What do you think?
Migrantik
Isang panibagong mundo, at sa pinakaunang pagkakataon, umahon mula sa underground si Tony. Sa mga dating mambabasa ni Norman, mararamdaman, makikita, at malalasahan ninyo ang pamilyar at bago, at mga bagay na tuwirang yayanig sa inyong mga paniniwala. I expected no less from Norman, and he remains a master of the prose form. MIGRANTIK heralds a new era for the works of Wilwayco.
- Marius Carlos, Jr. (Senior Journalist, BreakingAsia.com)
- Marius Carlos, Jr. (Senior Journalist, BreakingAsia.com)
574 pages, Unknown Binding
First published October 1, 2019
About the author
Norman Wilwayco
10 books146 followersNorman Wilwayco is an award-winning author who has published five books. These are “Mondomanila,” “Responde,” “Gerilya,” “Rekta,” and his most recent, “Migrantik.” His novels “Mondo” and “Gerilya” have won the Grand Prize for Literature in the Carlos Palanca Memorial Awards. He’s also a meme master who covers a range of topics, from politics to pop culture, on his official Facebook page.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
November 6, 2019
Nagluluksa ako ngayon. Ganito ba ang talab, ang amats ng dubi, ng techno? Sa pulang kabayo lang ako nalalasing at nanghihina, pero heto ako, malumbay, may hang-over sa Migrantik ni Iwa.
Magaan pasadahan tulad ng nakasanayan kong pagkukuwento ni boss Iwa sa Responde. Banayad talaga, at napakagaan. OFW blues ang galawan sa katauhan ni Tony.
Wala, patlang ako ngayon. Gusto ko gumawa ng magandang review, tangina, WASAK at SABOG ako. Parang iniwang nakabitin sa ere....
Basahin ninyo. Solid 💪🏻
Don’t get me wrong, hindi bitin ang kuwento (spoiler alert) pero ang lupet lang kasi ang saya saya ko, damang-dama ko ang mga digs, pero pucha, sasampalin ka pala ng realidad na kahit sa punto de bista - milya-milya man ang layo at ilang karagatan man ang mamagitan, tanaw na na tanaw ang danas ng tipikal na Filipino, mapa-Pinas man o abroad.
Sabi nga ni Tony (aka Rizal) “wala kang maaasahan sa mga motherfuckers. Ang sinumang umasa sa motherfuckers ay isa ring malaking motherfucker.
Digs.
September 8, 2020
Ang Migrantik ay ang Bulosan's Grand Theft Auto sa panahon ng EJK, war on drugs, paid trolls, fake news, fentanyl—o sa panahon ng ultra pasismo sa ilalim ng paboritong pup ni Jinping.
Kung ako ay may karanasang kaya kong kulayan ng ganito katingkad, sa ganitong paraan ko gustong ikuwento. Pero alam ng sinumang manunulat na bumabasa kay Iwa na s'ya lang ang may kakayanang magkuwento sa paraang laging may balanse ang gaspang at likot habang masigasig na nag-aangat ng kamalayan.
N/M/ananatili si Norman Wilwayco bilang isa sa mga pinaka-kapanapanabik na nobelista ng kan'yang panahon.
Kung ako ay may karanasang kaya kong kulayan ng ganito katingkad, sa ganitong paraan ko gustong ikuwento. Pero alam ng sinumang manunulat na bumabasa kay Iwa na s'ya lang ang may kakayanang magkuwento sa paraang laging may balanse ang gaspang at likot habang masigasig na nag-aangat ng kamalayan.
N/M/ananatili si Norman Wilwayco bilang isa sa mga pinaka-kapanapanabik na nobelista ng kan'yang panahon.
October 23, 2019
Well, what can I say? I've been reading Norman since his Mondomanila days. He is the definition of a transgressive author. He has broken down and spat on every known convention in writing fiction, and he continues to elude the grasp of conehead academics who will never fully comprehend the depth and significance of his work.
