"Belgische armoede moeilijk in te dijken." "680. 000 Vlamingen onder armoededrempel." "Eén Vlaming op de vijf kan zich geen weekje vakantie veroorloven." Zulke krantentitels lees je met de regelmaat van de klok. Maar cijfers en statistieken zijn leeg en droog. Alsof de mens eruit verdwenen is. In 'Aan de onderkant ligt de lat altijd hoger', opgetekend door ATD Vierde Wereld-medewerkers Marijke Decuypere en Guy Malfait, lees je de levende verhalen van wie de realiteit achter de cijfers meemaakt. Over Kevin, die op school de foto’s van zijn bezoek aan de Kalmthoutse Heide toont en zegt dat hij op safari naar Kenia is geweest. Over Elsa, moeder van drie, die van de VDAB te horen krijgt: wij gaan u activeren. Maar ook over congé in Frankrijk, over voor het eerst in uw leven naar de opera gaan, en ook wel over Lucy die ondanks haar eigen miserie Emiel aan een referentieadres helpt en zelfs nog geld voor een straatbibliotheek weet in te zamelen.
Aan de onderkant ligt de lat altijd hoger vertelt het verhaal van verschillende personen die omwille van uiteenlopende redenen in armoede leven.
Het is een vlot geschreven boek dat de lezer inzicht geeft in hoe mensen die arm zijn leven en omgaan met hun situatie.
Het boek heeft een interessante narratieve structuur waarbij het verhaal van de verschillende personen niet beperkt wordt tot één hoofdstuk, maar verteld wordt over verschillende hoofdstukken wat je niet vaak tegenkomt in andere boeken die over dit thema gaan.
“‘Er wordt over ons geroddeld in de straat. Weet je wat ze zeggen? “Ze kunnen hun facturen nog niet betalen maar ze willen wel op vakantie gaan.” En ik vind dat ze eigenlijk wel gelijk hebben.’ Ik laat haar woorden even bezinken. Het is jammer genoeg niet de eerste keer dat ik zo’n verhaal hoor. Vakantie wordt altijd gekoppeld aan hard werk. En bij werk denkt men aan een betaalde job en niet aan de energie die het vraagt om overeind te blijven als je in armoede leeft.”
De goede bedoelingen om ons hart wat warmer te maken voor mensen in deze situatie, heeft bij mij, zeer helaas, niet het effect gehad. Enkele schrijf fouten hier en daar. Wel een aan te raden boek voor liefhebbers van stedelijk kroniek