Dzieje starożytnych Chin

by Maciej Kuczyński

Starożytne kroniki historyczne zdradzają nam najdawniejsze dzieje Chin, od wielkiego potopu sprzed czterech tysięcy lat i owianej tajemnicą dynastii Xia, poprzez dzieje dynastii Szang i Zhou, okres Wiosen i Jesieni, aż do końca chińskiego żelaznego wieku, czyli epoki Walczących Królestw. Przez stronice tej książki przewijają się setki autentycznych postaci: królowie i królowe, faworyci i nałożnice, ministrowie i kanclerze, generałowie, dyplomaci i szpiedzy, mędrcy i głupcy, bohaterowie i zdrajcy (czasami będą nimi ci sami ludzie).
Spotkasz tutaj Konfucjusza i Sun Tzu, ale także postaci mniej znane, ale równie ważne: Pierwszego Hegemona, generała Sun Bin, Lorda Szang, faworytę Xi Shi, dyplomatę Su Qin, kanclerza Li Si. Opisane tu są wielkie dokonania i równie wielkie katastrofy, wojny i bitwy, przewroty pałacowe i skrytobójstwa, negocjacje i debaty, spiski i intrygi, przykłady największej szlachetności i miłosierdzia, ale także bezgranicznej podłości i wyuzdanego okrucieństwa słowem dzieje wielkiej, tajemniczej cywilizacji targanej namiętnościami ludzi decydujących o jej losach.

Genres: History, Polish Literature

424 pages, Paperback

Published January 1, 2018

About the author

Z wykształcenia architekt, poczytny pisarz, autor licznych książek dla młodzieży, reportaży, słuchowisk radiowych i filmów reportażowych. Zajmował się także organizacją wypraw naukowo-badawczych; był współorganizatorem i uczestnikiem wypraw PAN na Spitzbergen (1956-57), sześciu ekspedycji na pustynię Gobi w Mongolii (1963-71) i w Himalaje nepalskie (1973). Jeden z pionierów taternictwa jaskiniowego w Polsce. Kierował odkrywczymi ekspedycjami Klubu Wysokogórskiego w Andy chilijskie, do wielkich jaskiń Bałkanów, Kuby, Meksyku i Peru. W swojej twórczości pisarskiej wykorzystywał bogate materiały, obserwacje i doświadczenia, zebrane podczas tych niezwykłych wypraw i podróży.

Reviews

[Dominik · Rating 3 out of 5]

Rzetelna pozycja z drobnymi uchybieniami. Razi nieco brak konsekwencji w użyciu transkrypcji, czasami to samo państwo w obrębie trzech kolejnych zdań jest nazywane najpierw Song, a chwilę później Sung. Autor mógł też ograniczyć nieco ilość treści dotyczących zachodniej dynastii Zhou na korzyść czasów wcześniejszych i późniejszych, bardziej doniosłych, pamiętnych bądź epickich w dziejach Chin. Wiele wątków z tego okresu się gubi lub urywa i zostały przytoczone chyba tylko dlatego, bo mamy o nich informacje źródłowe. Polecam szczególnie osobom zainteresowanym narracją historii politycznej kształtowanej przez jednostki, gdyż to ona właśnie zajmuje gros pozycji.