«Ομιλεί ο Άλμπερτ Αϊνστάιν». «Ποιος;» ρωτάει το κορίτσι στο τηλέφωνο. «Συγγνώμη. Πήρα λάθος αριθμό». «Πήρατε τον σωστό αριθμό» λέει ο Άλμπερτ.
Αυτή είναι η ιστορία μιας απίστευτης φιλίας που ξεκινά µ’ ένα τυχαίο τηλεφώνημα ανάμεσα σ’ έναν άνδρα στη δύση της ζωής του, τον Άλµπερτ Αϊνστάιν, και σε µια νεαρή κοπέλα στα πρώτα της βήματα στον κόσμο, τη Μίµι Μπόφορτ. Εκείνη θα του μεταγγίσει τη χαρά της ζωής κι εκείνος θα της ανοίξει την πόρτα στο προσωπικό του σύμπαν. Ένα γοητευτικό και συγκινητικό μυθιστόρημα, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, που καλύπτει σχεδόν έναν αιώνα ευρωπαϊκής ιστορίας, ενώ φωτίζει τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο που τον περιβάλλει.
Ο Άλµπερτ Αϊνστάιν (1879-1955) γεννήθηκε στη Γερµανία και πέθανε στις ΗΠΑ. Ένας από τους πλέον επιδραστικούς επιστήμονες του 20ού αιώνα, τιμήθηκε µε το Νόµπελ Φυσικής το 1921. Εμβληματική φυσιογνωμία, το πρόσωπό του εξακολουθεί να είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα σε όλο τον κόσμο.
«Αν ζούσαν όλοι μια ζωή σαν τη δική μου, δεν θα υπήρχε ανάγκη για μυθιστορήματα». Άλμπερτ Αϊνστάιν, σε ηλικία είκοσι ετών, στην αδελφή του Μάγια, 1899
ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Το πορτρέτο ενός σπουδαίου ανθρώπου και της εποχής του, ασυνήθιστο αλλά και µεστό σε πληροφορίες. Guardian
Γοητευτικό… Πρότυπο για το είδος του. Περιεκτικό, αστείο, σπαρταριστό. Times Literary Supplement
Η Μίμι Μπόφορτ σηκώνει το ακουστικό για να τηλεφωνήσει στο φαρμακείο της γειτονιάς της. Ένα λάθος πλήκτρο και βρίσκεται να μίλα με τον ηλικιωμένο πλέον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Η έκπληξη της μεγάλη και η χαρά που θα μεταγγίσει με τη νιάτα και τη ζωντάνια της στον Άλμπερτ Αϊνστάιν ακόμη μεγαλύτερη.
Και κάπως έτσι η ζωή του φημισμένου φυσικού βρίσκεται να μπαίνει στο μικροσκόπιο και να αφηγείται από την Μίμι Μπόφορτ.
"Κανένας άλλος άνθρωπος δεν συνέβαλε τόσο πολύ στην τεράστια διεύρυνση της γνώσης στον 20ό αιώνα. Κι ωστόσο κανένας αλλος άνθρωπος δεν υπήρξε πιο ταπεινός κατέχοντας τη δύναμη που είναι η γνώση, πιο σίγουρος ότι η δύναμη δίχως σοφία είναι θανάσιμη. Για όλους εκείνους που ζουν στην πυρηνική εποχή, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν αποτέλεσε το πρότυπο της πανίσχυρης δημιουργικής ικανότητας του ατόμου σε μια ελεύθερη κοινωνία", είπε ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ. Απόσπασμα που δε γινόταν να μην παραθέσω, μιας και αντανακλά με λεπτομερειακή τελειότητα και στοχαστικότητα τη φυσιογνωμία του σπουδαίου αυτού επιστήμονα.
Ένα μυθιστόρημα που ναι μεν είναι η βιογραφία μιας λαμπρής προσωπικότητας του επιστημονικού κόσμου, αλλά συγκινεί τον αναγνώστη διατηρώντας το ενδιαφέρον του απερίσπαστο χωρίς να κουράζει με την αφήγηση και την απαραίτητη αναφορά στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου. Βασίζεται σε αληθινά γεγονότα ενός αιώνα ιστορίας, ενώ παράλληλα καθρεφτίζει τον αληθινό άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την αυθεντία του ονόματος.
Ο συγγραφέας του βιβλίου R.J. Gadney καταφέρνει να φωτίσει το πορτρέτο ενός σπουδαίου ανθρώπου με ένα βιβλίο γεμάτο από πληροφορίες για την προσωπική ζωή του επιστήμονα. Η γραφή του τηλεγραφική μεν (όπως όλες οι βιογραφίες), αλλά περιεκτική, συγκινητική, λεπτομερής και πολλές φορές αστεία.
Ο ίδιος ο Άλμπερτ Αϊνστάιν σε ηλικία 20 ετών είχε παραδεχτεί πως αν όλοι ζούσαν μια ζωή σαν τη δική του, δε θα υπήρχε ανάγκη να γράφονται μυθιστορήματα.
Βιβλίο που ολοκλήρωσα σε λίγα εικοσιτετράωρα και με άφησε γεμάτη ως αναγνώστρια! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!
Υποτίθεται είναι μια βιογραφία με μυθιστορηματική αφήγηση . Μπούρδες. Μιλάμε για επινοήσεις που άλλαξαν τον κόσμο όπως η σχετικότητα ,φύση του φωτός και βαρύτητας ,σε μια εποχή που οι εξελίξεις στην φυσική ήταν ραγδαίες και στο βιβλίο δεν θα βρεις σχεδόν πουθενά τέτοιου είδους αναφορές . Ακόμη και αν πούμε ότι ο συγγραφέας ήθελε να εστιάσει περισσότερο στην ανθρώπινη πλευρά του Αϊνστάιν και στην προσωπική του ζωή έχουμε πάλι μπούρδες . Παίρνουμε κάποιες διάσημες ρήσεις του ,τις πετάμε εδώ και εκεί ξεκάρφωτα απλά για να μπουν ,βάζουμε δόσεις άρλεκιν για την ερωτική του ζωή και ορίστε η βιογραφία . Στην μια σελίδα είναι 23 χρόνων και άσημος και στην επόμενη ο σπουδαιότερος επιστήμονας στον κόσμο . Έχω διαβάσει αρκετά εκλαϊκευμένη επιστήμη γύρω από το θέμα και αμφιβάλλω αν ο Αϊνστάιν θα μιλούσε κατά αυτό τρόπο όπως πχ να επικαλείται συνέχεια τον Θεό ,να συνομιλεί για άσχετα πράγματα και να πετάει εξισώσεις κτλ. Εντελώς αδιάφορο
Μέσα απ’ τα βιβλία το μόνο σίγουρο είναι ότι βρίσκεις κόσμους, βιώνεις καταστάσεις, ακούς τις φωνές και χάνεσαι στην αφήγηση. Τι συμβαίνει, όμως, όταν η φωνή του αφηγητή δεν είναι και τόσο τυχαία; Τι μπορεί να έρθει στην επιφάνεια του νου σου όταν τελικά η μυθιστορηματική απόδοση συνδυάζεται με την ιστορικότητα και τον μύθο μιας εμβληματικής περσόνας;
Είναι το βιβλίο που θα σε κρατήσει κοντά στο πρόσωπο του ήρωα, στο πρόσωπο του Αϊνστάιν χωρίς να αρκεστεί στην πληροφόρηση, την παράθεση γεγονότων ή την απλή βιογραφική απόδοση. Ένα αμάλγαμα συγγραφής στην οποία συνυπάρχουν η κειμενική απόδοση τής ιστορίας, με την αναδρομή στον χρόνο και την ανάδειξη –ή καλύτερα, την απόδοση– του Νομπελίστα επιστήμονα. Και προφανώς ο Αϊνστάιν μάς είναι γνωστός από τη θεωρία της σχετικότητας και τη διάσημη φωτογραφία του με τη «γλώσσα έξω». Όλα όμως μοιάζουν τόσο σχετικά όσο και οι θεωρίες πίσω απ’ τον μύθο [...]
Η εικόνα που είχα στο μυαλό μου για τον Άλμπερτ Αϊνστάιν ήταν εκείνου του επιστήμονα με τα λευκά φουντωτά αχτένιστα μαλλιά, ο οποίος βρίσκεται σε ένα εργαστήριο γεμάτο δοκιμαστικούς σωλήνες και κάνει πειράματα. Η αλήθεια, βέβαια είναι έτσι, αλλά δεν είναι μόνο έτσι. Με την ανάγνωση του κειμένου του Gadney γνώρισα έναν μαχητικό επιστήμονα, έναν άνθρωπο με πολιτική δράση, που είχε το θάρρος της γνώμης του και ήταν πολύ περισσότερα από έναν μελετητή. Την εποχή, που ο ναζισμός άπλωνε τα πλοκάμια του πάνω από την Ευρώπη, ο Αϊνστάιν είχε το θάρρος να μιλήσει για τους Εβραίους και να να σταθεί στο ύψος του ονόματός του. Οι εντυπώσεις μου αναλυτικότερα εδώ : https://bit.ly/2ZABSe5
Απογοήτευση. Υπερβολικά πολλές ανούσιες λεπτομέρειες, πολλές απλά μυθοπλασίες, ανάμεικτες με τρομερά ενδιαφέροντα γεγονότα που όμως παρουσιάζονται επιδερμικά. Αυτό όμως που πραγματικά δεν αντέχεται είναι η αφήγηση επιπέδου άρλεκιν σε σκόρπια εδάφια.