Powroty

Owoc granatu #4

by Maria Paszyńska

Ostatni tom serii historycznej o Polkach, które II wojna światowa zawiodła z Syberii do Iranu.

Halszka z córką w pośpiechu opuszczają Iran, który w 1979 zmienia się w państwo wyznaniowe rządzone przez Chomeiniego. Przylatują do Paryża i zatrzymują się w skromnym mieszkaniu Stefanii i Jędrzeja Walickich. Elżbieta źle się czuje w towarzystwie siostry i szwagra. Człowiek, którego kiedyś kochała, dzisiaj ją przeraża... Pocieszenia jak zawsze szuka w pracy naukowej i wciąż wierzy, że niebawem dołączy do nich Mehrdad. Natomiast Stefania oddaje się opiece nad siostrzenicą. Między nią a małą Anią rodzi się wyjątkowa więź. Żadna z sióstr nie czuje się w Paryżu jak w domu, coraz częściej mówią o powrocie do Polski. Trwają przygotowania do kolejnej ważnej podróży w ich życiu. Czy w peerelowskiej Warszawie kobiety odnajdą wreszcie spokój i szczęście?

304 pages, Paperback

First published July 3, 2019

About the author

Polska pisarka, felietonistka, varsavianistka, prawniczka i orientalistka. Ukończyła autorską klasę humanistyczną z rozwiniętym programem wychowania estetycznego w VII LO im. Juliusza Słowackiego w Warszawie, a następnie prawo na Uczelni Łazarskiego oraz iranistykę na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. By nauczyć się języka tureckiego, dwa lata studiowała turkologię. Przez kilka lat pracowała jako prawnik oraz przewodnik miejski po Warszawie. Znana z serii wakacyjnych spacerów po Warszawie, które współtworzyła dla Wirtualnej Polski, programu telewizyjnego Poszlafirujemy po Pragie oraz felietonów. Choć urodziła się na Dolnym Śląsku, mówi o sobie, że jest adopcyjnym dzieckiem Warszawy. Zadebiutowała w 2015 roku powieścią "Warszawski niebotyk", która znalazła się w finale I. edycji konkursu Promotorzy Debiutów organizowanego przez Instytut Książki i Fundację Tygodnika Powszechnego. Powieść Owoc granatu. Dziewczęta wygnane została nominowana w plebiscycie portalu lubimy czytać do miana Książki Roku 2018 w kategorii Powieść.
Autorka specjalizuje się w powieści historycznej. Wnikliwe przygotowuje się do pisania każdej kolejnej książki, docierając do trudno dostępnych materiałów źródłowych. Maria Paszyńska skupia się nie tylko na rzetelności w kwestii realiów historycznych, lecz także na wnikaniu w psychikę bohaterów, ukazywaniu ich emocji, dobra tkwiącego w człowieku, zawsze i pomimo wszystko. Szczególnie ważne są dla niej tematy społeczne, przede wszystkim te dotyczące tolerancji, wielokulturowości i dialogu międzyreligijnego. W swoich książkach przedstawiała m.in. przedwojenną Warszawę, Imperium Osmańskie, wojenne losy stołecznego ogrodu zoologicznego prowadzonego przez Jana i Antoninę Żabińskich oraz tułaczkę Polaków zesłanych na Syberię w czasie II wojny światowej.

Reviews

[Joanna Czernik · Rating 4 out of 5]

Jak każda poprzednia - wspaniała. Nieustannie zadziwia mnie tworczość Pani Paszyńskiej - ogrom emocji, ogrom cierpienia, a jednak strony odwracają sie jedna po drugiej, bo chcesz wiedzieć co będzie dalej. Polecam z całego serca.

[Kate · Rating 5 out of 5]

Łzy same płyną...

[Marta Piotrowska · Rating 4 out of 5]

4.5

[Dominika · Rating 4 out of 5]

Skończyłam!
Bardzo przyjemny cykl. Bardzo ładne zakończenie.
Chyba to, że wszystkie cztery tomy przeczytałam w sumie w osiem wieczorów, jest wystarczającą rekomendacją. 😁

[Joanna · Rating 5 out of 5]

Wszystkie 4 tomy byly wspaniale...Maria Paszynska jest swietna pisarka...szkoda ze ta historia sie juz skonczyla bo z checia czytala bym dalej.