MIGRANTIK occupies a different era in the evolution of Tony, his leading character, who is omnipresent across his other books. Is this the same Tony in Rekta, or Mondomanila? No, of course not. This novel has the technical refinement that people have 'demanded' of Norman for years, with shrill voices ("bakit ang bastos mo magsulat?!")
But many people don't realize that Norman was never bastos.
Ang lipunan ang bastos.
Ang MIGRANTIK at ang ibang nobela ni Norman ang salamin ay mga salamin kung paano tayo patuloy na binabastos ng lipunan.
MIGRANTIK occupies a different era in the evolution of Tony, his leading character, who is omnipresent across his other books. Is this the same Tony in Rekta, or Mondomanila? No, of course not. This novel has the technical refinement that people have 'demanded' of Norman for years, with shrill voices ("bakit ang bastos mo magsulat?!")
But many people don't realize that Norman was never bastos.
Ang lipunan ang bastos.
Ang MIGRANTIK at ang ibang nobela ni Norman ang salamin ay mga salamin kung paano tayo patuloy na binabastos ng lipunan.
February 13, 2022
"Putangina parang sasabog yung dibdib ko sa lumbay. Juskolord"
Makulit ang kwento ni Tony, o baka makulit lang ang pagkakakwento ni Norman, o baka naman parehas. Ito yung kwento ng kulit na alam nating lahat pero hindi madalas pag-usapan. Normal na kasi siguro na may mga kamag-anak tayong bulakbol, o kamag-anak na kumakayod sa abroad, o kamag-anak na bulakbol na kumakayod sa abroad.
Si Tony ang kaluluwa ng nobela. Hindi naman out of this world ang karakter ni Tony, pero genuine. May panindigan yung karakter. Ma-initin ang ulo, balasubas, emosyonal lalo na sa pamilya, at higit sa lahat, sabog (literally). Ang kwento ng Migrantik ay kwento ni Tony. Sumasaliwa sa generic ultra-dignified OFW archetype si Tony kaya hindi boring ang pagka-lago ng karakter. Hindi ako magugulat kung bigla kong makitang cancelled si Tony sa twitter dahil sa pagiging balasubas minsan, pero dahil pinaninindigan ito ng nobela, grounded ang karakter at may dignidad ang kwento.
Ang ibang karakter ay ayos lang. Hindi ganoon kalalim ang pagkaka-develop sa kanila pero hindi naman ganoon kailangan, tutal nakikita lang ang mga karakter sa kung paano sila nakikita ni Tony. Cute at precious si Alex; tukmol to the core si Shyam. Sa Kuya lang ako nanghinayang, kaunting development pa siguro't mas masakit ang suntok sa dulo.
In general, madali basahin at nakaka-aliw ang mga chapter. Nagustuhan ko ang pagkakahati sa tatlong character arcs (parts) ng nobela. Ayos lang ang ending, hindi nakabibigla dahil buong nobela na itong tema. Sapat-sapat lang para i-wrap-up lahat. Nag-transition mula sa loose social rant ang attitude ng nobela papunta sa isang attempt ng deep social commentary sa dulo. Mejo naging bland lang dahil nakulangan akonng kaunti sa emotional burden dahil nga 'di ako ganun ka-invested sa Kuya. Hindi na bago ang EJK scenario pero kung mas invested siguro sa karakter ng Kuya ay mas mabigat ang suntok ng mensahe.
"Emptiness" ang pakiradam sa dulo ng nobela, hindi dahil walang lalim o laman ang nobela, pero dahil sa lahat ng lalim at laman ng kwento ni Tony ay naiwan parin siyang said.
Solid.
Makulit ang kwento ni Tony, o baka makulit lang ang pagkakakwento ni Norman, o baka naman parehas. Ito yung kwento ng kulit na alam nating lahat pero hindi madalas pag-usapan. Normal na kasi siguro na may mga kamag-anak tayong bulakbol, o kamag-anak na kumakayod sa abroad, o kamag-anak na bulakbol na kumakayod sa abroad.
Si Tony ang kaluluwa ng nobela. Hindi naman out of this world ang karakter ni Tony, pero genuine. May panindigan yung karakter. Ma-initin ang ulo, balasubas, emosyonal lalo na sa pamilya, at higit sa lahat, sabog (literally). Ang kwento ng Migrantik ay kwento ni Tony. Sumasaliwa sa generic ultra-dignified OFW archetype si Tony kaya hindi boring ang pagka-lago ng karakter. Hindi ako magugulat kung bigla kong makitang cancelled si Tony sa twitter dahil sa pagiging balasubas minsan, pero dahil pinaninindigan ito ng nobela, grounded ang karakter at may dignidad ang kwento.
Ang ibang karakter ay ayos lang. Hindi ganoon kalalim ang pagkaka-develop sa kanila pero hindi naman ganoon kailangan, tutal nakikita lang ang mga karakter sa kung paano sila nakikita ni Tony. Cute at precious si Alex; tukmol to the core si Shyam. Sa Kuya lang ako nanghinayang, kaunting development pa siguro't mas masakit ang suntok sa dulo.
In general, madali basahin at nakaka-aliw ang mga chapter. Nagustuhan ko ang pagkakahati sa tatlong character arcs (parts) ng nobela. Ayos lang ang ending, hindi nakabibigla dahil buong nobela na itong tema. Sapat-sapat lang para i-wrap-up lahat. Nag-transition mula sa loose social rant ang attitude ng nobela papunta sa isang attempt ng deep social commentary sa dulo. Mejo naging bland lang dahil nakulangan akonng kaunti sa emotional burden dahil nga 'di ako ganun ka-invested sa Kuya. Hindi na bago ang EJK scenario pero kung mas invested siguro sa karakter ng Kuya ay mas mabigat ang suntok ng mensahe.
"Emptiness" ang pakiradam sa dulo ng nobela, hindi dahil walang lalim o laman ang nobela, pero dahil sa lahat ng lalim at laman ng kwento ni Tony ay naiwan parin siyang said.
Solid.
November 6, 2019
Papasok na ulit ako ng trabaho pero nararamdaman ko pa rin 'yung lungkot ng buong nobelang natapos ko habang papauwi kaninang umaga.
Potek kasing trapik 'yan. Muntik na tumulo ng isang patak 'yung luha ko nung matapos ko 'yung Migrantik, e. Ito na siguro ang pinakamagandang bagay na naidulot sa akin ng trapik. Ang makatapos ng nobela. But wait, there's more. Ng magandang nobela.
Repa, instant fan agad ako ni Iwa nung mabasa ko 'yung Mondomanila, tapos nabasa ko 'yung Responde, Rekta at noong nakaraang taon lang e 'yung isa pang wasak niya na nobelang Gerilya. At eto na nga, ang Migrante.
Kung nasundan mo ang buhay ni Tony De Guzman sa mga naunang libro ni Iwa. Magugulat ka sa transpormasiyon niya sa Migrantik. Adik pa rin naman sa ganja pero nag-mature na Tony na ang nasa bago niyang libro. Mas may puso, mas nakakaintindi at siyempre galit sa DDS. Putek sino ba namang 'di magagalit sa mga 'yon.
Ang gaan-gaan pa rin sa akin ng lengguwahe ng mga akda ni Iwa. Ganito iyong mga kuwentong kahit mabasa ng mga tropa na hindi nagbabasa e okay lang, siguradong magugustuhan nila dahil madaling sakyan ang kuwento.
Tuloy-tuloy kong binasa yung Migrantik kahit nasa trabaho ako at sumasagot ng mga email ng mga customer na ang hirap paliwanagan. Hangang-hanga pa rin ako kung gaano kagaling magkuwento si Iwa.
Spoiler: Talunan ang ilang pangungusap.
Gustong-gusto ko 'yung part na nag-uusap sa pamamagitan ng Google Translate.
