"After this war, there will be many other wars, and in the intervals there will be peace. So it will alternate for many generations. By examining the things cast up in the backwash, we can gauge the progress of humanity. When clean little lives, when clean little souls boil up in the backwash, they will consolidate, after the final war, into a peace that shall endure. But not till then." This book is part of the World War One Centenary series; creating, collating and reprinting new and old works of poetry, fiction, autobiography and analysis. The series forms a commemorative tribute to mark the passing of one of the world's bloodiest wars, offering new perspectives on this tragic yet fascinating period of human history. Each publication also includes brand new introductory essays and a timeline to help the reader place the work in its historical context.
This book is great at painting the disenfranchisement of humanity always found within war. It is incredibly powerful and a rare perspective from one of the millions of under-represented women who served in the First World War. Poignantly illustrating the loss of common decency, and jaded stoicism of all who witness war first-hand. I found myself disgusted, appalled, and empathetic to both doctors and patients mentioned in these few potent pages. It is, to be cliched, one of those many books that if read by all, would cease war-making forever. It reminded me of The Rape of Nanking by the late Iris Chang; which is odd, considering The Backwash of War is about the good guys.
This was also the first perspective I've read of tensions regarding the UK before they were entangled in the worldwide conflict.
Citaat : De hele nacht luisterde ze naar kreten, want de morfine bracht geen verlossing. Morfine verzacht, soms de pijn van het leven, maar slechts de dood brengt absolute verlossing. Review : Ellen Newbold La Motte (Louisville (Kentucky), 27 november 1873 - 1961) was een Amerikaanse verpleegster, journaliste en auteur van boeken. Aanvankelijk was La Motte verpleegster in een ziekenhuis in Baltimore, waar vooral tuberculosepatiënten werden verzorgd. In 1915 vertrok ze - tijdens de Eerste Wereldoorlog - als vrijwillige verpleegster naar het front in Europa. Ze werkte in België en noteerde er haar bevindingen in een dagboek, wat de basis werd van haar eerste uitgave. Later reisde ze door Azië en beschreef er haar opgedane bevindingen in meerdere werken. Veelal handelden die over het gebruik van opium en de gevolgen ervan.
In 1916 schreef zij 'The Backwash of War,' over de gruwelen aan het front. De weinig heroïsche verhalen werden niet op handgeklap ontvangen, omwille van het negatief beeld en de mogelijke impact bij de achtergebleven familieleden in de VS. Het boek kon pas in 1934 verschijnen, nadat het eerder verboden werd. In 2009 werd het door de Vlaamse schrijver Erwin Mortier vertaald in het Nederlands onder de titel 'In het kielzog van de oorlog.' Het boek vertelt over het werk van een Amerikaanse verpleegster in een veldhospitaal op een paar kilometer afstand van het front in België anno 1916 – dus vlak bij de gruwelijkheden van een onbegrijpelijke loopgravenoorlog. Ze maakte er de dagelijkse ellende van de soldaten mee, zag ze zwaar verminkt het veldhospitaal binnen gebracht worden, zag ze lijden en creperen. La Motte observeerde de machinerie van dood en verderf en besloot erover te schrijven.
'In Het kielzog van de oorlog' doet ze verslag van het menselijk wrakhout om zich heen. De publicatie ervan leidde in Amerika tot een verbod op het boek – omdat het volgens de censors alle hoop en elke illusie doofde. Het boekje raakte vrijwel in de vergetelheid. Aan schrijver Edwin Mortier gaf het onlangs echter stof voor zijn roman 'Godenslaap', waarna deze besloot het te vertalen en in te leiden.
La Motte geeft de lezer een heel andere kijk op de verhalen over soldatenheroiek en vaderlandsliefde. Zij portretteert jonge soldaten die wegteren aan gasgangreen of voor het leven verminkt zijn, hallucinerende soldaten met stinkende wonden, onverschillige artsen, hautaine officieren die snel nog even decoraties opspelden bij stervenden in het veldlazaret. Deze schetsen, die bijna ter plaatse opgetekend lijken, zijn gehuld in cynische bespiegelingen omtrent de zin van oorlog en de waarde van een mensenleven. In het aanhangsel beschrijft ze nog een panische vlucht van burgers voor Duits granaatvuur te Duinkerken.
Een heel aangrijpend werk dat de gruwelijke gevolgen van oorlogsgeweld heel dicht bij de lezer brengt.