كلیات اشعار شاه نعمت الله ولی

by نورالدین شاه نعمت الله ولی, جواد نوربخش

کلیات اشعار شاه نعمت الله ولی به سعی دکتر جواد نوربخش خط بیژن بیژنی نوبت چاپ نهم خرداد 1374

Genres: Poetry

861 pages, Hardcover

First published January 1, 1994

Reviews

[Peiman E iran · Rating 1 out of 5]

دوستانِ گرانقدر، این کتاب از قصاید، غزلیات، مثنوی و رباعیات «شاه نعمت الله ولی» تشکیل شده است که بیشتر اشعار، موضوعِ عارفانه دارد و در موردِ موهوماتی همچون عشق به خدا و عشق آسمانیست!! و ستایشِ مکتبِ خویش... به انتخاب از میانِ آنها ابیاتی را برایتان در زیر مینویسم
--------------------------------------------
‎عشق را جز عشق لایق هست، نیست
‎غیرِ او معشوق و عاشق هست، نیست
‎عقل اگر گوید که غیر عشق هست
‎نزدِ ما این قول صادق هست، نیست
****************
‎دلا پرهیز از زهد و ریایی
‎اگر تو طالبِ راهِ خدایی
‎مشو مغرور بر طامات و تلبیس
‎که تا ملعون نگردی همچو ابلیس
‎تو را گر تکیه بر زهد و نماز است
‎مکن تکیه، که خالق بی نیاز است
‎مناز از شیخی و زهد و کرامات
‎که این راهیست پُر خوف و پُر آفات
****************
‎جنّتِ زاهد بود در آن سرا
‎بوستانی خرّم و بَس میوه ها
‎نعمتِ بسیار و حوران بیشمار
‎هرچه خواهد زان بیابد صد هزار
‎لیک ما را جنّتی دیگر بود
‎جنّتِ عارف از این خوش تر بُود
‎گر به خلقِ حقّ تخلّق یافتی
‎به چنین جنّت تعلّق یافتی
****************
‎عالم برِ رندان به مَثلِ جامِ می است
‎ساقی و حریف و جامِ می، جمله وی است
‎دریا و حباب و موج آبست بر ما
‎خود جام حباب خالی از آبِ کی است
****************
‎در مذهبِ ما محب و محبوب یکی است
‎رغبت چه بُود راغب و مرغوب یکی است
‎گویند مرا که عین او را بطلب
‎چه جای طلب، طالب و مطلوب یکی است
****************
دلم بگرفت از زهد و ریایی
‎بیا ای ساقیِ رندان، کجایی
---------------------------------------------
‎امیدوارم این انتخاب ها را پسندیده باشید
«پیروز باشید و ایرانی»

[ناصر سليم · Rating 3 out of 5]

ما خاک راه را به نظر کیمیا کنیم

صد درد دل به گوشه چشمی دوا کنیم

در حبس صورتیم و چنین شاد و خرمیم

بنگر که در سراچه معنی چه ها کنیم

رندان لاابالی و مستان سرخوشیم

هشیار را به مجلس خود کی رها کنیم

موج محیط و گوهر دریای عزتیم

ما میل دل به آب و گل آخر چرا کنیم

در دیده روی ساقی و بر دست جام می

باری بگو که گوش به عاقل چرا کنیم

از خود بر آ و در صف اصحاب ما خرام

تا سیدانه روی دلت با خدا کنیم

[میثم موسوی نسیم‌آبادی]

هنگامی که از پیشگویی صحبت می‌کنیم، نام افرادی ازجمله شاه‌نعمت‌الله ولی‌ و نوسترا داموس‌ در ذهن ما تداعی می‌گردد. افرادی که کتاب‌های عجیب و غریب به آنان نسبت داده شده است و حال آن‌که در وجود چنین کتاب‌هایی تردید وجود دارد. به‌علاوۀ این‌که برخی از کتاب‌های تأیید شده هم به هیچ عنوان دربردارندۀ پیشگویی‌های خاصّی نیست و چنان ماهرانه در لفافه گفته شده است که هر بیت یا سطر آن می‌تواند بر واقعه‌ای در آینده دلالت کند.

شاه‌نعمت‌الله ولی، شاعر معاصر حافظ، قصیده‌ای دارد که به «قدرت کردگار می‌بینم» شناخته شده است. قصیده‌ای که نسخۀ تصحیح شدۀ آن توسّط جواد نوربخش با برخی از نسخه‌های نامعتبر تفاوت بسیاری دارد؛ چراکه قصیدۀ مذکور در بعضی از نسخه‌ها با جزئیات متعدّدی از پیشگویی‌ها همراه است و حال آن‌که در نسخۀ نوربخش با قصیده و داده‌هایی معمولی روبه‌رو هستیم (شاه‌نعمت‌الله ولی، ۱۳۶۹: ۶۵۷ الی۶۶۰).

منبع:

_ شاه‌نعمت‌الله ولی، ۱۳۶۹، کلیات اشعار شاه‌نعمت‌الله ولی، به تصحیح جواد نوربخش، تهران، خانقاه نعمت‌اللهی.