What do you think?
Rate this book
Wandelen in verwondering
Al zijn leven lang is de natuur voor Hans Moolenburgh een bron van inspiratie, wijsheid en verwondering. In dit boek schrijft hij over zijn wandelingen en overpeinzingen - deelt hij de kennis die hij in zijn lange leven en bijna zestig jaar praktijk als arts heeft opgedaan.
Als filosofie gelijkstaat aan het je verwonderen over het leven en de natuur, dan is dit meer filosofie dan menig filosofieboek. Moolenburgh neemt je als lezer mee in zijn bespiegelingen. Ieder stuk biedt inzichten, vergezichten, handreikingen voor een gezonder leven - lichamelijk én geestelijk. En waar je voelt dat ieder wezen, iedere plant die hij tegenkomt, zijn vriend is, merk je dat je al lezend zelf een nieuwe, bijzondere vriend krijgt: Hans Moolenburgh.
Als filosofie gelijkstaat aan het je verwonderen over het leven en de natuur, dan is dit meer filosofie dan menig filosofieboek. Moolenburgh neemt je als lezer mee in zijn bespiegelingen. Ieder stuk biedt inzichten, vergezichten, handreikingen voor een gezonder leven - lichamelijk én geestelijk. En waar je voelt dat ieder wezen, iedere plant die hij tegenkomt, zijn vriend is, merk je dat je al lezend zelf een nieuwe, bijzondere vriend krijgt: Hans Moolenburgh.
206 pages, Hardcover
Published January 1, 2017
1 person is currently reading
3 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
December 31, 2020
'Wandelen in verwondering' is een verzameling van columns die eerder verschenen in het tijdschrift 'Vruchtbare Aarde', een tijdschrift dat zich bezig houdt met het belichten van eigenwijze en eigentijdse topics. Voor een buitenstaander die niet 'bedreven' is met de materie neigt de atmosfeer eerder naar 'woo-woo', een exploratie naar 'ongrijpbare' en moeilijk te articulerende zaken, iets waarvoor velen binnen het hedendaagse 'mainstream' denken eens met de ogen rollen.
Hans Moolenburgh, wijlen dient men te zeggen, was een (huis-)arts, van het controversiële soort. Hij koestert afkering jegens het materialistische en reductionistische wetenschapsdenken; hij is sceptisch naar vaccines toe; hij heeft een eigen kijk op de evolutietheorie; maar bovenal is hij een diep christelijk mens. "Maar natuurlijk dat hij zo denkt en van die verwerpelijke en gevaarlijke overtuigingen heeft, hij was een religieus iemand", zou ik sommigen schuimbekkend horen en zien scanderen. Alsof een wetenschapper enkel wetenschap kan bedrijven als die zich van alle religie hebben gekweten?
Opgetuigd aan de hand van talloze natuurwandelingen doorheen het Haarlemmerhout - een natuurgebied in de buurt van waar hij woont - brengt Hans zijn 'denksels' over. Aan de hand van anekdotes uit zijn glansrijke carrière brengt hij wijsheden over, dingen die hij zelf heeft waargenomen die een diepe indruk bij hem hebben nagelaten. Vaak verwijst hij naar het wonder dat toeval heet, maar zonder het toeval te noemen, hij verwijst dan naar de invloed van 'engelen' of andere 'niet-aardlijke' invloeden. Zoals aangegeven iets wat voor velen heel erg 'woo-woo' is. Maar niet voor mij, ik ben van mening dat het woo-wwo vinden van zaken een overtuiging is van je angst, om wat onverklaarbaar is van je af te duwen, al wat de huidige wetenschap niet verklaren kan of zich mee in wil laten afdoen als onzin.
Het boek zelf is versierd met kleine, kleurrijke kunstwerkjes, vervaardigd uit papier zo lijkt het. Dat biedt een kalmerende indruk, schept rust aan maant aan tot introspectie.
Hans stamt nog uit een tijd voor computermodellen, 'big data'-statistieken en 'politiseren' van de wetenschap, een tijd dat men nog beroep deed op wat men rechtstreeks waarnam en kon afleiden uit de gemeenschap. Een tijd dat kinderziektes nog normaal waren, en uitgeziekt werden zonder al teveel drama. Een tijd dat kinderziektes uitzonderlijk waren of toch in ieder geval niet zo talrijk als vandaag de dag afgaande op de hoeveelheid vaccinaties dat een kind dient te krijgen in de eerste 14 maanden van zijn/haar leven. Hans laat zich uit over de potentiële invloed die al dat 'inenten' heeft op de achteruitgaande gezondheid van de hedendaagse mens. Hoe het voedsel dat in supermarkten op de schappen staat in wezen dood voedsel is, gelet op de houdbaarheidsdatums. Hij spuit zijn afkeer naar de wijze waarop ons voedsel verbouwt wordt en hoe ons leefmilieu versjacherd wordt ten gunste van enkelen.
Het boek bewijst in ieder geval Hans eloquentie en zijn belezenheid. En hij nodigt de lezer uit om eens zelf te durven denken, zaken in vraag te stellen, eens verder te kijken dan de veilige bubbel waar meesten in geboren worden en in verblijven.
Een erg aangename leeservaring.
Hans Moolenburgh, wijlen dient men te zeggen, was een (huis-)arts, van het controversiële soort. Hij koestert afkering jegens het materialistische en reductionistische wetenschapsdenken; hij is sceptisch naar vaccines toe; hij heeft een eigen kijk op de evolutietheorie; maar bovenal is hij een diep christelijk mens. "Maar natuurlijk dat hij zo denkt en van die verwerpelijke en gevaarlijke overtuigingen heeft, hij was een religieus iemand", zou ik sommigen schuimbekkend horen en zien scanderen. Alsof een wetenschapper enkel wetenschap kan bedrijven als die zich van alle religie hebben gekweten?
Opgetuigd aan de hand van talloze natuurwandelingen doorheen het Haarlemmerhout - een natuurgebied in de buurt van waar hij woont - brengt Hans zijn 'denksels' over. Aan de hand van anekdotes uit zijn glansrijke carrière brengt hij wijsheden over, dingen die hij zelf heeft waargenomen die een diepe indruk bij hem hebben nagelaten. Vaak verwijst hij naar het wonder dat toeval heet, maar zonder het toeval te noemen, hij verwijst dan naar de invloed van 'engelen' of andere 'niet-aardlijke' invloeden. Zoals aangegeven iets wat voor velen heel erg 'woo-woo' is. Maar niet voor mij, ik ben van mening dat het woo-wwo vinden van zaken een overtuiging is van je angst, om wat onverklaarbaar is van je af te duwen, al wat de huidige wetenschap niet verklaren kan of zich mee in wil laten afdoen als onzin.
Het boek zelf is versierd met kleine, kleurrijke kunstwerkjes, vervaardigd uit papier zo lijkt het. Dat biedt een kalmerende indruk, schept rust aan maant aan tot introspectie.
Hans stamt nog uit een tijd voor computermodellen, 'big data'-statistieken en 'politiseren' van de wetenschap, een tijd dat men nog beroep deed op wat men rechtstreeks waarnam en kon afleiden uit de gemeenschap. Een tijd dat kinderziektes nog normaal waren, en uitgeziekt werden zonder al teveel drama. Een tijd dat kinderziektes uitzonderlijk waren of toch in ieder geval niet zo talrijk als vandaag de dag afgaande op de hoeveelheid vaccinaties dat een kind dient te krijgen in de eerste 14 maanden van zijn/haar leven. Hans laat zich uit over de potentiële invloed die al dat 'inenten' heeft op de achteruitgaande gezondheid van de hedendaagse mens. Hoe het voedsel dat in supermarkten op de schappen staat in wezen dood voedsel is, gelet op de houdbaarheidsdatums. Hij spuit zijn afkeer naar de wijze waarop ons voedsel verbouwt wordt en hoe ons leefmilieu versjacherd wordt ten gunste van enkelen.
Het boek bewijst in ieder geval Hans eloquentie en zijn belezenheid. En hij nodigt de lezer uit om eens zelf te durven denken, zaken in vraag te stellen, eens verder te kijken dan de veilige bubbel waar meesten in geboren worden en in verblijven.
Een erg aangename leeservaring.
Displaying 1 of 1 review