Gifsla

by Wolkers Jan

eerste druk / / Dutch literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / paperback / 13 x 20 cm / 230 .pp /

Genres: Dutch Literature, Fiction

232 pages, Paperback

First published January 1, 1983

Reviews

[Dirk H · Rating 5 out of 5]

Geweldig. Het plezier spat er vanaf.

[DeanAmythe · Rating 3 out of 5]

7/10

Eindelijk een protagonist in de Nederlandse literatuur die een beetje plezier ervaart! Lijdt nog steeds een beetje aan het mopperkontvirus, maar het heeft zichzelf gelukkig vooraf ingeënt door de hoofdpersoon en de mensen om hem heen ook bewust te maken van het feit dat hij een mopperkont is. Dan wel weer conform de Nederlandse literatuur is er dat ene stukje vlak voor het eind waar hij (tegen zichzelf) een monoloog houdt waarin hij reflecteert op zijn eigen zinloze leven en pleit die te verbeteren (zit iedere Nederlandse schrijver in een mid-life crisis?), maar die werkt iets natuurlijker omdat er een nieuw jaar in het verhaal wordt ingeluid. En er is weer zo'n idioot deterministisch kuteinde, natuurlijk. Leest gelukkig lekker weg ondanks de weelde aan voor mij onbekende bijvoeglijke naamwoorden die ik eigenlijk even had moeten opzoeken.

[Hanneke Wildschut · Rating 3 out of 5]

Op een regendag in een ruk uitgelezen. Prettige stijl met een hoofdpersoon die inziet dat hij niet wil deugen, een dochter die moeite heeft met zijn manier van leven, een schoondochter en een vriendin die ook niet weten wat ze met hem aanmoeten. Ondertussen ontspint zich in deze roman nog een andere roman die het daglicht nooit zal zien.

[Daan van Winkoop · Rating 3 out of 5]

Ooit voor Letterkunde op het VWO gelezen en ik kan me voorstellend dat ik het toen beter vond dan nu.
Bij vlagen best grappig met hier en daar mooie beeldspraak. Maar voor het grootste deel onsamenhangend en een beetje meh.

[Ingerbel · Rating 4 out of 5]

Weliswaar verouderd en best wel vrouw-onvriendelijk, alsnog een leuk boek om te lezen als je dat aan de kant kan zetten. Een soort day-in-the-life gevoel van een zelf hatende narcist van 60 die een thriller schrijft.

[Mysterious Rainbow · Rating 2 out of 5]

Ja, wel humoristisch en de proza was fantastisch. Een verhaal rond het alter ego van Wolkers

Maar iets te vulgair en onsamenhangend,

NIET MEER DAN TWEE STERREN

wellicht ook niet het eerste boek om te beginnen met Wolkers 🤷‍♂️

[Rick · Rating 4 out of 5]

Een heerlijke eerlijke platvloerse Wolkers vol humor en zelfspot.

[Bert Huisman]

15 slegte

[Saad Abdulmahmoud · Rating 3 out of 5]

Het boek Gifsla van Wolkers gaat over het boek dat Rob Dilling een bekende schrijver aan het schrijven is. Het boek in het boek gaat over van Wijck, een ornitholoog die het slachtoffer wordt van een duistere drift in zichzelf p. 62
De ornitholoog moet gruwelijk werk doen (corpus verbergen) voor iemand die nooit verder is gegaan dan het opzetten van vogels p. 95.

Het verhaal van de ornitholoog werd getypeerd als het Raskolnikov-effect p. 151; refereert naar Dostoyevsky’s character in het boek misdaad en straf.

Het boek gaat ook over het verloop van de ruzie van zijn dochter Ellen met haar vriendin en over de relatie van de schrijver Rob als bijna zestiger met een twintigjarige Jeanne.

Ik vond de scènes en gesprekken met zijn dochter opmerkelijk. Zijn dochter vraagt haar vader hoevaak neukte je met mama p.143 of de vader Rob wil zijn dochter naakt aanschouwen p.146. Typisch Wolkers, net in de doodshoofdvlinder de gesprekken van an Paul met zijn zus Jennny; hij nam zij. zus toen ook naar een sexclub.

De title van het boek Gifsla refereert naar een plant die giftig is; Gifsla is een plant die geschikt is om een lichaam in te verbergen (p. 67). Had ook het verhaal de zetpil van de dood kunnen heten p. 157; of cyaankali p. 157.

[Jan · Rating 3 out of 5]

Wolkers heeft in deze roman twee verhaallijnen dooreengeweven. De ene beschrijft het samenzijn van de romanschrijver Rob Dilling, zijn vriendin Jeanne, zijn dochter Ellen en Ellens partner Nancy, ter gelegenheid van de jaarwisseling. De andere bestaat eruit dat Rob de dames bevraagt over de verschillende versies van het boek dat hij aan het schrijven is. Rob is een drankzuchtige vreetzak, eenzaam, cynisch en vol met sinistere grappen.
Omdat Wolkers zijn roman vat in gevatte taal, zij het dat vrijwel alle humor een morbide karakter heeft, heeft het geheel een levendige voortgang. Nu ja, allengs verzinkt Rob telkenmale dieper in zijn gedachten en staat het verhaal eventjes tamelijk stil. Maar dat heeft een functie, die aan het eind van de roman duidelijk wordt. Er zit niet alleen spanning in de thriller die de hoofdpersoon schrijft, die zit ook in de onderlinge relaties van de personages Rob en zijn dames. Er zitten verscheidene spiegeleffecten in, zoals tussen het dode meisje in de thriller in de roman en de dode haas die Rob vindt en hoe hij daarmee omgaat. Een redelijk geslaagd boek, een typische Wolkers. JM

[Bram De longhi · Rating 4 out of 5]

gaat ie nou dood?