอก ขี้บังคับ อยากได้ต้องได้ ไม่ถามความเห็นแต่ซอฟกว่าพระเอกเยอะ555555 ง่ายๆคือผู้ชายในเรื่องนี้ไม่มีใครดี ไม่ชอบสักคน555555 ส่วนนางเอกก็เฉยๆอะ ไม่ได้ชอบ รู้สึกว่าทั้งที่รู้อนาคต แต่เหมือนอ่อนเกินอะ ไม่ได้พลิกเหตุการณ์ไรเลย อยากให้เก่งกว่านี้ แต่ก็นะ พอเข้าใจ… สรุป ก็อ่านได้เรื่อยๆ

[Iyaraa Phaploen · Rating 3 out of 5]

ตอนพิเศษ 3 คืออะไร เชื่อมโยงกับนิยายเรื่องอื่นของผู้เขียน รึเปล่า

อ่านจบแล้วอธิบายเยอะและซ้ำไปมา
เนื้อเรื่อง สนุกเล่ม 1-3 ที่เหลือเริ่มออกทะเลผูกเรื่องไม่ละเอียดพอ

โดยรวมถ้าไม่มีนิยายให้อ่านแล้ว ก็พออ่านได้ครับ

[Thanchanok V · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวมๆ มีความลำเอียง + บ่น

เล่มแรกๆไม่ชอบเพราะมันมีความ Incest พี่น้องญาติมิตรรักกัน ส่วนตัวคือรับไม่ได้อย่างรุนแรง แต่เพราะเล่มแรกๆเรายังหลอกตัวเองว่า เหวยหยวนอาจจะไม่ใช่พระเอก? แต่อ่านไปจนถึงเล่ม 3 เมื่อทุกอย่างมันคลี่คลาย เหวยหยวนไม่มีสายเลือดใดๆกับนางเอก (จริงๆก็ไม่มีแต่แรกแล้วไหม นางข้ามมิติมานะเฟ้ย555)
เห้ยยยย รับได้เฉยเลย แม่เจ้าาาา งงตัวเองเหมือนกัน 555
แต่ก็มีโมเม้นไม่ชอบพระเอกที่หึงหวงมากเกินพอดี ส่วนนางเอกก็กลัวพระเอกอยู่นั่นแหล่ะ จนมาถึงเล่มท้ายๆนึกว่าจะหายกลัว ไม่เลย กลัวเหมือนเดิม จนเล่ม 5 บทหลังๆ ถึงหายกลัว เออะ

[Maneewan Kwankaew · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 5 เล่ม เรื่องนี้สนุกดี เราชอบนะ รู้สึกชอบวิธีการเล่าเรื่องของนักเขียนคนนี้ เล่ม 1-2 ช่วงปูเรื่องยืดยาดเป็นธรรมดา แต่เราว่าก็สนุกอยู่ดี นางเอกเป็นผู้เขียนนิบายเรื่องนี้ ทำให���รู้เรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในอนาคต และรู้ความชอบรวมทั้งลักษณะนิสัยของแต่ละคนเป็นอย่างดี แต่นางเอกก็ไม่ได้เก่งมาก แค่สามารถคาดเดาเหตุการณ์ต่างๆ และหลบเลี่ยงได้ พระเอกก็ดีนะ มีความโหด และมุมมืดของชีวิต แต่ก็มีสิ่งเปลี่ยนแปลงเพราะมีนางเอกเข้ามาในชีวิต สนุกๆ อ่านเลยจ้า

[Jane · Rating 2 out of 5]

แผ่วปลายสุด ๆ เสียดายเงินเบา ๆ เลยเนี่ย
ตัวละครสำคัญหายไปหลายตัว
เหตุการณ์ทุกอย่างรวบรัดเกิน จนแบบที่บรรยายน้ำ ๆ ในเล่ม 2-3 คือเอาหน้ากระดาษมาแทนส่วนนี้ได้จะดีมาก

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

โปรยปกหลังเล่ม5 :
ใน ‘น้องสาวขุนนางทรราช’ หลินหว่านเขียนเอาไว้ว่า...โจวซื่อจะถูกหลี่หลิงหว่านพลั้งมือผลักตกน้ำตาย หลี่เหวยหยวนจะเสียสติ พ่ายให้กับฉุนอวี๋ฉี และหลี่หลิงหว่านต้องตายตกอย่างทรมาน ในนิยายแม้ระหว่างทางหลายๆ เรื่องราวจะผันเปลี่ยนแต่จุดจบของตัวละครหลายๆ ตัวที่เขียนไว้ก็ยังลงเอยในแบบเดิม หลี่หลิงหว่านเริ่มคิดว่าแม้แต่ตนเองไม่แน่ก็คงต้องตายเช่นกัน ทว่ามีอยู่คนหนึ่งที่นางปรารถนาให้จุดจบของเขาเปลี่ยนไป...หลี่เหวยหยวน

แต่จะทำเช่นไรดี ตอนนี้ไม่ว่านางขยับกายไปทางใดก็ไม่ต่างจากนกที่อยู่ในกรงของหลี่เหวยหยวน
มารดาเถอะ นี่เขากลัวนางมีคนอื่นอยู่ในสายตามากเพียงนี้เชียวหรือ เกรงว่าหากนางตายไปจริง เขาคงนอนร่วมโลงและฝังไปพร้อมกับนางเป็นแน่!

คำนำสำนักพิมพ์เล่ม5 :
นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! ก็เดินทางมาถึงเล่มสุดท้ายกันแล้วนะคะ สำหรับในตอนท้ายของเล่มที่แล้วที่น่าจะใกล้เคียง กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นคือสนอง นั้นมาเล่มนี้ก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เมื่อหลี่เหวยหยวนลงมือแล้วย่อมไร้ความปรานีใครเคยเล่นงานทั้งเขาและหลี่หลิงหว่านไม่มีวันจบดีแน่

แต่สำหรับความลุ่มหลงและอยากครอบครองที่หลี่เหวยหยวนมีต่อหลี่หลิงหว่านนั้นมากเกินไปหรือไม่ เมื่อเขากักขังอิสระของนาง ให้มองเขา และพูดคุยกับเขาได้เพียงคนเดียว เป็นความรักที่พร้อมจะผูกมัดโดยไม่สนความตาย หากนางตายเขาพร้อมตาย หากนางกลับไปสู่โลกของนาง เขาก็จะหาทางทำให้นางกลับมาให้ได้

และเมื่อหลี่หลิงหว่านมีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะได้กลับสู่โลกที่ตนเองจากมา ท่านนักอ่านมาร่วมติดตามกันค่ะว่าที่สุดแล้วเรื่องทั้งหมดนี้จะเป็นเพียงฝันตื่นหนึงของหลินหว่าน หรือใครบางคนในนิยายจะมีอำนาจพอที่จะดึงหญิงคนรักกลับไปได้ หากอยากรู้จุดจบของเรื่องราวทั้งหมด เชิญท่านนักอ่านพลิกหน้าต่อไปได้เลยค่ะ

สำนักพิมพ์แจ่มใส

เนื้อเรื่องส่วนหนึ่งเล่ม5 :
"หว่านวาน ในเมื่อความทุกข์ทรมานทั้งชีวิตของข้าเป็นเจ้าที่จัดวางให้เองกับมือ เช่นนั้นเจ้าก็ต้องเป็นผู้ชดใช้ ข้าเองก็ไม่ต้องการสิ่งอื่น ขอเพียงเจ้าอยู่เคียงข้างข้าไปตลอดชีวิต อยู่เคียงข้างข้าไปทุกๆ วันร่วมนอนเคียงหมอน ร่วมโลงเคียงคู่ เจ้ายินยอมหรือไม่"

ทั้งยังก้มหน้าลงจุมพิตหน้าผากนาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "หว่านวาน ขอเพียงเจ้ากลับมาแค่เจ้ากลับมา ไม่ว่าเรื่องใดข้าล้วนไม่ถือสาหาความอีก ดีหรือไม่ หว่านวาน ขอร้องเจ้า รีบกลับมาเถอะ" ระหว่างที่พูดเขาก็หลับตา ทว่ากลับมีหยาดน้ำตาหยดหนึ่งค่อยๆ ร่วงหล่นจากปลายหางตาลงมา

เจ้าจากไปแล้ว บนโลกใบนี้สำหรับข้าก็ไม่มีสันใดๆ อีก มีเพียงความมืดมิดเท่านั้น ดังนั้นขอร้องเจ้าเถอะ รีบกลับมา อย่าได้ทิ้งข้าให้อยู่เพียงลำพังในความมืดอันอ้างว้างหนาวเหน็บนี้เลย

เล่ม5 :
หลี่เหวยหยวนป้องกันทุกทางกลัวว่าหลี่หลิงหว่านจะจากตนเองไป ไม่ให้ใครพบ ไม่ให้พบใคร พูดคุยกับใครนอกจากตนเอง หลี่หลิงหว่านเองก็รู้ว่าช่วงเวลานี้ฉุนอวี๋ฉีต้องมาหานางหลายครั้งแน่แต่ถูกหลี่เหวยหยวนขัดขวางเอาไว้
ตอนนี้หลี่เหวยหยวนจะจัดการกับหลี่หลิงเยี่ยนก็เอาการตายที่หลี่หลิงหว่านละเมอพูดออกมามอบให้นางซะเลย หลี่หลิงเยี่ยนจึงโดนตัดลิ้นและให้กินหญ้าไส้ขาด ตายอย่างอนาถ
หลี่หลิงหว่านยิ่งมายิ่งซึมเศร้าไม่ร่าเริงเหมือนเดิม นางขอออกไปที่วัดเฉิงเอินหาท่านเจ้าอาวาส หลี่เหวยหยวนบอกให้รออีกสองสามวัน แต่นางไม่รอ จะไปทันที พอไปถึงได้คุยกับเจ้าอาวาสที่รู้ทุกสิ่งนางก็ถามเรื่องการตายที่ถูกกำหนดขึ้นแล้วไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ใช่หรือไม่ และตอนนี้นางเหมือนถูกขังอยู่ในกรง เจ้าอาวาสสามารถทำให้หลี่หลิงหว่านเข้าใจได้ ระหว่างทางกลับได้เจอฉุนอวี๋ฉีดักรอพบอยู่ และก็ได้เห็นรอยจุมพิตที่ซอกคอทำให้ฉุนอวี๋ฉีโกรธมากต้องการจัดการหลี่เหวยหยวน ตอนนั้นหลี่เหวยหยวนก็ตามมารับเพราะนางยังกลับไม่ถึงจวน จึงเกิดการทะเลาะกัน ฉุนอวี๋ฉีเกิดจิตคิดสังหารหลี่เหวยหยวนใช้ธนูอาบยาพิษ แต่หลี่หลิงหว่านกลับผลักหลี่เหวยหยวนให้พ้นทางตัวนางเองโดนธนูแทงทะลุหัวใจ ก่อนตายยังบอกให้ฉุนอวี๋ฉีอย่าโทษตัวเอง และให้ปล่อยหลี่เหวยหยวนไป
หลี่หลิงหว่านกลายเป็นวิญญาณที่ไม่มีใครมองเห็น นางมองเห็นทุกการกระทำของหลี่เหวยหยวนที่คิดจะตายไปพร้อมกับนางแต่ก่อนจะฆ่าตัวตายกลับพบสร้อยประคำที่ท่านเจ้าอาวาสให้หลี่หลิงหว่านเอาไว้ได้ จึงคิดไปหาท่านเจ้าอาวาสเพื่อทำให้หลี่หลิงหว่านกลับมาและเล่าเรื่องของหว่านวานว่าเป็นใครกันแน่ หลี่เหวยหยวนทั้งขอร้อง ทั้งข่มขู่ท่านเจ้าอาวาส ว่าถ้าไม่พาหว่านวานกลับมาราษฎรทั้งใต้หล้าต้องหลั่งเลือด ถ้าพากลับมาได้จะไม่ทำให้มือเปื้อนเลือดอีก ท่านเจ้าอาวาสยอมรับในที่สุด เล่าว่าหลี่หลิงหว่านเป็นใคร และบอกจะพยายามพานางกลับมาแต่ที่สุดต้องแล้วแต่นางเอง
พอหลี่เหวยหยวนออกมาจากวัดเฉิงเอิน หลี่หลิงหว่านเห็นหลี่เหวยหยวนบีบคอนางพร้อมกล่าวอาฆาต แต่ประโยคต่อมานางกลับไม่ได้ยินแล้วเพราะได้ยินเสียงสวดมนต์แทนและตัวก็กลับไปโลกปัจจุบัน
หลินหว่านกลับมาก็ยังคิดถึงหลี่เหวยหยวน จึงคิดที่จะแก้ไขนิยายออนไลน์ใหม่ เร่งแก้ไขจุดจบของหลี่เหวยหยวนและโจวซื่อที่เธอรู้สึกติดค้าง หกวันอยู่แต่ในห้อง วันสุดท้ายวันที่เจ็ดทุกคืนที่หลับไปจะฝันเห็นหลี่เหวยหยวนอยู่ในเหตุการณ์ต่างๆ วันที่เจ็ดตอนที่เขียนนิยายฉบับแก้ไขเสร็จจะอัพลงใหม่ก็ไม่สามารถทำได้จึงคิดว่าน่าจะทำเป็นตอนพิเศษที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลัก ไม่มีผลกระทบใดๆ ทีนี้เธอก็สามารถลงนิยายฉบับแก้ไขได้แล้ว พอลงเสร็จเรียบร้อยก็หลับฝันไป เห็นหลี่เหวยหยวนทีนี้หลินหว่านคิดอยากจะปลอบความเสียใจของหลี่เหวยหยวนก็ได้ยินบทสวดมนต์อีกครั้ง จากนั้นก็กลับมาในนิยายของตนเหมือนเดิม
ท่านเจ้าอาวาสรู้ว่าหลินหว่านกลับมาแล้วจึงบอกหลี่เหวยหยวนที่นั่งทำสมาธิอยู่ด้วยกัน หลี่เหวยหยวนให้คนออกตามหาสตรีแปลกหน้าที่อยู่ละแวกนี้ ในวัดไม่มีออกไปที่หน้าวันเห็นจิ่นเหยี���นกำลังยืนงงพอสอบถามได้ความว่ามีสตรีได้ไม่รู้จักมาเรียกชื่อตนอย่างถูกต้อง พอจะถามก็วิ่งหนีไปทันทีหลี่เหวยหยวนรู้ทันทีว่าต้องเป็นหลินหว่านแน่นอน พอไปถึงกลับเอาตัวมาผิดคน ที่แท้คนที่เอามาคือลูกพี่ลูกน้องของฉุนอวี๋ฉี คนสลับกันไป หลี่เหวยหยวนที่รู้ความจริงหาทางสืบจนรู้ว่าตัวจริงอยู่ที่จวนหย่งฮวนโหว ถึงงานสิ้นปีหลินหว่านเจอหลี่เหวยหยวนในวังก็ยังไม่ไปทักทายทำให้หลี่เหวยหยวนยิ่งโกรธ ส่วนฉุนอวี๋ฉีก็ไม่รู้ว่าลูกพี่ลูกน้องที่มาอยู่จวนตัวเองครึ่งเดือนคือหลินหว่าน จนวันขึ้นปีใหม่หลินหว่านขอฉุนอวี๋ฉีไปไหว้พระ ฉุนอวี๋ฉีก็คิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนทำให้คิดได้ว่าหลินหว่านกลับมาแล้ว
หลินหว่านมาไหว้พระ สาเหตุเพื่อพบท่านเจ้าอาวาสแต่ไม่ได้พบ เพราะท่านเจ้าอาวาสต้องถูกหลี่เหวยหยวนกักตัวเอาไว้แน่นอน นางจึงไปไหว้พระ ระหว่างนี้ก็โดนธูปยาสลบหลี่เหวยหยวนเอาน้องสาวลูกพี่ลูกน้องฉุนอวี๋ฉีสลับตัวกับคืนไป
ฉุนอวี๋ฉีตามมาเอาหลินหว่านคืนแต่เหตุผลไม่พอทะเลาะกันอีกยก หลี่เหวยหยวนเอาเถ้ากระดูกของหลี่หลินหว่านมามอบให้ ฉุนอวี๋ฉีจะเอาไปทำอะไร ตอนนี้ต้องการตัวคนแล้ว
หลี่เหวยหยวนจึงสร้างสถานะใหม่ให้หลินหว่านเป็นสาวใช้คอยดูแลเรือนอี๋เหอที่หลี่หลิงหว่านเคยอยู่ ทั้งเสี่ยวซานกับจิ่นเหยียนที่แต่งงานกันแล้วก็ทำดีกับหลินหว่านทำให้คนในจวนไม่กล้ารังแก รู้ว่าหลินหว่านเป็นคนพิเศษ หลินหว่านยัง��ม่กล้าไปหาหลี่เหวยหยวนแค่แอบมองอยู่ห่างๆ เพราะนางคิดว่าตอนนี้หลี่เหวยหยวนรู้ความจริงคงเกลียดนางมากถึงขนาดเผาเป็นเถ้า (สมัยก่อนต้องเป็นศัตรูกันถึงไม่ให้ฝังศพ) ตามความคิดของหลินหว่าน ส่วนของหลี่เหวยหยวนคือ ทำไมนางไม่มาเรียกว่าพี่ชายซักที เอาแต่หลบหน้าอยู่ในเรือนตัวเอง ทั้งยังมีโจวมามาที่อยากแต่งนางเป็นลูกสะใภ้ หลี่เหวยหยวนจะทนได้ที่ไหน เลยเปลี่ยนให้มาเป็นสาวใช้ข้างกาย พอตกดึกทนไม่ไหวยังแอบลักหลับนางไปอีก พระเอกรอมาเจ็ดปีจะทนไม่ไหวแล้วนะ จะต้องจัดการนางให้ได้ เก็บนางไว้ข้างกาย สุดท้ายกว่าจะรู้เรื่องว่าแต่ละคนเข้าใจผิดไปถึงไหนต่อไหน หลินหว่านก็ถูกพี่ชายจับกินไปหลายทีแล้ว ในที่สุดก็ปรับความเข้าใจกันได้ รักกันลึกซึ้งเชียว กลายเป็นพี่ชายสายหื่น
ตอนนี้เรื่องที่หลินหว่านกังวลเพียงเรื่องเดียวก็คือจุดจบของเรื่องที่ตัวเองได้เขียนเอาไว้ เลยปรึกษาพี่ชาย พี่ชายฟังก็ว่าแล้วข้าจะจัดการเอง จากที่หลี่เหวยหยวนอยากขึ้นนั่งบัลลังก์ฮ่องเต้เองก็เป็นไปได้ ตอนนี้มีหว่านวานแล้ว ขอแค่มีหว่านวานเคียงข้างอะไรก็สละได้ทั้งสิ้น
หลี่เหวยหยวนจัดการให้องค์ชายสามเซี่ยอวิ้นได้เป็นฮ่องเต้ตามบท ส่วนตัวเองไปใช้ชีวิตกับหว่านวานอย่างมีความสุข
หลังอ่านเล่ม5 :
เรื่องราวทั้งหมดมาถึงบทสรุปที่จะรู้ว่าหลี่เหวยหยวนจะรู้ความจริงเรื่องโลกใบนี้คือนิยายเรื่องหนึ่งของหลินหว่าน กับการที่ต้องเฝ้ารอหว่านวานกลับมา และหว่านวานที่รู้ว่าหลี่เหวยหยวนรู้ความจริงแล้ว นางก็ยังคงอยากจะกลับมาหาหลี่เหวยหยวนทั้งๆที่เข้าใจผิดคิดว่า หลี่เหวยหยวนคงจะโกรธมากแค่ไหน แต่ยังไงก็อยากจะกลับมา ทั้งยังได้บทสรุปที่กลับไปเขียนตอนจบใหม่ในนิยาย เพราะไม่อยากให้หลี่เหวยหยวนและโจวซื่อจะต้องเศร้าโศกเกินไป หลินหว่านจะกลับมาอยู่กับพี่ชายได้อย่างมีความสุขสมกับที่พี่ชายรอคอยมาเจ็ดปีจริงๆซะที
ส่วนคนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องคงหนีไม่พ้นฉุนอวี๋ฉี ที่รู้ทุกอย่างเหมือนกันแต่ว่าช้าไปก้าวหนึ่งเสมอ จึงยอมที่จะเจ็บปวดคนเดียวดีกว่าเจ็บปวดทั้งสามคน

[Dancha Sugar · Rating 2 out of 5]

รีวิวแบบรวม 5 เล่ม

เออ เข้าใจล้ะ ว่าทำไมรีวิวเสียงแตก 🧐

เส้นเรื่องหลักคือ นางเอกเข้าสู่โลกนิยายจีนโบราณที่ตัวเองแต่ง แต่ดันไปเป็นนางรองบทตัวอิจฉาที่สุดท้ายตายอนาถเพราะถูกพระเอกที่เป็นตัวรองตัวร้ายในเรื่องฆ่าตอนโต ทีนี้เลยต้องหาวิธีประจบเอาใจพระเอกตั้งแต่วัยเด็กตอนนี้เลย เพื่อชีวิตรอดตอนโต…

เรื่องนี้ความรักที่พระเอกมีต่อนางเอกมันหนักแน่นมาก ถึงจะแนวคลั่งไคล้รุนแรงมาก แต่ก็ไม่เคยทำร้ายนางเอกเลยซักครั้ง แถมตัวพระเอกยังฉลาดไม่ตกหลุมพรางตัวร้ายให้หงุดหงิดด้วย
ซึ่งจุดนี้ทำให้แฟน ๆ สายหวานชอบอย่างยิ่งอ่ะ เป็นจุดเดียวเลยที่ดึงให้เราอ่านเรื่องนี้จนจบได้ 🥹
ก็เลยทำให้มีคนอ่านเรื่องนี้กันเยอะอ่ะนะเราว่า ทั้ง ๆ ที่เส้นเรื่องโดยรอบคือเฉยมาก แทบไม่มีอะไร มีเรื่องให้ลุ้นบ้างนิดหน่อย แต่ไม่ทำให้ติดหนึบมาก

ตัวละครที่วางไว้ให้ฉลาดหลักแหลมหลาย ๆ ตัวเลยไม่ค่อยได้แสดงความฉลาดให้สมราคา คือไม่มีฉากให้ได้ว้าว ว่าเอ้อออ ฉลาดจริง ๆ วางแผนขนาดนี้ได้ไงอ่ะ หรืออาจจะเพราะเราเพิ่งอ่านงานติงโม่มาก็ไม่รู้นะ คือความซับซ้อนต่างกันมาก

แต่ก็อาจจะเพราะงานเขียนนี้เป็นเรื่องแรก ๆ ของนักเขียนคนนี้อ่ะนะ เลยอาจจะออกมาไม่ได้มีชั้นเชิงเท่าไหร่

แล้วการเดินเรื่องก็มีเรื่องให้เอ๊ะ ๆ เป็นพัก ๆ ตัวอย่างเช่น…พระเอกนางเอก ในฐานะลูกพี่ลูกน้อง แต่ไปมาหาสู่กัน อยู่กัน 2:2 กลางค่ำกลางคืนบ่อย ๆ ได้แบบสบาย ๆ ไม่มีใครขัดขวาง ทั้ง ๆ ที่เป็นหลานสาวคนโปรดของฮูหยินผู้เฒ่าเนี่ยนะ ถึงจะบอกว่าอยากจะตอบแทนคุณที่ช่วยชีวิต แต่ว่าทำแบบนี้เป็นเรื่องปกติธรรมดาได้หรอ 7 ขวบ ชายหญิงไม่ร่วมตั่ง นี่ยิ่งกว่านั้นไปไกลมากล้ะ ตั้งแต่ 8 ขวบ ยัน 14 ไปเลยค่ะ มันก็เลยดูประหลาดอ่ะ แต่ถามว่าชอบม้ะ ชอบค่ะ 555 พระเอกนางเอกได้อยู่ด้วยกันจะไม่ชอบได้ไง แต่มันก็ขัด ๆ หน่อย

…หรืออย่างจุดเริ่มที่พระเอกสงสัยว่านางเอก รู้อนาคต???
นางเอกพูดว่า ถ้าต่อไปพระเอกได้เป็นเสนาบดี ต้องดูแลน้องดีดีนะ พระเอกเลยสงสัยว่ารู้ได้ไง ว่าต่อไปตัวเองจะได้เป็นเสนาบดี
เห้ยยย เธอ ประโยคแบบนี้ใคร ๆ ก็พูดกันป่าว แบบต่อไปถ้าเป็นใหญ่เป็นโต อย่าลืมชั้นนะเพื่อน ไรงี้อ่ะ นี่ไม่ใช่เพราะพระเอกฉลาดล้ะป่ะ แต่เพราะคนแต่งเขียนให้คิดแบบนี้

ก็จะมีอะไรเอ๊ะ ๆ ทำนองนี้เป็นระยะ

ส่วนที่มีรีวิวรำคาญนางเอกบ้าง อันนี้เรากลับไม่รำคาญนางเอกนะ

สรุป… นิยายหวาน ๆ สไตล์ความรักสายพี่น้องบุญธรรม ความรักของพระเอกโดดเด่นมาก ตัวแบกเรื่องเลย รักมั่นคงคลั่งไคล้รุนแรง ใครมาใกล้นางเอกไม่ได้ ปกป้องนางเอกสุดฤทธิ์

เราอยากให้ 2.5/5 นะ แต่ทำใจปัดเป็น 3 ไม่ได้อ่ะ 😢 มันมีนิยายอื่นอีกหลายเรื่องที่เป็นแนวย้อนเข้าไปในนิยาย หรือแนวความรักสายพี่ชาย/น้องสาว ซึ่งสนุกกว่านี้อีกมากอ่ะ

[Chutharat Khumnoon · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ยังคงความหม่น ๆ ในช่วงต้นเล่มต่อเนื่องมาจากเล่ม 4 คือยังคงหงุดหงิดนางเอกอยู่บ้างเหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมเล่มนี้มีแอบหงุดหงิดพระเอกเล็ก ๆ ด้���ย แต่พอช่วงครึ่งหลัง พอพระเอก นางเอกปรับความเข้าใจกันได้ คือหวานมากจ้าแม่ ไม่มี nc แต่คือพระเอกจับนางเอกเคี่ยวกรำทั้งคืน คือแค่นี้ก็ดีงามละสำหรับเรา เป็นเรื่องที่ทำให้เราอิจฉานางเอกมากถึงมากที่สุด มีผู้ชายงานดีมาก พร้อมทั้งสมอง สติปัญญา หน้าตา มารักแบบตายแทนได้ตั้งสองคน ชอบที่นักเขียนไม่มีหลุด character ของตัวละครเลย ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีแต่ก็ทำให้เราหงุดหงิดมากเช่นกัน 5555 คือนางเอกนี่ตั้งแต่ต้นยันจบ คือ เหมือนที่พระเอกว่าคือเต่าหดหัวอยู่ในกระดอง แต่ถึงนางเอกเป็นแบบนี้ความจิตใจดีงามของนางเอกคือสิ่งที่ balance นิสัยพระเอกและพระรอง ชอบที่นางเอกหน้าตางามล่มเมืองด้วย บรรยายความรู้สึกพระเอกแต่ละฉากคือฟินมากจร้าาาา

สรุปเล่มนี้ 4.5 สำหรับเรา เก็บเป็นนิยายน้ำดีที่ชอบมากอีกเรื่องของปีนี้

[Moon Shine · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดก็มาถึงเล่ม 5 กันเเล้ว
เล่ม 4 จบ ไปแบบ อารมณ์ไบโพล่า ขั้นสุด พระเอกก็วิปริต พระรองก็คลั่งรัก นางเอก จะเป็นบ้าตายแล้ว
เล่ม 5 เปิดมา ต่อจาก เดิมนางเอกยังคงโดนกักบริเวณอยู่แต่ในบ้านไม่รุ้เรื่องราวภายในบ้าน ใครเป็นตายยังงัยไม่รู้ เพราะตัวเองก็จะเครียด ตายกับพระเอกเผด็จการ.....
ไปได้ไม่กี่ตอน ก็พาให้เสียน้ำตา สะอึกสะอื้น ให้ได้ สงสารคนอ่าน สงสารตัวเอง เรื่อง นี้ทำอารมณ์เปลี่บนไปมาตลอด พอพักสะอื้น ก็มาลุ้นเรื่องราวกันต่อ นางเอกพระเอกจะเป็นยังงัย พระรอง จะเลิกบ้าไหม
โดย สรุป ภาคนี้ยังคงลุ้นเหมือนเดิม แต่พระเอกไม่ คลั่งเท่าภาค 4 แล้ว แต่ยังคงคอนเซป คุณชายชอบคิดไปเองฝ่ายเดียวเหมือนเดิมพ่อแง่แม่งอน ให้คนอ่านลุ้นตามตลอด
สุดท้ายก็ยังจบ แบบ happy มาได้ 555 ถือว่าขึ้นหิ้งนิยายโปรด อีกเรื่องละกัน อ่านซ้ำไหม ต้องนานกว่านี้ก่อน อารมณ์สวิงกะพระเอกขั้นสุดไม่ไหวๆ 555

[Faelyn]

พี่ชายกลายเป็นคนหื่นกามไปซะแล้วว 555555

เหมือนเร่งจบไปนิด ถ้าลงรายละเอียดพวกเหตุการณ์ต่างๆอีกนิดก็คงได้เพิ่มมาอีกซักเล่มอะ เซี่ยอวิ้นจากพระเอกก็กลายมาเป็นตัวประกอบที่บทแทบไม่มีเลยซะงั้น แอบสงสารนิดๆ

ฉุนอวี๋ฉียังคงน่ารำคาญมาจนถึงตอนท้าย ดีที่ยังยอมปล่อยจนได้ คือถามว่าน่าสงสารมั้ย ก็นิดหน่อยอะ แต่น่ารำคาญมากกว่า

ส่วนโจวซื่อนี่คือยังไง สรุปว่าไม่ตายเหรอ พี่ชายใช้แผนทำให้ความจำเสื่อมแล้วเอาไปปล่อยเหรอ หรือยังไง อยากรู้มาก อยากรู้เรื่องของเหลียงเฟิงอวี่ด้วย ไปคู่กับลูกสาวหมอได้ยังไง อยากได้ตอนพิเศษมากกว่านี้อะ มันคาใจจจจ

[B. Sutthida · Rating 5 out of 5]

บทสรุปของนักเขียนที่ตกหลุมรักตัวประกอบชายลำดับ 2 (ตัวร้าย)... เรื่องนี้จบแฮปปี้ได้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการเขียนปลายเปิดกับความฉลาดของตัวละครล้วนๆ ส่วนนางเอกที่เป็นนักเขียนนั้น...ใช้ชีวิตสบายมากๆ แล้วถ้าเทียบกับตัวละครทะลุมิติเรื่องอื่นๆ ที่เคยอ่านมา

โดยรวมก็อ่านได้เพลินดี อ่านแบบไม่ต้องคิดวิเคราะห์อะไรมาก รอดูว่านิยายเ 'น้องสาวขุนนางทรราช' นี้จะเปลี่ยนไปอย่างไร บทสรุปของนิยายที่นักเขียนได้เขียนไว้จะถูกตีความออกมาในรูปแบบไหน

ปล.ต้นเล่ม 5 สนุกมาก แต่ท้ายเล่มมีแต่ม่านมุ้งของหลี่เหวยหยวนกับหลิงหว่าน

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เล่ม 4-5 นี้บางช่วงจะมีอืดๆ ยืดเยื้อบ้าง แต่โดยรวมก็สนุกดี เป็นเล่มที่พระเอกกับนางเอกใจตรงกันแต่ก็มีอุปสรรคด้วยนิสัยโหดหึงของพระเอกกับความง๊องแง๊งของนางเอก ชอบตรงที่พระเอกรู้ความลับของนางเอกแล้วบ่นว่านางเอกเขียนบทไม่่ได้เรื่อง ไม่ตรงกับหลักความเป็นจริง ขำอ่ะ คนอะไรจะฉลาดอะไรขนาดนั้น แต่ก็เข้าใจนะว่านางเอกก็อายุแค่ 18 ละแต่งนิยายในเวบมันก็คงจะไม่ได้เป๊ะอะไรขนาดนั้น

สรุปแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านแล้วสนุกเรื่องนึงของแจ่มใส ไม่ผิดหวัง

[Nessy Bunny · Rating 5 out of 5]

ไม่ผิดหวังเลยค่ะ ดำเนีนเรื่องดีมาก ตัวละครดีมาก จบดีมาก เป็นเรื่องแรกในรอบหลายปีนี้ที่พออ่านจบแล้ว เราต้องวนกลับไปอ่านใหม่ ชาบชึ้งตื้นตันในความรักของพระเอก คือ ชีวิตนี้ เขามีแค่นางจริงๆ “ยอมเจ็บปวด ยอมทำร้ายตนเองนับพันหมื่นครั้ง แต่จะไม่ยอมให้นางต้องเจ็บแม้สักครั้ง” ตรงตรึงใจอีชั้นจริงๆ ถ้าครั้งหน้ามีงานของนักเขียนผู้นี้อีก ก็จะชื้อโดยที่ไม่ขออ่านเรื่องย่อเลยค่ะ เขาเขียนได้เข้าถึงจิตใจของนิยายรักจริงๆ💖💖💖

[Darunee B · Rating 4 out of 5]

ก็ว่าอยู่จะแต่งงานกันได้ไหมในเมื่อเป็นญาติกัน สุดท้ายความตายแก้ได้ที่นี้มาทั้งตัวไม่ใช่แค่วิญญาณ โอเค แต่ความขี้มโนของพี่ชายไม่เคยจางหายแค่น้องปีนต้นไม้ คิดได้ไงว่าน้องจะหนี กว่าจะเคลียร์กันได้ปาดเหงื่อไปหลายยก สุดท้ายคือชอบที่พระเอกต่อให้ร้ายกาจต่อคนทั้งโลกก็ดีกับนางเอกแค่คนเดียว กลายเป็นคนขี้ประจบ(นางเอก)
ส่วนนางเอกนิยายอย่างหลิงเยี่ยนก็น่าสงสารนางนิดหน่อยกำลังปลูกชาเขียวอยู่ดีๆ โดนเผาไล่ชา เอ้ยโดนฆ่าปิดตำนานนางเอกชาเขียวเฉยเลย

[vanillachoco · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆค่ะ ไม่มีเนื้อเรื่องไรมากในชีวิตนี้แนะนำให้อ่านก็ได้ไม่ต้องอ่านก็ได้ เรื่องนี้มันจะเน้นที่ความรักของคู่พระนางและเรื่องราวต่างๆเหมือนไม่มีความเมคเซ้นหน่อยๆแต่โดยรวมก็ดีอยู่ เราไม่ชอบความรู้สึกขมขื่นตรงต้นเล่ม5อะมันแบบไม่รู้สิ เหมือนเรื่องนี้เราจะเน้นแค่หวีดพี่ชายอะไรทำนองนั้นแหละ

[Noo · Rating 5 out of 5]

จบแล้ว แม้ท้ายเล่มจะแผ่วปลายอยู่บ้าง เมื่อเทียบกับความหนักหน่วงเข้มข้นช่วงเล่ม 3 เล่ม 4 และพล๊อตที่วางไว้อย่างโหด ก็นะนางเอกในนิยายหลี่หลิงเยี่ยนตายไปตั้งนานแล้วเลยไม่มีใครมางัดข้ออีกแล้ว
ตัวประกอบชายอันดับ 1 ก็ดูคลั่งรักเกินไปหน่อย ทั้งที่เคยได้คุยกับนางเอกอยู่ไม่กี่ประโยค
แต่ก็หาทางลงให้จบได้สวยงามดี
สรุปว่าชอบแหละ

[Pok M. Srithongchai · Rating 5 out of 5]

จริงๆ อยากให้ 4 ดาว แต่แอบลำเอียง ให้ 4.5 เลยปัดขึ้นเป็น 5 ตอนจบเหมือนอารมณ์ไม่สุด หักจบแบบอึ้งๆ พระเอกอะไรจะจำนางเอกเก่งขนาดนี้ แล้วอะไรจะแย่งชิงกันตลอด แต่ยังไงก้อมีฟินเรื่อยๆ ไม่ค้างมาก แต่เล่ม 1-4 สนุกกว่าเยอะ โดยภาพรวมก้อยังชอบอยู่ดี