What do you think?
Rate this book


'Ik kan me de laatste keer dat ik zo hard om een boek gelachen heb niet herinneren', schreef David Sedaris nadat hij de verhalenbundel Heimwee naar een andere wereld van Ottessa Moshfegh had gelezen. Maar onder die humor zit een onheilspellende ondertoon waardoor je als lezer nooit precies weet wat er aan de hand is. De personages zijn altijd op een of andere manier onhandig; ze verlangen naar contact met anderen en proberen hun leven te beteren, ieder op hun eigen manier, maar worden vaak gehinderd door verkeerde prikkels en existentiële onzekerheden. Heimwee naar een andere wereld is een masterclass in de variaties van zelfbedrog via een breed scala aan personages die leven in onze huidige tijd. Moshfegh laat ons kennis maken met een onvergetelijke parade aan kleurrijke types, die nog lang een plek in de gedachten van de lezer blijven innemen.
Maar het unieke aan haar vertelstem, de echte Moshfegh-ervaring, is de manier waarop ze het groteske en wanstaltige vervlecht met tederheid en compassie. Het vlees is zwak, het hout is krom, mensen zijn wreed tegen elkaar, stompzinnig en kwetsend. Maar soms openbaart schoonheid zich op vreemde plekken. En de duistere toon in deze verhalen is erg verfrissend. De lezer is in handen van een auteur met een groot intellect, die zich bedient van woedende uithalen en vlijmscherpe speldenprikken.
210 pages, Kindle Edition
First published January 12, 2017
And anyway, there is no comfort here on Earth. There is pretending, there are words, but there is no peace. Nothing is good here. Nothing. Every place you go on Earth, there is more nonsense.
Nothing made me happy. I went out to the pool, skimmed the surface of the blue water with my hand, praying for one of us, my boyfriend or me, to die. ('Weirdos')Nevertheless, I'd hesitate to say 'if you liked Eileen, you'll love this'. Spending time inside an 'unlikeable' character's head for the duration of an entire novel challenges you to understand them, find empathy, collude with their actions, see yourself reflected. Being confronted with a slew of bile-filled individuals and dismal situations in quick succession is another thing altogether, and offers little opportunity to get to grips with the whys and wherefores of these people's lives.
I had a thing about fat people. It was the same thing I had about skinny people: I hated their guts. ('Malibu')
Earth is the wrong place for me, always was and will be until the day I die. ('A Better Place')