Veel flauwe anekdotes, vaak lijken ze ook maar half beschreven te zijn. Vooral heel veel “grapjes” van Nijhuis zelf, grapjes die hij ooit tegen een speler maakte. Grapjes van het niveau van een verlegen middelbare scholier. Uiteraard ook doorgaans tegen een bekendere speler, want dat is interessant! De reactie van die speler lees je nooit, is uiteraard een goede reden voor. Tekenend is ook dat Nijhuis al in de eerste paar bladzijden aangeeft dat het lastig is om een topvoetballer op dezelfde wijze te behandelen als de linksback van MVV.
Boek staat ook vol wollig taalgebruik, zelfs zogenaamde directe quotes zijn duidelijk achteraf verzonnen. “Mijn vrouw wordt immers in de meeste stadions versleten voor frequent beoefenaarster van het oudste beroep ter wereld.”, laat de schrijver bijvoorbeeld de vader van Nijhuis zeggen.
Nijhuis is zijn carrière gegund maar een fatsoenlijk boek levert het helaas niet op.
Ik vond het boek erg tegevallen. Niet zo goed geschreven en te jolig. Zodra er meer diepgang inzit, zoals bijvoorbeeld over Bas' ondernemerschap, is het een mooie inkijk in de wereld van Nijhuis. De "grappige" anekdotes zijn daarentegen vaak tenenkrommend. Tel daarbij op de vervreemdende uitlatingen zoals het over jezelf schrijven als ik-zei-de-gek en "ja zelfs scheidsrechters zijn net mensen". Deze voelen erg gemaakt aan. Jammer want ik denk dat uit het diepere verhaal van Bas Nijhuis best een goed boek te maken was geweest. Nu moest ik me er af en toe doorheen worstelen.
Die Bas, doet zomaar een boekje open over de wereld van de scheidsrechter in het betaalde voetbal. Het boek is deels autobiografie, over Nijhuis' bakkerij, zijn woonboerderij met geitjes, en zijn jeugdige toewijding om scheidsrechter te worden. De rest is een schat aan anekdotes, opgebouwd in jaren wedstrijden fluiten. Nijhuis houdt van grappen en grollen uithalen met zijn assistenten en die vormen de bulk van het boek. Daar moet je wel een beetje van houden, want veel van de streken die worden beschreven vond ik vooral flauw en zou ik niet kunnen waarderen. "Humor van deze categorie," schrijft Nijhuis zelf op bladzijde 270, "is bovendien 'des voetbals.'" En dat verklaart wel waarom ik nooit helemaal heb kunnen aarden in de voetbalsport: op het veld vond ik het leuk zat, maar dat geouwehoer eromheen, in kantine en kleedkamer, sprak me een stuk minder aan. Hetzelfde geldt voor de verschillende onderdelen in dit boek.
In deze biografie blikt scheidsrechter Nijhuis terug op zijn tot nu nog actieve loopbaan. Als lezer krijg je een inkijk binnen in de scheidsrechterswereld, hoe wordt er gecommuniceerd in wedstrijden, wat zegt men wel en niet, en hoe oud men elkaar scherp. Daarnaast geeft Nijhuis een legio aan humoristische anekdotes, zowel met zijn collega-scheidsrechters als met spelers. Boek leest vlot en neemt de geïnteresseerde voetballezer makkelijk mee in het verhaal! Zeker aanrader om op deze manier de voetbalwereld van een andere kant te aanschouwen!
Leuk tussendoortje. Interessant, vermakelijk inkijkje in het leven van een scheidsrechter. Niet veel meer dan een bijeenraapsel van anekdotes, maar dat lijkt me ook wel in de lijn der verwachting liggen.
Leuk en interessant boek dat lekker wegleest. Soms een beetje te korte anekdotes, maar het was een vermakelijk kijkje in de scheidsrechter/voetbalwereld.
Matig. Meneer Nijhuis probeert ons veel te hard te laten geloven dat hij echt wel aardig en normaal gebleven is. Hoe harder hij probeert, hoe minder geloofwaardig het wordt.
het boek geeft een prachtige inkijk in het leven van een scheidsrechter en de communicatie die er in en op het veld plaatsvindt.
Nijhuis die niet vies is van een grapje laat je meerdere keren lachen om de geweldige anekdotes. Nijhuis vertelt zijn verhaal met een grote dosis humor, zelfspot en respect. De meest bizarre verhalen over de grote mannen binnen het voetballen
Het boek is makkelijk geschreven en lees je in een paar dagen uit. Iedereen die van sport houdt, beveel ik het boek van harte aan.