[Nina · Rating 5 out of 5]

Droga trwa od 1979 do 2000 roku i wiedzie z Teheranu do Paryża, potem do Warszawy, by zatoczyć koło i przez Teheran zakończyć się w Bandar-e Pahlawi nad Morzem Kaspijskim, dokąd prawie sześćdziesiąt lat wcześniej trafiła z innymi wychodźcami z Syberii Elżbieta-Halszka Łukowska, a które po rewolucji islamskiej przemianowane zostało na Bandar-e Anzali. Teraz wiekowa pani profesor wybiera się tam ze swoją córką Anną i wnuczką Stefcią. Nie wszyscy towarzysze Halszki wracają razem z nią. Jej siostra-bliźniaczka Stefania zakończyła swą podróż w Warszawie, jeszcze wcześniej, w Paryżu siostry rozstały się z Jędrzejem, który na życiu ich obydwu odcisnął piętno, jakiego nie da się zapomnieć. Niedługo po ucieczce z Teheranu do Halszki dotarła wiadomość o zamęczeniu Mehrdada przez więziennych strażników rewolucji. Nie ma pojęcia, czy kogokolwiek z krewnych męża zastanie w irańskim domu.

Trochę zastanawia brak opisu okoliczności, w jakich odbyło się spotkanie po latach z Polską, mimo że był to dla kraju historycznie przełomowy czas, lata 1980-e. Wynika to zapewne z przesłania że, przynajmniej dla Halszki, najważniejszym Powrotem jest wyjazd do Iranu. Następuje on niedługo po zmianach na szczytach islamskich władz, może dlatego nie znajdziemy w powieści również żadnej refleksji na temat sytuacji, jaka tam wówczas panuje, nie mówiąc o prognozowaniu irańskiej przyszłości. Czego osobiście trochę żałuję.

Jednak najciekawszym wątkiem w tomie zamykającym Owoc granatu jest opis relacji między siostrami. Ilustrują one tezę, że mądrość przychodzi z wiekiem. Pewną niespodzianką - choć dla mnie, nie do końca - może być fakt, że w osiągnięciu emocjonalnej i analitycznej dojrzałości samolubna Stefania znacznie wyprzedza Halszkę. W każdym razie finał sagi zrobił na mnie korzystne wrażenie, jest po prostu ładny, nastrojowy, z nutką subtelnego optymizmu

[Adri Dosi · Rating 5 out of 5]

Poslední díl tetralogie, velké ságy o dvojčatech, dvou sestrách dokončí celý kruh. Doběhne do jejich stáří, uzavře jejich životní příběh. A ještě tu je dost dramatu.
Je to dost emotivní.
Mno... a opět se ukazuje, jak moc důležitá je v rodině komunikace a jak je zapotřebí spolu mluvit o tom, co nás trápí, z čeho máme strach, co se nám děje, co se nám nelíbí... a kam takové to mlčení a rodinná tajemství vedou, a to nejen v případě dotýkajících se aktérů, ale i dalších genereací.
Vyhnuli by se trápení, bolesti, nenávisti a nepochopení.
Mno...
I když bych v každém od druhého dílu něco našla, co bych vytkla, tak v konečném výsledku je to skvělá série.
Tak trochu jako Osmý den pro Brilku. Nicméně, toto mi přišlo mnohem lepší. Bylo to čtivější a nebyly tam chvíle s klišé a nádechem takové naivnosti... I když tu zase byly jiné mouchy.
Sérii jsem vysloveně zhltla a teď uvažuji, co číst dál :-D

[Joanna · Rating 4 out of 5]

Ta część sagi "Owoc Granatu" obejmuje lata bardziej nam współczesne, a mianowicie 1979-2000 i moim zdaniem jest to najlepsza część tej tetralogii, najbardziej wzruszająca, najbardziej interesująca, z dość wartko tocząca się akcją. Po wielu latach rozłąki losy sióstr Łukowskich ponownie splatają się że sobą, gdyż Elżbieta ucieka wraz ze swoją córką Anną z ogarniętego rewolucją Iranu i dołącza do Stefanii, która już od jakiegoś czasu mieszka z mężem w Paryżu. Stamtąd obie siostry i Anna przeprowadzają się do Warszawy tuż przed wybuchem stanu wojennego. W ostatniej części "Owocu granatu" bardzo polubiłam Stefanię. Niestety nie udało mi się przekonać do Elżbiety, a zachowanie jej córki też często jest dla mnie niezrozumiałe. Na pochwałę zasługuje zakończenie całej historii. Bardzo się cieszę, że Elżbieta odnalazła w końcu swoje miejsce na ziemi i zrozumiała co jest dla niej najważniejsze. Chciałam zwrócić też uwagę na okładki całej serii, które są po prostu przepiękne i zachęcają do sięgnięcia po książki

[Kasiek · Rating 4 out of 5]

https://kasiek-mysli.blogspot.com/201...

[Ksiazkamikaze · Rating 3 out of 5]

3,5