Στον καθρέφτη του τρελλού

by Κωνσταντίνος Αλσινός

Όλα ξεκινούν μπροστά σ’ έναν καθρέφτη κάτω από το ηλιοβασίλεμα. Ένας νέος χωρίς όνομα, άρα ένας οποιοσδήποτε νέος, μετά από ένα ταξίδι με το πλοίο που εργάζεται, επιστρέφει στην πόλη που κατοικεί. Κάνει μια στάση στο καφενείο της γειτονιάς απέναντι από τον καθρέφτη βλέποντας το θολό είδωλό του. Δίπλα δυο άνδρες παίζουν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι και από πάνω ένας γέροντας τους παρακολουθεί. Εκεί θα τον βρει ο τρελλός της γειτονιάς, του μιλά ασυνάρτητα, τον καλεί σε βοήθεια, θα τον πάρει τελικά με το ζόρι να συναντήσουν κατά σειρά τρεις ανθρώπους που θα συστηθούν ως ο Χρόνος, ο Διάβολος και ο Θεός.
Όλοι αυτοί, μονοπωλώντας για λίγο τον νέο, ο καθένας στο δικό του σκηνικό κι από τη δική του σκοπιά, θα συζητήσουν, στην ουσία θα φιλοσοφήσουν πάνω στον έρωτα, την αγάπη, τη ζωή, τον θάνατο, τα μεγάλα λάθη της ιστορίας, τα πάθη, τις παρανοήσεις, τη θνητή μας φύση, το ανθρώπινο τοπίο γενικά. Μια μέρα μετά, συναντιούνται όλοι μαζί, θέσεις κι αντιθέσεις ξεδιπλώνονται, μεγάλες πεποιθήσεις καταρρέουν, πολλά «πιστεύω» αποδομούνται.
Αντέχουμε άραγε τόση αλήθεια; Κι εντέλει τι είναι αλήθεια απ’ όσα πιστεύουμε σ’ έναν κόσμο μηδενικού αθροίσματος;

282 pages, Paperback

Published January 1, 2017

Reviews

[George Giotsas]

Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Αλσινού «Στον Καθρέφτη του Τρελλού» παρουσιάζει την αλλόκοτη εμπειρία ενός νεαρού, ο οποίος βρίσκεται να συνομιλεί με τρεις φιγούρες, τον Χρόνο, τον Διάβολο και τον Θεό. Μέσα από τις συζητήσεις αυτές, ο νέος θα προβληματιστεί, θα τρομάξει, θα ταπεινωθεί και θα ελευθερωθεί βρίσκοντας την αλήθεια μέσα από την πρωτόγνωρη αυτή εμπειρία του.

Η γλώσσα του βιβλίου, εκπληκτική, οι εικόνες και περιγραφές είναι ποιητικά δοσμένες ενώ οι διάλογοι μεταφέρουν με απλότητα το πολύπλοκο νόημα που θέλουν να περάσουν.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ιδέα της συνομιλίας με τις προσωποποιημένες μορφές του Χρόνου, του Διαβόλου και του Θεού, τριών οντοτήτων με τις οποίες όλοι μας θα θέλαμε να συνομιλήσουμε και να εκφράσουμε τις απορίες μας για τη ζωή και το θάνατο, για τα πάθη και τις αδυναμίες μας, για όλα όσα θέλουμε να ξέρουμε και δεν καταλαβαίνουμε. Ο κάθε χαρακτήρας δίνει τη δική του ερμηνεία και εξήγηση στον πρωταγωνιστή και κατά συνέπεια στον αναγνώστη.

Ο συγγραφέας καταφέρνει εντός 282 σελίδων να μας μεταφέρει την πιο ιδιαίτερη μέρα που θα μπορούσε να ζήσει κανείς και τις συζητήσεις που όλοι θα θέλαμε να μπορούσαμε να κάνουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι άνθρωποι, ταλανίζονται από σκέψεις παρόμοιες με αυτές του πρωταγωνιστή και οι σελίδες του βιβλίου προσφέρουν απλόχερα περισσότερη τροφή για σκέψη.

Αξίζει και μια δεύτερη ανάγνωση μετά από κάποιο σεβαστό χρονικό διάστημα, όταν έχει αλλάξει ίσως ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε κάποιες σκέψεις ή καταστάσεις στη ζωή μας.

Θα μπορούσε να γίνει υπέροχη θεατρική παράσταση, καθώς σε πολλά σημεία οι τρεις οντότητες εκφέρουν τις σκέψεις τους στη μορφή μονολόγου, με τον πρωταγωνιστή να τον σπάει με ερωτήσεις.