Roel Bentz van den Berg is een Nederlandse programmamaker en schrijver
Roel is de zoon van acteur en regisseur Han Bentz van den Berg. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam en maakte vanaf de jaren 80 talloze radioprogramma's voor de VPRO. Daarnaast publiceerde hij essays in onder andere NRC Handelsblad, meerdere essaybundels en de autobiografische roman Dagen van Vertrek. Radiowerk
Van 1984 tot 2009 maakte hij als samensteller en presentator een groot aantal muziekradioprogramma's voor de VPRO veelal in samenwerking met Martijn Stoffer met de nadruk op authentieke rock, soul en blues. Deze radioprogramma's in de avond- en nachtprogrammering van diverse Hilversumse zenders waren onder andere Heartlands, Stompin', Het Koude Zweet, Toga Party, Villa 65, VPRO's Nachtleven en Boogie Nights. Ook was hij betrokken bij verscheidene cultuurprogramma's. Na zijn pensionering in 2009 is hij nog incidenteel actief op de radio met muziekprogramma's zoals de Atoomjukebox (2009) en The Book of Love (2010). Schrijverschap
Vanaf 1982 publiceert hij artikelen over populaire muziek, cinema en Amerikaanse literatuur in NRC Handelsblad. Ook publiceert hij in literair tijdschrift De Gids. [8] Essays van zijn hand zijn gebundeld in De luchtgitaar (1994), De overdaad (1999), Zapdansen (2005) dat bekroond werd met de Jan Hanlo Essayprijs Groot, en Engelen in regenjas (2009). Zijn autobiografische roman Dagen van Vertrek (2004) stond op de longlist voor de AKO Literatuurprijs. Film
In 2002 regisseerde hij samen met Hans Keller de documentaire De verdwenen personages van Han Bentz van den Berg (2002) over het leven van zijn vader. In 2007 schreef hij het scenario voor de televisiefilm Highland Garden's, geregisseerd door Britta Hosman.
Televisie In 2011/2012 en 2013/2014 presenteerde hij voor de VPRO het televisieprogramma Nederland van boven.
Dit is een verzameling van columns geschreven door Roel Bentz van den Berg. Zijn naam hoorde ik in de jaren 80 en 90 menigmaal door de radio schallen, meestal als ik afgestemd had op een VPRO uitzending. Misschien ook nog wel gedragen aangekondigd door Cor Galis, de stem der VPRO. De columns verschenen in de jaren 80 en 90 in de NRC en zijn door mij consequent over het hoofd gezien, mogelijk ook veroorzaakt door het feit dat ik toen de NRC nog niet las.
Roel leidt zijn verzameling in door het te presenteren als zijn definitieve playlist, afgekaderd door een prelude en een coda. Wat meteen de vraag opwerpt of er sinds die tijd (1994) voor hem nog iets aan veranderd is. Afijn, hij heeft geen nieuwe bundel geproduceerd dus we nemen dit tijdsbeeld als voleindigd aan. Een cursorische scan van de lijst geeft een voorkeur voor Blues, Soul en Amerika weer, met de nadruk op wat toen al gouwe ouwetjes waren en nu veelal vergeten meesterwerkjes. Ik heb een playlist op spotify aangemaakt en geprobeerd zo dicht mogelijk aan te schurken tegen de versies die de schrijver bespreekt. Wat hier en daar nog wel wat zoekwerk opleverde omdat bijvoorbeeld Neil Young zijn catalogus van de streamingdienst afgehaald heeft en sommige nummers/versies zo obscuur zijn dat ze nimmer online gezet zijn. De playlist heeft dezelfde naam als het boek.
Terwijl ik naar het nummer luister, lees ik de column en man, Roel Bentz van den Berg heeft een enorm vermogen tot beeldend muziek beschrijven. Geëxalteerd en in bloemrijke taal doet hij kond van zijn gevoelens, interpretaties en filosofische bespiegelingen terwijl de artiest zich naar het einde van het nummer speelt, koert, kreunt, schreeuwt, fluistert en mompelt. Hoewel ik de nummers niet altijd hetzelfde onderga als Roel, vind ik zijn beschrijvingen toch een inspiratiebron voor hoe je muziek ook kunt beleven. Met veel genoegen raas ik door de nummers en hun door Roel verzorgde literaire begeleiding. Ik stof met hem oude meesterwerken af en leer muziek op een nieuwe manier te waarderen en te overdenken. Een aanrader!
Eervolle vermelding voor Peter Pontiac, mijn favoriete illustrator en underground stripmaker. Bij elke column zit ook een fantastische illustratie gebaseerd op de song en de begeleidende tekst. Dat maakt het boekje voor mij zodanig waardevol en herleesbaar dat ik het een plekje op mijn boekenplank heb gegeven en lekker voor mijzelf houd.