Pati 'yung mga kamag-anak na kumukontak na lang bigla kahit hindi nakausap ng isang siglo.
------------
Balik sa review.
Sa Migrantik, kahit 'di ka ofw, mararamdaman mong ofw ka at naroon ka sa Australia. Palaging nakakalungkot ang mawalay sa pamilya. Kaya kung ofw ka at 'di pa 'to nabasa dapat mo ring mabasa ang buong nobela.
Kapangyarihan na ata ni Wilwayco na dalhin ang mga mambabasa sa kuwento at iparamdam sa aming mga nagbabasa na kainuman namin si Tony de Guzman. Saludo sa iyo Sir Iwa! Time!
PS: Kung nagsusulat ka at 'di mo pa nabasa kahit isang nobela ni Norman Wilwayco, o kahit isang maikling kuwento, subukan mong basahin repa. Magbabago ang buhay mo. Baka hindi mo na rin kaboses ang mga manunulat noong 1960.
Potek kasing trapik 'yan. Muntik na tumulo ng isang patak 'yung luha ko nung matapos ko 'yung Migrantik, e. Ito na siguro ang pinakamagandang bagay na naidulot sa akin ng trapik. Ang makatapos ng nobela. But wait, there's more. Ng magandang nobela.
Repa, instant fan agad ako ni Iwa nung mabasa ko 'yung Mondomanila, tapos nabasa ko 'yung Responde, Rekta at noong nakaraang taon lang e 'yung isa pang wasak niya na nobelang Gerilya. At eto na nga, ang Migrante.
Kung nasundan mo ang buhay ni Tony De Guzman sa mga naunang libro ni Iwa. Magugulat ka sa transpormasiyon niya sa Migrantik. Adik pa rin naman sa ganja pero nag-mature na Tony na ang nasa bago niyang libro. Mas may puso, mas nakakaintindi at siyempre galit sa DDS. Putek sino ba namang 'di magagalit sa mga 'yon.
Ang gaan-gaan pa rin sa akin ng lengguwahe ng mga akda ni Iwa. Ganito iyong mga kuwentong kahit mabasa ng mga tropa na hindi nagbabasa e okay lang, siguradong magugustuhan nila dahil madaling sakyan ang kuwento.
Tuloy-tuloy kong binasa yung Migrantik kahit nasa trabaho ako at sumasagot ng mga email ng mga customer na ang hirap paliwanagan. Hangang-hanga pa rin ako kung gaano kagaling magkuwento si Iwa.
Spoiler: Talunan ang ilang pangungusap.
Gustong-gusto ko 'yung part na nag-uusap sa pamamagitan ng Google Translate.
Pati 'yung mga kamag-anak na kumukontak na lang bigla kahit hindi nakausap ng isang siglo.
------------
Balik sa review.
Sa Migrantik, kahit 'di ka ofw, mararamdaman mong ofw ka at naroon ka sa Australia. Palaging nakakalungkot ang mawalay sa pamilya. Kaya kung ofw ka at 'di pa 'to nabasa dapat mo ring mabasa ang buong nobela.
Kapangyarihan na ata ni Wilwayco na dalhin ang mga mambabasa sa kuwento at iparamdam sa aming mga nagbabasa na kainuman namin si Tony de Guzman. Saludo sa iyo Sir Iwa! Time!
PS: Kung nagsusulat ka at 'di mo pa nabasa kahit isang nobela ni Norman Wilwayco, o kahit isang maikling kuwento, subukan mong basahin repa. Magbabago ang buhay mo. Baka hindi mo na rin kaboses ang mga manunulat noong 1960.
January 30, 2022
Hindi siguro ako ang target market ng libro. Masyadong edgy ang pagkakasulat para sa'kin. For the most part, hindi ko nagustuhan yung main character, pero baka ganun talaga yung gustong i-portray nung author. Inconsistent yung mga opinyon n'ya: 1. Inis s'ya dun sa homophobic na drug dealer pero s'ya rin naman ganun, sa kuya pa n'ya; 2. Sinabihan n'yang bobo yung Russian na 'di marunong mag-Ingles pero nung nasa Bali sya, biglang 'di raw nya magets yung mga Pinoy na nagsasabing bobo mga 'di magaling mag-English.
Sa kabilang banda, nagustuhan ko yung representation ng mga nangyayari sa Pinas at sa mga OFW. Kahit 'di ko trip yung bida, I was still able to sympathize sa mga "ka-shitan" na nangyayari sa buhay n'ya. At agree ako na tae si du30 at mga cronies n'ya.
Sa kabilang banda, nagustuhan ko yung representation ng mga nangyayari sa Pinas at sa mga OFW. Kahit 'di ko trip yung bida, I was still able to sympathize sa mga "ka-shitan" na nangyayari sa buhay n'ya. At agree ako na tae si du30 at mga cronies n'ya.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 30, 2026
Migrantik": Isang Brutal na Salamin ng Buhay OFW
Natapos ko na ulit basahin ang Migrantik ni Norman Wilwayco. Kung naghahanap ka ng kwentong parang Catcher in the Rye—yung tipong karakter ang bida at hindi lang puro plot—ito ang swak sa panlasa mo. Pero babala lang: ang librong ito ay parang lason na binalot sa asukal.
Nakakaaliw basahin ang bawat pahina dahil sa dark humor at unhinged na takbo ng isip ni Tony, pero habang tumatagal, mararamdaman mo na yung bigat ng realidad. Hindi lang ito kwento ng pagtatrabaho sa ibang bansa; ito ay kwento ng pakikipaglaban sa mga "leeches" sa paligid at sa sariling mga adiksyon na ginagawang coping mechanism ng isang taong unti-unti nang nauubos.
Bakit kailangan mong basahin ito?
Kung nagbabalak kang mag-abroad o kasalukuyan kang OFW, ito ang librong magsisilbing "pre-mortem" mo. Ipinapakita nito kung gaano kabilis ma-drain ang isang tao kapag hinayaan mong diktahan ng iba ang buhay mo. Dito ko mas naintindihan na ang pagtatakda ng boundaries—ang pag-say ng "No"—ay hindi kawalan ng utang na loob, kundi isang survival skill.
Migrantik is not just a story; it’s a warning. Huwag kang magpa-uto sa "sugar-coated" na humor ng libro. Basahin mo ito nang may mata na nakabukas sa katotohanan ng buhay. Sa huli, ikaw ang may hawak ng pen sa sarili mong kwento—siguraduhin mong hindi "kangaroo-skin wallet" ang ending mo.
Natapos ko na ulit basahin ang Migrantik ni Norman Wilwayco. Kung naghahanap ka ng kwentong parang Catcher in the Rye—yung tipong karakter ang bida at hindi lang puro plot—ito ang swak sa panlasa mo. Pero babala lang: ang librong ito ay parang lason na binalot sa asukal.
Nakakaaliw basahin ang bawat pahina dahil sa dark humor at unhinged na takbo ng isip ni Tony, pero habang tumatagal, mararamdaman mo na yung bigat ng realidad. Hindi lang ito kwento ng pagtatrabaho sa ibang bansa; ito ay kwento ng pakikipaglaban sa mga "leeches" sa paligid at sa sariling mga adiksyon na ginagawang coping mechanism ng isang taong unti-unti nang nauubos.
Bakit kailangan mong basahin ito?
Kung nagbabalak kang mag-abroad o kasalukuyan kang OFW, ito ang librong magsisilbing "pre-mortem" mo. Ipinapakita nito kung gaano kabilis ma-drain ang isang tao kapag hinayaan mong diktahan ng iba ang buhay mo. Dito ko mas naintindihan na ang pagtatakda ng boundaries—ang pag-say ng "No"—ay hindi kawalan ng utang na loob, kundi isang survival skill.
Migrantik is not just a story; it’s a warning. Huwag kang magpa-uto sa "sugar-coated" na humor ng libro. Basahin mo ito nang may mata na nakabukas sa katotohanan ng buhay. Sa huli, ikaw ang may hawak ng pen sa sarili mong kwento—siguraduhin mong hindi "kangaroo-skin wallet" ang ending mo.
February 3, 2023
“Migrantik” is a historical and domestic fiction about an overseas Filipino worker, named Tony De Guzman, it indulges his bittersweet life’s journey abroad. The quirky style of storytelling and the quite depressing story itself brings you to the thought that life isn’t always what we dreamed of. It is different and ruthless.
“Migrantik” isn’t just a story of Tony but the millions of Filipinos in the poverty line- the fact that it presents you with the neglected truth of the Philippines' dark age of fascism, and will give you a deeper insight into the social and economic issues being incompetently addressed for years and has an expressively significant role in the plot.
Others might say, “Migrantik” is a story of resilience, but as you were reading it, page by page, it is a misfortune and because of “no choice”, although the flow was powerful and continuous you couldn’t get a hint on how it will end.
How did it end? Go read Migrantik by the award-winning Filipino author Norman Wilwayco.
And Thank you to Penguin Random House SEA for sending me a copy.
“Migrantik” isn’t just a story of Tony but the millions of Filipinos in the poverty line- the fact that it presents you with the neglected truth of the Philippines' dark age of fascism, and will give you a deeper insight into the social and economic issues being incompetently addressed for years and has an expressively significant role in the plot.
Others might say, “Migrantik” is a story of resilience, but as you were reading it, page by page, it is a misfortune and because of “no choice”, although the flow was powerful and continuous you couldn’t get a hint on how it will end.
How did it end? Go read Migrantik by the award-winning Filipino author Norman Wilwayco.
And Thank you to Penguin Random House SEA for sending me a copy.
October 8, 2020
Libo-libong insekto ang sumasailalim sa tinatawag nating “metamorphosis”. Ito ay ang kamangha-manghang pagbabagong-anyo ng isang ORDINARYOng insekto.
Bilang isang ORDINARYOng tao, marami sa ating mga kapamilya, kakilala at kapwa tao and dati’y walang wala, na magpupumilit, magbubuwis ng buhay, at magsasakripisyo upang makapunta at makapagtrabaho sa ibang bansa upang matustusan ang ibat-ibang pangangailangan sa buhay.
TAPANG, TALINO at, LAKAS NG LOOB ang dapat baunin sa ganitong pagkakataon. Sa oras na malayo sa iyong pamilya, tanging SARILI mo lang ang iyong mapagkakatiwalaan.
Bilang isang ORDINARYOng tao, marami sa ating mga kapamilya, kakilala at kapwa tao and dati’y walang wala, na magpupumilit, magbubuwis ng buhay, at magsasakripisyo upang makapunta at makapagtrabaho sa ibang bansa upang matustusan ang ibat-ibang pangangailangan sa buhay.
TAPANG, TALINO at, LAKAS NG LOOB ang dapat baunin sa ganitong pagkakataon. Sa oras na malayo sa iyong pamilya, tanging SARILI mo lang ang iyong mapagkakatiwalaan.
May 30, 2022
dabest talagang companion ang mga akda ni iwa kapag may pupuntahan kayong lugar malayo sa bahay at di ka makapagdecide kung anong libro ang dadalhin kapag ayaw mo makipaghalubilo sa mga tao. madaling basahin, light read, oo, pero tangina pagdating sa dulo wasak na wasak ka kasi ang solid ng pagkakakuwento ni iwa.
November 25, 2020
An incredible story with so many emotions - the good, the bad, and the ugly of life abroad. This novel is for sure a page turner! I hope Norman continues to translate his works into English.
November 25, 2020
An incredible story with so many emotions - the good, the bad, and the ugly of life abroad. This novel is for sure a page turner! I hope Norman continues to translate his works into English.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews