What do you think?
Rate this book
De zomer van 1939. Een tijdreis door België met de Guide Michelin
1939. Club Brugge degradeerde. En Lepe Peer uit Zevekote won de Tour. Op een rommelmarkt vonden Jana Wuyts en Marnix Peeters een Guide Michelin 1938-1939. Het werd het begin van een wonderbaarlijke tijdreis door het België van 80 jaar geleden: het land in zijn laatste zomer vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.
DE ZOMER VAN 1939 neemt je mee naar Blankenberge in de nadagen van de belle époque, het met armoede worstelende Gent, het swingende Brussel, het Antwerpen van — tóén al — ‘eigen volk eerst’. Het is een verhaal van vooruitgang en verval, van apathie en moed en, helaas, van onwetendheid: er hing gedonder in de lucht, maar niemand wist welke verschrikkingen er om de hoek wachtten. Er werd gedanst op de rand van de vulkaan.
DE ZOMER VAN 1939 neemt je mee naar Blankenberge in de nadagen van de belle époque, het met armoede worstelende Gent, het swingende Brussel, het Antwerpen van — tóén al — ‘eigen volk eerst’. Het is een verhaal van vooruitgang en verval, van apathie en moed en, helaas, van onwetendheid: er hing gedonder in de lucht, maar niemand wist welke verschrikkingen er om de hoek wachtten. Er werd gedanst op de rand van de vulkaan.
240 pages, Paperback
First published October 24, 2019
1 person is currently reading
101 people want to read
About the author
Marnix Peeters
20 books215 followersNa een carrière bij de radio (Studio Brussel), in de rockjournalistiek (Humo, Oor) en als interviewer en reportagemaker (Het Laatste Nieuws, De Morgen) trok Marnix Peeters (°1965) zich in 2010 terug op een berg in de zuidelijke Oostkantons, waar hij aan het schrijven ging.
De eerste resultaten zagen in 2012 het daglicht: onder auspiciën van Robbert Ammerlaan verscheen toen bij De Bezige Bij zijn debuutroman, De dag dat we Andy zijn arm afzaagden. Het boek verscheen ook in het Italiaans (Il giorno che segammo il braccio a Andy).
Een jaar later volgde Natte dozen — een gemene, ophefmakende roman, die in de iTunes-store werd gecensureerd (N***e dozen) en die wekenlang in de top 10 stond.
Na zijn overstap naar Prometheus (2014) verscheen bij dit Amsterdamse uitgeefhuis De tenondergang en de ongelooflijke wederopstanding van Eddy Vangelis. Peeters werd in dat jaar gevraagd om deel te nemen aan De Slimste Mens Ter Wereld.
Volgden: de novelle De Trapchauffeur (2015, een uitstapje naar het Hollands Diep van ontdekker Ammerlaan), Niemand hield van Billie Vuist (2015, Prometheus) en de sequel op Natte dozen, Kijk niet zo, konijntje (2016, Prometheus).
De columns die Peeters wekelijks voor De Morgen schrijft, werden gebundeld in Zei mijn vrouw, het eerste boek bij Pottwal Publishers, een uitgeefinitiatief van de auteur zelf.
Bij hetzelfde huis verscheen in het najaar van 2017 de roman In elke vrouw schuilt haar moeder, een road novel. Ik heb aids van Johnny Diamond volgde in 2018.
Na haar dood in 2018 verwerkte de auteur zijn herinneringen aan zijn moeder — haar leven en lijden — in Zo donker buiten. Afscheid van een moeder met alzheimer. De met linnen beklede hardcover verscheen begin 2019 bij Borgerhoff&Lamberigts. Nog in dat jaar maakte Peeters samen met zijn vrouw Jana Elza Wuyts een reeks historische citytrips door België: met de Guide Michelin van 1939 in de hand (de laatste voor WOII) reisde het duo naar verschillende toeristische bestemmingen in het land. Het reisverslag verscheen in reeksvorm in de krant Het Nieuwsblad en vervolgens, uitgewerkt en aangevuld met twee e-boeken, als boek (De zomer van 1939, Standaard Uitgeverij & Pottwal Publishers).
