What do you think?
Rate this book
In de schemer fluit de merel
De ontroerende nieuwe roman over vriendschap en de liefde voor literatuur van de Zweedse bestsellerauteur.
Drie eenzame mensen wonen in hetzelfde appartementengebouw in Stockholm: de depressieve Elisabeth, die zich voor alles en iedereen afsluit; Elias, een getalenteerd illustrator, die een groot geheim met zich meedraagt; en Otto, weduwnaar en voormalig eigenaar van een boekwinkel. Een verkeerd bezorgd pakketje vormt het begin van een voorzichtige vriendschap tussen deze gekwetste en eenzame mensen, waarin hun gedeelde liefde voor verhalen en literatuur hen ertoe brengt zich voor elkaar open te stellen.
In de schemer uit de merel is een melancholieke roman over drie mensen, verbonden door eenzaamheid en verlangen.
Drie eenzame mensen wonen in hetzelfde appartementengebouw in Stockholm: de depressieve Elisabeth, die zich voor alles en iedereen afsluit; Elias, een getalenteerd illustrator, die een groot geheim met zich meedraagt; en Otto, weduwnaar en voormalig eigenaar van een boekwinkel. Een verkeerd bezorgd pakketje vormt het begin van een voorzichtige vriendschap tussen deze gekwetste en eenzame mensen, waarin hun gedeelde liefde voor verhalen en literatuur hen ertoe brengt zich voor elkaar open te stellen.
In de schemer uit de merel is een melancholieke roman over drie mensen, verbonden door eenzaamheid en verlangen.
217 pages, Kindle Edition
First published September 10, 2014
27 people are currently reading
485 people want to read
About the author
Linda Olsson
15 books250 followersLinda Olsson lives in Auckland, New Zealand. Her debut 'Let me sing you gentle songs' was published in September 2005 in New Zealand. Since then the rights for it have been sold to many countries. It has now been published in the US and Canada under the title 'Astrid and Veronika' as well as in her country of birth, Sweden (Låt mig sjunga dig milda sånger).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 129 reviews
July 27, 2015
Oj vad svårt. Oj oj oj vad svårt. Större delen av boken var en klar femma. Jag älskade allt med det, men mest hur den fick mig att känna. Såsom Elisabeth kände när hon såg teckningarna på Koltrasten, så kände jag när jag läste boken. Den liksom triggade igång alla känslor jag har.
Dock började den tappa smått i slutet för jag kände liksom att den inte var klar. Att historien på ett sätt bara börjat. Slutet var så open-ended att jag inte förstod om det var lyckligt eller olyckligt, och med denna bok känner jag att jag liksom behöver veta.
Jag väljer dock att strunta i hur jag kände i slutet och helt enkelt bedöma den för den otroliga läsupplevelse jag fick!
Dock började den tappa smått i slutet för jag kände liksom att den inte var klar. Att historien på ett sätt bara börjat. Slutet var så open-ended att jag inte förstod om det var lyckligt eller olyckligt, och med denna bok känner jag att jag liksom behöver veta.
Jag väljer dock att strunta i hur jag kände i slutet och helt enkelt bedöma den för den otroliga läsupplevelse jag fick!
August 17, 2018
Loves this book. It hooked me from the very beginning. Although I found the ending very puzzling... What was the story with Paul???
December 4, 2018
Drie eenzame mensen, die als enige gemene deler hebben dat ze in dezelfde flat wonen, komen door een verkeerd bezorgd postpakketje met elkaar in contact. Voor mij een geslaagde opzet.
De drie persoonlijkheden worden behoorlijk goed uitgediept, de een meer dan de ander. Je begrijpt waarom de eenzaamheid heeft toegeslagen, en je begrijpt ook waarom ze wat terughoudend zijn in het aangaan van nieuwe contacten. Het boek is goed geschreven, niet heel bijzonder in het taalgebruik, en het heeft een rustig ritme. Maar in de laatste paar hoofdstukken wordt het wat zoeter en vervolgens vond ik het behoorlijk voorspelbaar eindigen. In mijn ogen teleurstellend, maar je zou het ook kunnen uitleggen als dat het hele boek een gestage opmaat was naar een onafwendbaar einde. En misschien is het dan juist heel goed?
3 sterren? 4 sterren? Linda krijgt niet het voordeel van de twijfel van me, het zijn er 3.
De drie persoonlijkheden worden behoorlijk goed uitgediept, de een meer dan de ander. Je begrijpt waarom de eenzaamheid heeft toegeslagen, en je begrijpt ook waarom ze wat terughoudend zijn in het aangaan van nieuwe contacten. Het boek is goed geschreven, niet heel bijzonder in het taalgebruik, en het heeft een rustig ritme. Maar in de laatste paar hoofdstukken wordt het wat zoeter en vervolgens vond ik het behoorlijk voorspelbaar eindigen. In mijn ogen teleurstellend, maar je zou het ook kunnen uitleggen als dat het hele boek een gestage opmaat was naar een onafwendbaar einde. En misschien is het dan juist heel goed?
3 sterren? 4 sterren? Linda krijgt niet het voordeel van de twijfel van me, het zijn er 3.
October 6, 2018
De omslag nodigt uit tot het openen van het boek zodat je je kan omhullen met de levens van drie eenzame mensen. Het is een angstaanjagend verhaal van een Zweedse vrouw, de 53jarige Elizabeth, die in pas geleden verhuisd is naar een flatgebouw in Södermalm. Ze heeft zich als het ware opgesloten in haar flat, zit in het donker en langzaam raken haar koelkast en de voorraadkast leeg. Haar enige contact is “De vrouw in het groen”, een denkbeeldige figuur die fungeert als een middel om Elizabeth te helpen kiezen tussen geluk en liefde of de duisternis van een gestoorde geest en misschien de dood. Eerlijk gezegd ben ik er niet zeker van of de “Vrouw in het Groen “nodig was, want het verhaal zelf is sterk genoeg. Het karakter van Elizabeth voor mij was een beetje vaag en zou sterker kunnen zijn als de Groene Vrouw niet bestond.
Haar buren, Elias (een kunstenaar) en een oudere man, Otto, zijn geïntrigeerd door haar. Door een verkeerd geleverd postpakketje ontstaat er langzaam contact tussen hen drieën, zij het erg moeizaam in het begin. Elizabeth heeft een ongelukkig verleden en door de vriendschap en uiteindelijk zelfs liefde tussen de drie personages wordt dit langzaam blootgelegd. Alles werd zeer sfeervol beschreven,er waren prachtige beschrijvingen van de lucht, het weer, het licht, Stockholm en de Zweedse midzomeravond.
Alles wat jij bent, is het waard om te beschermen en te bewaren. En om te vieren. Denk eraan dat je blijft wie je bent, en begrijp dat alleen de mensen die van je houden zoals je bent, echt van je houden. Jij bent alles bij elkaar. Je gedachten, je ideeën, je talent, je lichaam, samen zijn ze een geheel. Laat het nooit in stukken verdelen. Accepteer niet dat je maar gedeeltelijk bemind wordt. Want dat is geen liefde. Wie echt van jou houdt, houdt van alles. Van het geheel dat jij bent.
Ik hield van het symbolische gebruik van de merel doorheen het boek. Het is de nationale vogel van Zweden en ook een analogie voor Elizabeth - een vrouw die is gebroken door haar verleden. De merel verschijnt in het voorjaar als het weer warmer wordt en de dagen lengen. Het symboliseert een ontwaken, net zoals Elizabeth wordt gewekt door de verrassende vriendschap en liefde tussen haarzelf, Elias en Otto. De drie mensen fleuren langzaam weer op en maken weer wat van hun leven. En dan is er een zeer dubbelzinnig en open einde , wat je met vragen laat zitten.
Haar buren, Elias (een kunstenaar) en een oudere man, Otto, zijn geïntrigeerd door haar. Door een verkeerd geleverd postpakketje ontstaat er langzaam contact tussen hen drieën, zij het erg moeizaam in het begin. Elizabeth heeft een ongelukkig verleden en door de vriendschap en uiteindelijk zelfs liefde tussen de drie personages wordt dit langzaam blootgelegd. Alles werd zeer sfeervol beschreven,er waren prachtige beschrijvingen van de lucht, het weer, het licht, Stockholm en de Zweedse midzomeravond.
Alles wat jij bent, is het waard om te beschermen en te bewaren. En om te vieren. Denk eraan dat je blijft wie je bent, en begrijp dat alleen de mensen die van je houden zoals je bent, echt van je houden. Jij bent alles bij elkaar. Je gedachten, je ideeën, je talent, je lichaam, samen zijn ze een geheel. Laat het nooit in stukken verdelen. Accepteer niet dat je maar gedeeltelijk bemind wordt. Want dat is geen liefde. Wie echt van jou houdt, houdt van alles. Van het geheel dat jij bent.
Ik hield van het symbolische gebruik van de merel doorheen het boek. Het is de nationale vogel van Zweden en ook een analogie voor Elizabeth - een vrouw die is gebroken door haar verleden. De merel verschijnt in het voorjaar als het weer warmer wordt en de dagen lengen. Het symboliseert een ontwaken, net zoals Elizabeth wordt gewekt door de verrassende vriendschap en liefde tussen haarzelf, Elias en Otto. De drie mensen fleuren langzaam weer op en maken weer wat van hun leven. En dan is er een zeer dubbelzinnig en open einde , wat je met vragen laat zitten.
December 27, 2016
3.5 stars rounded up to 4.
An intriguing novel of four characters - Otto, recently widowed, and a retired bookseller; Elias, a severely dyslexic, gifted artist who expresses himself through his drawings; Elisabeth, a very sad, depressed, and lonely woman; the Woman in Green who has inhabited Elisabeth's mind since childhood.
As I begun reading I wasn't sure about this novel, but soon became intrigued by where the story would go and how it would end. I enjoyed the journey, grew to like the characters, particularly Otto, but found the ending somewhat ambiguous - open to interpretation.
Linda Olsson's writing was very natural in developing the characters, their conversations, and telling their stories.
An intriguing novel of four characters - Otto, recently widowed, and a retired bookseller; Elias, a severely dyslexic, gifted artist who expresses himself through his drawings; Elisabeth, a very sad, depressed, and lonely woman; the Woman in Green who has inhabited Elisabeth's mind since childhood.
As I begun reading I wasn't sure about this novel, but soon became intrigued by where the story would go and how it would end. I enjoyed the journey, grew to like the characters, particularly Otto, but found the ending somewhat ambiguous - open to interpretation.
Linda Olsson's writing was very natural in developing the characters, their conversations, and telling their stories.
December 1, 2017
There’s some beautiful writing in this novel, and I enjoyed the descriptive passages about reading, authors, music, food, life, love and Sweden, but against that the characters were not well enough developed to be entirely credible and then the sense of threat and impending doom in the last few chapters, together with the ambiguity of the ending were both confusing and frustrating.
June 23, 2020
LOVED the first two thirds. Then it just went meh.
It was way too easy to get Elisabeth out if her shell, it wasn’t believable, but most of all I was so annoyed that -SPOILER- there HAD to be romance. I would have enjoyed the book much more if they had just all stayed wonderfully close, supportive, platonic friends. And the end?! What the hell? Why start a new plot of Paul being suspiscious in the last three pages if you’re not going to finish it up? Even if it had been for a sequel it was sloppily done.
In conclusion: First two thirds of the book would have allost gotten a 5 from me, that’s how much I loved it. Last third was a disappointing 1,5.
It was way too easy to get Elisabeth out if her shell, it wasn’t believable, but most of all I was so annoyed that -SPOILER- there HAD to be romance. I would have enjoyed the book much more if they had just all stayed wonderfully close, supportive, platonic friends. And the end?! What the hell? Why start a new plot of Paul being suspiscious in the last three pages if you’re not going to finish it up? Even if it had been for a sequel it was sloppily done.
In conclusion: First two thirds of the book would have allost gotten a 5 from me, that’s how much I loved it. Last third was a disappointing 1,5.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 20, 2021
Het idee en de opzet van het boek waren veelbelovend en ik werd meteen het verhaal ingetrokken. Er werden wat plotlijnen uitgezet die intrigerend waren en ik was benieuwd waar het verhaal heen zou gaan. Er was redelijk wat mystiek en onduidelijkheid over de karakters en hun gedrag, wat het verhaal interessant maakte. Gedurende het verhaal werd een van de karakters, Otto, veel beter en op een rustigere/ meer gestage manier uitgediept dan Elisabeth en Elias, wat maakte dat er een scheve verhouding kwam tussen de karakters. Dit was erg jammer en deed het boek geen goed.
De tweede helft van het boek werd helaas steeds minder interessant: er werd te snel te veel informatie weggegeven waardoor de mystiek en het intrigerende aspect van het verhaal teniet werden gedaan. Met name Elias en Elisabeth werden daardoor veel minder interessante karakters omdat er te veel weggegeven werd - het was juist zo sterk van Olsson om de situatie te beschrijven en hints te geven over wat er in het verleden heeft plaatsgevonden in plaats van alles uit te leggen.
Ook maakte het verhaal een vrij plotse omslag in emotie: waar er eerst een melancholische, sombere, eenzame en bijna depressieve sfeer hing, werd alles opeens veel zoetsappiger, romantischer en liever. Dit was, naar mijn mening, te contrasterend met de eerste helft van het boek en niet goed uitgewerkt, waardoor ik het verhaal steeds minder interessant vond en mijn band met het boek verloor. Op het einde kwam er een tweede omslag in emotie en werd het boek weer wat rauwer, wat moeilijker, wat onzekerder. Er wordt vrij laat een mogelijk nieuwe plotlijn geïntroduceerd met het vreemde gedrag van Paul, maar die wordt verder absoluut niet uitgewerkt. Dit geeft, samen met het onduidelijke, open einde het boek weer een heel andere emotie van verwarring en mystiek. Hoewel dit een interessante wending in het verhaal is, heeft Olssen het te weinig uitgewerkt en komt het weer te plotseling en te snel opzetten.
Er zaten ook zeker goede aspecten aan dit verhaal en het boek. De samenwerking tussen taal en beeld die in het verhaal wordt beschreven door de tekeningen van Elias met de woorden van Elisabeth te combineren is mooi neergezet. Het taalgebruik van Olssen is beschrijvend op een manier dat je je bijna kunt voorstellen hoe het is om op een prachtige zomerdag de warmte op je gezicht te voelen. Het eten dat Otto klaarmaakt wordt simpel doch met aandacht beschreven, wat maakt dat de geuren bijna uit het boek opstijgen en je zelf ook zin krijgt om in de keuken aan de slag te gaan. Hoewel dit boek niet was wat ik verwachtte, maakt deze schrijfstijl dat ik een ander werk van Olssen graag op wil pakken in de nabije toekomst. Ik ben benieuwd wat ik daar van zal vinden.
Dan nog een laatste punt dat ik toch nog even wil benoemen. Hoewel ik zojuist complimenten heb gegeven over de schrijfstijl van dit werk, ben ik erg ontevreden over de vertaling van dit boek. Het is in het Zweeds geschreven, naar het Engels vertaald en die Engelse vertaling is naar het Nederlands vertaald. Dit is helaas maar al te goed te merken - de Engelse taal en stijl sijpelt door het Nederlands heen, waardoor het duidelijk is dat je met een vertaling te maken hebt. Het heeft me heel wat moeite gekost om te proberen daar doorheen te lezen en te kijken naar wat Olssen op papier heeft proberen te krijgen, niet de vertalers. Dit is natuurlijk altijd een probleem met vertalingen en aangezien ik de Zweedse taal niet beheers kan ik daar helaas niet aan ontsnappen bij het lezen van Olssens werk. De volgende keer dat ik een werk van haar oppak zal ik er echter voor zorgen dat ik de Engelse vertaling lees in plaats van de Nederlandse, die niet eens direct uit het Zweeds vertaald is en daarmee zeer waarschijnlijk veel nuances uit de originele tekst zal missen.
De tweede helft van het boek werd helaas steeds minder interessant: er werd te snel te veel informatie weggegeven waardoor de mystiek en het intrigerende aspect van het verhaal teniet werden gedaan. Met name Elias en Elisabeth werden daardoor veel minder interessante karakters omdat er te veel weggegeven werd - het was juist zo sterk van Olsson om de situatie te beschrijven en hints te geven over wat er in het verleden heeft plaatsgevonden in plaats van alles uit te leggen.
Ook maakte het verhaal een vrij plotse omslag in emotie: waar er eerst een melancholische, sombere, eenzame en bijna depressieve sfeer hing, werd alles opeens veel zoetsappiger, romantischer en liever. Dit was, naar mijn mening, te contrasterend met de eerste helft van het boek en niet goed uitgewerkt, waardoor ik het verhaal steeds minder interessant vond en mijn band met het boek verloor. Op het einde kwam er een tweede omslag in emotie en werd het boek weer wat rauwer, wat moeilijker, wat onzekerder. Er wordt vrij laat een mogelijk nieuwe plotlijn geïntroduceerd met het vreemde gedrag van Paul, maar die wordt verder absoluut niet uitgewerkt. Dit geeft, samen met het onduidelijke, open einde het boek weer een heel andere emotie van verwarring en mystiek. Hoewel dit een interessante wending in het verhaal is, heeft Olssen het te weinig uitgewerkt en komt het weer te plotseling en te snel opzetten.
Er zaten ook zeker goede aspecten aan dit verhaal en het boek. De samenwerking tussen taal en beeld die in het verhaal wordt beschreven door de tekeningen van Elias met de woorden van Elisabeth te combineren is mooi neergezet. Het taalgebruik van Olssen is beschrijvend op een manier dat je je bijna kunt voorstellen hoe het is om op een prachtige zomerdag de warmte op je gezicht te voelen. Het eten dat Otto klaarmaakt wordt simpel doch met aandacht beschreven, wat maakt dat de geuren bijna uit het boek opstijgen en je zelf ook zin krijgt om in de keuken aan de slag te gaan. Hoewel dit boek niet was wat ik verwachtte, maakt deze schrijfstijl dat ik een ander werk van Olssen graag op wil pakken in de nabije toekomst. Ik ben benieuwd wat ik daar van zal vinden.
Dan nog een laatste punt dat ik toch nog even wil benoemen. Hoewel ik zojuist complimenten heb gegeven over de schrijfstijl van dit werk, ben ik erg ontevreden over de vertaling van dit boek. Het is in het Zweeds geschreven, naar het Engels vertaald en die Engelse vertaling is naar het Nederlands vertaald. Dit is helaas maar al te goed te merken - de Engelse taal en stijl sijpelt door het Nederlands heen, waardoor het duidelijk is dat je met een vertaling te maken hebt. Het heeft me heel wat moeite gekost om te proberen daar doorheen te lezen en te kijken naar wat Olssen op papier heeft proberen te krijgen, niet de vertalers. Dit is natuurlijk altijd een probleem met vertalingen en aangezien ik de Zweedse taal niet beheers kan ik daar helaas niet aan ontsnappen bij het lezen van Olssens werk. De volgende keer dat ik een werk van haar oppak zal ik er echter voor zorgen dat ik de Engelse vertaling lees in plaats van de Nederlandse, die niet eens direct uit het Zweeds vertaald is en daarmee zeer waarschijnlijk veel nuances uit de originele tekst zal missen.
December 27, 2020
In de schemer fluit de merel begon zo ontzettend mooi en sterk. Ik hield van de melancholische, sombere sfeer en de manier waarop de eenzaamheid van personages zo prachtig en eerlijk was opgeschreven. Na de eerste paar hoofdstukken wist ik dan ook zeker dat dit boek vijf sterren zou opleveren.. Maar helaas stelde Linda Olsson me uiteindelijk toch een beetje teleur.
In dit verhaal leer je drie eenzame mensen kennen die in hetzelfde appartementencomplex wonen in Stockholm - in mijn hoofd speelde het verhaal zich af in het appartementengebouw waar ik zelf vorige zomer in Stockholm verbleef. Sowieso vond ik het heerlijk om veel locaties uit het boek te herkennen. Ik zag steeds voor me waar de personages wandelden en dat was echt een meerwaarde!
Elias is een jonge en getalenteerde striptekenaar wiens leven bestaat uit werken, zijn appartement is eerder een werkkamer dan een thuis. De 68-jarige Otto is weduwnaar en met pensioen. Lange tijd was hij de eigenaar van een antiquariaat, waardoor zijn appartement vol staat met boeken. De 53-jarige Elisabeth lijkt het hoofdpersonage van het verhaal te zijn. Ze is depressief en gevlucht naar het flatgebouw. Ze verlaat haar appartement nooit, totdat Elias haar een verkeerd bezorgd pakketje brengt. Dan ontstaat er langzaam een soort van vriendschap tussen de drie personages en bloeien ze allemaal open.
Hoewel ik de drie eenzame personages allemaal het beste gun en het mooi vond hoe de vriendschap zich stukje bij beetje en met kleine stapjes ontwikkelde, vond ik dat het boek daarna veel te zoetsappig werd. Veel te veel gezwijmel en te veel gepalaver over ‘echte liefde’ en blablabla. Het contrast met het sombere begin was enorm - en bijna kreeg ik het gevoel een suikerzoete chicklit te lezen.
En dan het einde. Ik vond het vooral erg jammer dat het zo open blijft, het is maar net hoe je dit zelf wilt interpreteren. Persoonlijk had ik het sterker gevonden als de auteur een duidelijke keuze had gemaakt, in plaats van deze verantwoordelijkheid naar de lezer te verplaatsen.
Na een sterk en emotioneel begin, liet Linda Olsson de teugels wat mij betreft iets te veel vieren in In de schemer fluit de merel. Het boek gaat van de ene emotie naar de andere en is daardoor iets te veel van het goede. Het zwijmelzoete romantische aspect was voor mij niet realistisch genoeg na het pure en eerlijke begin. De symboliek van de merel - de nationale vogel van Zweden en toevallig ook een van mijn lievelingsvogels - vond ik mooi, maar iets te overdadig aanwezig. De Vrouw in het Groen had voor mij echter helemaal geen meerwaarde. Een bijzondere leeservaring, maar persoonlijk had ik meer van dit boek verwacht.
In dit verhaal leer je drie eenzame mensen kennen die in hetzelfde appartementencomplex wonen in Stockholm - in mijn hoofd speelde het verhaal zich af in het appartementengebouw waar ik zelf vorige zomer in Stockholm verbleef. Sowieso vond ik het heerlijk om veel locaties uit het boek te herkennen. Ik zag steeds voor me waar de personages wandelden en dat was echt een meerwaarde!
Elias is een jonge en getalenteerde striptekenaar wiens leven bestaat uit werken, zijn appartement is eerder een werkkamer dan een thuis. De 68-jarige Otto is weduwnaar en met pensioen. Lange tijd was hij de eigenaar van een antiquariaat, waardoor zijn appartement vol staat met boeken. De 53-jarige Elisabeth lijkt het hoofdpersonage van het verhaal te zijn. Ze is depressief en gevlucht naar het flatgebouw. Ze verlaat haar appartement nooit, totdat Elias haar een verkeerd bezorgd pakketje brengt. Dan ontstaat er langzaam een soort van vriendschap tussen de drie personages en bloeien ze allemaal open.
Hoewel ik de drie eenzame personages allemaal het beste gun en het mooi vond hoe de vriendschap zich stukje bij beetje en met kleine stapjes ontwikkelde, vond ik dat het boek daarna veel te zoetsappig werd. Veel te veel gezwijmel en te veel gepalaver over ‘echte liefde’ en blablabla. Het contrast met het sombere begin was enorm - en bijna kreeg ik het gevoel een suikerzoete chicklit te lezen.
En dan het einde. Ik vond het vooral erg jammer dat het zo open blijft, het is maar net hoe je dit zelf wilt interpreteren. Persoonlijk had ik het sterker gevonden als de auteur een duidelijke keuze had gemaakt, in plaats van deze verantwoordelijkheid naar de lezer te verplaatsen.
Na een sterk en emotioneel begin, liet Linda Olsson de teugels wat mij betreft iets te veel vieren in In de schemer fluit de merel. Het boek gaat van de ene emotie naar de andere en is daardoor iets te veel van het goede. Het zwijmelzoete romantische aspect was voor mij niet realistisch genoeg na het pure en eerlijke begin. De symboliek van de merel - de nationale vogel van Zweden en toevallig ook een van mijn lievelingsvogels - vond ik mooi, maar iets te overdadig aanwezig. De Vrouw in het Groen had voor mij echter helemaal geen meerwaarde. Een bijzondere leeservaring, maar persoonlijk had ik meer van dit boek verwacht.
March 3, 2026
⭐️3,5-4
In de schemer fluit de merel raakt vooral door de uitzonderlijk mooie, poëtische verwoordingen van emoties. De titel en cover spraken me meteen aan. Het verhaal is mooi, al week het laatste deel voor mij wat af van de essentie. Toch een hoge score omwille van de prachtige schrijfstijl.
In de schemer fluit de merel raakt vooral door de uitzonderlijk mooie, poëtische verwoordingen van emoties. De titel en cover spraken me meteen aan. Het verhaal is mooi, al week het laatste deel voor mij wat af van de essentie. Toch een hoge score omwille van de prachtige schrijfstijl.
February 5, 2020
This was a difficult novel to rate. After reading the first third of the book I was sure it was going to be one of my new favourite books, but after finishing it I just felt confused about what I actually felt around it. It was a tender story with beautiful writing, and sometime it reminded me a bit of Fredrik Backman, but a tad darker.
While I loved Otto, and felt like he was a fully realised character, the other two felt a bit off sometimes. Elisabeth was kinda interesting at the start, but as I read she reminded me more and more of an angsty and depressed teen from a YA novel, rather than a mature 50 year old woman. She had some growth throughout the story, but it felt forced and she never really read as a real person to me. Elias' pictures are a big part of Elisabeths arc, but while his pictures was supposed to stay important he himself faded out sometimes through the novel, and what first was a novel written in three point of views, got unbalanced when Elias got less of a role. I didn't really feel like I got to know him, it was kind of like he only was there to be someone to push Elisabeth out of her shell and nothing more. He's hinting to his sexuality at the start, in saying that beatings happen to people like him, but his sexuality doesn't really get explored. He gets a boyfriend and seems to be happy at the end, but nothing is ever really talked about which felt too easy after his troubled start.
The story is highly character driven, which is a shame given that only one of the three characters (in my opinion) is fully realised. I personally didn't have anything against the open ending, but I also didn't care for what happened to Elisabeth, only about how hurt Otto would be, which I feel says a lot. At the end I'm giving this three stars, but I'm still excited to read another book from Olsson as I loved her writing style.
While I loved Otto, and felt like he was a fully realised character, the other two felt a bit off sometimes. Elisabeth was kinda interesting at the start, but as I read she reminded me more and more of an angsty and depressed teen from a YA novel, rather than a mature 50 year old woman. She had some growth throughout the story, but it felt forced and she never really read as a real person to me. Elias' pictures are a big part of Elisabeths arc, but while his pictures was supposed to stay important he himself faded out sometimes through the novel, and what first was a novel written in three point of views, got unbalanced when Elias got less of a role. I didn't really feel like I got to know him, it was kind of like he only was there to be someone to push Elisabeth out of her shell and nothing more. He's hinting to his sexuality at the start, in saying that beatings happen to people like him, but his sexuality doesn't really get explored. He gets a boyfriend and seems to be happy at the end, but nothing is ever really talked about which felt too easy after his troubled start.
The story is highly character driven, which is a shame given that only one of the three characters (in my opinion) is fully realised. I personally didn't have anything against the open ending, but I also didn't care for what happened to Elisabeth, only about how hurt Otto would be, which I feel says a lot. At the end I'm giving this three stars, but I'm still excited to read another book from Olsson as I loved her writing style.
March 27, 2015
This is a beautiful book. I do not understand the mixed reviews. I am unsure if it is better than her gorgeous first book but wow! Many of the same themes and the characters are her most 'alive' up to date.
It is a book about how ...... maybe when we are in the darkest place in our own lives we can see ... after a while ... the light and beauty in others.
We reach for it and try to reflect it back to them. In the hopes that at least they will claim self love. And then it becomes like a rope with which we pull our selves out of the blackness. Into life, light, love.
It is about what true love is really. There is a passage that I adore about how we insist love come from one person but maybe all the drops of loves that others hand us create together something much more than what we hope to get from one person. And how does one really love. Is what we call love, love or "its opposite"? What are different ways of caring.
It is a book about how the darkness in us fights for us to keep it, ego argues for all the reasons to do so when in fact we have a choice and everything we do in life is a choice that effects us and everyone else.
It is a book about hope ........ though it claims not to be.
July 8, 2024
2.5.
4 stars for the first two thirds of the novel but after that I started to enjoy it less and less. Why have that great set of characters and that setting (which is about friendship and connecting with the world in a world governed by loneliness) when in the end the characters are only happy once they have romantic partners. I felt like that didn’t match with the way the novel started which was about three very different people coming together, leaving their comfort zone, looking for (human) connection, spending time together.
I also didn’t get the whole Paul thing at the end…
4 stars for the first two thirds of the novel but after that I started to enjoy it less and less. Why have that great set of characters and that setting (which is about friendship and connecting with the world in a world governed by loneliness) when in the end the characters are only happy once they have romantic partners. I felt like that didn’t match with the way the novel started which was about three very different people coming together, leaving their comfort zone, looking for (human) connection, spending time together.
I also didn’t get the whole Paul thing at the end…
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 21, 2015
Linda Olssonin romaanit ovat rasittavuuteen saakka humaaneja: niin ällölöllöjä, että haiskahtaa tarkoitushakuiselta. En ole mielestäni juurikaan kyyninen, mutta nämä Olssonit valuttavat sellaista lempeyttä ja ihmisen ikävää toisen luo että alkaa jo tuntua kornilta.
Tulihan tämäkin luettua lähinnä sujuvan tekstin vuoksi, mutta enpä suosittele erityisemmin.
Tulihan tämäkin luettua lähinnä sujuvan tekstin vuoksi, mutta enpä suosittele erityisemmin.
August 9, 2018
Lieflijk verhaal, prettige schrijfstijl. De sfeer deed me denken aan De eenzame postbode van Denis Theriault. Misschien is het verhaal iets te makkelijk, wat te voorspelbaar, maar het heeft me een paar fijne leesuurtjes opgeleverd. Vandaar toch 4 sterren.
August 8, 2021
Som hennes andra böcker är det personskildringar som är fokus. Tycker mycket om hennes böcker. Mitt i det ibland oerhört sorgliga väver hon in både hopp och mycket värme.
May 8, 2020
This precious little book is so packed with wisdom! It’s one of those books where I close the last page then lie in my bed for 20 minutes contemplating life, which yes I just did.
It’s been a while since I’ve read a book that’s so emotional and so based on the human experience, it’s almost like poetry, I can’t really compare this to anything else I’ve read. Maybe some people would argue that this book lacks substance, that nothing much actually happens, but I think that is a very superficial way of understanding it. The text forced me to look deeper, forced me to see the ideas that otherwise I can miss, just as Elias looked through the mailbox rather than simply knocking on the door.
Easy read, lovely language and pleasantly valuable ideas, would recommend.
It’s been a while since I’ve read a book that’s so emotional and so based on the human experience, it’s almost like poetry, I can’t really compare this to anything else I’ve read. Maybe some people would argue that this book lacks substance, that nothing much actually happens, but I think that is a very superficial way of understanding it. The text forced me to look deeper, forced me to see the ideas that otherwise I can miss, just as Elias looked through the mailbox rather than simply knocking on the door.
Easy read, lovely language and pleasantly valuable ideas, would recommend.
March 27, 2025
Linds Olsson is a fascinating author. She is so interested in humans and how they deal with sorrows and traumas in their lives. She does it excellent!
I can recommend this book!
I can recommend this book!
March 7, 2018
Jättevarm och fin berättelse! Uppskattas nog av de som tycker om Fredrik Backman och Anna Gavaldas böcker. Synd att hon är lite repetitiv i sitt skrivande, liksom övertydlig. Hon berättar vad karaktärerna känner och tänker flera gånger, på olika sätt och i olika dialoger, som om hon inte litar på att läsaren förstår, eller så vill hon helt enkelt skriva så öppet och återkomma till samma trådar hela tiden. Men man blir tyvärr lite bestulen på sin egen tolkning. I övrigt en fin bok. Känns som om andra halvan av boken och slutet har mer potential än det får. Synd. Älskar ju hennes andra bok ”Nu vill jag sjunga dig milda sånger” som känns mer välskriven och skör.
February 14, 2024
En änkling som samlar på böcker, en dyslektisk serietecknare och en deprimerad kvinna som isolerat sig i sin lägenhet hittar varandra på grund av ett paket som hamnat fel.
Personerna i den här boken är mysiga och lite tvådimensionella på ett sätt som känns feel good-roman, fast detta är typ en feel good-roman som dinglar över en avgrund. En feel vemod-roman? Det finns hjärtevärmande lyckliga stunder i världen men absolut inga garantier att lyckan består.
Personerna i den här boken är mysiga och lite tvådimensionella på ett sätt som känns feel good-roman, fast detta är typ en feel good-roman som dinglar över en avgrund. En feel vemod-roman? Det finns hjärtevärmande lyckliga stunder i världen men absolut inga garantier att lyckan består.
January 15, 2023
Written with so much compassion and tenderness. Reading it was a very intense experience.
December 31, 2025
I liked this but can't give more than 3 stars. The ending disappointed me and the writing style wasn't anything special. Elisabeth was quite relatable.
I love when birds are used as symbols.
I love when birds are used as symbols.
April 10, 2024
Pakkende roman over drie eenzame mensen die mekaar op een ontroerende manier vriendschap en liefde geven.
July 15, 2015
Inte den sortens roman som sätter sina spår. Ett väl redigerat verk med väldigt god struktur men med direkta språkproblem. Det finns en skarv mellan språkstil och karaktärer som skär sig illa, absolut allra mest i dialogen. Andra saker är bättre: jag känner själv hela tre(!) queera serieskapare som heter någon variant av Elias, och uppskattar det genuina användandet av mat - har även själv nyttjat pulversoppa som intressevärd vid skildring av person med som knappt lyckas ta sig igenom depression. Men boken i stort är en sådan där man i slutet nästan börjar skumma igenom meningar för att komma till slutet av mening, av kapitel, av själva boken. Det är orättvist att kalla boken tråkig för att den skulle vara långsam, det finns ingenting tråkigt med en skildring av liv som möts, tvärt om. Tyvärr är dock just det här trevägsmötet just det: ganska tråkigt.
March 8, 2015
Suomeksi Kun mustarastas laulaa. Oli hyvin hiljainen, rauhallinen ja koskettava kirja. Olssonilla on oiva tyyli kirjoittaa hiljaisia tarinoita. Tämä kirja kertoi kolmen samassa kerrostalosaa asuvan ihmisen yhteyksistä, jotka syntyivät vähän sattumalta, mutta jotka vaikuttivat suuresti näiden ihmisten elämiin. Loppuratkaisi oli ajatuksiaherättävän keskeneräinen.
November 6, 2025
En bok som man i början upplever mörk, men som vänder och visar sig ge mycket ljus och värme. Jag längtade efter att få fortsätta läsa, dessvärre tycker jag, som många andra skriver, att den inte kändes färdig. Jag blev förvånad när boken slutade väldigt tvärt, det kändes inte som ett värdigt slut för denna vackra berättelse. Annars är det en väldigt härlig bok på alla sätt och vis.
July 5, 2015
En pen og stillferdig roman. Vakkert språk og interessante karakterer. På et punkt savnet jeg litt mer konflikt, litt mer trøbbel (alt glir veldig lett, og det er lite motstand i plottet), men den var så fin å lese at det var i grunn greit uansett.
May 7, 2016
Hauras, herkkä ja kaunis tarina, mutta jotenkin liiankin kaunis, että olisin voinut täysillä eläytyä ja kokea sen uskottavaksi. Mentiin lähellä teennäisyyden rajaa. Luin tätä kuitenkin mielelläni, loppuratkaisu jäi epäselvyydessään vaivaamaan mieltä.
July 14, 2025
Skriven med en omtanke, värme och känslighet är denna bok som en varm kram. Vi behöver varandra och snällhet vinner i längden. Låter kanske tråkigt och pretentiöst men är dock sant. Läs den!
July 15, 2025
Poignant... subtle, couldn't put it down!
Displaying 1 - 30 of 129 reviews