Doidão (Zezé Livro 3)

Zezé #3

by José Mauro de Vasconcelos

Narrativa autobiográfica, sequência de O Meu Pé de Laranja Lima e Vamos Aquecer o Sol, Doidão conta o início da juventude do protagonista, vivida em Natal, centrando-se nas relações conflitantes com o pai adotivo, no episódio de um amor intempestivo e nas inquietações da juventude. Aos dezenove anos, Zé abandona os estudos de Medicina e vive um dilema entre seus ímpetos aventureiros e a estabilidade profissional que esperam dele.

Genres: Fiction, Novels, Audiobook, Classics, Brazil, Literature, Modern Classics

116 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1963

About the author

José Mauro was born in Rio de Janeiro on February 26 of 1920. His family was very poor, and when he was still very young, he migrated to Natal where relatives took care of him. Entering the Medical Faculty, José abandoned the course of studies in his second year and returned to Rio de Janeiro.[citation needed] There he worked as a boxing instructor and even as a painter's model.

José iniciated his literature with the novel Banana Brava. His greatest success was his novel Meu Pé de Laranja Lima, that tells about his own personal experiences and the shocks he suffered in his childhood with the abrupt changes of life.

José was part Indian and part Portuguese. He passed his childhood in Natal. When he was 9 years old, he learned to swim, and with pleasure he still remembers the days when he threw himself to the waters of the Potengi River to train for swimming competitions. José frequently went to the sea. He won many swimming competitions and, like every boy, liked to play soccer and to climb on trees. José's first job, from 16 yars old to 17 years old, was a sparring partner of featherweight boxers. Next, he worked in a farm in Mazomba, his job was to carry bananas. After that, he became a fisherman and lived on the coastline at Rio de Janeiro. Later he moved to Recife, where he became an elementary teacher and teacher at a fishermen's center.

Because of his prodigious capacity of telling stories, possessing a fabulous memory, brilliant imagination, and a large human experience, José felt he was obligated to become an author, and started to write novels when he was 22 years old.

The author had his original methods of writing. In the beginning, he would choose the scenarios where the characters would move. Then he would transfer to this place and do rigorous studies there. To write the novel Arara Vermelha, José traveled 450 leagues in the brute wilderness. Next, he builds all the novel, determining even the sentences of the dialogues. He had a memory that, for a long time, allowed him to remember every little detail of his studied scenario. "When the story is entirely made in imagination", reveals the author, "is when I begin to write. I only work I have the impression that the novel is exiting from all the pores of the body."

José relates that after finishing writing the first chapter, he passes to the conclusion of the novel, without even elaborating the plot. "That, he explains "because all the chapters are already produced mentally. It is not really important writing a sequence, like alterating the order. In the end everything goes well". José was a cinemactor and worked in films such as Carteira Modelo 19, Fronteiras do Inferno, Floradas na Serra, Canto do Mar (of which he wrote the screenplay), Na Garganta do Diabo, and A Ilha. He won many prizes, such as the Saci prize to best supporting actor, the Saci prize to the best actor of the year, and the Governo do Estado prize to best actor of the year. His novels Arara Vermelha and Vazante were filmed.

Reviews

[Ahmad Alkhiary · Rating 1 out of 5]

الجزء الثالث من (ثلاثية) زيزا . اللي سبحان الله فجأة صار لها جزء رابع.

هذا (الجزء) محبط بشكل مؤلم.
الاحداث تنقطع بلا سبب ، كانك قاعد تتابع مسلسل من ١٠ حلقات وفجأة الموسم يخلص بعد حلقة ٣.

الاحداث كويسة ككتابة وعلاقة زيزا مع ابوه لها ابعاد جميلة كان يمديهم يتعمقوا فيها بشكل اكبر واجمل. ولو اني شخصيا اشوف انه كان ممكن ينهوا السلسلة من الجزء الثاني ، خصوصا انه الكاتب اعطانا نهاية مرضية في الجزء السابق.

تقييمي ١/٥ . انصح المعجبين بالسلسلة بالتوقف بعد الجزء الثاني.

[Ahmed Oraby · Rating 3 out of 5]

كنت قد قرأت "شجرتي شجرة البرتقال الرائعة" منذ مدة طويلة قد تربو على الخمس سنوات، وأتذكر جيدًا أنها كانت من أفضل قراءاتي على الإطلاق، وأنها من الروايات اللطيفة التي يمكن أن تُقرأ في جلسة واحدة، وتترك في ذهنك أثرًا لا يستهان به من الخفة والجمال
وعلى الرغم من أن روايتنا هنا قد لا تقارب رواية الشجرة أو تدانيها في رقتها وعذوبتها إلا أنه من الواضح أن أسلوب الكاتب نفسه واحد في كل رواياته، أو على الأقل تلك التي قرأت
الرواية، وهي الجزء الثالث من ثلاثية زيزا تستكمل أحداث الفتى المشاغب، الطفل الرقيق المزعج، والابن المعذب لأبيه والمحير لأساتذته وقارئ الروايات النهم، هنا تدور القصة عن زيزا في مرحلته الإعدادية قبل أن ينهيها ليشق طريقه لنفسه في عالم حياة الكبار بكل ما فيه من منغصات وتحديات لا مع ذاته فقط لكن من الآخرين كذلك
رواية خفيفة وتقرأ، هي أيضًا، في جلسة واحدة ربما، لا لصغر حجمها فقط لكن لكونها ألطف كثيرا من سابقتها، هيا نطفئ الشمس، التي لم أستطع أن أكملها على مدار 3 شهور
فوجئت بأن للرواية جزء رابع، وقد ظننت أن هذه الرواية هي السفر الأخير من هذه القصة، فلنا، إذًا، لقاءٌ إلى حين.

[Mohamed · Rating 2 out of 5]

شئ ما مفقود في هذا الجزء، كان باهتًا مقارنة بأول أثنين، وكأنه كُتب بإستعجال ... وبالتالي حدثت مشكلة في الروح؟ شئ كهذا، على أى حال لولا تعلقي بزيزا لأعتبرته أقل من العادي بدرجات.

[Barışalp(BaBi) Tamer · Rating 3 out of 5]

Maalesef bu kitap olmamış. Şeker Portakalı ve Güneşi Uyandıralım devam serisi olan Delifişek maalesef o duyguyu o heyecanı bana vermedi. Seriyi uzatmak adına yapılan gereksiz bir ek kitap olmuş. Yazarımız Şeker Portakalı ve Güneşi Uyandıralım ile hafif Delifişekten eklemeler yapıp seriye son noktayı koysaydı daha güzel bir son bizleri bekliyor olabilirdi. Seriyi yarım bırakmamak adına okudum ama biraz sıkılarak ve mecburiyetten ötürü okuduğumu kabul ediyorum. Bu arada yazarın dili anlatımı çok hoş her şey tane tane anlayabiliyorsunuz. Dediğim gibi güzel bir seri olabilecekken gereksiz fazladan bir kitap ve diğer serilere oranla etkisiz kalan bir anlatım olarak aklımda kaldı bu kitap.

[أمل رزق · Rating 2 out of 5]

"وغمرني الخوف لمَ الخوف. الخوفُ ، لأن العالم شيء ضخم إنه أكبر منزل وأتعس منزل يمكن أن يستقبل الإنسان."

يظل "شجرتي شجرة البرتقال الرائعة" أقربهم لقلبي والمفضل عندي

[Nadia · Rating 2 out of 5]

للأسف أضعف جزء مع وجود فراغات في سرد الأحداث.

[Marina Emad · Rating 4 out of 5]

كم رهيب أن تفكر في مسائل كثيرة في الوقت نفسه، ولا تجد الوقت الكافي لتضع كل شيء في مكانه.

[Min · Rating 4 out of 5]

"What I fear most, I think, is the death of the imagination. When the sky outside is merely pink, and the rooftops merely black: that photographic mind which paradoxically tells the truth, but the worthless truth, about the world. It is that synthesizing spirit, that 'shaping' force, which prolifically sprouts and makes up its own worlds with more inventiveness than God which I desire... We must be moving, working, making dreams to run toward. -Sylvia Plath"

It is a sad thing to grow up. Growing up means letting the starlight bleed out from your soul, witnessing colors fade away from a rainbow. But maybe it doesn't. Maybe some people can continue to hold tight to that tiny fairy child within you. Maybe, cheesy as it sounds, what we need is belief. Not belief that needs to hold on for dear life onto other people's thoughts and words. Belief "even without reason" in things that are so hard to believe in. Love. Yourself.


No other series will ever express me better than the 'My Sweet Orange Tree(book 1)' series. With Zeze, I have rewatched my childhood spring back to life. Each line of Zeze's dialogue in My Sweet Orange Tree reminded me of the young, vulnerable me, who experienced, who had to experience the world as pain but at the same time, beauty. In 'Sunlight Hunt'(book 2, can't find the english translation anywhere, for some reason), through Zeze, I witnessed again my progress from child to adolescent; slowly losing imagination, being struck hard on the face by life and trying to recover from the blow by lashing out at the world. Watching others walk away and always being the one left behind. Being wrongly accused of something and feeling an entire world, which I had borne till that time on my shoulders, suddenly seem worthless. Worthless to this world that is too sharp and painful for a poet. And at last, in 'Nympholept'(book 3, is it possible that this masterpiece hasn't been translated into English and remains widely unread by English readers? Odd from my perspective, considering My Sweet Orange Tree is one of the most beloved books in South Korea), watching Zeze fall in love, with someone else, with his father, and with the world. Having the privilege of meeting someone, albeit through a book, that still contains that child's golden heart as an adult. Someone who may seem a bit lost and undecided in life to others, sure, but someone who has been doing in silence what others dare not(with excuses of reality): refusing to see the world in any other way than a beautiful poem. And one other thing that keeps coming back to me, a part from the translator's note for 'Sunlight Hunt.' For Zeze (and for me), loneliness was a blessing. Loneliness meant solitude that could nurture imagination. Imagination, the true nectar of this world, if the world was a flower.
I only recently learned 'My Sweet Orange Tree' had sequels. Though 'My Sweet Orange Tree' will remain my favorite ('Sunlight Hunt' is a close second), I am glad I read them; I feel I have witnessed my entire life pass by under a different name-Zeze. Cherish this book and this author so much. Highly recommend.

+book to read with this series: 불구의 말, 사랑의 삶(read but book unavailable on goodreads)

[Ana · Rating 4 out of 5]

Esta é a última das três obras de cariz autobiográfico de José Mauro de Vasconcelos, que se inicia com O Meu Pé de Laranja Lima , continua com Vamos Aquecer o Sol e termina com este "Doidão", onde o pequeno Zezé agora já é mais chamado de Zé.
Curiosamente, apesar de cronologicamente ser a última, foi a primeira das três a ser publicada (1968)

Nesta obra, Zé é já um jovem adulto que se debate com os usuais conflitos e dilemas próprios e decorrentes desta fase de desenvolvimento (entre outros mais específicos e particulares ao autor) com os quais a maioria dos leitores com certeza conseguirá empatizar. A pressão para decidir o futuro profissional e pessoal, a experiência arrebatadora do primeiro grande amor , os problemas geracionais que comprometem a comunicação com os pais, o sentir-se diferente e não conseguir encontrar o seu "lugar" na sociedade, são alguns exemplos entre outros.

Nesta curta história a minha empatia foi imediata, não tardando muito a chegar a simpatia pelo narrador, que acredito possa ser maior nos leitores que leram os dois livros anteriores e que já "conhecem" mais profundmente o Zezé de outras andanças (no meu caso também já nutria um carinho anterior pelo Zezé por ter visto o filme de "O Meu Pé de Laranja Lima")

Um "coming of age" muito interessante que gostei bastante. Ficou uma maior admiração pelo autor e a vontade de continuar a descobrir a sua obra.

[bananajo · Rating 2 out of 5]

الجزء الثالث من سلسله زيزا تحطمت كل توقعاتي في هذا الجزء وشعرت بالاحباط هل هذا جزء من اجزاء شجرتي شجره البرتقال؟ كنت قرأت الجزء الاول منذ مده طويله ولا يزال عالقاً في ذاكرتي من شدة جماله اما هذا الجزء فخيبة امل حقيقيه ، الفقرات تفتقد للترابط بشكل واضح لا اعلم ان كانت من الترجمه ام من النص الاصلي وفكره تقسيمه لجزء رابع سيئه جداً اذ لم يكن في هذا الجزء ما يدعو لقراءته الا القليل جداً
للاسف يفتقد هذا الجزء للجمال والدهشه الذي وجدته في الاجزاء السابقه نجمتين من اجل الاقتباسات وبعض اجزاء الروايه

[Pia G. · Rating 2 out of 5]

bazı hikâyeler tadında bırakılmalı.

[الزهراء الصلاحي · Rating 4 out of 5]

يا الله على زخم المشاعر في هذا الجزء 🥺

هنا سنرى زيزا وهو شاب في الثانوية -حوالي 15 عام- ومن الممكن أن يذكر البعض بنفسه في هذه الفترة.
جميعنا مر بفترة أن الحياة إما بيضاء أو سوداء، إما فرح وإما حزن، إما حب وإما كره، منا من ينجو من هذه الفترة ومنا من يعيش فيها للأبد!

بين الشعور بالحب الشديد، والعلاقة الغير مستقرة مع الأهل، والمشاعر المتناقضة التي تملؤنا، نعيش فترة المراهقة، وهنا عاشها زيزا بكل ما تحمله الكلمة من معنى!

ليس الجزء الأفضل، لكني أحببته كما أحببت سابقيه.

تم
٤ مايو ٢٠٢٣

[ماريا · Rating 2 out of 5]

مُحبط

[Zeynep Merve · Rating 5 out of 5]

En sevdiğim kitap olan Delifişek’in yorumlarına bakıp, herkesin hayal kırıklığına uğradığını, “seriyi uzatmaya ne gerek varmış, para için yazılmış bir ek kitap” gibi fikirlere kapıldığını görünce yorumumu güncellemek istedim.
Delifişek, okuyup çok sevdikleri kitaplar hakkında hiçbir araştırma yapmadan yargı dağıtmayı seven Türk okuyucuları şok edecek çünkü bu, aslında serinin ilk kitabı! Yazarın ilk kitaplarından biri. Zahmet edip bir Wikipedia ziyareti yaptığınızda “ilk iki” diye adlandırdığınız kitapların aslında “sonuncudan” sonra yazılmış olduğunu göreceksiniz.
Yazarın kendi gençliğinden esinlenerek yazdığı Delifişek’i sonradan geliştirip daha erken yaşlarına gittiği diğer iki kitap ile aynı olması, aynı hisleri yaşatması elbette beklenemez.

Delifişek, geçtiği dönemin Brezilya sahil kasabalarındaki yaşamı, insancıkları, hayallerini, bana göre çokça da mutsuzluklarını anlatan, gençlik gelgitlerini çok güzel okuyuca geçiren bir romancık. Tek başına okunduğunda biraz eksik hissettiren ama Zeze’nin 15 yaşına gelene kadar neler yaşadığını diğer kitaplarda keşfedip döndüğünüzde aslında tüm taşları yerine oturtan muhteşem bir hikaye sonu. Zeze’nin hayatını ve özgürlüğünü kendi ellerine almasını daha iyi anlatamazdı yazar.

……………..

One of my favorite books ever. Full of youth energy, love and freedom. Always makes me wanna let go and travel the world. Brilliant book...

edit: finished third time...

[zahra]

أنهيت هذا الكتاب وأنا أتحسَّس ساعتي، لا بدافع العجلة، بل بدافع الشَّفقة على زمنٍ كان يمكن أن يُنفق في تأمُّل غيمة، أو في صمتٍ منتج، أو حتّى في مللٍ أقلّ كلفة.

[Tülay · Rating 3 out of 5]

3/5
Delifişek’i okuduktan sonra yazarın, Zeze’nin hikayesini fazla gereksiz uzattığını düşündüm açıkçası.
Çünkü ilk kitap olan Şeker Portakal’ında minicik bir çocuğun, hayatındaki zorluklara nasıl göğüs gerdiğini çok naif ve güzel bir dil ile okumuştuk. Aslında ikinci kitap da olmasa olurdu ama orada bile büyüme çağındaki bir çocuğun hayatta bir yer edinme, büyüme çabası içinde olduğunu okumuştuk. Fakat yazar bu kitap ile Zeze’nin hayatının zorluğundan bahsetmeyi bırakmış çünkü artık ortada bir zorluk kalmamış. Zeze artık büyümüş, her ne kadar üvey ailesi ile anlaşamadığını düşünse de onlara alışmış, aşkı arayan ergen bir genç olarak çıktı karşımıza. Dümdüz bir ergen bakış açısı ile anlatılan kurguya dönmeye başlamış kitap. Neyse ki kısaydı da çabuk bitti. 🙄
Yani kısacası merak eden alsın okusun zaman kaybı olarak düşünülecek kadar kötü bir kitap değil çünkü yazarın dili çok güzel ama Zeze’nin o güzelim çocukluğunu okuyup kalbimizi yumuşattıktan sonra devam kitaplarını okuyarak ilk kitabın etkisini azaltmak çok mu gerekli pek emin değilim 🙃

[Ulkar J. · Rating 2 out of 5]

Şeker portakalı kitabının 3-cüsü olan Delifişek ile Zeze`nin həyatına son dəfə nəzər salırıq. Düzünü desəm kitab mənim üçün bir az xəyal qırıqlığı oldu. Şeker portakalı məndə elə gözəl təəssüratlar buraxmışdı ki, bəlkə də Zeze`ni elə uşaq vaxtı tərk etməliydim deyə düşündüm. Bu kitab artıq Zeze`nin gəncliyə qədəm basdığı dövürdə həyatında başverən hadisələrdən və özünü və arzularını kəşf etməsindən bəhsedir. Qısa bir oxuma idi. Belə tək başına pis deyildi amma birinci kitab qədər maraqlı gəlmədi mənə. Sanki yazıçı birinci kitabda əldə ettiyi uğurun davam edib etməyəciyini yoxlamaq üçün yazmışdı.

[Amir · Rating 3 out of 5]

"القليلُ مِنَ التُّرابِ العالِقِ بالقدَمِ يذكَّرُنا بأنّنا سنصِيرُ يومًا رمَادًا."

هل فعلاً «الجغرافيا هي مادّةُ الُمتشرّد؟»

كتاب غريب، لكن احببته. مع انني لا ارى ضرورة له، يمكنكم ان تكتفوا بشجرة البرتقال وهيا نوقظ الشمس، ولكن اذا اشتقتم لعزيزنا زاي سيكون رائعًا ان تشاهدوا كيف كبر ووصل لسن العشرين في هذا الكِتاب، زاي المراهق" المتشرد" الحنون، وعلاقته مع عائلته الجديدة ومشاعره المختلطة نحو ابيه.

اعترف ان مشاهد الاب ومشاعر زاي.. كانت لحظات مؤلمة لي، شعور سيئ عندما يكون والدك متوفي وتقرأ هذا :)

ذكرني زاي بهولدن من "الحارس في حقل الشوفان" للحظة شعرت ان هولدن داخل الكتاب..

بشكل عام، كان كتاب فلسفي ومشاعره لطيفة، محزن في احيان كثيره ولكنني احببته، صُدمت من حجمه فقد تمنيت لو كان اطول من هذا.

[Dina Kameel دِينا · Rating 5 out of 5]

بعكس الريفيوهات اللي علي الجزء دة تحديداً وانة مش بقوة أول جزء لكن أنا حبيتها جدا.. وشايفة ان كل مرحلة في حياة زيزا حلوة وتتحب ومتشوقة للجزء الرابع


- قطرة حنان واحدة تكفي لإنقاذ مراهقتك.


- لا أريد أن أكون شيئًا. لدي قلب متشرد، ومن يُحبّني عليه أن يتقبلني كما أنا.


- وبما أنني ما زلتُ حيًّا، وجب علي تحمل أكبر الخيبات.


- زاي، أنا قلق بشأنك.
- لا تقلق، فكل شيء عابر . سأفجر رأسي يوما ما، وأتحول إلي فشار، أو إلى عصير.


- وكفت عصبيتي لتترك محلها للشجاعة. فدائما ما يمحو ضوء النهار أهوال الظلام، ويدفعها بعيدا.

[Eman · Rating 2 out of 5]

خيبت ظني، ما كنت أتوقعها هكذا، لم يكن فيها من روح الجزئين السابقين شيء

رأيت انتقادات كثيرة على الجزء الثاني "هيا نوقظ الشمس" وما إن قرأته حتى أسرني، وظننت أن الأمر هكذا مع هذا الجزء
لكن لا فقد أنصفته الانتقادات التي وجهت إليه، كان دون التوقعات والظنون

[Rabia · Rating 2 out of 5]

'İnsanın kendini bulması uzun sürer.'
___________________________

Kitabın isminde de olduğu gibi Zeze'nin Delifişek zamanlarını ele alan bir kitap okudum. En son okuduğum 'Güneşi Uyandıralım' dan sonra zaten büyük bir beklenti ile elime almadım. Zaten aşırı kısa bir kitaptı ve 1 saatte bitti ama bana kattığı hiç bir şey olmadı. Yani yazarın tamamen öyle bomboş yazdığı bir kitaptı, bence.
Keşke 'Şeker Portakalı' nda yazar tamamen bıraksaydı, ki o sihrinden çıkamadığım kitapta kalsaydım. Keşke bu iki kitabı hiç okumasaydım 'Şeker Portakalı' kitabına ve yazara duyduğum saygı bayağı bir uzun sürecekti. Neyse, okumuş bulundum ve bu da olmamış yani keşke olmasaydıda.
Sizlere tavsiyem ilk kitaptan sonra diğer iki kitabı okumayın. İyi günler....

[Tânia Tanocas · Rating 3 out of 5]

Gostei de reencontrar o Zéze, a falta de carinho continua a ser uma constante na sua vida e agora que já está mais crescido, enfrenta a angústia das escolhas da vida, principalmente quando o seu coração está dividido entre a família de sangue e aquela que virá a ser a sua família por constituição...
Não chega aos calcanhares do "Meu Pé de Laranja Lima", acho até que seria mais justo considerar este texto como um conto, pois é essa sensação com que fiquei, foca alguns aspectos, mas deixa muitas outras questões no ar...

Opinião completa em breve... ;)

[Fatih · Rating 5 out of 5]

Altın kalpli Zeze'miz artık büyümüş koca bir delikanlı olmuştur. Denizdeki yaşam nasıl Jack London'a derin bir bilgi dağarcığı ve tecrübe verdiyse yaşadıkları da Vasconcelos'a aynı cömertlikle yaklaşmış. Barışçı bir devrimci olan Vasconcelos için tek bir yol vardır: sevmek.

"Coğrafya, tembellere ve serserilere özgü bir derstir."

[محمد بن مبارك · Rating 3 out of 5]

" هكذا هي الحياة ، حالما تصبح بلا قيمة ، فإن أي فأسٍ طائشة ستسقطها أرضاً. "

الرواية الثالثة والأخيرة من ثلاثية زيزا اللي فجأةً صارت رباعية. احداث متسارعة وفصول وصفحات قليلة افسدت جمال الرواية ولو اخذت مراهقة زيزا صفحات اكثر مثل ماصار في طفولته اتوقع كانت بتكون اجمل. الشيء اللي وصلني واعجبني جداً في هالصفحات القليلة هو مشاعره تجاه ابوه بالرغم من مرحلة المراهقة وتصرفاته العنيدة.

[hend abdulwhab · Rating 2 out of 5]

أقل من المتوقع ! خيبة أمل كبيرة بعد الجزأين الرائعين السابقين

[Tarlan A. Latif]

Əsl ağır əsərlərdən sonra oxunmalı, oxuduqca çox həzin hüzur və dinclik gətirən kitab! `Şeker Portakalı`nın davamı hesab etmək olar. Hər iki əsər Jose üçün avtobioqrafik xarakter daşıyır və burda isə özünün artıq yeniyetməlik dövründən bəhs edir. Bir neçə müsahibəsində qeyd edib ki, bu əsərini daha doğma hesab edir. Hətta onun bir növ əsər yox, etirafnamə xarakteri daşıdığını vurğulayır. Odur ki, onun ispan dilinə tərcüməsinə çox həyəcanlanırdı.

Mən Josenin üslubunu çox bəyənirəm. Hisslərini bütün təmizliyi ilə çox sadə bir dillə izah edir. Qəribə bir şəkildə onun əsərlərini oxuyarkən rahatlıq hissi bütüyür insanı. Ona görə də yaratdığı hissi sanki Zweig və Sabahattin Ali oxuyarkən alıram.

Xülasə, oxuyun və zövq alın!
Xoş mütaliələr!

[Khalid Alkatheeri · Rating 1 out of 5]

المخبول


سيء جدا ..

بعد أن وصل زيزا إلى عمر الاربعين يعود في هذا الكتاب إلى سن الرابعة عشر !!



بعد أن غادر في سن الخامسة عشر المدينة على ظهر السفينة ، يعود فيها مع عائلته بالتبني وكان شيئا لم يكن في الجزء السابق .




انفصال مطلق وانعكاس مزعج .


فضلا عن التشوش الذهني في تسلسل الجمل في هذا الجزء .


يتكلم عن أفكار تطير مثلما يطير البعوض ، لا تعرف في أي اتجاه .



مزعج جدا الأسلوب في هذا الكتاب وأعتقد أن الترجمة سيئة .



الكثير من الكلمات الصوتية حتى أحسست بأني اقرا قصة اطفال .


فوووووم .. بوم بوم .. تلاك تلاك .. طاق طاق .. بلوق بلوق .. همممم همممم ..


إفراط وتفريط .



وجزء رابع أيضا ؟؟


لا أعتقد بأني استطيع ذلك

[Fearless · Rating 3 out of 5]

Bu kitapta başlangıçta 14 yaşında başlamasını sevmedim çünkü güneşi uyandirlimda 15 yaşında bırakmıştı..

Birde daha gerçekçi bakış açısıyla yazıp hayallere veda edilsede eskileri hatırlayıp kendiyle dakga gecebilirdi. Yani rüya gormusuz gibidir duygu bıraktı bende..

Birde Slviya ya olan aşkı çok güzeldi. Diğer ailesini bu ailesini gerçekti onu çözemedim çünkü diğer kitapta dönüyordu ama bunda ayni yerdeydi.
Ilk iki kitaba göre sonuktu..

[وَادْفَل عَبدُ النَّاصِر · Rating 3 out of 5]

القليلُ مِنَ التُّرابِ العالِقِ بالقدَمِ يذكَّرُنا بأنّنا سنصِيرُ يومًا رمَادًا."
هل فعلاً "الجغرافيا هي مادّةُ الُمتشرّد؟"
كتاب غريب، لكن أحببته. لقاء متجدد مع زاي الذي كبر ووصل لسن العشرين في هذا الكِتاب، زاي المراهق" المتشرد" الحنون، وعلاقته مع عائلته الجديدة ومشاعره المختلطة نحو أبيه.
بشكل عام، كان كتاب فلسفي ومشاعره لطيفة، محزن في احيان كثيره ولكنني أحببته، صُدمت من حجمه فقد تمنيت لو كان أطول من هذا.

[idk · Rating 5 out of 5]

اللقاء الثالث مع زيزا بطلي الصغير، تدور أحداث الرواية بسرعة كبيرة ما جعلني أقرأ بالسرعة نفسها،أحببتها لكن تمنيت لو كانت أطول لأنه كان لقاء قصير مازلت أريد القراءة أكثر عن أفكاره وأحاديثه عن قلقه وكيف يدير حياته بهذه العبثية،نتشارك انا وزيزا القلق والمزاج المتقلب،أحبه كثيرًا وسعيدة لوجود جزء أخر لكن أخشى من ان يصبح ناضج فالنضج ممل.
5/5