Anouk raakt tijdens een personeelsfeest aan de praat met Sven. Ze is gecharmeerd van hem en de aantrekkingskracht blijkt wederzijds. Sven leest iedere wens uit haar ogen en Anouk is ervan overtuigd dat hij de ideale man is. Als Sven na een paar maanden vraagt met hem te gaan samenwonen, zet de onzekere Anouk, aangemoedigd door haar tweelingzus Miranda, haar twijfels aan de kant en trekt bij hem in. Al snel ontstaat er een scheurtje in de perfecte relatie. Sven heeft zijn eigenaardigheden en een bizarre hobby. Anouk probeert uit alle macht daarmee om te gaan.
Na een ongelukje lijkt Sven twee gezichten te hebben. Zijn onverschillige kant laat Anouk aan haar lot over, terwijl zijn zorgzame kant haar het volgende moment liefdevol verzorgt. Zo ook die ene avond. Anouk slikt de medicijnen die Sven haar heeft gebracht en ze valt in slaap. Ze wordt echter niet wakker in de slaapkamer en lijkt overgeleverd aan de morbide plannen van Sven.
De hoofdstukken zijn lekker kort en de auteur gebruikt geen moeilijke woorden, waardoor het voor een breed publiek geschikt is. Let wel: ‘Ongenadig’ is niet geschikt voor tere zieltjes. Het sadisme spat er vanaf; dat moet je natuurlijk wel aankunnen als lezer. Het verhaal is enorm sinister waardoor het behalve een thriller ook een griezelverhaal is geworden. Prachtig!
“Daarom ben ik bang wanneer hij zegt: ik hou van je.”
Je zit in een rollercoaster van gevoelens: haat en afkeer wisselen af met liefde en aantrekkingskracht. Dat is ontzettend knap gedaan door Karin Hazendonk. Ze heeft met ‘Ongenadig’ laten zien dat ze als auteur gegroeid is, voor zover dat nog mogelijk was. Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/202...
Hm. Ook hier was ik benieuwd naar omdat het boek een hoge beoordeling kreeg. Op de een of andere manier vond ik dit verhaal niet zo heel boeiend en goed. Het ging allemaal te makkelijk en het einde vond ik ook maar matig. Ik kom niet hoger dan 2,5*/3*.
Beetje dubbel gevoel bij dit verhaal ... sterke start, dan een vrij langdradig tussenstuk en einde viel uiteindelijk ook nog wel mee. Conclusie: goed boek, maar had er persoonlijk iets meer van verwacht.
Ik mocht dit boek lezen dankzij de leesclub van Vrouwenthrillers en Letterijn.
Dit is het eerste boek dat ik las van Karin Hazendonck. De cover van het boek sprak me alvast erg aan. De kleuren zijn prachtig. Een boek dat ik zó zou oppakken kn de boekhandel.
Wat een spannende en vooral gruwelijke thriller was dit! We nemen in het boek een kijkje in het hoofd van een psychopaat! Sven lijkt op het eerste zicht de ideale man maar al snel blijkt hij toch vreemde trekjes te hebben. Anouk gaat toch met hem samenwonen, ondanks dat ze eerst haar twijfels had. En na een tijdje probeert ze het vreemde gedrag goed te praten en probeert er zich niet meer aan te storen. Ondanks dat haar zus toch twijfelt of Sven te vertrouwen is. Tot Anouk plots wakker wordt in een kamer waar ze opgesloten zit.
Het is een pageturner met enkele verrassende plotwendingen. Een aanrader voor de thrillerliefhebber. En ook haar andere boeken komen nu wat hoger op mijn verlanglijstje.
Als proeflezer las ik het al en ik hou normaal mijn mening dan voor mij. Nu heb ik de definitieve versie gelezen. En ik wil toch even zeggen dat ik het een ongenadig goed boek vond. Zo goed uitgewerkt qua verhaal en spanning. De personages zo goed uitgediept. Een thriller die niet weg te leggen is. Karin is zo enorm gegroeid als auteur. Allemaal lezen deze thriller! Je krijgt er geen spijt van.
Zoals het een goede thriller betaamt, is ook Ongenadig nagelbijtend spannend. Karin Hazendonk heeft met haar personages en de grimmige onderwerpen een opmerkelijke thriller geschetst. Ze weet de gebeurtenissen goed te omschrijven en doordat het vanuit de meerdere perspectieven op verschillende manieren wordt laten zien, krijgen lezers een heel sterk beeld van de personages en hun achtergronden. De sfeer in het boek slaat al snel om naar duister en langzaam maar zeker komen er nieuwe stukjes van de puzzel vrij. Een onderhuidse spanning en thema’s als psychologie, trauma en gerechtigheid vormen het tot een beklemmend geheel. Hoewel de lezer misschien toch een ander, meer onverwacht einde hadden willen zien, houdt Ongenadig je toch in zijn greep: lezers zullen niet alles kunnen doorzien en het laat je niet los totdat je er het fijne van weet. Het is een verhaal dat het vooral van de spanning en psychologie moet hebben. En oké misschien ook wel van de horror. Het is hoe dan ook eentje voor de echte thrillerliefhebber.
Het boek “Ongenadig” is ongenadig goed! In het boek maken we kennis met Anouk die op een bedrijfsfeest valt voor Sven. Allemaal heel romantisch, maar niks is wat het lijkt. In plaats van een feelgood verhaal belanden we midden in een spannend verhaal waarbij je werkelijk op het puntje van je stoel zit.
Het blijkt dat Sven totaal verknipt is en niet degene is die hij doet voorkomen. Sven is een psychopaat. Hierdoor ontspint zich een luguber verhaal en als lezer moet je dan wel een sterke maag hebben. Het boek wordt voornamelijk vanuit de personages Anouk en Sven verteld, met zo nu en dan afgewisseld met de andere personages die het verhaal compleet maken.
De auteur weet het allemaal heel realistisch te beschrijven. Wat daarbij natuurlijk helpt zijn de plaatsen waar het zich afspeelt. Het boek is lekker vlot geschreven en het verhaal heeft je vanaf het begin meteen te pakken. Personages zijn goed uitgediept. Je leert ze goed kennen. Af en toe gaan terug met flashbacks en zo kom je eigenlijk te weten wat Sven gemaakt heeft tot wat hij is.
Je wilt het boek niet wegleggen. Je wilt alleen maar weten loopt het goed af of wordt het drama? Ja dan kom je alleen te weten als je het boek gaat lezen. Het had voor mij wel een verrassend einde.
SPANNEND, MET GROTE DIVERSITEIT AAN EMOTIES OPGEBOUWD
++ ‘Ze was geen verlies voor deze wereld. Niemand zou haar ooit nog aantrekkelijk vinden. Ironisch genoeg speelde ze de hoofdrol in haar eigen horrorfilm’ ++
Als klein meisje waren het kleinen dierenverhaaltjes, als volwassen vrouw staat ze haar mannetje in het schrijven van ijzingwekkende thrillers. Pas nadat ze deel uit ging maken van uitgeverij LetterRijn voelde zich als in een warm bad. De kwaliteit van haar boeken ging met stappen vooruit, getuige de bewijslast die inmiddels uit drie thrillers bestaat, Waanidee (2017), De dood heeft blauwe ogen (2018) en de onlangs verschenen Genadeloos.
Het gebeurt niet alleen in de ‘echte’ wereld maar ook in boeken ontstaan binnen bedrijven relaties tussen collega’s. Anouk Smeets heeft als HR-manager een aantal maanden eerder de laatste procedurele stap gezet om de uiterlijk goed uitziende Sven Bogerd in dienst te nemen. Tijdens een personeelsfeestje hebben ze weer contact en dat groeit in relatief korte tijd uit in een hevige verliefdheid. Ze verkeren steeds vaker in elkaars gezelschap en een logisch vervolg in het verhaal is dan ook dat Anouk haar woning in Rijswijk verlaat en bij Sven intrekt in zijn luxueuze woning in Kijkduin. Anouk’s besluit pakt in het begin zo goed uit dat ze heel graag oud wil worden met Sven, zij het dat ze naar enige tijd toch wel wat vreemde trekjes bij Sven ontdekt, o.a. zijn passie voor harde expliciete horrorfilms en de ultieme wens die hij naar Anouk uitspreekt…
++ ‘Ik rolde me op en trok het dekbed over me heen. De wereld buitensluiten was het beste wat ik kon doen. Ik wilde slapen om te vergeten maar mijn gedachten lieten zich niet uitschakelen’ ++
Beginnen met lezen in Genadeloos is als instappen in een langzaam rijdend maar continu snelheidsopbouwend wagentje van een rollercoaster. Vanuit wisselend perspectief ontwikkelt het verhaal zich en krijgt de lezer ook een groeiend inzicht in niet-uitgesproken gedachten van een aantal personages. Waar aan toegevoegd kan worden dat die personages zodanig zijn beschreven en verdiept dat ze er ook ‘staan’. En ongeveer een soortgelijke indringende beschrijving heeft de auteur bedacht voor de expliciete scenes die in voldoende aantal aanwezig zijn en een duidelijk beeld schetsen van de zieke geest van een maniakale, manipulatieve psychopaat die als het hem voordeel oplevert, ook lief en voorkomend kan acteren. Alles wordt ondergeschikt gemaakt aan het bereiken van vooraf nauwkeurig gestelde doelen. Herkenbaar zijn de misleiding die dergelijke criminelen met hun gedrag langere tijd kunnen volhouden om daarmee beoordelaars volledig op het verkeerde been te zetten, met maar één doel: eigen voordeel behalen. Of het nu een rechtszaak betreft of een psychiatrische inrichting, aan de hand van de auteur wordt het manipuleren van volledige instanties, meer dan duidelijk neergezet. Hazendonk heeft zich bijzonder goed in de materie ingelezen en deze kennis naadloos in de verhaallijn geïntegreerd.
Ondanks de veelheid aan thema’s, inclusief alle bijbehorende ingrediënten is Hazendonk volledig geslaagd om dit om te zetten in een sterke thriller. Het moge duidelijk zijn dat Genadeloos zich graag laat lezen door lezers die wel iets meer gewend zijn in het land van het spannende boek, in ieder geval meer dan een standaard politie-boefje-verhaal. Voor de auteur mag de constatering dat veel progressie in schrijfkwaliteit is waar te nemen, een bescheiden geniet-momentje geconsumeerd worden.
Karin Hazendonk(1961) is al op jonge leeftijd gefascineerd geraakt door boeken. Na een reorganisatie op haar werk heeft dit er toe geleid dat ze begonnen is met schrijven. Eerst een kinderboek en een voor de oudere jeugd. Daarna schreef ze diverse thrillers en korte verhalen. Voor LetterRijn mocht ik Ongenadig lezen en hieronder kun je lezen wat ik ervan vond.
Wat doe je als de wijn niet te drinken is op een bedrijfsfeestje? Precies, weggooien, zonder dat iemand dit ziet. Alleen laat Sven dit nu zien. Hierdoor raakt de onzekere Anouk in gesprek met hem en van het een komt het ander. Sven is charmant en lief voor haar en ze raakt onder de invloed van hem. Maar als hij samen wil gaan wonen moet ze hier toch wel even goed over nadenken en krijgt er zelfs ruzie over. Haar tweelingzus Miranda weet haar over de streep te trekken en haar twijfels opzij te zetten. Maar of dit nu wel zo’n goed idee is? De eerste scheurtjes in hun relatie ontstaan al snel, als ze zijn hobby, het bekijken van gruwelijke horrorfilms ontdekt. Dat Sven twee gezichten heeft komt Anouk achter doordat zij een ongelukje krijgt waar Sven een rol in speelt. “Het was bizar hoe Sven veranderde als hij een project onder handen had.” Maar dat is nog maar een schijntje met wat haar verder nog te wachten staat. Haar tweelingzus Miranda speelt een mooie rol in het verhaal. Wat deze is, ga ik natuurlijk niet verklappen, daarvoor moet je Ongenadig echt gaan lezen. De korte hoofdstukken zijn voorzien van de naam van het personage waaruit het verteld wordt. Door de vlotte, gemakkelijke schrijfstijl van Ongenadig blijf je doorlezen. De auteur deelt speldenprikjes uit door mondjesmaat informatie te verstrekken over gebeurtenissen in het leven van Sven en Anouk. Hierdoor staat de spanningsboog continue gespannen. Je leert Sven en Anouk redelijk goed kennen. Sven is rustig, perfectionistisch, georganiseerd, manipulatief en houdt niet van rommel. Anouk is rommelig en onzeker. Beiden zijn ze gesloten van karakter. De terugblikken naar de jeugd van Sven geven inzicht in hoe het zaadje in zijn jeugd al gepland wordt voor het ontwikkelen van een psychopaat. Dat je al in een vrij vroeg stadium van het verhaal weet dat Sven een psychopaat is doet niets aan de spanning af. Ongenadig kost je je nachtrust, omdat je het achter elkaar uit wilt lezen, zo goed is het!
Ongenadig (*****) Karin Hazendonk Uitgeverij LetterRijn
Synopsis Op een personeelsfeestje maakt Anouk kennis met Sven. Hij is charmant en aantrekkelijk en doet alles voor haar. Na een aantal maanden stemt Anouk toe wanneer Sven haar vraagt om te gaan samenwonen. Ze is toch al vaker bij hem dan in haar eigen huis dus is het een vanzelfsprekend gevolg. Al snel leert Anouk dat Sven een bizarre hobby heeft en er beginnen deukjes in de relatie te ontstaan. Wanneer er een ongelukje gebeurt krijgt Anouk stukjes van een andere Sven te zien. Na het innemen van haar medicijnen valt ze als een blok in slaap, om daarna wakker te worden in een nachtmerrie.
Quote Hij zegt: ik hou van dieren, maar hij eet ze op. Hij zegt: ik hou van bloemen, maar hij plukt ze. Daarom ben ik bang wanneer hij zegt: ik hou van je.
Recensie Met een goede feeling voor het macabere zet de auteur de regels van dit verhaal op papier. De gedetaileerde gruwelijkheden zijn niet voor iedere lezer met een tere ziel weggelegd maar ze geven diepgang aan het verhaal en aan de personages. De personages spreken de lezer aan. Het zijn op het oog normale mensen in het dagelijks leven met herkenbare emoties, gedrag en herinneringen. Door de korte terugblikjes in het verleden krijg je beter inzicht in hun gedrag en gedachtengang. De spanningsboog heeft een mooie hoogte en aan het eind nog een uitspatting. De lezer blijft nieuwsgierig naar de verdere ontwikkelingen van het verhaal en wordt op het einde getrakteerd op een spectaculaire afloop.
In volle vaart dendert dit boek over je heen! Een gruwelijk maar ongenadig goed verhaal.
Auteur Karin Hazendonk (Utrecht 1961) raakte al op jonge leeftijd gefascineerd door boeken en het was haar dan ook al snel duidelijk dat ze ooit zelf zou gaan schrijven. In het dagelijks leven is ze bij een klein bedrijf werkzaam als boekhouder. De avonden en de weekenden zijn gereserveerd voor haar gezin, twee herdershonden en haar grootste liefhebberijen: lezen en schrijven.
Anouk valt als een blok voor charmante Sven, maar hij blijkt twee gezichten te hebben. Als Anouk de medicijnen heeft ingenomen die de zorgzame Sven haar heeft gebracht, wordt ze niet wakker in haar slaapkamer. Wat is Sven van plan....
Deze thriller wordt vanuit verschillende mensen verteld. Veel meer nog dan alleen Sven en Anouk. Al staat deze relatie centraal in het boek, is deze relatie niet hun enige relatie die zij in hun leven hebben. We volgen de relatie vanaf het allereerste begin tot het einde. Via hun gedachten krijgen we een inkijkje in het verleden, de verstoorde relaties met ouders. We zien hoe hun omgeving reageert op de relatie.
Ik twijfelde al voor de eerste bladzij of ik het niet te spannend zou vinden, maar toch wilde ik dit veel bejubelde boek graag zelf lezen. Aangezien je weet dat er iets gruwelijks gaat gebeuren in het verhaal, ga je er op zitten wachten. Het boek lijkt daardoor wat traag op gang te komen, maar al vanaf het begin komen er heel wat akelige, kippenvel bezorgende scènes voorbij. Brrrr. Vanaf het begin zit er een zinderende spanning in het boek, die enkel maar groeit. Net voorbij de helft van het boek lijkt het boek tot een einde te zijn gekomen, maar dan volgen er nog maar liefst zo'n 150 bladzijdes. Het verhaal is dus nog niet voorbij…. Dat is echt briljant aan dit boek, het zijn eigenlijk twee bloedstollende verhalen. Je denkt te kunnen ademen, het boek is ten einde, je weet wat de gruwelijke gebeurtenis is, waar de spanning naar toe opbouwde. En dan grijpt het boek je weer beet, de spanning bouwt weer op, naar wat dit keer. Ongenadig is een ongenadig gruwelijk boek, het laat je niet los en is ongenadig in de gruwelijke dingen die het je al lezende laat beleven. Alhoewel goed geschreven was dit niet mijn boek, te eng en te naar. Omdat ik vind dat je eigen smaak ondergeschikt is bij beoordeling van een boek, toch 4 sterren, want het is goed geschreven en origineel.
Mijn mening: We mogen best trots zijn op onze Nederlandse auteurs. En Karin is daar één van. Karin heeft met Ongenadig een meeslepende thriller geschreven die je regelmatig naar adem doet happen. Ongenadig heeft de nodige beklemmende angst momenten. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Sven en Anouk ,ook doen enkele andere personages hun verhaal. Doordat de naam van de personage begin van het hoofdstuk is aangeduid leer je personages goed kennen. Regelmatig lezen we een hoofdstuk dat je meeneemt naar het verleden van Sven. Op deze manier kom je meer van Sven te weten, en je begint te begrijpen hoe hij denkt en leeft. Als lezer voel je meteen dat er iets niet aan de haak is als Sven zijn ware aard laat zien. Karin is er goed in geslaagd om de personages goed uit te schetsen. Ik kreeg al snel de connectie met Anouk. Ik voelde haar emoties, haar angst, haar boosheid, machteloosheid . Tijdens het lezen heb ik mij wel eens afgevraagd, wat zou ik gedaan hebben als ik Anouk was. Je voelt voordurend de onderhuidse spanning, en gedurende het hele boek heb je als lezer de vraag, hoe loopt dit af. Je ontdekt dat schijn bedriegt. De beschrijvingen van sommige gebeurtenissen zijn wel gruwelijk en het bezorgde mij kippenvel. Ongenadig is zo gedetailleerd geschreven, dat de rillingen over je rug lopen. Je zou er haast nachtmerries van krijgen. Plot is verrassend en choquerend goed. Ik zag het niet aankomen. Het enige negatieve aan dit boek is dat het snel uit is. Maar ja als je eenmaal begint dan kan je ook moeilijk stoppen. Voor de thrillerliefhebbers is Ongenadig een must read wat zeker in je boekenkast een mooi plaatje verdient. Met dank aan leesclub vrouwenthrillers, uitgever LetteRRijn heb ik Ongenadig mogen lezen. Ik geef Karin dikke 5 sterren
Als je denkt dat je alles al weet, weet je nog lang niet alles. Wat je denkt te weten doet namelijk niets af aan de spanning en het verhaal dat zich blijft ontvouwen. Een sinistere geest en lugubere hobby’s leiden tot een ongenadige thriller met scenes waarbij je je ogen dicht doet om het niet voor je te zien. Karin Hazendonk geeft een goed inkijkje in de ontwikkeling van de personages in dit boek. Het is vanuit verschillende personages geschreven, waardoor je meer meeleeft en begrijpt. Ook de terugblikken en tijdsaanduidingen voegen wat toe aan de goede opbouw. Daarmee lijkt het een realistisch boek. Op meerdere leesmomenten dacht ik dat het boek voorspelbaar was, maar de spanning duurt tot het einde en de afloop is zeker niet voorspelbaar.
Anouk, een vrouw die niet meteen alle schoonheid bij geboorte meekrijgt, raakt gecharmeerd van haar collega Sven. Sven is lief, zorgzaam, maakt eten klaar, houdt het huis schoon en lijkt de ideale man. Als hij al snel vraagt of ze wil samenwonen, gaat ze daar na aansporing van haar tweelingzus mee akkoord. In zijn droomhuis aan het strand ontstaat een perfect evenwicht, waarbij Sven precies weet wat ze nodig heeft. Totdat ze een ongelukje krijgt.
Met Waanidee werd ik fan van Karin Hazendonk. De dood heeft blauwe ogen vond ik iets minder goed. Met Ongenadig heeft Karin een betere thriller neergezet en laat ze ontwikkeling zien in hoe ze de personages en hun ontwikkeling beschrijft en vind ik de lugubere scenes en gedachten van de personages goed neergezet. Knap bedacht en beschreven. Aanrader!
Anouk raakt tijdens een personeelsfeest aan de praat met de charmante Sven. Sven leest iedere wens uit haar ogen en Anouk is ervan overtuigd dat hij de ideale man is. Als Sven na een paar maanden vraagt met hem te gaan samenwonen, zet de onzekere Anouk, aangemoedigd door haar tweelingzus Miranda, haar twijfels aan de kant en trekt bij hem in. Al snel ontstaat er een scheurtje in de perfecte relatie. Sven heeft zijn rare kantjes en een bizarre hobby waar Anouk uit alle macht probeert mee om te gaan. Na een ongelukje lijkt Sven twee gezichten te hebben. Zijn onverschillige kant laat Anouk aan haar lot over, terwijl zijn zorgzame kant haar het volgende moment liefdevol verzorgt. Zo ook die ene avond. Anouk slikt de medicijnen die Sven haar heeft gebracht en ze valt in slaap. Ze wordt echter niet wakker in de slaapkamer en lijkt overgeleverd aan de morbide plannen van Sven.
De cover spreekt zeker aan, ik zou geprikkeld zijn door het zien van deze cover in de winkel, het boek vastnemen en de achterkant meteen lezen. Het thrilleraspect wordt zeker weergegeven door de cover, maar toch ook iets mysterieus. Ik begrijp zeker de keuze en de bedoeling van de cover na het lezen van het verhaal, maar mij had het voordien even op een dwaalspoor gebracht. De titel is ook heel sterk gekozen!
De schrijfstijl is heel vlot en aangenaam, het leest als een trein en Karin Hazendonk weet de spanning goed op te bouwen. Het verhaal wordt goed opgebouwd en blijft boeiend. De hoofdpersonages worden gedetailleerd in beeld gebracht en bij beiden heb je het gevoel dat je meer over hen te weten wilt komen in het verhaal. Ongeveer in het midden van het boek had ik het gevoel dat het einde al aan het naderen was, maar toch werd er nog een andere wending aan het verhaal gegeven. Het plot zelf was geheel onverwacht maar sterk! Een einde dat je toch even doet verder mijmeren. Mijn verwachtingen waren hoog doordat de cover en korte inhoud van het boek me zeker nieuwsgierig hebben gemaakt. Deze zijn zeker ingelost en positiever dan wat ik ervan verwacht had. Ik ga zeker in de toekomst nog meer van Karin Hazendonk lezen!
Karin Hazendonk (Utrecht, 1961) schreef meerdere verhalen, een kinder- en een YA boek en leverde met Ongenadig haar derde thriller af.
Anouk leert Sven kennen op een personeelsfeest. Zij heeft hem in haar functie als manager personeelszaken aangenomen op de afdeling Verkoop. Waar Anouk eerst nog wat voorzichtig in deze prille relatie staat, zo voortvarend duikt Sven er in. Hij wil na een paar maanden al gaan samenwonen. Anouk twijfelt maar haar tweelingzus Miranda weet haar te overtuigen dat Sven wel een hele goede partij is. Waarom wachten? Anouk gaat overstag, pakt haar spullen en vertrekt naar het mooie huis dat Sven bezit vlakbij het strand. Een erfenis van zijn grootouders. Door de roze bril van haar verliefdheid ziet Anouk alleen de mooie dingen van Sven. Maar al snel worden de eerste barstjes in de relatie zichtbaar.
In een vlot tempo neemt Karin Hazendonk haar lezers mee in het verhaal dat zich ontspint. Hazendonk laat in dit verhaal vooral Anouk aan het woord, vanuit het ik-perspectief. Maar ook Sven, in de derde persoon, krijgt veel ruimte en zo leren we al zijn kanten goed kennen; zijn mooie, charmante kant maar later ook zijn zeer duistere zielenroerselen. Door deze twee perspectieven steeds af te wisselen en daar tussendoor ook nog een paar andere personages het woord te geven, vlieg je door het verhaal. Het is spannend en de gemakkelijke stijl die Karin aanhoudt maakt dit boek een echte pageturner. En zoals het hoort in een goede thriller weet deze schrijfster er ook nog een paar plottwisten in te gooien.
Niets meer aan doen zou je denken…Maar helaas valt er toch ook wel het een en ander aan te merken op Ongenadig. Ten eerste de titel, deze wordt niet echt verklaard. Ergens halverwege kom je het woord wel een keer tegen maar het lijkt daar met opzet geplaatst te zijn alsof de schrijfster ineens bedacht dat ze dit nog niet gedaan had. Dat komt heel gekunsteld over. Dan de cover. Op het eerste gezicht een prima plaatje voor een spannende thriller. Maar je zou verwachten dat dit beeld van die strop met de wegvliegende vogels (?) ook terugkomt in het verhaal. Ik heb het niet gevonden. Verder komen er een paar zaken in het verhaal voor die nogal ongeloofwaardig zijn: je diner van de vorige avond uitspugen na een nachtrust van bijna 12 uur? Ik zou een arts raadplegen want dan is er toch echt iets mis met je spijsvertering. En een slachtoffer een schadevergoeding laten toekennen die betaald moet worden door de dader lijkt me niet iets dat even tussen neus en lippen door geregeld kan worden. Bij Karin Hazendonk kan dit wel. En dan zijn er nog een aantal loze zinnen die vooral aan het einde van een hoofdstuk voorkomen, soms zelfs in een ander perspectief. Deze voegen niets toe aan wat je net gelezen hebt. Het lijkt alsof de schrijfster vergeten is ze weg te halen. Het grootste vraagteken wordt opgeroepen door het personage van Kim, een ex-vriendin van Sven met schimmige bedoelingen. De manier hoe zij in het verhaal geïntroduceerd wordt is niet bevredigend en haar verhaallijn eindigt in het niets...
Dit verhaal heeft me vanaf pagina 1 in zijn grip gehad. Je wilt blijven lezen. De hoofdstukken worden ieder vanuit een ander perspectief getoond. Boven aan het hoofdstuk staat vanuit wie het verhaal op dat moment verteld word. Er worden flashbacks naar het verleden getoond, maar dit vult het verhaal alleen maar meer aan. Het is niet verwarrend.
Het verhaal is prettig opgebouwd. Je krijgt te lezen hoe Anouk en Sven zich ontmoet hebben. En dan beetje bij beetje kom je meer te weten over het leven van Sven. En wat dit met hem gedaan heeft.
De personages zijn mooi uitgewerkt. Je leert de personages hierdoor goed kennen. Door karakter eigenschappen zie je dat sommige zich helemaal laten beïnvloeden en alleen maar het goede zien in de mens. Waardoor je dan vaak wel oogkleppen op hebt en niet de daadwerkelijke dingen ziet.
Je blijft tot het einde van het verhaal geboeid, want hoe loopt het af? Karin zorgt voor de een na de andere verrassing waardoor dit boek me in zijn greep had.
Na het lezen van 'Ongenadig' van Karin Hazendonk, bleef ik wat teleurgesteld achter. Het plot als zodanig is wel goed, maar het blijft allemaal wat oppervlakkig. De personages maar ook het verhaal missen een stuk uitwerking. Ik heb meerdere boeken gelezen van deze schrijfster en dit was niet wat ik gewend was. De epiloog was een teleurstelling, het voelde een beetje afgeraffeld en je blijft het idee houden dat er nog wat moet komen. Maar dan is het ineens afgelopen. Heel jammer, verder was het verhaal wel origineel.
Amai, stevige thriller! Een boek dat je niet gemakkelijk naast je kan leggen, maar toch nodig is om het even te laten bezinken. Ik kon soms niet snel genoeg lezen... Prachtig geschreven!
Via haar werk leert Anouk Sven kennen. Al na een paar maanden wonen ze onder één dak en beginnen er haarscheurtjes in de relatie te ontstaan. Sven heeft een rare hobby waar Anouk maar niet aan kan wennen. Na een ongelukje in de badkamer veranderd alles.
Mijn verwachtingen voor dit boek waren hoor. Veel goede verhalen gehoord en lovende recensies voorbij zien komen. In het eerste deel van het verhaal is die verwachting zeker waar gemaakt. De spanning wordt snel opgebouwd en het verhaal loopt als een sneltrein naar een hoogtepunt. Halverwege het boek lijkt er een soort deel twee te starten. Daar is de spanning minder en is het meer mijn nieuwsgierigheid die het overneemt. Tegen het einde neemt de spanning weer toe. Het wisselen tussen de personages draagt hier ook aan bij.
Ik heb het boek graag gelezen en met goed vermaakt. Maar er zijn verhalen die me meer geraakt hebben. Al lieten de gruwelijke details mij, als beelddenker, zeker niet koud. Drie en een halve ster.
Op een social event van haar werk ontmoet Anouk de aantrekkelijke Sven Bogerd en ze hebben onmiddellijk een klik en krijgen al snel een relatie. Sven maakt een degelijke en erg betrouwbare indruk. Dates, gezellig voor zijn vriendin koken, haar overladen met kleine attenties…kortom de echte gentleman. Hij is echt alles wat Anouk zoekt in een partner, en het duurt dan ook niet lang voordat ze haar kleine woning inruilt voor zijn prachtige huis aan de kust, waar ze gaan samenwonen. Ze behoudt haar oude huis nog wel, maar komt er eigenlijk zo goed als nooit meer.
In het begin verloopt hun relatie vlekkeloos, al stoort Anouk zich aan Svens hobby, het kijken van gruwelijke horrorfilms. Maar ieder heeft recht op zijn eigen hobby’s, dus trekt zij er vaak op uit voor lange wandelingen of verliest zichzelf in een goed boek, terwijl Sven naar zijn films kijkt. Maar het blijft niet bij kijken alleen… want plots slaat Sven volledig om en brengt zijn morbide fantasieën tot werkelijkheid. En Anouk vreest voor haar leven…
Doordat het boek volledig is opgebouwd uit korte hoofdstukken leest het vlot weg, ondanks dat er telkens van perspectief gewisseld wordt. Deze wisseling van perspectief zorgt er wel voor dat je volledig wordt meegetrokken in het leven van de twee hoofdpersonages Anouk en Sven. Mede door het eenvoudige taalgebruik en de relatief korte zinnen blijf je makkelijk verder lezen in het boek. De spanning wordt langzaam opgebouwd, en bereikt uiteindelijk een hoogtepunt. Een hoogtepunt wat ik een goed einde van het boek zou hebben gevonden. Maar het verhaal kabbelt nog verder, en escaleert opnieuw naar een voor mij onbevredigend einde, wat ook nog eens een beetje afgeraffeld voelde.
Ik ergerde me regelmatig aan de naïviteit van de hoofdpersonages, de tegenstrijdigheden in het verhaal en de slechte uitwerking van sommige karakters zoals Kim. Hoewel het verhaal veel potentie heeft, is het onvoldoende uitgewerkt en kan het mij dan ook maar matig bekoren.
Weer een spannende thriller van Karin Hazendonk. Het lijkt wel alsof zij ieder boek beter wordt. Ik kon dit verhaal niet weg leggen. De mannen in dit verhaal komen er wel weer ongenadig vanaf, maar dat is te verwachten van een vrouwen Thriller. Een aanrader.