What do you think?
Rate this book
Τι είμαι εγώ
Όνειρο και πραγματικότητα μπερδεύονται στο ατελιέ ενός ζωγράφου, που προσπαθεί να ζωγραφίσει το πορτρέτο ενός παραμυθιού. Ενός παραμυθιού που αναζητά τι είναι και γι’ αυτό περιπλανιέται στον κόσμο γύρω του και μέσα του, σε μια πορεία αυτογνωσίας. Η πρώτη συνεργασία δύο βραβευμένων δημιουργών, του Βασίλη Παπατσαρούχα και του Βαγγέλη Ηλιόπουλου, η οποία ξεκίνησε με την ανατροπή της παραδοσιακής διαδικασίας, αφού ζωγράφισε πρώτα ο Βασίλης τις εικόνες και στη συνέχεια εμπνεύστηκε ο Βαγγέλης και έγραψε το κείμενο.
44 pages, Hardcover
Published January 1, 2019
1 person want to read
About the author
Βαγγέλης Ηλιόπουλος
88 books12 followersΟ Βαγγέλης Ηλιόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Σπούδασε παιδαγωγικά και θεολογία. Από το 1984 εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το 1995 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο λογοτεχνίας για παιδιά, "Η ιστορία της ζαρωμένης κάλτσας". Το 1997 κυκλοφόρησε ο "Τριγωνοψαρούλης", που σύντομα έγινε διάσημος και αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους. Από τότε κυκλοφόρησαν πολλά βιβλία του -μερικά από τα οποία βραβεύτηκαν από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, το περιοδικό "Διαβάζω" κ.τ.λ. Επίσης βιβλία του κυκλοφορούν στο εξωτερικό, ενώ συναντάει συχνά τους αναγνώστες του, σε σχολεία και σε φεστιβάλ βιβλίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι πρόεδρος του Δ.Σ. του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ελληνικού τμήματος της IBBY) για τη διετία 2008-2010.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
June 12, 2019
Κάτι άυλο περιπλανιέται στις σελίδες αυτού του διαφορετικού βιβλίου και ψάχνει την ταυτότητά του. Ρωτάει από δω, ρωτάει από κει, κάπου καταλήγει, κάτι του διαφεύγει. Κι όταν ξυπνάει απ’ τ’ όνειρο, με τη βοήθεια ενός σημαντικού φίλου βρίσκει και το τελευταίο κομμάτι του παζλ κι έτσι η αναζήτηση ολοκληρώνεται με τον πιο αναπάντεχο τρόπο.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κείμενο, που δεν απευθύνεται σε μικρά παιδιά και θέλει χρόνο και σκέψη για να το εμπεδώσουμε καλύτερα. Προσωπικά το διάβασα δυο φορές ώστε να το κατανοήσω και να ψάξω βαθύτερα ανάμεσα στις λέξεις του. Κρίμα που δεν μπορώ να γράψω κάτι για την πραγματική ταυτότητα του αφηγητή, πάνω στην οποία θα ήθελα να παραθέσω κάποιες θετικές σκέψεις που μου γέννησε το κείμενο, αλλά έτσι θα πρόδιδα την ουσία και την κεντρική ιδέα του βιβλίου. Θα αρκεστώ λοιπόν σε κάποιες γενικές παρατηρήσεις.
Πρώτ’ απ’ όλα έχουμε μια ιστορία με διαφορετικά επίπεδα αφήγησης, μιας και το πρώτο «μέρος» είναι ένα όνειρο και στη συνέχεια ο αφηγητής ξυπνάει και το συζητάει με τον άνθρωπο που τον βοηθάει να κατανοήσει την πραγματικότητα. Έτσι πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία, που όμως προσδίδουν μια ιδιαίτερη αφηγηματική τεχνική, υποχωρούν μπροστά στον ρεαλισμό της πραγματικής ζωής του αφηγητή κι ο αναγνώστης μεταφέρεται στρωτά και απλά από τη μια διάσταση στην άλλη. Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος παίζει με τις λέξεις και καταφέρνει ν’ αποτυπώσει πολύ όμορφα το φαντασιακό και το ονειρικό κομμάτι του βιβλίου του, χωρίς υπερβολές και ακρότητες. Καταλαβαίνεις από την αρχή πως πρόκειται για παραμύθι κι έτσι η θάλασσα, το καράβι, το δέντρο, είναι λογικό ν’ απευθύνονται στον αφηγητή και να μιλάνε. Πίσω από τις γραμμές όμως υπάρχουν και έννοιες που ξεπηδάνε και προβληματίζουν τον αναγνώστη, όπως η αποξένωση στην πόλη, η φιλία («Κι έρχονται οι φίλοι κοντά σου για να ξεκουραστούν. Κι ύστερα φεύγουν, αλλά πάλι γυρίζουν ξανά και ξανά», σκεφτείτε αυτήν την πρόταση υπό το πρίσμα της αποκάλυψης του πραγματικού ρόλου του αφηγητή που γίνεται στο τέλος του βιβλίου), το γεγονός πως δεν πρέπει να βασιζόμαστε σ’ αυτό που φαίνεται κ. ά. Η μόνιμη ερωτηματική επωδός «Όμως τι είμαι εγώ;» με την οποία κλείνει η κάθε σελίδα δείχνει την τραγικότητα της κατάστασης και γεννά την αγωνία για τη συνέχεια.
Το ξεχωριστό και διαφορετικό βιβλίο «Τι είμαι εγώ» είναι μια περιπέτεια εσωτερικής αναζήτησης και κατανόησης του εαυτού μας. Γραμμένη με πυκνό τρόπο και κρυμμένες έννοιες, εικονογραφημένη από τον Βασίλη Παπατσαρούχα, που ακροβατεί κι αυτός αρμονικά ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον σουρεαλισμό, χρησιμοποιώντας αναπάντεχες λεπτομέρειες και χρωματικές διακυμάνσεις, είναι μια ιστορία που αφορά τον κάθε ένα από μας, τον εαυτό μας, τις αντιλήψεις μας, τον χαρακτήρα και τα βιώματά μας. Είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας, δοσμένο απλούστερα από ένα κείμενο ψυχολογίας και πιο σύνθετα από ένα παραμύθι.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κείμενο, που δεν απευθύνεται σε μικρά παιδιά και θέλει χρόνο και σκέψη για να το εμπεδώσουμε καλύτερα. Προσωπικά το διάβασα δυο φορές ώστε να το κατανοήσω και να ψάξω βαθύτερα ανάμεσα στις λέξεις του. Κρίμα που δεν μπορώ να γράψω κάτι για την πραγματική ταυτότητα του αφηγητή, πάνω στην οποία θα ήθελα να παραθέσω κάποιες θετικές σκέψεις που μου γέννησε το κείμενο, αλλά έτσι θα πρόδιδα την ουσία και την κεντρική ιδέα του βιβλίου. Θα αρκεστώ λοιπόν σε κάποιες γενικές παρατηρήσεις.
Πρώτ’ απ’ όλα έχουμε μια ιστορία με διαφορετικά επίπεδα αφήγησης, μιας και το πρώτο «μέρος» είναι ένα όνειρο και στη συνέχεια ο αφηγητής ξυπνάει και το συζητάει με τον άνθρωπο που τον βοηθάει να κατανοήσει την πραγματικότητα. Έτσι πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία, που όμως προσδίδουν μια ιδιαίτερη αφηγηματική τεχνική, υποχωρούν μπροστά στον ρεαλισμό της πραγματικής ζωής του αφηγητή κι ο αναγνώστης μεταφέρεται στρωτά και απλά από τη μια διάσταση στην άλλη. Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος παίζει με τις λέξεις και καταφέρνει ν’ αποτυπώσει πολύ όμορφα το φαντασιακό και το ονειρικό κομμάτι του βιβλίου του, χωρίς υπερβολές και ακρότητες. Καταλαβαίνεις από την αρχή πως πρόκειται για παραμύθι κι έτσι η θάλασσα, το καράβι, το δέντρο, είναι λογικό ν’ απευθύνονται στον αφηγητή και να μιλάνε. Πίσω από τις γραμμές όμως υπάρχουν και έννοιες που ξεπηδάνε και προβληματίζουν τον αναγνώστη, όπως η αποξένωση στην πόλη, η φιλία («Κι έρχονται οι φίλοι κοντά σου για να ξεκουραστούν. Κι ύστερα φεύγουν, αλλά πάλι γυρίζουν ξανά και ξανά», σκεφτείτε αυτήν την πρόταση υπό το πρίσμα της αποκάλυψης του πραγματικού ρόλου του αφηγητή που γίνεται στο τέλος του βιβλίου), το γεγονός πως δεν πρέπει να βασιζόμαστε σ’ αυτό που φαίνεται κ. ά. Η μόνιμη ερωτηματική επωδός «Όμως τι είμαι εγώ;» με την οποία κλείνει η κάθε σελίδα δείχνει την τραγικότητα της κατάστασης και γεννά την αγωνία για τη συνέχεια.
Το ξεχωριστό και διαφορετικό βιβλίο «Τι είμαι εγώ» είναι μια περιπέτεια εσωτερικής αναζήτησης και κατανόησης του εαυτού μας. Γραμμένη με πυκνό τρόπο και κρυμμένες έννοιες, εικονογραφημένη από τον Βασίλη Παπατσαρούχα, που ακροβατεί κι αυτός αρμονικά ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον σουρεαλισμό, χρησιμοποιώντας αναπάντεχες λεπτομέρειες και χρωματικές διακυμάνσεις, είναι μια ιστορία που αφορά τον κάθε ένα από μας, τον εαυτό μας, τις αντιλήψεις μας, τον χαρακτήρα και τα βιώματά μας. Είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας, δοσμένο απλούστερα από ένα κείμενο ψυχολογίας και πιο σύνθετα από ένα παραμύθι.
November 13, 2019
https://dominicamat.blogspot.com/2019...
Όσα βιβλία κι αν διαβάζω,θεωρώ πως ποτέ δεν είναι αρκετά καί χρειάζεται να έρχομαι σε επαφή με ακόμα περισσότερα γιατί με ενδιαφέρουν τα μηνύματα που περιέχονται μέσα στις σελίδες τους. Ειδικά τα βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά έχουν πάρα πολλά να μας δώσουν.
Ένα τέτοιο βιβλίο είχα την χαρά να διαβάσω σήμερα. Ο τίτλος του είναι ''Τι είμαι εγώ;'' καί έχει γραφτεί από τον συγγραφέα κύριο Βαγγέλη Ηλιόπουλο. Η εικονογράφησή του έγινε από τον κύριο Βασίλη Παπατσαρούχα καί κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κόκκινη Κλωστή Δεμένη.
Άψογο από άποψη γραφής καί γλώσσας το βιβλίο θα ικανοποιήσει μέχρι καί τον πιο απαιτητικό μικρότερο ή μεγαλύτερο αναγνώστη. Παράλληλα η πολύ όμορφη καί ταιριαστή με το κείμενο εικονογράφηση,θα φέρει χαμόγελα στα πρόσωπα όσων το διαβάσουν. Εμένα πάντως μου άρεσε πάρα πολύ.
Αντιλαμβάνεστε,εύλογα,κι εσείς πως όταν έχουμε ένα παιδικό παραμύθι με μικρή σχετικά έκταση,αποφεύγω να σας λέω πολλά πράγματα αλλά επιλέγω να σας αναφέρω τα πιο σημαντικά. Κατά την γνώμη μου,αυτά που πρέπει να μας ενδιαφέρουν καί να εστιάζουμε,όσον αφορά τα παιδικά βιβλία,είναι η κατάλληλη γλώσσα,οι εικόνες καθώς καί το νόημα της ιστορίας.
Σε αυτό το βιβλίο μας δίνεται μία αλληγορία. Μία αλληγορία πιο συγκεκριμένα που αναφέρεται στην προσωπική αναζήτηση του εαυτού μας καί την αποδοχή καί κατανόηση αυτού. Είναι ένα ταξίδι δύσκολο αλλά παραγωγικό καί κάποια στιγμή στην ζωή μας θα χρειαστεί να το πραγματοποιήσουμε... Η αυτογνωσία θα μας βοηθήσει να εξελιχθούμε ως άτομα καί να αγαπήσουμε τον εαυτό μας.
Όσα βιβλία κι αν διαβάζω,θεωρώ πως ποτέ δεν είναι αρκετά καί χρειάζεται να έρχομαι σε επαφή με ακόμα περισσότερα γιατί με ενδιαφέρουν τα μηνύματα που περιέχονται μέσα στις σελίδες τους. Ειδικά τα βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά έχουν πάρα πολλά να μας δώσουν.
Ένα τέτοιο βιβλίο είχα την χαρά να διαβάσω σήμερα. Ο τίτλος του είναι ''Τι είμαι εγώ;'' καί έχει γραφτεί από τον συγγραφέα κύριο Βαγγέλη Ηλιόπουλο. Η εικονογράφησή του έγινε από τον κύριο Βασίλη Παπατσαρούχα καί κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κόκκινη Κλωστή Δεμένη.
Άψογο από άποψη γραφής καί γλώσσας το βιβλίο θα ικανοποιήσει μέχρι καί τον πιο απαιτητικό μικρότερο ή μεγαλύτερο αναγνώστη. Παράλληλα η πολύ όμορφη καί ταιριαστή με το κείμενο εικονογράφηση,θα φέρει χαμόγελα στα πρόσωπα όσων το διαβάσουν. Εμένα πάντως μου άρεσε πάρα πολύ.
Αντιλαμβάνεστε,εύλογα,κι εσείς πως όταν έχουμε ένα παιδικό παραμύθι με μικρή σχετικά έκταση,αποφεύγω να σας λέω πολλά πράγματα αλλά επιλέγω να σας αναφέρω τα πιο σημαντικά. Κατά την γνώμη μου,αυτά που πρέπει να μας ενδιαφέρουν καί να εστιάζουμε,όσον αφορά τα παιδικά βιβλία,είναι η κατάλληλη γλώσσα,οι εικόνες καθώς καί το νόημα της ιστορίας.
Σε αυτό το βιβλίο μας δίνεται μία αλληγορία. Μία αλληγορία πιο συγκεκριμένα που αναφέρεται στην προσωπική αναζήτηση του εαυτού μας καί την αποδοχή καί κατανόηση αυτού. Είναι ένα ταξίδι δύσκολο αλλά παραγωγικό καί κάποια στιγμή στην ζωή μας θα χρειαστεί να το πραγματοποιήσουμε... Η αυτογνωσία θα μας βοηθήσει να εξελιχθούμε ως άτομα καί να αγαπήσουμε τον εαυτό μας.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews