Land van dadels en prinsen

by Frank Nellen

Na een ruzie met zijn vader besluit de vijftienjarige Simon de zomer door te brengen bij zijn oom, die in een Parijse banlieue woont. Daar ontmoet hij Youssef, een Algerijnse jongen met een hang naar avontuur. De twee zijn al snel onafscheidelijk. Samen klimmen ze op gebouwen en zwerven ze over de daken van de stad - steeds hoger, op zoek naar het gevoel vrij te zijn. Maar wanneer Simon door een ongelukkig toeval Youssefs grootste geheim ontdekt, komt hun vriendschap onder druk te staan. Steeds sneller drijven de jongens uit elkaar, met fatale gevolgen voor henzelf én voor vele anderen.

Land van dadels en prinsen is een verhaal over vriendschap en verraad, over terrorisme, over de tijd waarin we leven en de ongemakkelijke verhouding die mensen met een migratieachtergond vaak hebben met het land waarin ze wonen.

Genres: France

208 pages, Paperback

First published October 9, 2019

Reviews

[Els Deveuster · Rating 4 out of 5]

De auteur vertelt het verhaal vanuit twee vertellersperspectieven. Eén is de vader, de ander is de zoon.
De vader, Tulard is psychiater, weduwnaar, heeft een verhouding met zijn secretaresse. Simon, de zoon, is 15 jaar. Ze wonen in de betere wijken van Parijs.
Simon die emotioneel wat verwaarloosd wordt door zijn vader gaat op een zomerse dag logeren bij zijn oom. Wanneer hij vastgeraakt op een binnenkoer ontmoet hij Youssef die hem redt uit zijn benarde situatie. De start van een korte maar intense vriendschap.
Youssef bekwaamt Simon in het klimmen en rennen op daken. Zo verkennen ze Parijs.
De passionele vriendschap tussen Youssef en Simon wordt afgewisseld met het verhaal van Simons vader, Tulard. Tulard wordt gedreven door de nieuwsgierigheid naar de rol die Youssef speelde in het leven van zijn zoon.
In het verhaal wordt verwezen naar de aanslagen in Parijs, de Noord-Afrikaanse immigranten in de Franse samenleving.
Het lezen waard dit boek met een actueel thema. Eén met diepgang en gelaagdheid in tegenstelling tot "Het moois dat we delen", van Ish Ait Hamou die ook als thema heeft : de relatie van autochtonen tegenover inwoners met een migratieachtergrond.

[Marieke | Marieke's Books]

Oke, ik ga dit niet eens proberen meer. Paula en ik pakten dit boek op als buddyread, maar als snel kwamen we erachter dat we er niet echt lekker doorheen kwamen. Paula heeft doorgezet, maar ik heb gewoon echt geen zin meer om verder te lezen.

We kwamen tot de conclusie dat het voelt als lezen voor de lijst. Dat was nooit echt een hobby van me, en nu ik zelf kan kiezen wat ik lees, ga ik ook zeker geen boek tegen mijn zin in lezen.

Er is vast een publiek voor dit boek, maar ik hoor daar niet bij.

[Geert van Rooijen · Rating 3 out of 5]

Bijzondere roman. Rauw, hard en onverschrokken. Adembenemend beschreven “parcours” boven op de daken van Parijs. Mooi complexe hoofdpersoon die openbloeit maar ook zichzelf tegenkomt tijdens een zinderende zomer. Maar daaronder ook een laag die het verhaal heel actueel maakt. Waarom dan toch maar drie sterren? Een: de titel (had beter gepast bij een erotisch stationsromannetje) twee: het Clint Eastwoodeinde (past bij een Eastwoodfilm) en drie: (en dit stoort me het meeste) de rol van het perspectief van vader. Overbodig en het doet afbreuk aan de intense ervaring van de hoofdpersoon Ook zonder deze toevoeging was het motief van het terrorisme duidelijk geworden. Desalniettemin een zeer lezenswaardige jongensboek.

[Marie · Rating 3 out of 5]

Land van Dadels en Prinsen, mooie cover, titel, en relevante thema’s, beschrijft een bi-culturele vriendschap tussen twee jongemannen in Parijs, waarbij de aanslagen racisme verergert. Nellen laat in 208 pagina’s wel veel potentie van deze thema‘s liggen.

De vele uitvoerige passages waar de jongens over de daken freerunnen zijn moeilijk in te beelden en er gebeurt verder weinig.

Een aantal storende anekdotes die stigma‘s en stereotypes beschreven omtrent Fransen en Arabieren, psychische kwetsbaarheid, en seksualisering van jonge vrouwen maken dat ik mij afvraag of dit door Nellen ook wel echt zo provocerend bedoelt is. Ook het heftige slotstuk over de duiventillen was voor mij helaas ongeloofwaardig.

Interessante stukken vond ik Simons groei, het straatleven, het leren lezen, Simons zelfreflectie op zijn moraal, verraad, terrorisme, de intimiteit tussen de twee.

Al met al is het een interessante verhaallijn met boeiende plotwendingen, en relevante thema’s die nog meer hadden kunnen worden uitgediept.

2,5 uit 5⭐️

[Sibrich van Baalen · Rating 3 out of 5]

Wederom is de sfeer erg goed in dit boek. Belangrijke thema's worden aangesneden en ook heeft Nellen de literaire mechaniek onder de knie. Toch wil je dit boek niet verslinden en ik probeer erachter te komen waar dat aan ligt. Zijn laatste roman vond ik al veel beter, maar ook daar ontbreekt het net aan die X-factor (hele vervelende term, maar soms moet het). Ik blijf Frank zeker volgen, want ik voel dat het er wel in zit. Zet 'm op knul.

[Strouckje · Rating 5 out of 5]

Dit al wat oudere boek begint, net als het alom geprezen Luister van Sacha Bronwasser, met de aanslagen in Parijs, maar neemt daarna al snel een heel verrassende wending. Of wat de gevolgen van polarisatie kunnen zijn.

[Paula · Rating 3 out of 5]

Ik lees alle genomineerde boeken voor 'Beste boek voor jongeren', zo ook deze. En deze was niet zo mijn ding, vooral omdat het soms zo uitweidde over random dingen en ik er niet lekker in kwam. Het einde wist me wel te verrassen, maar dat was nadat ik pagina's meer scande dan écht volledig las.

[suzanne_between_pages · Rating 1 out of 5]

Dit boek was bijna geëindigd als eerste DNF van dit jaar. Toch heb ik doorgezet omdat het onderwerp me interesseert; de vraag hoe het komt dat er zo’n kloof is tussen de geboren westerling van westerse ouders en degenen die geen westerse achtergrond hebben maar toch in een Europees land leven? Wat ongenuanceerder; de autochtoon versus allochtoon/immigrant met een niet westerse achtergrond en hun beider visie op de (westerse) maatschappij.
Nu ging het in dit boek specifiek over Frankrijk, maar ik denk dat de setting net zo goed ieder ander land in Europa had kunnen zijn. De angstcultuur voor de geradicaliseerde islam is diepgeworteld en zorgt voor enorme vooroordelen. Dat is dan ook direct de basis van dit boek, waardoor het voor mij in het eerste hoofdstuk al met 1-0 achter stond op mijn verwachtingen.
Het verhaal dat “Land van Dadels en Prinsen” vertelt was zo ontzettend doorspekt met stigma’s dat ik regelmatig met afschuw de bladzijden heb omgeslagen en de behoefte voelde om hardop commentaar te leveren. De auteur doet met dit boek misschien wel een goedbedoelde poging om een andere draai te geven aan de maatschappelijke problematiek door het plot te baseren op een vriendschap tussen een Franse en een Algerijnse jongen, maar die poging is wat mij betreft mislukt. De vriendschap is totaal niet op basis van gelijkheid opgebouwd waarbij het er heel kort door de bocht op uitdraait dat de Algerijn een aanslag en de Fransman het uiteindelijke slachtoffer is. Hier en daar worden beide karakters eigenschappen toegekend die niet overeenkomen met de vooroordelen en verwachtingen, maar dat maakte het geheel voor mij niet minder storend. Ook alle pogingen om de gebeurtenissen te nuanceren vond ik zwak.
Dit boek bevestigt mijns inziens alleen maar de mening dat de verschillen zodanig groot zijn dat ze met de beste wil in de wereld niet te overbruggen zijn. Koren op de molen van de rechtse partijen.
Voor mij was het echter een grote teleurstelling. Ik kan er ook echt niets meer dan 1 ster waardering voor opbrengen.

[Lydia Quist · Rating 4 out of 5]

Een kleurrijk boek dat haarfijn laat zien hoe racisme werkt, maar ook de kracht van vriendschap laat zien.

[Tamára · Rating 3 out of 5]

De thema’s die het boek behandelt (immigratie, integratie en racisme) vond ik interessanter dan het boek zelf.

Wat me erg opviel was dat de momenten waarop deze thema’s werden beschreven, het verhaal een stuk sneller ging. De rest van het boek meanderde maar wat.

Ik denk wel dat dit boek geschikt is voor op de lijst: het is de leefwereld van de doelgroep, het behandelt maatschappelijke thema’s en je hebt daadwerkelijk iets te vertellen op je mondeling.

[Jolieg G · Rating 4 out of 5]

Een mooie vriendschap wordt verstoord omdat Simon tenslotte "breekt"...



Youssef neemt wraak op degene die dit veroorzaakt heeft... niet omdat hij terroristische gedachten heeft zoals gedacht wordt.

De vader van Simon (gerechts psychiater) heeft een gesprek met Youssef en ...

[Petra De Graaf · Rating 4 out of 5]

Moeilijk en rauw boek, niet per de leuk om te lezen. Wel goed. Gaat veel meer over ongelijkheid, privileges en verraad dan vriendschap

[Grietleest · Rating 3 out of 5]

In dit boek volgen we afwisselend Simon en zijn vader Tulard.
Na de dood van de moeder van Simon verwaterde de relatie tussen die twee. Wanneer Simon naar zijn nonkel trekt in Parijs om daar de zomer door te brengen, ontmoet hij Youssef, een jonge Algerijn. Samen trekken ze parkour-gewijs door Parijs. Via daken en goten.
Tulard, vader van Simon is gerechtspsychiater en ontmoet Youssef in de cel. Tulard wil antwoorden. Waarom weet Youssef zoveel meer over Simon dan hijzelf? Wat gebeurde er die zomer en wat heeft dat te maken met de dood van Simon?

Een boek over vriendschap, terrorisme, vooroordelen, verraad en letterlijk balanceren en evenwicht zoeken.

Ik was niet helemaal mee met dit verhaal. Ik vond Simon niet altijd even geloofwaardig neergezet. Zijn waarnemingen en gedachten leken heel vaak op die van een veel oudere man.
Toch heb ik genoten van de vriendschap tussen de 2 jongens. En natuurlijk ook van Parijs vanuit vogelperspectief!

[Peter · Rating 1 out of 5]

Je zit in een goed geschreven boek met vreemde xenofobische elementen en bent benieuwd hoe dat terecht gaat komen. Maar als het dan slordig wordt afgehecht met een paar vergezochte gewelddadigheden, blijven die vreemde elementen overeind staan en overschaduwen ze de meeslepende stukken. Dat is dan nog erger dan een slecht boek want je bent wél even lekker gemaakt

[David Meertens · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek over psychologie, vriendschap, verraad en de rauwe kant van Parijs

[Kees · Rating 4 out of 5]

Nadat ik De onzichtbaren had gelezen, kwam ik dit boek tegen van dezelfde schrijver. Het verhaal speelt in Parijs en omdat mijn dochter daar woont, is mijn interesse gelijk gewekt. Ook dit boek is goed geschreven, met een goed plot en meerdere verhaallijnen. Het is daarom wat complexer dan De onzichtbaren.
Het verhaal begint als een thriller, waar een functionaris (Tulard vader van Simon de hoofdpersoon, die zelfmoord heeft gepleegd) naar een dader (Youssef) van een ernstig misdrijf (moord op brigadier Doriot) snelt. Dit zette mij op het verkeerde been, maar was wel een mooie intro voor het verhaal, wat op een bijzondere manier wordt verteld.
Het hele verhaal blijkt uiteindelijk het verslag van een verhoorsessie, waarbij Youssef het verhaal verteld van Simon. Youssef is een (illegale?) migrant uit Algerije. Tulard heeft nauwelijks contact met zijn zoon. Simon en Youssef hebben elkaar ontmoet tijdens de zomervakantie en struinen door Parijs via de daken. Youssef leert lezen van Simon, Simon leert vooral klauteren en de weg door Parijs van Youssef. Uiteindelijke lopen ze brigadier Doriot tegen het lijf als ze brand stichten in een duiventil. Simon bekend dat Youssef dit alleen(?) gedaan heeft. Simon het rijkeluis zoontje gaat vrij uit, vangt de klappen op. In een later leven zal Youssef dus wraak nemen op Doriot.
Belangrijk is een foto met Youssef en Simon, die gevonden wordt door Tulard. Tulard meent dat deze Algerijnse migrant verantwoordelijk is voor de zelfmoord van Simon en gaat daarom de psyche onderzoeken van arabieren.
Tijdens de verhoorsessie wordt hij bevestigd in zijn aanname en vermoord Youssef daarom. Dit staat niet expliciet in de tekst en ik begrijp ook niet waarom Tulard deze conclusie trekt. Simon kan zijn verraad niet goed verwerken en pleegt daarom zelfmoord. Waarom Tulard daarom alsnog Youssef de schuld geeft is mij niet duidelijk. Wellicht vanwege de algemene vooringenomen mening van de franse jusitie jegens migranten.
Al met een mooi verhaal.

[Michelle Klijn · Rating 1 out of 5]

Dit fucking boek heeft er singlehandedly voor gezorgd dat ik halverwege voor goed een maand lang niet meer wilde lezen. Dit boek is zo doorspekt met vooroordelen en walgelijke stigma’s dat mijn bloeddruk werkelijk naar onredelijke hoogtes steeg. Ik snap dat de schrijver bedoelt een soort brug te slaan tussen twee werelden en i guess probeert te schetsen dat alleen liefde en vriendschap verschillende mensen dan wel culturen kan samenbrengen, maar ik denk niet dat dat lukt als in elke derde fucking bladzijde weer een naar vooroordeel benoemd wordt. Oke ja sick de auteur beschrijft hoe discriminatie en racisme verergeren na de Parijse aanslagen, hoe dat zich vorm geeft en welke effecten eraan hangen, en tegelijkertijd valt de schrijver compleet in een soort microagressies in zijn schrijven. I fucking can’t. Ik heb de laatste helft in een soort rage gelezen opdat ik dit boek nu eindelijk weg kan doen - en wat een opluchting is dat zeg. Ik snap oprecht niet of ik nou totaal niet heb begrepen hoe dit boek in elkaar steekt of dat alle mensen met goede recensies gewoon niet in staat zijn verder te kijken dan een soort gesensationeerde vertelling over de vriendschap tussen een Algerijn - die uiteraard een aanslag pleegt want waar de fuck is een Algerijnse hoofdpersoon anders goed voor - en zijn met wit-privilege-overlopende sukkel van een vriendje die als kers op de taart een tering racistische en zelfingenomen vader heeft. Ick. (sorry voor de rant)

[Irene · Rating 3 out of 5]

Hoewel het boek goede thema’s bevat zoals racisme, vriendschap en terrorisme, was dit geen boek voor mij. Door het trage lezen en weinig samenhang in het verhaal had ik weinig interesse in personages en situaties. Een paar stukken voelden alsof ik een artikel voor mijn studie las en een ander moment leerde ik ineens meer over de Tweede Wereldoorlog. Interessant, maar wel wat langdradig en niet helemaal een toevoeging. Ik heb het wel uitgelezen, maar het voelde als een ‘moetje’.

Het verhaal zelf vind ik goed bedacht, maar de uitwerking mocht wat mij betreft anders. Ik vraag me een paar dingen af: is dit boek echt voor jongeren? Heb ik het misschien toch verkeerd begrepen of is dit misschien meer een boek is voor volwassenen?
Mocht er een tweede boek komen van Nellen zal ik het niet meteen links laten liggen, want op het trage na, schrijft hij verder prima.

[Liesbet Vandewalle · Rating 1 out of 5]

Een bijzondere vriendschap tussen twee tienerjongens.

Maar er schort vanalles aan dit boek. Misschien is het opzettelijk zo, misschien ben ik te gevoelig voor die dingen: er zitten zoveel stereotypen in dat ik het zelfs vreemd vind dat het boek niet meer ophef gemaakt heeft. Over Fransen en Arabieren bijvoorbeeld, over afwezige vaderfiguren, over terrorisme, over psychische kwetsbaarheid. Mij stoort dat.

Ik vind de titel en het omslagontwerp wel echt prachtig, heel aantrekkelijk. Dit getuigt van een knap staaltje marketing want ik herken er lange tijd niets van in de roman.

Door de vele verwijzingen naar parkour als sport en naar Parijse straten en gebouwen vind ik het tegelijk intrigerend en lastig lezen: ik volg de beschrijvingen vaak niet en heb de neiging om oppervlakkig en diagonaal te lezen.

Al bij al geen must wat mij betreft, geen groot gemis als je dit overslaat.

[Nicole · Rating 4 out of 5]

Meeslepend verhaal over de vriendschap tussen de Algerijnse Youssef en Simon, een jongen die op jonge leeftijd zijn moeder verliest. Zijn vader, psychiater, kijkt nauwelijks naar hem om. De jongens zwerven en klimmen over de daken van Parijs en Simon kijkt op tegen Youssef die op een ander vlak minder kan dan Simon. Het boek draait om vriendschap en verraad.
Jammer dat de schrijver in hoofdstuk 7 een hele verhandeling houdt over de DSM en alle mogelijke psychiatrische ziekten en artsen aanhaalt. Een afhaker voor veel lezers denk ik en voegt aan het verhaal nauwelijks iets toe.. Gewoon overslaan of doorbijten want de rest van het boek is prachtig.

[TienD · Rating 4 out of 5]

De achtergrond van dit boek is interessant: Parijs, de banlieu, terrorisme, verschil westerse- en Arabische wereld. Het klimmen en rennen over daken heb ik nog nooit in een roman teruggezien, noem je dat parkour of freerunning? Door perspectiefwisselingen krijg je een idee van de denk- en leefwereld van de personages. Toch kreeg ik er weinig grip op, omdat het verhaal niet chronologisch is. Knap gedaan, goed geschreven, spannend.

[Ricardo Walinski · Rating 5 out of 5]

Nellen bezit de kunst om als een kameleon in een andere wereld te duiken. Waar De Onzichtbaren door een Oekraïner geschreven lijkt, had dit zomaar een werk van Houellebecq kunnen zijn. Fijne stijl, mooie opbouw. Had graag nog wat dieper in het personage Tulard willen duiken en wat minder in Simon, maar dat is smaak.

[Geke Niemeijer · Rating 5 out of 5]

Indringend boek over verschillen in cultuur en sociale klassen. Wat bepaalt je Frans zijn (Nederlander) zijn. Niet te overbruggen als er niets veranderd.
Ik zag het eind niet aankomen.
Zou het graag herschrijven.

[Jojanneke · Rating 3 out of 5]

Het boek leest fijn en door de twee tijdlijnen blijf je tot het einde nieuwsgierig verder lezen. Ook de thematiek is interessant. Toch vond ik het niet allemaal even geloofwaardig en daarmee niet overtuigend genoeg om helemaal meegesleept te worden.

[Martijn Tiemersma · Rating 2 out of 5]

Door te beginnen met een citaat uit Edward Saïds Orientalism legt de auteur de lat hoog. Helaas lukt het hem niet het denkpatroon (de bias) te ontwijken dat hij aan het licht wil brengen. In zijn eigen val getrapt.

[feline marañon · Rating 3 out of 5]

Hou niet zo van Nederlands lezen maar moest dit lezen voor Nederlands. Opzich nog best goed boek :) vond de verschillende perspectieven wel leuk.

[Pieter · Rating 5 out of 5]

Over een jongen die met zijn vriend over de daken van Parijs loopt, springt etc

[Marloes Thöni-Bosschart · Rating 4 out of 5]

Een rauw en niet makkelijk boek over actuele thema's. De thema's lieten met niet los tijdens het lezen.

[Charlotte · Rating 4 out of 5]

Confronterend, mooi uitgelegd boek! Sommige passages kon ik niet duiden en veel is een mysterie, maar wat vind ik het mooi vormgegeven.

[Judith Vermulst · Rating 2 out of 5]

Las snel weg met mooi opgebouwde zinnen, dat vind ik ook ongeveer het enige goede aan dit boek. Saai stigmatiserend, niet verdiepend en het einde is echt vreselijk slecht