جهان باران و نوذر و یارولی و بلقیس و خاور و دوست داشتم.
کتاب پرحجم ولی بسیار روان بود. شخصیت پردازی ها قوی، تعدادشان ولی خیلی زیاد بود، قسمتهایی از کتاب هم بنظرم ماجراهایی وجود داشت که کمکی به روند قصه نمیکرد و یه جورایی اضافی به نظر میرسید. و اینکه سیر قصه کند اتفاق میافتاد، من البته فقط جلد اول رو خوندم و به نظرم رسید که اتفاقاتی که در ۶۰۰ صفحه رخ داد میتونست در ۳۰۰ صفحه گنجونده بشه.
با اینحال صمیمیت و واقعیتی در جهان قصه وجود داشت که تو رو با خودش همراه میکرد.
من از خوندنش لذت بردم.
به عنوان یک اهوازی دور از خانه هم گویش و لهجه بازیگرها و خوندن اسم محلهها قلبم رو آروم میکرد.
دوستش داشتم و حتما دو جلد دیگه رو هم میخونم.