What do you think?
Rate this book
Halfvolwassen
Nele wil haar jeugddroom waarmaken: wereldberoemd worden. Dat ambitieus avontuur start met verhuizen naar een piepklein appartementje in Londen, het epicentrum van de popmuziek. Al snel blijkt dat de wereld niet op Nele ligt te wachten, helaas. Toch blijft ze jarenlang volharden. Ze vecht tegen de demonen in haar hoofd, terwijl haar hart sneuvelt in de liefde, keer op keer. Halverwege de dertig zoekt Nele nog steeds naar haar plek in de wereld. Gelukkig kan ze erom lachen. Soms.
Dit audiobook wordt voorgelezen door Marlies Bosmans.
Dit audiobook wordt voorgelezen door Marlies Bosmans.
- GenresNonfiction
217 pages, Paperback
Published January 1, 2019
9 people are currently reading
143 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
November 9, 2019
Veertien dagen ben ik met Nele Van Den Broeck gaan slapen en ben ik met haar opgestaan. Haar boek verhuisde van nachtkastje naar ontbijttafel waar haar korte stukjes er als zoete koek ingingen. Het moet gezegd, ik was al vertrouwd met de leefwereld van Nele via haar columns in De Standaard. Eerlijk? Anders had ik nooit of te nimmer een boek gekocht met de titel ‘Halfvolwassen’ of waarbij de achterflap aanprijst ‘De vriendin die je altijd al wou’. Lena Dunham zegt mij niets - allicht behoor ik als 53-jarige niet tot de doelgroep zoals door de uitgever bepaald.
Waarom ik het boek dan toch kocht? En het vervolgens ook las? En waarom ik de moeite neem om hier een stukje over te schrijven?
Omdat Nele 100% echt en eerlijk is en haar boek is dat ook. Wie haar leest voelt de strijd van een buitengewoon getalenteerde en slimme vrouw die ook worstelt met haar lichaam, haar demonen en de verwachtingen van de wwwwereld. “Lelijk mislukken…. Niets zo saai als schoonheid …Ben ik een buitenaards wezen? …”.
Het is bevrijdend om deze stukjes te lezen - het zijn bekentenissen doorspekt met humor en poëzie en gigantisch veel zelfrelativering. Zeg nu zelf. Het stukje ‘Mijn jezusjaar’ begint met deze zin: “De beste manier om een schimmel in de badkamer te relativeren is er een naam aan te geven. Goeiemorgen Bob.” Deze zin reveleert humor, verstand en veel attitude, ….
Ik voel mij verbonden met Nele wanneer ze het over muziekfestivals heeft en ze bekent dat ze liever thuis in de zetel met een dekentje naar Charlie’s Angels kijkt. Ik voel mij verbonden wanneer ik Nele zie opstaan en neerzijgen. “Volwassen zijn betekent: elke godverdomse snertdag nuchter in de ogen kijken, zonder het troostende dekentje van de roes, en rechtop blijven staan, blijven leven en blijven proberen.”
Een leuk toemaatje in dit boek zijn de songtitels bij elk stukje. Maar waag het niet, beste lezer, om de Spotify-playlist aan te klikken tijdens het lezen. Vooraleer je het beseft ben je de competitie aangegaan om elk stukje ‘tijdens’ het afspelen van de betreffende song gelezen te krijgen. Schrijft Nele niet ergens dat "ze haar leven leeft alsof het een constante wedstrijd met haarzelf is?”
Dit boek is geen wedstrijdverslag van haar halfvolwassen leven, maar een verzameling woorden van een meer dan volwassen wijze vrouw.
Meer van dat, Nele!
Waarom ik het boek dan toch kocht? En het vervolgens ook las? En waarom ik de moeite neem om hier een stukje over te schrijven?
Omdat Nele 100% echt en eerlijk is en haar boek is dat ook. Wie haar leest voelt de strijd van een buitengewoon getalenteerde en slimme vrouw die ook worstelt met haar lichaam, haar demonen en de verwachtingen van de wwwwereld. “Lelijk mislukken…. Niets zo saai als schoonheid …Ben ik een buitenaards wezen? …”.
Het is bevrijdend om deze stukjes te lezen - het zijn bekentenissen doorspekt met humor en poëzie en gigantisch veel zelfrelativering. Zeg nu zelf. Het stukje ‘Mijn jezusjaar’ begint met deze zin: “De beste manier om een schimmel in de badkamer te relativeren is er een naam aan te geven. Goeiemorgen Bob.” Deze zin reveleert humor, verstand en veel attitude, ….
Ik voel mij verbonden met Nele wanneer ze het over muziekfestivals heeft en ze bekent dat ze liever thuis in de zetel met een dekentje naar Charlie’s Angels kijkt. Ik voel mij verbonden wanneer ik Nele zie opstaan en neerzijgen. “Volwassen zijn betekent: elke godverdomse snertdag nuchter in de ogen kijken, zonder het troostende dekentje van de roes, en rechtop blijven staan, blijven leven en blijven proberen.”
Een leuk toemaatje in dit boek zijn de songtitels bij elk stukje. Maar waag het niet, beste lezer, om de Spotify-playlist aan te klikken tijdens het lezen. Vooraleer je het beseft ben je de competitie aangegaan om elk stukje ‘tijdens’ het afspelen van de betreffende song gelezen te krijgen. Schrijft Nele niet ergens dat "ze haar leven leeft alsof het een constante wedstrijd met haarzelf is?”
Dit boek is geen wedstrijdverslag van haar halfvolwassen leven, maar een verzameling woorden van een meer dan volwassen wijze vrouw.
Meer van dat, Nele!
January 25, 2022
Over stippellijnen en het beter niet volgen ervan. Over de zorgen van de wereld die zich rond je hart kunnen wikkelen.
Over sokanarchisten.
Over doenbaarheid, soms ook al goed genoeg.
Ik heb dit boek cadeau gekregen.
Ik kende de auteur toen nog niet.
Toegegeven, de kaft en achterflap deden me fronzen… felroze en krullend lettertype, hmmm, dat moest ik toch even overwinnen.
Maar zo ontzettend hard genoten van elk hoofdstuk.
Ik zal haar avonturen en wijsheden nog lang meedragen.
Over sokanarchisten.
Over doenbaarheid, soms ook al goed genoeg.
Ik heb dit boek cadeau gekregen.
Ik kende de auteur toen nog niet.
Toegegeven, de kaft en achterflap deden me fronzen… felroze en krullend lettertype, hmmm, dat moest ik toch even overwinnen.
Maar zo ontzettend hard genoten van elk hoofdstuk.
Ik zal haar avonturen en wijsheden nog lang meedragen.
June 8, 2024
Wat heb ik genoten! Alweer. Ik las eerst 'Iemand anders' en daarna dit debuut. Het is zo eerlijk dat het soms bijna een schaamte oproept terwijl je leest. Ik heb gelachen, luidop en vaak. In de laatste stukjes dacht ik mijn enthousiasme te verliezen maar eens de depressie er gewoon mocht zijn was het verhaal compleet.
Ikzelf kom uit hetzelfde dorpje dus begreep soms heel goed de beschrijving van het thuisfront, wat ook een deel nostalgisch aanvoelde.
Het was gewaagd maar ik heb de playlist toch beluisterd tijdens het lezen en vond dat echt een meerwaarde! Het gaf nog meer verbinding. Top Nele, ik kijk uit naar meer..
Ikzelf kom uit hetzelfde dorpje dus begreep soms heel goed de beschrijving van het thuisfront, wat ook een deel nostalgisch aanvoelde.
Het was gewaagd maar ik heb de playlist toch beluisterd tijdens het lezen en vond dat echt een meerwaarde! Het gaf nog meer verbinding. Top Nele, ik kijk uit naar meer..
November 27, 2019
Halfvolwassen van Nele Van den Broeck.
Af en toe zag ik al eens een column van Nele voorbijkomen en ik hield er wel van. Dus toen ik zag dat ze een boek (vol columns) uit had moést ik dat hebben. En wow, ik heb er van genoten!
Op de cover staat: ‘De Belgische Lena Dunham’ Het Nieuwsblad. En ergens klopt dat wel, als in: de stem van een generatie. Iemand die de wereld én zichzelf ongenadig fileert, geen blad voor de mond neemt en dat alles met de nodige humor lardeert. De illustraties van Glitterende Eenhoorn maken het helemaal af. Maar naast Lena is Nele vooral Nele en dat doet ze goed.
Ze geeft ons doorheen haar columns een intiem inkijkje in het verstrijken van de jaren; doordat we haar een 5-tal jaar volgen zien we hoe ze valt, weer opstaat, weer valt en ondertussen (half)volwassen wordt. (Ik weet niet of het een troost is Nele maar op mijn 40ste ben ik het nog steeds niet helemaal.)
Ik heb best veel zinnen onderlijnd. Zinnen die er staan als een huis: “Omdat ik het idee van een leven dat kleiner is dan mijn dromen zo moeilijk kan verdragen.” En zinnen die hilarisch grappig zijn: “Recensenten zijn vast dagen bezig met het inkleuren van die sterretjes.” Vaak een lach dus maar ook vaak een traan, een weemoedige glimlach, de goestig om Nele eens goed vast te pakken, haar een hart onder de riem te steken.
Omdat ik zo van dit boek hield heb ik haar muziek eens opgezocht (Nele needs a holiday) en die is ook al zo recht-in-je- gezicht-geweldig. Nele mag van mij best af en toe een holiday nemen maar laat ze daarnaast maar veel blijven produceren: op papier, op haar ukelele, op een theaterpodium. Of in haar Brussels appartementje. Ik hou van Nele, halfvolwassen als ze is.
Af en toe zag ik al eens een column van Nele voorbijkomen en ik hield er wel van. Dus toen ik zag dat ze een boek (vol columns) uit had moést ik dat hebben. En wow, ik heb er van genoten!
Op de cover staat: ‘De Belgische Lena Dunham’ Het Nieuwsblad. En ergens klopt dat wel, als in: de stem van een generatie. Iemand die de wereld én zichzelf ongenadig fileert, geen blad voor de mond neemt en dat alles met de nodige humor lardeert. De illustraties van Glitterende Eenhoorn maken het helemaal af. Maar naast Lena is Nele vooral Nele en dat doet ze goed.
Ze geeft ons doorheen haar columns een intiem inkijkje in het verstrijken van de jaren; doordat we haar een 5-tal jaar volgen zien we hoe ze valt, weer opstaat, weer valt en ondertussen (half)volwassen wordt. (Ik weet niet of het een troost is Nele maar op mijn 40ste ben ik het nog steeds niet helemaal.)
Ik heb best veel zinnen onderlijnd. Zinnen die er staan als een huis: “Omdat ik het idee van een leven dat kleiner is dan mijn dromen zo moeilijk kan verdragen.” En zinnen die hilarisch grappig zijn: “Recensenten zijn vast dagen bezig met het inkleuren van die sterretjes.” Vaak een lach dus maar ook vaak een traan, een weemoedige glimlach, de goestig om Nele eens goed vast te pakken, haar een hart onder de riem te steken.
Omdat ik zo van dit boek hield heb ik haar muziek eens opgezocht (Nele needs a holiday) en die is ook al zo recht-in-je- gezicht-geweldig. Nele mag van mij best af en toe een holiday nemen maar laat ze daarnaast maar veel blijven produceren: op papier, op haar ukelele, op een theaterpodium. Of in haar Brussels appartementje. Ik hou van Nele, halfvolwassen als ze is.
May 16, 2020
Maandenlang elke avond een stukje voor het slapengaan. Met momenten hilarisch, bijwijlen heel herkenbaar maar vooral heerlijk eerlijk, die Nele. De bijhorende playlist op Spotify maakt de leeservaring helemaal af.
April 21, 2022
Een lagom boek voor iedereen die dertig wordt. 😂
November 20, 2019
In deze essaybundel biedt Nele Van den Broeck ons een inkijk in haar leven: hoe ze naar Londen verhuist om het met haar band Nele Needs A Holiday wereldwijd te maken, hoe ze een musical schrijft en producet, hoe ze liefdes achterna reist naar Zweden of Nederland - om daarna terug bij haar vader in Merchtem in te trekken. Maar vooral: ze schetst wat er zich afspeelt in het hoofd van een zoekende, perfectionistische dertiger, die als zovelen van onze generatie millennials (leeftijdsgenoot hier) geplaagd wordt door existentiële vragen en geregeld worstelt met gevoelens als zinloosheid en cynisme.
Maar zelfs de meest duistere episodes, zoals over haar gevecht met depressie, zijn geschreven met een fantastisch gevoel voor (zelfrelativerende) humor. Het is ontzettend ontwapenend hoe ze honderduit praat over zaken die zovelen onder ons achter onze gevels houden. Nele vervult op die manier, zonder het misschien te beseffen, zélf voor veel leeftijdsgenoten de rol van therapeut.
Ze vervalt nooit in vervelend zelfbeklag. Het boek draait dan eigenlijk ook nooit om haar; de verhalen zouden gerust verzonnen kunnen zijn (we hebben er uiteraard het raden naar in welke mate ze autobiografisch zijn). Het schetst eerder een erg scherp beeld van de grote problemen met onze dolgedraaide maatschappij en hoe velen daarin moeilijk aarden. Hoewel ze er niet mee te koop loopt is Nele duidelijk erg intelligent en belezen, en kan ze als weinig andere Vlaamse schrijvers de tijdsgeest vatten.
Die verrukkelijke combinatie van spitsvondige, grappige, herkenbare verhalen, vol zelfrelativering maar minstens evenveel wijsheid en inzicht, steeds fantastisch geschreven bovendien, geven haar columns een troostende, therapeutische werking. Ze toont dat ook grote artiesten, voor wie alles voor de wind lijkt te gaan, worstelen met zichzelf; hoe iedereen al eens een mindere periode heeft. Ze leert dat dat allemaal niet zo erg is. Af en toe is goed genoeg ook best ok. Nele Van den Broeck is op die manier zowat de Dirk De Wachter van onze generatie.
Trakteer trouwens je lachspieren op een workout en ga zeker eens langs wanneer ze op de planken staat - met een optreden of een theatershow!
Maar zelfs de meest duistere episodes, zoals over haar gevecht met depressie, zijn geschreven met een fantastisch gevoel voor (zelfrelativerende) humor. Het is ontzettend ontwapenend hoe ze honderduit praat over zaken die zovelen onder ons achter onze gevels houden. Nele vervult op die manier, zonder het misschien te beseffen, zélf voor veel leeftijdsgenoten de rol van therapeut.
Ze vervalt nooit in vervelend zelfbeklag. Het boek draait dan eigenlijk ook nooit om haar; de verhalen zouden gerust verzonnen kunnen zijn (we hebben er uiteraard het raden naar in welke mate ze autobiografisch zijn). Het schetst eerder een erg scherp beeld van de grote problemen met onze dolgedraaide maatschappij en hoe velen daarin moeilijk aarden. Hoewel ze er niet mee te koop loopt is Nele duidelijk erg intelligent en belezen, en kan ze als weinig andere Vlaamse schrijvers de tijdsgeest vatten.
Die verrukkelijke combinatie van spitsvondige, grappige, herkenbare verhalen, vol zelfrelativering maar minstens evenveel wijsheid en inzicht, steeds fantastisch geschreven bovendien, geven haar columns een troostende, therapeutische werking. Ze toont dat ook grote artiesten, voor wie alles voor de wind lijkt te gaan, worstelen met zichzelf; hoe iedereen al eens een mindere periode heeft. Ze leert dat dat allemaal niet zo erg is. Af en toe is goed genoeg ook best ok. Nele Van den Broeck is op die manier zowat de Dirk De Wachter van onze generatie.
Trakteer trouwens je lachspieren op een workout en ga zeker eens langs wanneer ze op de planken staat - met een optreden of een theatershow!
February 16, 2020
"Het enige avontuur is: een beslissing nemen en je daar zo goed mogelijk aan houden, hoe eng dat ook is. Kiezen is winnen." Het stormde buiten en er was veel dat ik kon doen: het stort opruimen na een etentje, de was uithalen en ophangen, een rondje lopen of godbetert tegen de wind in gaan fietsen. Ik deed helemaal niets. Ik bleef in mijn bed liggen tot de middag en las dit boek. Een uitgerokken voormiddag om 5 jaar mee te maken uit Nele Van den Broecks zwerversleven. Op en neer en op en neer en aan het eind voorzichtig op. Ontwapenend genant. Wat een heerlijke voormiddag werd het. Lezen is winnen.
April 21, 2021
Heerlijk leesbaar, helder, vlot en helemaal meeleefbaar. Meedogenloos zichzelf filerend en relativerend.
En grappig.
Het eerste boek dat ik letterlijk gebinget heb. Een (soms zelfs ongemakkelijk) eerlijk levensverhaal in virtuoze, hapklare brokjes. Kom nog eentje. Och, nog eentje. Maar echt het laatste nu... Dat soort.
Een aanrader.
https://neleneedsaholiday.bigcartel.c...
En grappig.
Het eerste boek dat ik letterlijk gebinget heb. Een (soms zelfs ongemakkelijk) eerlijk levensverhaal in virtuoze, hapklare brokjes. Kom nog eentje. Och, nog eentje. Maar echt het laatste nu... Dat soort.
Een aanrader.
https://neleneedsaholiday.bigcartel.c...
September 16, 2020
Een vermakelijk emotionerend kijkje in de ziel van Nele Needs A Holiday, de moderne nomade die worstelt met depressie, settling, toekomst en leven. Vooral leven.
Eenvoudig geschreven, doorspekt met humor, herkenningen van alle dag. Aanrader!
Eenvoudig geschreven, doorspekt met humor, herkenningen van alle dag. Aanrader!
December 27, 2019
In een ruk uitgelezen! #sorrynotsorry
March 11, 2020
Zalig boek met herkenbare situaties.
De opbouw was anders dan verwacht, maar wel leuk!
De opbouw was anders dan verwacht, maar wel leuk!
June 24, 2021
Heerlijk eerlijk.
February 6, 2022
Spot on 👏
Read
December 18, 2022Mooi neergepend, mooi gebundeld.
June 20, 2023
Zelden dat ik een boek beter vind worden richting het einde. uiteindelijk zeker een 3.5 ! Waardering.
April 19, 2025
Komische gevatte columns!
October 11, 2024
Ik wou dat ik zo een woordentovenaar was!!!
Hier spreekt een fan - Maandelijks uitkijken naar haar column in De Standaard
Belgische Lena Dunham is niet eens zo een slechte vergelijking, alhoewel een pak poëtischer
Ik heb (veel) gefluoresceerd in dit boek (referentie: ik doe dit nooit)
Hier spreekt een fan - Maandelijks uitkijken naar haar column in De Standaard
Belgische Lena Dunham is niet eens zo een slechte vergelijking, alhoewel een pak poëtischer
Ik heb (veel) gefluoresceerd in dit boek (referentie: ik doe dit nooit)
October 30, 2024
Oke, ik deed er lang over, maar dit lees je echt niet in één ruk uit. Soms heel zwaar, vaak heel grappig, nog vaker gewoon heel intelligent.
Ik lees deze columniste heel graag, ook in De Standaard!
Keep it up @Nele, ook letterlijk😉!
Ik lees deze columniste heel graag, ook in De Standaard!
Keep it up @Nele, ook letterlijk😉!
Displaying 1 - 19 of 19 reviews