Ο τελευταίος τόμος της σειράς του Σουητώνιου. Ο Βεσπασιανός και ο Τίτος εμφανίζονται πολύ καλοί αυτοκράτορες, που ήρθαν μετά από μια σειρά αυτοκρατόρων δύσκολων, περίεργων και αιμοσταγών σε ορισμένες περιπτώσεις και επανέφεραν την τάξη. Ο Βεσπασιανός γίνεται αυτοκράτορας σε αρκετά μεγάλη ηλικία και από απλός στρατιώτης, οπότε δεν έχει τα κουσούρια των προκατόχων του που γεννήθηκαν μέσα στην σειρά διαδοχής και δεν διακατέχονταν από φόβους και φοβίες. Ο Τίτος αιματοκύλησε την Ιουδαία αλλά μετά συμμορφώθηκε. Δεν βασίλεψε για πολλά χρόνια όμως. Και στο τέλος έρχεται ο Δομιτιανός να τα καταστρέψει όλα. Διαβάζεται εύκολα και γρήγορα και βοηθά πολύ η εισαγωγή και τα σχόλια του μεταφραστή.
This entire review has been hidden because of spoilers.
The volume includes an introduction, a quite accurate translation of the lives of Vespasian, Titus, and Domitian, a detailed commentary on these lives, and a bibliography. The Latin text is not included. The notes in the commentary for Domitian largely duplicate those in the Bristol Classical Press edition of the life of Domitian.