با خواندن عنوان «موکب رنگی پنگی» انتظار چه چیزی دارید ؟
انتظار من خواندن در باره موکب هایی با فعالیت فرهنگی در روز های اربعین بود . تا حدودی هم به این انتظار رسیدگی شد اما تنها یک سوم کتاب
بهزاد دانشگر بعد از کتاب «موکب آمستردام» که تمرکزش بر عزاداری و پیاده روی اربعین مردم (بیشتر) در کشور های غربی است در این کتاب اغلب راوی موکب داران در اربعین است حال می خواهد فرهنگی باشد یا نباشد البته گاها از زبان افرادی که تنها پیاده روی آمده اند هم چیز هایی خوانده می شد
از حق هم نگذریم طرح جلد قشنگی داره {برعکس موکب آمستردام}
در کل کتاب آنقدر ها ک باید برای من دل نشین نبود
فکر میکنم موکب آمستردام روایت های صادقانه تر و جذاب تری داشت برای من به شخصه
از بین روایت ها روایت لاله معارفوند ، موکب اجاره ای و نیهال آدانیز رو دوست داشتم
خوانده شد به دلیل یک مسابقه کتابخوانی