What do you think?
Rate this book
Figlie ferite dell'Africa: La mia battaglia per salvare le donne dalla violenza
«Verrà il giorno in cui una sola voce, quella di tutto il popolo e di tutte le chiese, si leverà così forte da spazzare via le forze del male. Solo allora potremo finalmente voltare pagina.»
Da giovane medico congolese, Denis Mukwege è testimone delle difficoltà che hanno le donne incinte del suo paese ad accedere a cure adeguate. Le loro gravidanze terminano spesso in tragedie. Nasce così la sua vocazione: si trasferisce in Francia per specializzarsi in ginecologia e ostetricia e sceglie poi di far ritorno a Lemera, tra le montagne del Congo orientale. Dieci anni dopo, in piena guerra civile, fonda l’ospedale Panzi per offrire cure alle donne vittime di violenze sessuali. In quella regione infatti stupri e mutilazioni sono armi strategiche delle milizie armate: colpiscono le donne per distruggere le famiglie e quindi le strutture sociali ed economiche del luogo. Sfidando le minacce di morte ricevute, Denis Mukwege decide di portare il fenomeno all’attenzione prima del suo governo – che a lungo si ostina a negarlo – e poi della comunità internazionale, e nel 2018, per il suo straordinario impegno in difesa dei più deboli e dei diritti delle donne, riceve il premio Nobel per la Pace.
Da giovane medico congolese, Denis Mukwege è testimone delle difficoltà che hanno le donne incinte del suo paese ad accedere a cure adeguate. Le loro gravidanze terminano spesso in tragedie. Nasce così la sua vocazione: si trasferisce in Francia per specializzarsi in ginecologia e ostetricia e sceglie poi di far ritorno a Lemera, tra le montagne del Congo orientale. Dieci anni dopo, in piena guerra civile, fonda l’ospedale Panzi per offrire cure alle donne vittime di violenze sessuali. In quella regione infatti stupri e mutilazioni sono armi strategiche delle milizie armate: colpiscono le donne per distruggere le famiglie e quindi le strutture sociali ed economiche del luogo. Sfidando le minacce di morte ricevute, Denis Mukwege decide di portare il fenomeno all’attenzione prima del suo governo – che a lungo si ostina a negarlo – e poi della comunità internazionale, e nel 2018, per il suo straordinario impegno in difesa dei più deboli e dei diritti delle donne, riceve il premio Nobel per la Pace.
240 pages, Kindle Edition
Published May 16, 2019
3 people are currently reading
240 people want to read
About the author
Denis Mukwege
10 books50 followersDr Denis Mukwege is a world-renowned gynaecologist and human rights activist from east DRC. He received the Nobel Peace Prize in 2019 for his global efforts to end the use of rape as a weapon of war. Dr Mukwege founded Panzi Hospital and Foundation, and has become one of the world’s leading specialists on treating survivors of wartime sexual violence.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
September 19, 2019
In de categorie helden van deze wereld hoort de laatste jaren op grote hoogte ook Dokter Denis Mukwege, die eind vorig jaar samen met de jezidische Nadia Murad de Nobelprijs voor de Vrede won. In april 2019 kreeg hij een eredoctoraat van de Universiteit van Antwerpen en naar aanleiding van de Internationale Koning Boudewijnprijs voor Ontwikkelingswerk in 2011 werd hij in dat jaar bijvoorbeeld ook uitgenodigd op het Instituut voor Tropische Geneeskunde, mijn werkgever tussen twee haakjes. Tijdens deze zomer kwam zijn biografie Pleidooi voor leven eindelijk uit in het Nederlands. Dit boek is grotendeels gebaseerd op de originele tekst van een Zweeds boek van journalist Berthil Åkerlund uit 2013 en werd vertaald vanuit de Franse versie hiervan uit 2016. Er zijn nog een aantal andere boeken geschreven over Dr. Mukwege waaronder L’homme qui répare les femmes door de Belgische Franstalige journaliste Colette Braeckman in 2012 die in 2015 samen met regisseur Thierry Michel ook de gelijknamige film maakte.
Waarom een Zweeds journalist met de eer gaat lopen de belangrijkste biografie rond Denis Mukwege te mogen schrijven blijkt wel uit diens levensverhaal. Met de assistentie van deze journalist vertelt Mukwege zelf in dit boek enerzijds hoe hij is opgegroeid en hoe zijn levenspad er tot nu toe uitziet, en anderzijds het verhaal van zijn strijd tegen het seksueel geweld en de daarmee gepaarde wetteloosheid op vrouwen in Oost-Congo.
De vader van Denis Mukwege maakte al jong kennis met Zweedse en Noorse zendelingen die een post hadden opgezet in zijn gemeente Lemera in Zuid-Kivu, DRC en werd predikant van deze pinkstergemeenschap. In de eerste week na de geboorte van de jonge Denis zou het verkeerd hebben kunnen lopen met hem als een Zweedse verpleegster niet tussenbeide was gekomen, omdat godbetert Belgische katholieke nonnen zijn moeder hadden geweigerd hem onder hun hoede te nemen!
Van de polytechnische faculteit in Kinshasa verhuist Denis Mukwege in 1977 naar Burundi om zijn gedroomde studie geneeskunde te kunnen volgen. Hij keert terug naar de DRC om in het Lemera-hospitaal te werken en kan zich vervolgens met een beurs van de Zweedse pinkstermissie in de Universiteit van Angers, Frankrijk in gynaecologie specialiseren. Terug in Lemera wordt hij er directeur en wordt dit hospitaal, net als ze op het punt staan er noodzakelijke werken uit te voeren, en de vluchtelingen van de Rwandese genocide Oost-Congo toestromen, aangevallen door de troepen onder toenmalig militieleider Laurent Kabila waarbij er patiënten in hun bed vermoord worden. Het toeval wilde dat hij toen net niet in het hospitaal aanwezig was, omdat hij zich verplicht zag een Zweedse medewerker, die een zware infectie had opgelopen, samen met zijn vrouw te ontzetten. Ondanks dat zij samen in een kogelregen terecht waren gekomen, was dit waarschijnlijk net hun redding.
Vanaf dat de Congolese oorlog uitbrak in 1998 kwamen er vele verkrachtingsslachtoffers bij Dr. Mukwege terecht, en begon hij de systematiek erachter te zien waardoor niet alleen de vrouwen zo veel geweld werd aangedaan maar ook de ganse gemeenschap in het hart getroffen werd. In 1999 richtte hij in Bukavu het Panzi-ziekenhuis op voor de behandeling van deze verkrachtte vrouwen en hen naast de medische ook, socio-economische, mentale en juridische ondersteuning te bieden.
Het verhaal van Dr. Mukwege is enorm boeiend en indrukwekkend om te lezen. Het heeft vele kanten en is getekend door de Congolese geschiedenis. Het boek is niet helemaal chronologisch verteld waardoor je af en toe moet schakelen tussen verschillende tijdlijnen, maar daardoor komt er ook ‘denkruimte’ tussen de hoofdstukken om alle gebeurtenissen te kunnen verwerken en is er afwisseling voorzien.
Sinds hij directeur is geworden van dit ziekenhuis spreekt Denis Mukwege zich onvoorwaardelijk uit voor de bescherming van de slachtoffers van seksueel geweld en tegen de straffeloosheid van de machthebbers en milities die door de aanwezigheid van de grondrijkdommen in Oost-Congo aanwezig blijven en het geweld er maar blijft voortduren. In 2006 stelde hij dit onrecht voor de Algemene Vergadering van de VN aan de kaak. De Congolese regering blijft dit echter ontkennen en Mukwege heeft al een aantal moordaanslagen overleeft. Na een aanslag op hem en zijn gezin in 2012, die hij in het begin van het boek uit de doeken doet, leefden ze een tijdje in België waar ze asiel verkregen. Nu werkt hij in het Panzi-ziekenhuis onder permanente bewaking waardoor hij en zijn gezin een deel van hun vrijheid hebben moeten opgeven. Mukwege stelde zijn hoop op de nieuwe verkiezingen in zijn land. Aangezien de nieuwe Congolese regering nu bestaat uit zowel vertrouwelingen van de vroegere Kabila-regering als van de formeel nieuw verkozen president Félix Tshisekedi is dit nog maar de vraag. Wanneer wordt dit onrecht eindelijk echt aangepakt?
Deze recensie is eerder verschenen als Hebban-recensie, zie https://www.hebban.nl/recensie/nathal....
Waarom een Zweeds journalist met de eer gaat lopen de belangrijkste biografie rond Denis Mukwege te mogen schrijven blijkt wel uit diens levensverhaal. Met de assistentie van deze journalist vertelt Mukwege zelf in dit boek enerzijds hoe hij is opgegroeid en hoe zijn levenspad er tot nu toe uitziet, en anderzijds het verhaal van zijn strijd tegen het seksueel geweld en de daarmee gepaarde wetteloosheid op vrouwen in Oost-Congo.
De vader van Denis Mukwege maakte al jong kennis met Zweedse en Noorse zendelingen die een post hadden opgezet in zijn gemeente Lemera in Zuid-Kivu, DRC en werd predikant van deze pinkstergemeenschap. In de eerste week na de geboorte van de jonge Denis zou het verkeerd hebben kunnen lopen met hem als een Zweedse verpleegster niet tussenbeide was gekomen, omdat godbetert Belgische katholieke nonnen zijn moeder hadden geweigerd hem onder hun hoede te nemen!
Van de polytechnische faculteit in Kinshasa verhuist Denis Mukwege in 1977 naar Burundi om zijn gedroomde studie geneeskunde te kunnen volgen. Hij keert terug naar de DRC om in het Lemera-hospitaal te werken en kan zich vervolgens met een beurs van de Zweedse pinkstermissie in de Universiteit van Angers, Frankrijk in gynaecologie specialiseren. Terug in Lemera wordt hij er directeur en wordt dit hospitaal, net als ze op het punt staan er noodzakelijke werken uit te voeren, en de vluchtelingen van de Rwandese genocide Oost-Congo toestromen, aangevallen door de troepen onder toenmalig militieleider Laurent Kabila waarbij er patiënten in hun bed vermoord worden. Het toeval wilde dat hij toen net niet in het hospitaal aanwezig was, omdat hij zich verplicht zag een Zweedse medewerker, die een zware infectie had opgelopen, samen met zijn vrouw te ontzetten. Ondanks dat zij samen in een kogelregen terecht waren gekomen, was dit waarschijnlijk net hun redding.
Vanaf dat de Congolese oorlog uitbrak in 1998 kwamen er vele verkrachtingsslachtoffers bij Dr. Mukwege terecht, en begon hij de systematiek erachter te zien waardoor niet alleen de vrouwen zo veel geweld werd aangedaan maar ook de ganse gemeenschap in het hart getroffen werd. In 1999 richtte hij in Bukavu het Panzi-ziekenhuis op voor de behandeling van deze verkrachtte vrouwen en hen naast de medische ook, socio-economische, mentale en juridische ondersteuning te bieden.
Het verhaal van Dr. Mukwege is enorm boeiend en indrukwekkend om te lezen. Het heeft vele kanten en is getekend door de Congolese geschiedenis. Het boek is niet helemaal chronologisch verteld waardoor je af en toe moet schakelen tussen verschillende tijdlijnen, maar daardoor komt er ook ‘denkruimte’ tussen de hoofdstukken om alle gebeurtenissen te kunnen verwerken en is er afwisseling voorzien.
Sinds hij directeur is geworden van dit ziekenhuis spreekt Denis Mukwege zich onvoorwaardelijk uit voor de bescherming van de slachtoffers van seksueel geweld en tegen de straffeloosheid van de machthebbers en milities die door de aanwezigheid van de grondrijkdommen in Oost-Congo aanwezig blijven en het geweld er maar blijft voortduren. In 2006 stelde hij dit onrecht voor de Algemene Vergadering van de VN aan de kaak. De Congolese regering blijft dit echter ontkennen en Mukwege heeft al een aantal moordaanslagen overleeft. Na een aanslag op hem en zijn gezin in 2012, die hij in het begin van het boek uit de doeken doet, leefden ze een tijdje in België waar ze asiel verkregen. Nu werkt hij in het Panzi-ziekenhuis onder permanente bewaking waardoor hij en zijn gezin een deel van hun vrijheid hebben moeten opgeven. Mukwege stelde zijn hoop op de nieuwe verkiezingen in zijn land. Aangezien de nieuwe Congolese regering nu bestaat uit zowel vertrouwelingen van de vroegere Kabila-regering als van de formeel nieuw verkozen president Félix Tshisekedi is dit nog maar de vraag. Wanneer wordt dit onrecht eindelijk echt aangepakt?
Deze recensie is eerder verschenen als Hebban-recensie, zie https://www.hebban.nl/recensie/nathal....
October 13, 2021
Einfach unglaublich!
Denis Mukwege ist für mich ein Mensch mit Vorbildfunktion. Trotz aller Steine und Gefahren hat er nie aufgehört zu kämpfen.
Er setzt sich weiterhin in seinem Heimatland für die Opfer von sexualisierter Gewalt ein und das obwohl er mehrmals mit dem Tod bedroht wurde.
Ein Mensch, der nicht aufgibt, der ein höheres Ziel vor Augen hat. Unglaublich faszinierend wie viel Stärke und Liebe er in sich trägt und nach Außen hin vermittelt!
Denis Mukwege ist für mich ein Mensch mit Vorbildfunktion. Trotz aller Steine und Gefahren hat er nie aufgehört zu kämpfen.
Er setzt sich weiterhin in seinem Heimatland für die Opfer von sexualisierter Gewalt ein und das obwohl er mehrmals mit dem Tod bedroht wurde.
Ein Mensch, der nicht aufgibt, der ein höheres Ziel vor Augen hat. Unglaublich faszinierend wie viel Stärke und Liebe er in sich trägt und nach Außen hin vermittelt!
March 29, 2022
Una tarea xd
June 24, 2019
(Read this book in Japanese translation.)
I got to know about this book from the book review in the Japanese economic newspaper. Violence against women has always been a strong interest for me and I immediately thought I should read this book. It’s hard to believe I cannot find this book in English but Japanese translation is excellent and very easy to read through.
I was deeply saddened and shocked to know about the ongoing violence against women in the region in Congo. The author explains so well how devastating and malignant these types of violence is, not only for the women but for the entire community. The life path of the author is fascinating and I also believe that he is destined to save the victims despite overwhelming and life threatening challenges. I sincerely hope that there are more and more young people follow his path. I am gathering my thoughts as to what role I can play to fight against the issue.
I got to know about this book from the book review in the Japanese economic newspaper. Violence against women has always been a strong interest for me and I immediately thought I should read this book. It’s hard to believe I cannot find this book in English but Japanese translation is excellent and very easy to read through.
I was deeply saddened and shocked to know about the ongoing violence against women in the region in Congo. The author explains so well how devastating and malignant these types of violence is, not only for the women but for the entire community. The life path of the author is fascinating and I also believe that he is destined to save the victims despite overwhelming and life threatening challenges. I sincerely hope that there are more and more young people follow his path. I am gathering my thoughts as to what role I can play to fight against the issue.
November 25, 2021
Keine Frage, Denis Mukwege ist ein außergewöhnlicher Mann, ein Arzt aus Leidenschaft, der anpackt, wo er Not sieht, und seiner Berufung treu ist, auch wenn Schwierigkeiten auftreten und mit seinem Leben Gott die Ehre gibt! In seinem unermüdlichen Kampf für die Wiederherstellung von Gesundheit Und Würde von auf bestialischste Weise misshandelten Frauen ist er ein großes Vorbild!
Schade, dass sich kein erfahrener Autor seiner Biographie angenommen hat, so selbst geschrieben, war die Anordnung der Kapitel sehr durcheinander und teilweise schwierig der Geschichte zu folgen.
Schade, dass sich kein erfahrener Autor seiner Biographie angenommen hat, so selbst geschrieben, war die Anordnung der Kapitel sehr durcheinander und teilweise schwierig der Geschichte zu folgen.
March 1, 2024
it’s more a biography of his life and career, I think the title is misleading cause he doesn’t speak much about the women’s stories, but the book is good it’s well written and interesting to understand what has been going on in DRC
December 1, 2020
non è scritto molto bene. Salta temporalmente.
December 2, 2021
Inspirerende man, wel qua tijdlijnen soms verwarrend.
September 23, 2025
Heel grijpend en bemoedigend. Een voorbeeld voor mij, maar ook vast voor vele anderen.
November 15, 2025
Câu chuyện cuốn hút, ẩn chứa chân thành, tử tế và trên hết là đau thương. Quyển sách thật lôi cuốn, khó lòng dừng lại.
March 1, 2019
Beeindruckende Autobiographie
2018 erhielt Dr. Denis Mukwege den Friedensnobelpreis. Bis zu diesem Buch hatte ich nicht von ihm gehört – und nun lässt mich das Buch sprachlos zurück. Denis Mukwege ist Gynäkologe und stammt aus dem Kongo. Dort tritt er seit Jahren gegen die Gewalt gegen Frauen ein. Der Kongo ist ein Land reich an Bodenschätzen – einer der Wege, wie viele Herrscher zu persönlichem Reichtum gekommen sind. Die Bürger des Landes und deren Wohlergehen scheint zweitrangig. Das Land ist hart umkämpft, verschiedene Stämme und Milizen bekämpfen sich und versuchen, Überhand zu nehmen. Ein beliebter Weg der Kriegsführung ist die systematische Vergewaltigung von Frauen auf brutalste Art und Weise. Mukwege führt komplexe Operationen durch, um den Sexual-, Harn- und Verdauungstrakt von Frauen wiederherzustellen, die Opfer von Gewalt- und sexuellen Verbrechen geworden sind. Außerdem hilft er, die Geburtensterblichkeit mittels organisierter Geburten im Spital deutlich zu senken.
Das Buch ist leicht geschrieben, trotzdem aber alles andere als leichte Kost. Ich finde es sehr interessant, über Mukweges Kindheit und auch seine Eltern zu lesen. Alles was er erlebt hat, hat ihn zu dem Mann gemacht der er heute ist. Das Buch ist nicht chronologisch, was den Lesefluss etwas stört. Am Schluss fügen sich die Informationen trotzdem zu einem Bild zusammen, das sehr viel Sinn ergibt.
Mukweges Buch ist ein Weckruf für uns alle. Ein Weg für ihn, damit umzugehen, dass er vom Präsidenten seines Landes nicht gewürdigt wird, sondern Steine in den Weg gelegt bekommt, was bis zu Mordanschlägen reicht. Mukwege hatte als Kind den Traum, Menschen zu helfen. Diesen Traum hat er seit dem Ende seiner Ausbildung als Gynäkologe leidenschaftlich umgesetzt. Er hat ein Leben mit Geld, Stabilität und Sicherheit aufgegeben, um den Frauen seines Landes zu dienen. Selbst regelmäßige Morddrohungen und Anschläge auf sein Leben konnten ihn nicht aufhalten. Ein bemerkenswerter Mann, der zurecht mit dem Friedensnobelpreis 2018 geehrt wurde.
2018 erhielt Dr. Denis Mukwege den Friedensnobelpreis. Bis zu diesem Buch hatte ich nicht von ihm gehört – und nun lässt mich das Buch sprachlos zurück. Denis Mukwege ist Gynäkologe und stammt aus dem Kongo. Dort tritt er seit Jahren gegen die Gewalt gegen Frauen ein. Der Kongo ist ein Land reich an Bodenschätzen – einer der Wege, wie viele Herrscher zu persönlichem Reichtum gekommen sind. Die Bürger des Landes und deren Wohlergehen scheint zweitrangig. Das Land ist hart umkämpft, verschiedene Stämme und Milizen bekämpfen sich und versuchen, Überhand zu nehmen. Ein beliebter Weg der Kriegsführung ist die systematische Vergewaltigung von Frauen auf brutalste Art und Weise. Mukwege führt komplexe Operationen durch, um den Sexual-, Harn- und Verdauungstrakt von Frauen wiederherzustellen, die Opfer von Gewalt- und sexuellen Verbrechen geworden sind. Außerdem hilft er, die Geburtensterblichkeit mittels organisierter Geburten im Spital deutlich zu senken.
Das Buch ist leicht geschrieben, trotzdem aber alles andere als leichte Kost. Ich finde es sehr interessant, über Mukweges Kindheit und auch seine Eltern zu lesen. Alles was er erlebt hat, hat ihn zu dem Mann gemacht der er heute ist. Das Buch ist nicht chronologisch, was den Lesefluss etwas stört. Am Schluss fügen sich die Informationen trotzdem zu einem Bild zusammen, das sehr viel Sinn ergibt.
Mukweges Buch ist ein Weckruf für uns alle. Ein Weg für ihn, damit umzugehen, dass er vom Präsidenten seines Landes nicht gewürdigt wird, sondern Steine in den Weg gelegt bekommt, was bis zu Mordanschlägen reicht. Mukwege hatte als Kind den Traum, Menschen zu helfen. Diesen Traum hat er seit dem Ende seiner Ausbildung als Gynäkologe leidenschaftlich umgesetzt. Er hat ein Leben mit Geld, Stabilität und Sicherheit aufgegeben, um den Frauen seines Landes zu dienen. Selbst regelmäßige Morddrohungen und Anschläge auf sein Leben konnten ihn nicht aufhalten. Ein bemerkenswerter Mann, der zurecht mit dem Friedensnobelpreis 2018 geehrt wurde.
March 28, 2020
Pusht mich ein besserer Mensch zu werden. Danke, Denis Mukwege!
December 2, 2016
everyone should read the story of this future winner of the Nobel price for peace.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews