Οι δρόμοι της καρδιάς

by Omiros Avramidis, Όμηρος Αβραμίδης

Το δρόμο της καρδιάς ή το δρόμο της λογικής; Η Χριστίνα ακολουθούσε πάντα τον δεύτερο. Το δρόμο της καρδιάς τον είχε αποφασίσει νωρίς στης ζωή της, από φόβο μην πληγωθεί. Τι κι αν έτσι πλήγωνε άλλους, και περισσότερο απ' όλους το γιο της; Κάποια στιγμή κατάλαβε πως έχει και η καρδιά τη λογική της, κι αλίμονο αν την αγνοήσεις. Προσπάθησε να επανορθώσει μα δεν πρόλαβε. Κι έτσι ο Φοίβος ο γιος της, βρέθηκε μετά το θάνατο της να παλεύει με τους ανέμους που έσπειρε στη ζωή του η μητέρα του.

354 pages, Paperback

First published January 1, 2007

About the author

Greek: Όμηρος Aβραμίδης

Reviews

[Δήμητρα Κόμτσια]

Πολύ καλύτερο από το βιβλίο ‘’ο δρόμος του φεγγαριού’’. Το βιβλίο μιλά για ένα έρωτα που δεν μπορεί να εκδηλωθεί..Ωραία πλοκή και καλογραμμένο βιβλίο.Η ιστορία είχε καλύτερη εξέλιξη που δεν κούραζε.Το μόνο αρνητικό που εντόπισα είναι το τέλος του μιας και θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι διαφορετικό..

[Amaryllis Skourla]

Το αγόρασα όταν πρωτοβγήκε και το διάβασα σε ταξίδι επιστροφής με πλοίο από νησί. Τότε, αρκετά χρόνια πριν, το είχα βρει καταπληκτικό και μάλιστα θυμόμουν την αίσθηση ελπίδας που μου είχε αφήσει ολοκληρώνοντας το. Φέτος, έτυχε να μου τραβήξει ξανά το ενδιαφέρον και επέλεξα να το διαβάσω πάλι. Δυστυχώς, αυτή την φορά ολόκληρη η πλοκή μου φάνηκε ξεπερασμένη, κλισέ και καθόλα προβλέψιμη. Επίσης, δεν ένιωσα τα συναισθήματα των ηρώων που κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρα και δυνατά.
Απογοητεύτηκα από αυτή την δεύτερη ανάγνωση τόσο που ίσως να προτιμούσα να είχα μείνει με την αίσθηση της πρώτης.

[Angelina Baxevani]

Ένα εύκολο, εύπεπτο, γρήγορο σε πλοκή μυθιστόρημα, ιδανικό για "ξαπλώστρα" παραλίας.

[Fotoula B.]

Άλλο ένα βιβλίο του Αβραμίδη, που όπως τα υπόλοιπα δεν κουράζει όταν το διαβάζεις. Καλό για να περνάει η ώρα σου, αλλά τίποτα ιδιαίτερο. Ίσως με ενόχλησε ότι ήταν και εντελώς προβλέψιμο, και ήδη από τις πρώτες σελίδες είχα καταλαβει τι ακριβώς γίνεται & θα γίνει αργότερα :P..

[Anastazi]

Ευχάριστη ιστορία!!

[Μαρία Ηλιάδου]

Δε θα το πρότεινα. Αν και έχει ανατροπές, είναι υποτονικό, επειδή η πλοκή δεν είναι δομημένη με τρόπο που να εκπλήσσει.

[Georgette Nanou]

Eυχάριστη ιστορία.Το τέλος αναμενόμενο.Θα μπορούσε να ήταν καλύτερο