Ook van Peeters’ hand zijn het reportageboek over volksdevotie God in Vlaanderen (2011, Van Halewyck) en de bibliofiele uitgaven Der Pottwal (2016, De Carbolineum Pers) en Femke en Lobke gaan veldrijden (2019, De Carbolineum Pers) , beiden geïllustreerd door de auteur.
In het najaar van 2020 verschijnt de roman Oogje. Het kleine meisje uit de Lange Tafelstraat bij Het Getij, de nieuwe uitgeefcel van Robbert Ammerlaan bij De Arbeiderspers.
De eerste resultaten zagen in 2012 het daglicht: onder auspiciën van Robbert Ammerlaan verscheen toen bij De Bezige Bij zijn debuutroman, De dag dat we Andy zijn arm afzaagden. Het boek verscheen ook in het Italiaans (Il giorno che segammo il braccio a Andy).
Een jaar later volgde Natte dozen — een gemene, ophefmakende roman, die in de iTunes-store werd gecensureerd (N***e dozen) en die wekenlang in de top 10 stond.
Na zijn overstap naar Prometheus (2014) verscheen bij dit Amsterdamse uitgeefhuis De tenondergang en de ongelooflijke wederopstanding van Eddy Vangelis. Peeters werd in dat jaar gevraagd om deel te nemen aan De Slimste Mens Ter Wereld.
Volgden: de novelle De Trapchauffeur (2015, een uitstapje naar het Hollands Diep van ontdekker Ammerlaan), Niemand hield van Billie Vuist (2015, Prometheus) en de sequel op Natte dozen, Kijk niet zo, konijntje (2016, Prometheus).
De columns die Peeters wekelijks voor De Morgen schrijft, werden gebundeld in Zei mijn vrouw, het eerste boek bij Pottwal Publishers, een uitgeefinitiatief van de auteur zelf.
Bij hetzelfde huis verscheen in het najaar van 2017 de roman In elke vrouw schuilt haar moeder, een road novel. Ik heb aids van Johnny Diamond volgde in 2018.
Na haar dood in 2018 verwerkte de auteur zijn herinneringen aan zijn moeder — haar leven en lijden — in Zo donker buiten. Afscheid van een moeder met alzheimer. De met linnen beklede hardcover verscheen begin 2019 bij Borgerhoff&Lamberigts. Nog in dat jaar maakte Peeters samen met zijn vrouw Jana Elza Wuyts een reeks historische citytrips door België: met de Guide Michelin van 1939 in de hand (de laatste voor WOII) reisde het duo naar verschillende toeristische bestemmingen in het land. Het reisverslag verscheen in reeksvorm in de krant Het Nieuwsblad en vervolgens, uitgewerkt en aangevuld met twee e-boeken, als boek (De zomer van 1939, Standaard Uitgeverij & Pottwal Publishers).
Ook van Peeters’ hand zijn het reportageboek over volksdevotie God in Vlaanderen (2011, Van Halewyck) en de bibliofiele uitgaven Der Pottwal (2016, De Carbolineum Pers) en Femke en Lobke gaan veldrijden (2019, De Carbolineum Pers) , beiden geïllustreerd door de auteur.
In het najaar van 2020 verschijnt de roman Oogje. Het kleine meisje uit de Lange Tafelstraat bij Het Getij, de nieuwe uitgeefcel van Robbert Ammerlaan bij De Arbeiderspers.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
December 11, 2019
Jan Wuyts / Marnix Peeters.
De zomer van 1939. Een tijdreis door Belgie met de Guide Michelin (2019)
Magda Michielsens
Wat een mooi boek. Het idee alleen al is goud waard. Op z'n Portillo's.
De zomer van 1939 eindigde de dag dat mijn broer werd geboren. Het is een zomer waar ik veel heb over gehoord in mijn jeugd. Bijvoorbeeld dat hij warm was, en dat mijn moeder dus tijdens haar zwangerschap veel tomaten uit de tuin had gegeten. En dat mijn vader pas drie dagen na de geboorte van mijn broer opdook omdat hij in paniek op de vlucht was geslagen vanwege de mobilisatie.
Ik heb het boek meteen uitgelezen. Alle kadertjes heb ik in de juiste volgorde tot mij genomen. Bastogne heb ik gelezen, omdat het jullie vertrekpunt is. La Roche heb ik nog niet gelezen omdat het mij na de reis door Vlaanderen even niet interesseerde. Blankenberge, Brugge, Brussel, Gent en Antwerpen ken ik goed. Ik heb dus gespeurd naar herkenningspunten en heb ze gevonden. Ik heb mij gerealiseerd dat mijn moeder in 1939 enkel Antwerpen kende. In de andere plaatsen was ze toen nog nooit geweest.
Het had allemaal meer mogen zijn: meer over 1939, meer geschiedenis, meer over belangrijke plaatsen en beelden uit de verschillende steden, meer mensen, meer over de taal van toen en nu.
Dat zeg ik uit enthousiasme, niet omdat ik op mijn honger ben blijven zitten. Op elke hoek van de straat zie je als lezer de vaardigheid en de elegantie van de romanschrijver, de nieuwsgierigheid van de journalist en het speelse van de columnisten samengebundeld. In de inleiding lees ik dat jullie je voor dit boek scheel geresearcht hebben. Dat wil ik graag geloven. Wat een plezier, en wat een werk moet het geweest zijn. De overvloed is op meesterlijke wijze gestript tot een document dat inspireert.
Het bevreemdt mij dat het zo lastig was om mensen te vinden die de zomer van 1939 bewust hebben meegemaakt. Als je het even uitrekent is het logisch, maar ik was zo gewend dat alle volwassenen om mij heen de mobilisatie en de oorlog hadden meegemaakt. Voorbij. Verdwenen.
Van de scene aan de receptie van de Billard Palace werd ik droevig. Het is een gebouw van vele verhalen voor mij, maar uiteraard weet de hotelchef van niets. En het interesseert hem ook niet. Aan de overkant, in de kantoren van de Zoo is het nauwelijks anders. Jullie belangstelling voor de details van 1939 temperen de melancholie.
Ik hoop dat het boek onder veel kerstbomen terecht zal komen. Proficiat, ik vind het prachtig.
De zomer van 1939. Een tijdreis door Belgie met de Guide Michelin (2019)
Magda Michielsens
Wat een mooi boek. Het idee alleen al is goud waard. Op z'n Portillo's.
De zomer van 1939 eindigde de dag dat mijn broer werd geboren. Het is een zomer waar ik veel heb over gehoord in mijn jeugd. Bijvoorbeeld dat hij warm was, en dat mijn moeder dus tijdens haar zwangerschap veel tomaten uit de tuin had gegeten. En dat mijn vader pas drie dagen na de geboorte van mijn broer opdook omdat hij in paniek op de vlucht was geslagen vanwege de mobilisatie.
Ik heb het boek meteen uitgelezen. Alle kadertjes heb ik in de juiste volgorde tot mij genomen. Bastogne heb ik gelezen, omdat het jullie vertrekpunt is. La Roche heb ik nog niet gelezen omdat het mij na de reis door Vlaanderen even niet interesseerde. Blankenberge, Brugge, Brussel, Gent en Antwerpen ken ik goed. Ik heb dus gespeurd naar herkenningspunten en heb ze gevonden. Ik heb mij gerealiseerd dat mijn moeder in 1939 enkel Antwerpen kende. In de andere plaatsen was ze toen nog nooit geweest.
Het had allemaal meer mogen zijn: meer over 1939, meer geschiedenis, meer over belangrijke plaatsen en beelden uit de verschillende steden, meer mensen, meer over de taal van toen en nu.
Dat zeg ik uit enthousiasme, niet omdat ik op mijn honger ben blijven zitten. Op elke hoek van de straat zie je als lezer de vaardigheid en de elegantie van de romanschrijver, de nieuwsgierigheid van de journalist en het speelse van de columnisten samengebundeld. In de inleiding lees ik dat jullie je voor dit boek scheel geresearcht hebben. Dat wil ik graag geloven. Wat een plezier, en wat een werk moet het geweest zijn. De overvloed is op meesterlijke wijze gestript tot een document dat inspireert.
Het bevreemdt mij dat het zo lastig was om mensen te vinden die de zomer van 1939 bewust hebben meegemaakt. Als je het even uitrekent is het logisch, maar ik was zo gewend dat alle volwassenen om mij heen de mobilisatie en de oorlog hadden meegemaakt. Voorbij. Verdwenen.
Van de scene aan de receptie van de Billard Palace werd ik droevig. Het is een gebouw van vele verhalen voor mij, maar uiteraard weet de hotelchef van niets. En het interesseert hem ook niet. Aan de overkant, in de kantoren van de Zoo is het nauwelijks anders. Jullie belangstelling voor de details van 1939 temperen de melancholie.
Ik hoop dat het boek onder veel kerstbomen terecht zal komen. Proficiat, ik vind het prachtig.
November 9, 2019
Rijkelijk geïllustreerd boek met de Guide Michelin als originele invalshoek. Het boek toont spijtig genoeg ook aan, dat een deel van de grandeur van 80 jaar geleden is teloor gegaan. In elk geval ga ik mij nog haasten naar Hotel Le Chalet. Viva Bibendum.
February 16, 2020
Heerlijk boek over een vervlogen tijd. Het boek bevat talloze foto's van cafees en hotels en stukjes tekst die destijds in de Michelingids stonden.
Wat een mooie tijd was dat, 1939. (Mijn ouders zaliger waren toen 12 jaar.) Niet dat reizen en hotelbezoekjes weggelegd waren voor de gewone mensen.
Maar toch.
Wat heeft de oorlog ontzettend veel kapotgemaakt.
Wat een mooie tijd was dat, 1939. (Mijn ouders zaliger waren toen 12 jaar.) Niet dat reizen en hotelbezoekjes weggelegd waren voor de gewone mensen.
Maar toch.
Wat heeft de oorlog ontzettend veel kapotgemaakt.
February 4, 2020
Altijd wonderlijk zo'n reis doorheen de nationale geschiedenis. Doet je steeds stilstaan bij de vaststelling hoeveel mooie dingen er verdwenen zijn. Een fijn geschreven terugblik, drie-en-halve ster waard zou ik zo zeggen.
January 7, 2025
Een wereld van glamour die lang vervlogen is, zo kan je hét jaar 1939 het beste omschrijven. Auteurs Jana en Marnix hebben met dit boek België vanuit een heel originele insteek verkent.
Ze kochten een oude guide Michelin en ontdekten de wereld door de ogen van een reiziger uit de late jaren dertig.
Het is opmerkelijk hoe de wereld enorm veranderd is. De dijk van Blankenberge, ooit het toneel van vorsten is nu heel gewoon.
De conclusie is dat vooruitgang een dubbel gezicht heeft. Enerzijds mooi dat het voor iedereen mogelijk is om wat van de wereld te zien maar anderzijds gaan er ook veel tradities in verval.
Een boek met prachtige illustraties dat ongetwijfeld veel opzoek werk heeft vereist.
Ze kochten een oude guide Michelin en ontdekten de wereld door de ogen van een reiziger uit de late jaren dertig.
Het is opmerkelijk hoe de wereld enorm veranderd is. De dijk van Blankenberge, ooit het toneel van vorsten is nu heel gewoon.
De conclusie is dat vooruitgang een dubbel gezicht heeft. Enerzijds mooi dat het voor iedereen mogelijk is om wat van de wereld te zien maar anderzijds gaan er ook veel tradities in verval.
Een boek met prachtige illustraties dat ongetwijfeld veel opzoek werk heeft vereist.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 4, 2023
Fantastisch boek over het jaar 1939 adhv een Michelin boek, uitgegeven in die periode. Met mooie anecdotes en weetjes. Een aanrader!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews