This work has been selected by scholars as being culturally important and is part of the knowledge base of civilization as we know it.
This work is in the public domain in the United States of America, and possibly other nations. Within the United States, you may freely copy and distribute this work, as no entity (individual or corporate) has a copyright on the body of the work.
Scholars believe, and we concur, that this work is important enough to be preserved, reproduced, and made generally available to the public. To ensure a quality reading experience, this work has been proofread and republished using a format that seamlessly blends the original graphical elements with text in an easy-to-read typeface.
We appreciate your support of the preservation process, and thank you for being an important part of keeping this knowledge alive and relevant.
Louis Marie-Anne Couperus (June 10, 1863 – July 16, 1923) was a Dutch novelist and poet of the late 19th and early 20th century. He is usually considered one of the foremost figures in Dutch literature.
De titel alludeert er al op: boek 3 is vol drama. Hijj geeft hier ook aandacht aan wat eerder bijfiguren waren; en ze blijken verborgen, duistere krachten in de ziel te herbergen. Heel fraai gedaan. Vijvers als tragische plassen.
Rereading this portion of the entire book made a much greater impact than reading the complete book some 30 years ago. It took a lifetime to understand the deeper meaning of the book.
In dit derde deel van De boeken der kleine zielen slaat het noodlot pas echt toe in de familie Van Lowe. Mijn God, wat een ellende wordt er over de lezer uitgestrooid. En wat heeft Couperus dat weer prachtig en ook poëtisch opgeschreven. Alleen de (voor ons) merkwaardige zinsbouw blijft wennen.
In dit boekje is een aantal fragmenten opgenomen uit zijn De boeken der kleine zielen. Een man lijdt aan wanen. Zijn zussen en broers proberen hem over te halen zich op te laten nemen. Maar hij kan zich alleen maar druk maken om de zielen die zich rond zijn bed hebben verzameld en die ze niet mogen wekken.
Ach, wat houd ik toch van de plechtstatige taal. En het zwaarmoedige. Ja, genieten. Toch maar eens de hele Kleine zielen lezen :-)
Origineel geschreven, vooral het kommagebruik was interessant en beeldend. De perspectiefwisseling tussen de 'normale' mensen en de 'gestoorde' mens is interessant. Verder had ik qua verhaal en achtergrond iets teveel verwacht van dit dunne boekje. Het is wel een boekje waarbij je over de details waarschijnlijk verrassende gesprekken kunt voeren met mensen die net andere details onthouden zullen hebben.